Παράρτημα 2
Άλλα όπλα και εικασίες.
Στο παράρτημα 1 παρουσιάσαμε μερικές ιδέες για υπερηχητική πτήση. Αν και δεν είναι δυνατόν να φέρουμε την απόλυτη απόδειξη, πραγματικά πιστεύουμε ότι οι Αμερικανοί διαθέτουν δικά τους υπερηχητικά κατασκοπευτικά αεροπλάνα και υπερηχητικά βομβαρδιστικά. Κάνουν το καλύτερο δυνατό για να κρατήσουν την μυστικότητα όσο το δυνατόν περισσότερο. Όπως και να 'χει, ο κόσμος αρχίζει να ακούει για πολλά νέα όπλα. Μερικά βασίζονται σε τεχνικές μικροκυμάτων. Τέτοια όπλα μπορούν να μεταφερθούν από πυραύλους κρουζ και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουν ήδη δοκιμαστεί κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου, το 1990. Πολλοί άνθρωποι, που ανακαλύπτουν αυτούς τους «νέους» παλμικούς γεννήτριες, αγνοούν ότι εφευρέθηκαν και δοκιμάστηκαν στη Ρωσία μισό αιώνα νωρίτερα. Στη συνέχεια ο αναγνώστης θα βρει το σύστημα, που ο καθένας μπορεί να βρει σε πολλές ιστοσελίδες σήμερα, το οποίο μπορεί να παρέχει πολύ ισχυρές ηλεκτρικές εντάσεις, μαγνητικό πεδίο και ηλεκτρικό πεδίο. Το επόμενο σχήμα, που αναφέρεται σε σύστημα συμπιεσμένης μαγνητικής ροής, προέρχεται από την αγγλική έκδοση του
A.Sakharov
Collected Scientific Papers
Marcel Dekker Inc.
270 Madison Avenue, New York, New York 10016
1982 ISBN 0-8247-1714-7
Σε μια τέτοια συσκευή ένας πυκνωτής δημιουργεί ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο μέσα στο σωληνοειδές. Κατά μήκος του άξονα βρίσκεται ένας χάλκινος σωλήνας γεμάτος με εκρηκτικό. Όταν πυροδοτηθεί, το τελευταίο διαστέλλει τον χάλκινο σωλήνα ο οποίος βραχυκυκλώνει τη σπείρα του σωληνοειδούς και μειώνει την επαγωγή. Η διατήρηση της ενέργειας συνεπάγεται μια τεράστια αύξηση της έντασης. 107 έως 108 αμπέρ παρήχθησαν στη δεκαετία του εξήντα με ένα τόσο απλό σύστημα.
Ένα παρόμοιο σύστημα παράγει τη συμπίεση μιας «μαγνητικής ροής». Σε συνθήκες υψηλού μαγνητικού αριθμού Reynolds το μαγνητικό πεδίο συμπεριφέρεται σαν αέριο. Στο σχήμα, παρακάτω, αυτό τείνει να σπρώξει το μαύρο δακτύλιο προς τα δεξιά με μεγάλη ταχύτητα. Το ισχυρό επαγόμενο ηλεκτρικό ρεύμα μετατρέπει αυτόν τον δακτύλιο σε πλάσμα.
Στη δεκαετία του εξήντα επιτεύχθηκαν πιέσεις τόσο μεγάλες όσο 25 μεγαβάριων, με ταχύτητες που έφταναν τα 50 km/s. Τέτοια αντικείμενα ονομάζονταν «πλασμοειδή», σφαίρες πλάσματος. Οι στρατιωτικοί σκέφτηκαν να τα χρησιμοποιήσουν για να καταστρέψουν μακρινούς στόχους σε αυτό που θα ονομαζόταν αργότερα «Πόλεμος των Άστρων».
Επί του παρόντος οι αναπτυγμένες χώρες συνεχίζουν να δοκιμάζουν αυτά τα συστήματα, χρησιμοποιώντας μικρές ατομικές βόμβες σε υπόγειες πυρηνικές εκρήξεις. Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν το κλασικό πεδίο δοκιμών τους στη Νεβάδα. Οι Ρώσοι έχουν το δικό τους κοντά στο Σεμιπαλατίνσκ. Οι Βρετανοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν μερικά μέρη στην Αυστραλία ή στη Νεβάδα. Καθώς οι Γάλλοι σταμάτησαν τα υπόγεια πειράματά τους στο Μουρουρόα, στον νότιο Ειρηνικό, τον Ιούνιο του 1996, ο γαλλικός στρατός συνεχίζει αυτή την έρευνα στη Γαλλία, σε διάφορα μέρη. Επισήμως η Γαλλία υποτίθεται ότι αναπτύσσει νέα πυρηνικά όπλα μέσω «υπολογισμών» και προσομοίωσης, κοντά στο Μπορντό, σε ένα κέντρο όπου κατασκευάζουν ένα σύστημα σύντηξης με λέιζερ (με 260 λέιζερ). Αυτό θα πρέπει να αρχίσει να λειτουργεί το 2010. Μόνο αφελείς άνθρωποι το πιστεύουν αυτό και πολύ λίγοι άνθρωποι είναι σε θέση να φανταστούν ότι ο γαλλικός στρατός θα μπορούσε να έχει διεξαγάγει περισσότερα από 100 μυστικά υπόγεια πυρηνικά πειράματα στη χώρα. Μερικές φορές τα πράγματα είναι τόσο μεγάλα που οι άνθρωποι απλώς δεν μπορούν να το πιστέψουν.
Πολύ σύντομα οι Αμερικανοί προσπάθησαν να δουν τι πίεση και ταχύτητα θα μπορούσαν να επιτευχθούν με ένα τέτοιο σύστημα, χρησιμοποιώντας πυρηνικό εκρηκτικό και υπεραγώγιμο υλικό. Πιστεύουμε (και έχουμε επίσης μερικές πληροφορίες από κάποια «εξωτική πηγή») ότι οι πιέσεις που επιτεύχθηκαν ήταν τόσο υψηλές που οι συνθήκες της λεγόμενης Μεγάλης Έκρηξης επιτεύχθηκαν τοπικά.
Το 1967 ο Αντρέι Σαχάροφ πρότεινε ότι η μοναδικότητα που ονομάζεται «Μεγάλη Έκρηξη» θα μπορούσε να συνδέσει δύο σύμπαντα, το ένα φτιαγμένο από ύλη και το δεύτερο από αντιύλη. Κατά συνέπεια η φανταστική συμπίεση που δρα στον δακτύλιο της ύλης τον μετέτρεψε σε ισοδύναμη ποσότητα αντιύλης. Αυτό είναι το σχήμα της σύνθεσης αντιύλης μέσω πυρηνικής συμπίεσης.
Αν είναι αλήθεια, και πιστεύουμε ότι είναι, οι Αμερικανοί κατέχουν μαζική σύνθεση αντιύλης. Ξέρουν πώς να τη διαχωρίζουν και να την αποθηκεύουν, σε μαγνητικά μπουκάλια. Αργότερα, μικρές ποσότητες αντιύλης (αντιυδρογόνου) μπορούν να εξαχθούν από αυτά τα μπουκάλια και να σταλούν σε παράξενα κρύσταλλα. Το αντιηλεκτρόνιο εξαϋλώνεται με ένα ηλεκτρόνιο του κρυσταλλικού πλέγματος. Στη συνέχεια το αντιπρωτόνιο γίνεται ο φυλακισμένος του κρυστάλλου, κρατούμενος στη θέση του με ηλεκτροστατικό περιορισμό. Είναι τότε δυνατόν να «εμβολιαστούν» κρύσταλλοι ύλης με πολύ μικρές ποσότητες αντιύλης και να ληφθούν πολύ μικρές βόμβες ισχύος (40 kT) που ονομάζονται «Bucky balls», σαν αυγά. Πιστεύουμε ότι οι ΗΠΑ θα ήθελαν να δοκιμάσουν τέτοια νέα όπλα εναντίον υπόγειων ιρακινών εγκαταστάσεων.
Οι Αμερικανοί αποθηκεύουν τεράστιο αριθμό τέτοιων «πυρηνικών αυγών», πολύ απλών. Πολύ εύκολο να αποθηκευτούν. Αντέχουν σχεδόν τα πάντα εκτός από ένα βίαιο χτύπημα. Ένα διαστημικό λεωφορείο μπορεί να ρίξει χιλιάδες τέτοια αυγά, περιτριγυρισμένα από θερμική ασπίδα, πάνω από μια χώρα. Απλώς εκρήγνυνται με επαφή ή μετά την έκρηξη ενός κοντινού αυγού.
Αποθηκευμένη σε μαγνητικά μπουκάλια η αντιύλη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να τροφοδοτήσει επιταχυντή MHD με πολύ υψηλή ειδική ώθηση. Ταχύτητα εκτόξευσης: 500 km/s. Με τέτοιους προωθητήρες διαστημικοί ανιχνευτές μπορούν να φτάσουν ταχύτητες τόσο μεγάλες όσο 100 km/s. Μπορούν να μεταφέρουν βόμβες αντιύλης 10.000 μεγατόνων. Τέτοιες βόμβες δεν θα μπορούσαν να δοκιμαστούν στη Γη. Η αντιύλη παράγεται με θερμοπυρηνική συμπίεση, ακριβώς όταν ο ανιχνευτής φτάνει στον στόχο. Τέτοια όπλα και πολύ γρήγοροι ανιχνευτές θα μπορούσαν να αντιστοιχούν σε ένα σχέδιο καταστροφής αστεροειδών και κομητών. Αν αυτό το σχέδιο είναι πραγματικό, ποιος το διευθύνει;
Μια πιθανή υπόθεση αντιστοιχεί σε μια συνεργασία μεταξύ Αμερικανών και εξωγήινων, με τους τελευταίους να έχουν επιταχύνει την τεχνολογική πρόοδο της πιο αναπτυγμένης χώρας, στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα. Ακολουθώντας αυτή την ιδέα οι μηχανές που «συνετρίβησαν» στο Ρόσγουελ το 1947 θα μπορούσαν να είχαν σχεδιαστεί για να φέρουν την απαραίτητη γνώση, αλλά τίποτα περισσότερο.
Η Γη ζει μια πολύ σημαντική στιγμή της ιστορίας της. Οι άνθρωποι έχουν αποκτήσει νέες τεχνολογίες, με τις οποίες μπορούν να κάνουν το καλύτερο ή το χειρότερο. Το χειρότερο είναι ... προφανές. Όπως φαίνεται σε αυτή την έκθεση η κύρια δραστηριότητα των ανθρώπων, όταν ενδιαφέρονται για τα ΑΤΙΑ, ήταν να κατασκευάζουν νέα όπλα. Η φαντασία των ανθρώπων φαίνεται πολύ περιορισμένη. Μια άλλη ιδέα θα μπορούσε να είναι να πούμε:
- Οι εξωγήινοι μας επισκέπτονται εδώ και μισό αιώνα, και πιθανώς περισσότερο. Γιατί δεν είμαστε ήδη σκλάβοι τους, δουλεύοντας γι' αυτούς; Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν προσπάθησαν να πάρουν τα ορυχεία, τα υλικά, τα εδάφη μας;
Πρέπει να υπάρχει μια εξήγηση. Μια πιθανή είναι ότι δεν ενδιαφέρονται. Γιατί; Επειδή κατέχουν την απεριόριστη παραγωγή ενέργειας. Με τις ατομικές βόμβες μπορούμε να παράγουμε ποσότητες αντιύλης. Αλλά με αυτή την αντιύλη μπορούμε να οδηγήσουμε νέα εργοστάσια και να παράγουμε όλο και περισσότερη. Αυτή η ενέργεια είναι δωρεάν.
Επιπλέον όποιος κατέχει τη μαζική παραγωγή αντιύλης μπορεί να τη χρησιμοποιήσει για να κάνει μεταστοιχειώσεις, να αλλάξει οποιοδήποτε άτομο σε άλλο. Αυτό προκαλεί δύο συνέπειες.
-
Μπορούμε να παράγουμε ό,τι θέλουμε: νικέλιο, χρυσό, άνθρακα, και ούτω καθεξής, από.... οτιδήποτε.
-
Με την ενέργεια τα απόβλητα μπορούν να μετατραπούν σε ήλιο, που απελευθερώνεται στον ανοιχτό αέρα.