Πολυγλωσσική μετάφραση Antibabel λογισμικό
Antibabel, ημερολόγιο
3 Οκτωβρίου 2004
Έριξα μια ματιά στον μετρητή σελίδας. 7400 προσβάσεις σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Ίσως τίτλος «Έκρηξη Ενόχλησης» να έκανε εντύπωση στους αναγνώστες. Αλλά η απάντηση παρέμεινε αδύναμη. Αν είχαμε υπολογίσει 1%, θα έπρεπε να έχω λάβει 74 e-mails. Είμαστε μακριά από τον στόχο. Αλλά αυτό δεν είναι το πρόβλημα. Λάβαμε την απόφασή μας. Κάτι θα γίνει. Ένας από εμάς θα ανοίξει ένα φόρουμ, που θα διαχειριστεί. Πρέπει να το διευκρινίσουμε αμέσως: ένα φόρουμ εργασίας, όχι για πολλά λόγια. Το ANTIBABEL είναι μία μεγάλη ιδέα, που απλώς την εξερευνούμε. Αλλά θα της δώσουμε σώμα. Να σημαίνει αυτό ότι θα δημιουργήσουμε, βάσει μίας ομάδας λίγων ανθρώπων, λογισμικό για πολυγλωσσική αυτόματη μετάφραση που τελικά θα είναι αποτελεσματικό, δηλαδή θα επιτύχουμε εκεί όπου τόσοι πολλοί άλλοι απέτυχαν;
Ναι και όχι. Είναι σίγουρο ότι ένα τέτοιο εργαλείο απαιτεί μεγάλη εργασία. Σκοπός μας είναι να ξεκινήσουμε μία κίνηση. Η λύση δεν ήταν το Εσπεράντο. Έλαβα ένα μήνυμα από έναν αναγνώστη που μου είπε απλώς:
«- Αλλά πού είναι το πρόβλημα; Οι άνθρωποι μιλάνε όλο και περισσότερο αγγλικά. Στα αεροδρόμια είναι τυπικό.»
Φυσικά, ο κόσμος αποτελείται από συνδεδεμένα αεροδρόμια, όπως γνωρίζουμε.
Έχω λάβει και άλλες παρόμοιες παρατηρήσεις:
«- Τι θα κάνετε με την κορεάτικη γλώσσα;»
Μακάρι να μπορούσαμε ήδη να επιτύχουμε κάτι αποτελεσματικό για τη δεκαριά «κοινών» γλωσσών που χρησιμοποιούνται στη Δύση, θα ήταν ήδη μία καλή αρχή.
Μεταξύ μας υπήρξαν εντυπωσιακά ενθουσιώδεις ανταλλαγές e-mail. Δεν περιμένουμε αποκλειστικά απόκριση. Η λογική αντίδραση των αναγνωστών αυτής της ενότητας είναι η περίμενση. Όλοι πρέπει να σκέφτονται: «Τι εννοούν με αυτό το πράγμα;»
Είναι αλήθεια ότι αυτό το έργο δεν φαίνεται να κατανοείται καλά συνολικά, επειδή απομακρύνεται ριζικά από τη συνηθισμένη προσέγγιση των γλωσσολόγων. Γράφω τώρα. Σειροθετώ χαρακτήρες από αριστερά προς δεξιά, σε μία γραμμή. Το μήνυμά μου είναι γραμμικό. Ωστόσο – και η ιδέα δεν είναι δική μου – σε αυτό το φάκελο ANTIBABEL, που υπάρχει εδώ και δέκα χρόνια, είχα απλώς επαναλάβει ένα σχήμα σύμφωνα με το οποίο μία πρόταση μοιάζει περισσότερο με μία μόρφη, με μία δομή, είτε 3δ είτε τουλάχιστον 2δ, παρά με ένα γραμμικό αντικείμενο. Αυτό είναι το πρώτο σημείο.
Αυτό που οι αναγνώστες δεν έχουν, πιθανότατα, καταλάβει είναι ότι σκοπεύουμε να εκμεταλλευτούμε όλες τις δυνατότητες που μας προσφέρει η σύγχρονη υπολογιστική τεχνολογία. Σκεφτείτε. Σύντομα οι κεντρικές μνήμες των υπολογιστών θα φτάσουν σε τιμές που αγγίζουν τη φαντασία. Το ίδιο ισχύει και για τους σκληρούς δίσκους, λόγω της προόδου στον τρόπο με τον οποίο τοποθετούνται τα στοιχεία που εξασφαλίζουν τη μνήμη στο δίσκο. Αυτές οι εξωτερικές μνήμες θα φτάσουν, σε ένα απίστευτα κοντινό μέλλον, σε τιμές της τάξης των... τεραβάιτ, σε... εκατομμύρια μεγαβάιτ. Μπορούμε λοιπόν να αποκτήσουμε ό,τι θέλουμε, να σκεφτούμε ό,τι θέλουμε.
Αλλά τι θα αποκτήσουμε; Εικόνες, αναμιμημένες εικόνες, ήχο. Η γλώσσα θα γίνει μία φανταστική βάση δεδομένων, που κανείς σήμερα δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Προβλέπω. Αν ένα λογισμικό τύπου ANTIBABEL λειτουργήσει κάποτε, η ενότητα κειμένου που διαχειρίζεται πολλές γλώσσες θα καταλάμβανε μία αμελητέα χώρα στη μνήμη. Ίσως ένα τοις εκατό. Το υπόλοιπο θα καταλάμβανε εικόνες, αναμιμημένες εικόνες, ήχοι.
Θα αρχίσουμε την αναζήτηση σημάτων, όχι απαραίτητα κοσμικών, αλλά τουλάχιστον κοινών σε μεγάλο αριθμό γηγενών εθνών.