Πρόσφατες δημοσιεύσεις στη μαθηματική φυσική

Πρόσφατες δημοσιεύσεις στη μαθηματική φυσική

Πρόσφατες Δημοσιεύσεις

2 Δεκεμβρίου 2007 10 Ιανουαρίου 2008 15 Μαρτίου 2008 23 Μαΐου 2008 17 Ιουλίου 2009 Οκτώβριος 2009 13 Οκτωβρίου 2010 28 Μαρτίου 2012 ****17 Δεκεμβρίου 2014

5 Ιουνίου 2018, μετά από τρεις χρόνια σκληρής αγώνα:

το άρθρο μας

δύο ώρες στο κανάλι Thinkerviewπρόσφατα δημοσιευμένο στο Astrophysics and Space Science.

[em@editorialmanager.com](../JANUS_COSMOLOGICAL_MODEL/Constraints on Janus cosmological modelfrom recent observations.pdf?to=em@editorialmanager.com)[keerthana.thananjayan@springer.com](../JANUS_COSMOLOGICAL_MODEL/Constraints on Janus cosmological modelfrom recent observations.pdf?to=keerthana.thananjayan@springer.com)[dagostinigilles@mailaps.org](../JANUS_COSMOLOGICAL_MODEL/Constraints on Janus cosmological modelfrom recent observations.pdf?to=dagostinigilles@mailaps.org)| Θέμα : | Η Υποβολή σας ASTR-D-18-00085R2 |
|---|---|
| Ημερομηνία : | 4 Ιουνίου 2018, 16:19:27 -0400 |
| Από : | Astrophysics and Space Science (ASTR) |
| Απάντηση σε : | Astrophysics and Space Science (ASTR) |
| Προς : | Gilles D'AGOSTINI |

Αξιότιμε κύριε D'AGOSTINI, χαρούμενοι να σας ενημερώσουμε ότι το χειρόγραφό σας, " **[Περιορισμοί στο κοσμολογικό μοντέλο Janus από πρόσφατες παρατηρήσεις υπερκαινούργων τύπου Ia](/legacy/science/arxiv/../JANUS_COSMOLOGICAL_MODEL/Constraints on Janus cosmological modelfrom recent observations.pdf)** ", έχει αποδεχθεί για δημοσίευση στο Astrophysics and Space Science.

Για να ενθαρρύνουμε την ανάγνωση του άρθρου σας, οι επιμελητές συνιστούν, κατά την αποδοχή, να δημοσιεύσετε το χειρόγραφό σας στο astro-ph.

Παρακαλούμε να αναφέρετε τον αριθμό χειρογράφου, ASTR-D-18-00085R2, κάθε φορά που θα ενημερώσετε για το χειρόγραφό σας.

Θα λάβετε σύντομα ηλεκτρονικό μήνυμα από τη Springer σχετικά με τα παρακάτω στοιχεία:

1. Αντίτυπα

2. Χρωματικές εικόνες

3. Μεταβίβαση Δικαιωμάτων Εκδόσεως

Με ευχαριστίες, Γραφείο Επιμέλειας Περιοδικών Springer Astrophysics and Space Science

Κριτικός #2: Το άρθρο μπορεί τώρα να αποδεχθεί στην τρέχουσα μορφή του!

     **Θα προσπαθήσω για άλλη μία φορά να εγγραφώ στο arXiv, αλλά θα είναι δύσκολο, δεδομένου ότι δεν διαθέτω εργαστήριο προσκόλλησης! **

J.P. Petit και G. D’Agostini: Η υπόθεση της αρνητικής μάζας και η φύση της σκοτεινής ενέργειας. Astrophysics and Space Science (2014) 354: 611-615 20 Σεπτεμβρίου 2014 DOI 10.1007/s10509-014-2106-5Σύνδεσμος-Άρθρο και Σύνδεσμος-Ιστότοπος

Περίληψη:
Η παρατηρούμενη επιτάχυνση του κόσμου προκαλεί μία περίεργη ερώτηση. Ποια είναι η φύση μίας σκοτεινής ενέργειας που θα προκαλούσε αυτό το φαινόμενο; Υπενθυμίζουμε τα επιχειρήματα κατά της ύπαρξης αρνητικής ύλης στη βάση της Γενικής Σχετικότητας. Αυτά εξαφανίζονται αν θεωρήσουμε το σύμπαν ως μία πολλαπλότητα M4 συνδεδεμένη με δύο συζευγμένες μετρικές, λύσεις ενός συστήματος συζευγμένων εξισώσεων πεδίου. Κατασκευάζουμε μία μη σταθερή λύση όπου η θετική φυσική είδος επιταχύνεται, ενώ η αρνητική επιβραδύνεται. Έτσι, η σκοτεινή ενέργεια αντικαθίσταται από τη δράση (κυρίαρχη) της αρνητικής μάζας.

J.P. Petit και G. D’Agostini: Κοσμολογικό διμετρικό μοντέλο με αλληλεπίδραση θετικών και αρνητικών μαζών και δύο διαφορετικές ταχύτητες του φωτός σύμφωνα με την παρατηρούμενη επιτάχυνση του Σύμπαντος. Modern Physics Letters A. Modern Physics Letters A, Τόμος 29, Αριθμός 34 (24 Οκτωβρίου 2014) 1450182 (15 σελίδες) DOI: 10.1142/S021773231450182XΣύνδεσμος-Άρθρο και Σύνδεσμος-Ιστότοπος

Περίληψη:

Παρουσιάζεται μία επέκταση ενός προηγούμενα δημοσιευμένου μοντέλου διμετρικού σύμπαντος, όπου οι ταχύτητες του φωτός που σχετίζονται με τα είδη μάζας θετικής και αρνητικής είναι διαφορετικές. Όπως προηγουμένως, η ασυμμετρία του μοντέλου εξηγεί την επιτάχυνση της θετικής φυσικής είδους, ενώ η αρνητική είδος επιβραδύνεται. Η ασυμμετρία επηρεάζει τους παράγοντες κλίμακας που σχετίζονται με μήκη, χρόνους και ταχύτητες του φωτός, έτσι ώστε αν η επιτυχία της αντιστροφής μάζας σε ένα διαστημικό πλοίο ήταν δυνατή, οι διαστημικές εξερευνήσεις θα μπορούσαν να γίνουν μη αδύνατες, σε ταχύτητα μικρότερη από την ταχύτητα του φωτός που αντιστοιχεί στον αρνητικό τομέα, η οποία μπορεί να είναι πολύ υψηλότερη από αυτή του θετικού τομέα.

Μετάφραση:

Πρώτο άρθρο: J.P. Petit και Gilles d'Agostini: Διμετρικό κοσμολογικό μοντέλο με αλληλεπίδραση μεταξύ θετικών και αρνητικών μαζών, όπου αυτά τα δύο είδη συνδέονται με δύο διαφορετικές ταχύτητες του φωτός. Μοντέλο σύμφωνο με την παρατήρηση της κοσμικής επιτάχυνσης.

Περίληψη:

Το γεγονός ότι έχουμε παρατηρήσει ένα φαινόμενο επιτάχυνσης του σύμπαντος παραμένει μία δύσκολη ερώτηση (αυτή η ανακάλυψη τιμήθηκε με Νόμπελ το 2011). Ποια θα μπορούσε να είναι η φύση αυτής της "σκοτεινής ενέργειας" που θα έπρεπε να είναι ο κινητήρας αυτής της επιτάχυνσης; Αρχικά υπενθυμίζουμε τα επιχειρήματα, που προκύπτουν από τη Γενική Σχετικότητα, που υποστηρίζουν την απουσία αρνητικών μαζών στο σύμπαν. Αυτά εξαφανίζονται αν επιλέξουμε να θεωρήσουμε το σύμπαν ως μία πολλαπλότητα (Manifold) M4, τεσσάρων διαστάσεων, με δύο μετρικές, οι οποίες είναι λύσεις ενός συστήματος δύο συζευγμένων εξισώσεων πεδίου. Κατασκευάζουμε μία ακριβή, μη σταθερή λύση αυτού του συστήματος δείχνοντας ότι τα είδη θετικής μάζας (εμείς) επιταχύνονται, ενώ τα είδη αρνητικής μάζας επιβραδύνονται. Έτσι, το φαινόμενο "σκοτεινής ενέργειας" αντικαθίσταται από τη δράση (κυρίαρχη) της αρνητικής μάζας.

Δεύτερο άρθρο: J.P. Petit και Gilles d'Agostini: Η υπόθεση της αρνητικής μάζας και η φύση της σκοτεινής ενέργειας. Astrophysics and Space Science, 20 Σεπτεμβρίου 2014.

Περίληψη:

Αυτό είναι μία επέκταση του προηγούμενου άρθρου, το οποίο αναφερόταν σε μία διμετρική περιγραφή του σύμπαντος, αλλά όπου συνδέονται στα είδη θετικής και αρνητικής μάζας διαφορετικές ταχύτητες του φωτός. Όπως προηγουμένως, το μοντέλο εξηγεί την παρατηρούμενη επιτάχυνση, σχετικά με τις θετικές μάζες. Βρίσκουμε το αντίστοιχο: τα είδη αρνητικής μάζας επιβραδύνονται. Αυτή η ασυμμετρία επηρεάζει όχι μόνο τις περιορισμένες ταχύτητες φωτός, αλλά και τους παράγοντες κλίμακας (αποστάσεις) και τη ροή του χρόνου. Αυτό υποδηλώνει μία δυνατή τεχνολογία όπου οι διαστημικές εξερευνήσεις θα μπορούσαν να εξεταστούν αντιστρέφοντας τη μάζα ενός οχήματος, πράγμα που θα του επέτρεπε να κινηθεί, "σε αυτή τη μορφή", σε υποφωτική ταχύτητα πολύ μεγαλύτερη, εφόσον η ταχύτητα του φωτός, που περιορίζει τις σωματίδια αρνητικής μάζας, βρίσκεται να είναι υψηλότερη.

Επιβεβαίωση της συμμετοχής μου στη διάσκεψη Μαθηματικής Φυσικής στη Πράγα, 2-7 Σεπτεμβρίου 2013. Για πρόσβαση στο περίληψη και το pdf της επικοινωνίας. Σύνδεσμος .

6 Αυγούστου 2013: Επιβεβαίωση της συμμετοχής μου στη διάσκεψη Μαθηματικής Φυσικής στη Πράγα, 2-7 Σεπτεμβρίου 2013. Για πρόσβαση στο περίληψη και το pdf της επικοινωνίας. Σύνδεσμος .

Θα παρουσιάσουμε επίσης τα τελευταία μας πειραματικά αποτελέσματα στη διεθνή διάσκεψη φυσικής πλασματικών που θα διεξαχθεί στο Princeton Plasma Laboratory (ΗΠΑ) τον Οκτώβριο 2013

Δόθηκαν τρία επισκέψεις στο Ινστιτούτο Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Toulouse Mirail. Θέμα: "Ανάπτυξη του κοσμολογικού μοντέλου με μεταβλητές σταθερές". Σύνδεσμος1, Σύνδεσμος2

5-6 Δεκεμβρίου 2012: Δόθηκαν τρία επισκέψεις στο Ινστιτούτο Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Toulouse Mirail. Θέμα: "Ανάπτυξη του κοσμολογικού μοντέλου με μεταβλητές σταθερές". Σύνδεσμος1, Σύνδεσμος2

1 - Η μεγάλη βαρύτητα ως ερμηνεία της κοσμικής επιτάχυνσης J.P. Petit & G. D'Agostini. Διεθνής διάσκεψη για Μεθόδους Μεταβλητών, Μοντ Ντόρ, Αύγουστος 2007. 14 σελίδες

Αναφορά arXiv: http://arxiv.org/abs/0712.0067 από την 2η Δεκεμβρίου 2007 (μαθηματική φυσική). Για λήψη του pdf. Ελληνική έκδοση

Περίληψη

Προτείνεται μία διμετρική περιγραφή του σύμπαντος, η οποία μπορεί να εξηγήσει την κοσμική επιτάχυνση που προκύπτει από οπτικές παρατηρήσεις υπερκαινούργων με υψηλό μετατόπιση στο κόκκινο. Αυτό το φαινόμενο συνήθως αποδίδεται σε μία μυστηριώδη απωστική "σκοτεινή ενέργεια" της οποίας η πραγματική φύση παραμένει άγνωστη. Στο παρόν μοντέλο, αυτή την ενέργεια την αναγνωρίζουμε ως σύνολο σωματιδίων με αρνητική μάζα και ενέργεια. Αυτά τα σωματίδια με αρνητική μάζα εκπέμπουν φωτόνια με αρνητική ενέργεια, έτσι δεν είναι παρατηρήσιμα με οπτικά όργανα.

2 - Μεγάλη βαρύτητα: Ένα διμετρικό μοντέλο του σύμπαντος. Ακριβείς μη γραμμικές λύσεις. Θετική και αρνητική βαρυτική διάθλαση. J.P. Petit & G. D'Agostini.
Διεθνής διάσκεψη για Μεθόδους Μεταβλητών, Μοντ Ντόρ, Αύγουστος 2007. 19 σελίδες

Αναφορά arXiv: http://arxiv.org/abs/0801.1477 από την 10η Ιανουαρίου 2008 (μαθηματική φυσική). Για λήψη του pdf. Ελληνική έκδοση

Περίληψη

Μετά από μία σύντομη περίληψη του διμετρικού μοντέλου του σύμπαντος, κατασκευάζεται μία ακριβής μη γραμμική λύση, η οποία δείχνει την ύπαρξη λύσεων για το σύστημα δύο συζευγμένων εξισώσεων πεδίου. Εκτός από την κλασική θετική βαρυτική διάθλαση, αυτή η λύση δείχνει επίσης να οδηγεί σε αρνητική βαρυτική διάθλαση, φαινόμενο που είχε προηγουμένως περιγραφεί το 1995 (Astrophysics and Space Science). Αυτή η αρνητική διάθλαση προσφέρει μία εναλλακτική ερμηνεία για τις παρατηρούμενες αδύναμες φωτεινότητες υψηλής μετατόπισης στο κόκκινο γαλαξιών, οι οποίες μέχρι τώρα ερμηνεύονταν ως νάνες γαλαξίες.

3 - Μεγάλη βαρύτητα: Ένα διμετρικό μοντέλο του σύμπαντος με μεταβλητές σταθερές, συμπεριλαμβανομένης της μεταβλητής ταχύτητας του φωτός. J.P. Petit & G. D'Agostini.
Διεθνής διάσκεψη για Μεθόδους Μεταβλητών, Μοντ Ντόρ, Αύγουστος 2007. 17 σελίδες

Αναφορά arXiv: http://arxiv.org/abs/0803.1362 από την 15η Μαρτίου 2008 (μαθηματική φυσική). Για λήψη του pdf. Ελληνική έκδοση

Περίληψη

Το σύμπαν, αντί να είναι ομοιογενές, διαστέλλεται σε μεγάλα κενά μεγάλης κλίμακας δομής, αλλά όχι σε συγκεντρώσεις μάζας όπως γαλαξίες, έτσι ώστε η λύση Robertson-Walker να μην ταιριάζει. Προτείνουμε ότι προέκυψε μία διαταραχή συμμετρίας σε μία απομακρυσμένη προηγούμενη εποχή, κατά την εποχή υπερισχύοντος ακτινοβολίας. Πριν από αυτό, η τριδιάστατη υπερεπιφάνεια ήταν αναλλοίωτη ως προς τη δράση της O(3) και μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η λύση Robertson-Walker. Αλλά αυτό επιβάλλει τις ονομαζόμενες σταθερές της φυσικής, παράγοντες κλίμακας μήκους και χρόνου, να εμπλακούν μέσω μίας γενικευμένης διαδικασίας συμμετρίας, η οποία έτσι κατασκευάζεται. Η επόμενη μεταβολή της ταχύτητας του φωτός λύνει το πρόβλημα του ορίου, ενώ η διακριτή φράγμα του Planck εξαφανίζεται.

4 - Πενταδιάστατη μεγάλη βαρύτητα. Νέα τοπολογική περιγραφή του σύμπαντος. J.P. Petit & G. D'Agostini

Αναφορά arXiv: http://arxiv.org/abs/0805.1423 9 Μαΐου 2008 (μαθηματική Φυσική) Για λήψη του pdf

Περίληψη:

Επεκτείνουμε τη διμετρική περιγραφή του σύμπαντος σε ένα πενταδιάστατο πλαίσιο. Ξεκινώντας από τη δουλειά του Souriau (1964) χρησιμοποιούμε μετρικές Robertson-Walker, με ένα επιπλέον όρο που αντιστοιχεί στην πρόσθετη διάσταση Kaluza. Αυτό το πρώτο μοντέλο περιορίζεται σε μηδενικές πυκνότητες ηλεκτρικού φορτίου και ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας. Υποθέτοντας ότι τα σωματίδια μάζας, με θετική ή αρνητική μάζα και ενέργεια, έχουν πεπερασμένη διάρκεια ζωής, επαναφέρει τη συμμετρία O(3) και επαναλαμβάνει τη γενικευμένη διαδικασία συμμετρίας. Ως αποτέλεσμα, η ταχύτητα του φωτός τείνει προς το μηδέν.

Υποθέτουμε ότι το σύμπαν είναι κλειστό σε όλες τις διαστάσεις. Τότε, ακολουθώντας μία ιδέα που εισήχθη το 1994, περιγράφουμε το σύμπαν ως το διπλό κάλυμμα ενός προβολικού χώρου. Η αντιστροφή της βέλους του χρόνου, μάζας και ενέργειας είναι συνέπεια αυτής της γεωμετρικής υπόθεσης και ταιριάζει με το διμετρικό μοντέλο. Επιλέγουμε να απαλείψουμε τη "αρχική συμπύκνωση", αντικαθιστώντας τη με ένα όριο χώρο, ο οποίος βρέθηκε να είναι Ευκλείδειος.

Επεκτείνουμε τη διμετρική περιγραφή του σύμπαντος σε ένα πενταδιάστατο πλαίσιο, που αντιστοιχεί στην πρόσθεση φορτίων ηλεκτρικών σωματιδίων. Ξεκινάμε από τη δουλειά του Souriau το 1964 στο βιβλίο του Γεωμετρία και Σχετικότητα (στα γαλλικά, στον ιστότοπό του). Χρησιμοποιούμε δύο μετρικές Robertson-Walker με ένα επιπλέον όρο που αντιστοιχε