Σήμερα βρέχει...
Σήμερα βρέχει, εκεί πάνω τα σκεπάσματα είναι γκρίζα
Σήμερα βρέχει, εκεί πάνω τα σκεπάσματα είναι γκρίζα
Το νερό παντού ρέει
Στους δρόμους της Παρισιού
Ακούω μια φωνή
Από τη νύχτα
Και που, αργά, μου λέει
Θυμήσου αυτές τις αστραφτερές νύχτες
Την κοπέλα με τα μάτια από χρυσό και αργύρι
Τα χέρια της, το σώμα της με το άρωμα
Τη χαρά, θυμήσου τη χαρά
Ο χρόνος που περνάει
Δεν θα επιστρέψει
Και ο άνεμος φέρνει
Τα αγαπημένα που έχασαν
Παρ' όλα αυτά,
Κάθε φορά,
Κάθε άνοιξη
Το έρωτας μας επιστρέφει, διαφορετικός
Θυμήσου τα χείλη της, τη φωνή της
Είχε το δέρμα μαλακό σαν βαμβάκι
Στα χείλη της πιοσες το κρασί
Που ξεθωριάζει όλες τις λύπες
Το παιχνίδι της ζωής
Πάντα χάνει
Τα μεγάλα λόγια, τα χρήματα
Όλα διαλύονται
Στο παιχνίδι του έρωτα
Μερικές φορές κερδίζεις
Μία ώρα χαράς
Μία ώρα ευτυχίας
Θυμήσου, δεν ήταν πολύ καιρός
Μία κοπέλα σε κρατούσε στα αγκάθια της
Θυμήσου πόσο χαρούμενος ήσουν
Όταν από χαρά
έκραξε
Ένας μέρα για μας αυτός ο ταξίδι τελειώνει
Τέλος σε όλα τα στίχα
Το τέλος της διαδρομής
Είναι ακόμα πολύ μακριά
Πάμε, δεν είναι για αύριο
Θυμάμαι αυτές τις αστραφτερές νύχτες
Την κοπέλα με τα μάτια από χρυσό και αργύρι
Και τα χέρια της, και το σώμα της με το άρωμα
Αυτό δεν το ξέχασα ποτέ