Οι Σεισμικές Όπλα
21 Σεπτεμβρίου 2002 -
Ολοκληρώθηκε στις 1 Μαρτίου 2006
Αρχίζει με μια δήλωση του William Cohen, Υπουργού Εθνικής Άμυνας των ΗΠΑ, την 2 Απριλίου 1997 (που αναφέρθηκε από τον παλιό μου φίλο από το Poitiers, ερευνητή, Gérard Morin):
Άλλοι [τρομοκράτες] εμπλέκονται ακόμα και σε τύπο τρομοκρατίας περιβάλλοντος, όπου μπορούν να αλλάξουν το κλίμα, να προκαλέσουν σεισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις απομακρυσμένα με τη χρήση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Έτσι υπάρχουν πολλοί εφευρετικοί νους εκεί έξω που εργάζονται για να βρουν τρόπους με τους οποίους μπορούν να προκαλέσουν τρόμο σε άλλες χώρες. Είναι πραγματικό, και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειες μας για την αντιτρομοκρατική πολιτική.
Υπουργός Εθνικής Άμυνας William Cohen σε συνέδριο αντιτρομοκρατικής πολιτικής τον Απρίλιο του 1997, που υποστηρίχθηκε από τον πρώην Σύμβουλο Sam Nunn. Απόσπασμα από τη Διακήρυξη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (DoD), Υπουργός Εθνικής Άμυνας William S. Cohen, Ερωτήσεις και Απαντήσεις στο Συνέδριο για την Τρομοκρατία, Τα Έργα Μαζικής Καταστροφής και την Αμερικανική Στρατηγική, Πανεπιστήμιο της Γεωργίας, Αθήνα, 28 Απριλίου 1997.
Μετάφραση
:
Άλλοι τρομοκράτες εμπλέκονται σε έναν τύπο "περιβαλλοντικής" δράσης όπου μπορούν να αλλάξουν το κλίμα, να προκαλέσουν σεισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις χρησιμοποιώντας ηλεκτρομαγνητικά κύματα.
Πολλοί εφευρετικοί νους εργάζονται τώρα για να φανταστούν τρόπους για να τρομοκρατήσουν ολόκληρες χώρες.
Όλα αυτά είναι πραγματικά και είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειες μας στην αντιτρομοκρατική πολιτική.
Υπουργός Εθνικής Άμυνας William Cohen, Απρίλιος 1997. Συνέδριο για την αντιτρομοκρατική πολιτική που οργάνωσε ο Σύμβουλος Sam Nunn. Αναφέρεται από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (DoD). "Συνέδριο για την τρομοκρατία. Έργα Μαζικής Καταστροφής και Αμερικανική Στρατηγική. Πανεπιστήμιο της Γεωργίας, Αθήνα, 28 Απριλίου 1997.
Μετάφραση σε απλή γλώσσα
: Ξέρουμε ότι αυτό λειτουργεί, επειδή το εμπειριματικά αποδεικνύουμε από πολύ καιρό. Τα τεχνολογικά μέσα που χρειάζονται είναι προσιτά και απολύτως αντίστοιχα με την προσπάθεια για την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Παρατηρείται η αναφορά στους σεισμούς και την έκρηξη των ηφαιστειών. Μπορεί να φανεί τρελό, αλλά τελικά μια μικρή αιτία, καλά τοποθετημένη, μπορεί να προκαλέσει ένα καταστροφικό φαινόμενο αν αυτό είναι ήδη έτοιμο να συμβεί. Οι σεισμοί σχετίζονται με ολίσθηση πλακών κατά μήκος ρωγμών. Ξέρουμε ότι ένας σεισμός θα συμβεί αναπόφευκτα κατά μήκος της ρωγμής San Andreas στην Καλιφόρνια και οι επιπτώσεις του θα είναι καταστροφικές. Δεν ξέρουμε πότε θα συμβεί, που σημαίνει ότι δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων την ενέργεια που θα χρειαστεί για να εκκινήσει το φαινόμενο. Όσο πιο κοντά είναι το ξεσπάσιμο, τόσο χαμηλότερη θα είναι η απαιτούμενη ενέργεια. Η τεχνική επιτρέπει να ενεργήσουμε στις βαθιές στρώσεις του εδάφους με ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Οι Ρώσοι είχαν κατασκευάσει έναν τεράστιο γεννήτορα που ονομάστηκε "Pamir" στα τέλη της δεκαετίας του 1970, τον οποίο είχα δει το 1983 στο Σικάγο, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου MHD, ο οποίος μπορούσε να μεταφερθεί σε ένα μεγάλο φορτηγό. Ήταν μια από τις παραλλαγές του γεννήτορα Sakharov, συμπίεσης ρεύματος. Αυτός είχε τη μορφή ενός κουζινέτου που έχει διάμετρο έξι μέτρων. Αυτοί οι γεννήτορες, από τους οποίους μάθαμε αργότερα ότι εξοπλίζουν τα ηλεκτρομαγνητικά πυροβόλα που τοποθετούνται στο έδαφος από τους Ρώσους, ονομάζονται επίσης γεννήτορες Pavloski. Η λειτουργία τους, με "συμπίεση ρεύματος", είναι παρόμοια με το σύστημα MK1 του Sakharov, το οποίο τώρα όλοι αρχίζουν να γνωρίζουν. Εκτονώνουμε, στο κέντρο, ένα χημικό εκρηκτικό που αλληλεπιδρά με ένα ισχυρό σολενοειδές (για τον ειδικό: σε ρεύμα υψηλού αριθμού Reynolds μαγνητικού).
Αυτό το σύστημα "επιτρέπει την κίνηση ισχυρών ηλεκτρικών ρευμάτων στο έδαφος". Επίσημα, το όλο σύστημα παρουσιάστηκε ως ένα σύστημα ανάλυσης της κατάστασης ενός τόπου, μετρώντας την ηλεκτρική αγωγιμότητα του εδάφους σε μεγάλες αποστάσεις και σε μεγάλο βάθος. Τώρα γνωρίζουμε ότι μια μεταβολή αυτής της αγωγιμότητας είναι το σημάδι της προσεγγιστικής έκρηξης ενός σεισμού. Το 1983 είχα συζητήσει στο Σικάγο με τους ρώσους υπεύθυνους για αυτό το έργο, πρώην φοιτητές του Vélikhov, ο οποίος ήταν φοιτητής του Sakharov. Σήμερα καταλαβαίνω ότι ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να επιτρέψει όχι μόνο τη μελέτη της προσεγγιστικής κατάστασης ενός τόπου αλλά και τυχόν να προκαλέσει το σεισμό. Έτσι, η "γεωφυσική μελέτη" αποτελούσε το "προστατευτικό έργο" που κρύβει την πραγματική τελική χρήση αυτής της τεχνολογίας, ανεξιχνίαστη για έναν μη ειδικό.
Φυσικά, αυτά τα συστήματα επιτρέπουν τη μεταφορά ενέργειας. Η αρχική ενέργεια παραμένει εκείνη του εκρηκτικού που τροφοδοτεί τον γεννήτορα Pamir. Αυτό το σύστημα επιτρέπει τη μεταφορά αυτής της ενέργειας μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε μεγάλο βάθος. Αν η ρωγμή δεν είναι έτοιμη να σπάσει, θα χρειαστεί μεγάλη ποσότητα ενέργειας για να προκαλέσει τον σεισμό. Το σύστημα, χρησιμοποιούμενο με μέτρο, μπορεί να επιτρέψει τη δοκιμή του εδάφους, παρόμοια με το να δίνεις ελαφριές εντονότητες σε ένα μπλοκ που είναι σε ισορροπία για να δεις αν είναι έτοιμο να γλιστρήσει σε ένα λοφί. Μια ομάδα στρατιωτικών-γεωλόγων μπορεί να τοποθετήσει κρυφά σε όλο τον κόσμο, σε περιοχές πιθανώς "εχθρικές" ή "προς εξυπηρέτηση", τέτοιες περιοχές που μπορεί να προκαλέσουν έναν καταστροφικό σεισμό. Για να προκαλέσεις τον σεισμό, αρκεί να αλλάξεις με θέρμανση τη φύση του εδάφους σε ένα σημείο που υποτίθεται ότι είναι η "καταστροφή" στη ρωγμή, το "κλείδωμα". Έτσι προκαλείς το ξεσπάσιμο.
1ος Μαρτίου 2006
Στο τέλος Φεβρουαρίου 2006, ένα πρόγραμμα τηλεόρασης ονομαζόμενο "Οι θυμοί του κλίματος" έχει διανεμηθεί, το οποίο έχω μπορέσει να αντιγράψω χάρη σε έναν από τους αναγνώστες μου. Σε αυτό παρουσιάζονται οι διάφορες καταστροφές που συνέβησαν από το 2002. Χριστούγεννα του 2005: το τσουνάμι. Μερικούς μήνες αργότερα, ο σεισμός στο Πακιστάν που προκάλεσε δεκάδες χιλιάδες θανάτους. Ένας αμερικανικός γεωλόγος πρότεινε ότι τα φαινόμενα των σεισμών μπορούν να προκληθούν από τις γεωτικές θαλάσσιες θέσεις που σχετίζονται με την επίδραση της Σελήνης. Μια προσεκτική παρατήρηση: η φαινομενική κίνηση της Σελήνης, που σχετίζεται με την περιστροφή της Γης, προκαλεί θαλάσσια θερμική παραμόρφωση της τάξης των 30-50 εκατοστών.
Η απόσταση Γης-Σελήνης δεν είναι σταθερή. Το φαινόμενο της θαλάσσιας θερμικής παραμόρφωσης μεταβάλλεται σε 1/r³. Μέγιστη απόσταση: 407.000 χιλιόμετρα. Ελάχιστη απόσταση: 365.000 χιλιόμετρα
DF/F = -3 D r/r R
Αποτέλεσμα: μια μεταβολή του φαινομένου της θαλάσσιας θερμικής παραμόρφωσης κατά 30%, που δεν είναι τίποτα.
Η επίδραση εντείνεται όταν ο δορυφόρος και ο Ήλιος είναι στην ίδια γραμμή. Αν η Σελήνη καλύπτει τον Ήλιο και είναι επίσης στο περιγείο, η επίδραση είναι μέγιστη. Έτσι ο άνθρωπος πρόβλεψε έναν αριθμό σεισμών, από τους οποίους ορισμένοι πραγματικά έκαναν έκρηξη. Για παράδειγμα, ο τελευταίος σημαντικός σεισμός στο Σαν Φρανσίσκο. Έγινε απαγόρευση των μέσων ενημέρωσης και των πανεπιστημίων, δεδομένου των φόβων που μπορεί να προκαλέσει σε κάθε πρόβλεψή του. Αποτέλεσμα: η έκλειψη του Ήλιου από τη Σελήνη και η θέση της Σελήνης στο περιγείο: μετακινήσεις. Απλή παρατήρηση, αλλά παρατήρηση λογική όπως και άλλη.
Η ίδια παρατήρηση κατά τη διάρκεια της εκπομπής: το γεγονός ότι τα συστήματα πλακών μπορούν να επιτρέψουν την αναπαραγωγή φαινομένων σε πολύ μεγάλες αποστάσεις, ακόμη και με καθυστέρηση. Απλά "επειδή δεν ξέρουμε πώς λειτουργεί". Πολύ πιθανό.
Πιο πάνω έχω αναφέρει τη συνάντησή μου στις ΗΠΑ με Ρώσους που μου έδειξαν, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου MHD στις αρχές της δεκαετίας του 1980, φωτογραφίες μιας παράξενης μηχανής σχήματος μεγάλου κουζινέτου, τοποθετημένης σε φορτηγό. Οι παραγωγοί της εκπομπής έδειξαν φωτογραφίες αυτής της μηχανής, που ονομάστηκε "μηχανή σεισμού" και έδωσαν ένα βίντεο της λειτουργίας της. Ελπίζω να μπορώ να σας παρουσιάσω σύντομα το αντίστοιχο τμήμα εδώ.
Ο γεννήτορας MHD σε λειτουργία
Εικόνα σύνθεσης που δείχνει μια μηχανή του Pavlowsky (ή "μηχανή Pamir")
Στο βίντεο εμφανίζονται κατά οπτική αντίληψη εικόνες με κείμενο. Με πολύ προσοχή μπορεί να αναγνωριστούν τα διάφορα στοιχεία της. Υπάρχουν τέσσερα ίδια στοιχεία, συνδεδεμένα για να σχηματίσουν μια μπαταρία. Τα κυκλικά συστήματα είναι σολενοειδή. Στα δεξιά, τέσσερα πυραύλια με στερεό καύσιμο, πιθανότατα διεγειρμένα με κέσιο ή νάτριο (υλικά με χαμηλό δυναμικό ιονισμού). Αυτή η μπαταρία πυραύλων ονομάζεται "γεννήτορας πλάσματος".
Η λειτουργία είναι σύντομη: λιγότερα από πέντε δευτερόλεπτα, το οποίο επιτρέπει υψηλές θερμοκρασίες καύσης, πιθανώς υψηλότερες από 3000° (3900° σύμφωνα με τα τεχνικά δεδομένα που βρήκε ο Eric Dezoète μετά τη δημοσίευση του κειμένου μου). Αυτές οι τέσσερις θύρες καύσης εκτινάσσουν το πλάσμα σε γεννήτορες Faraday, γραμμικούς, αόρατους, και οι ροές κατευθύνονται στην ατμόσφαιρα. Το σχέδιο παραπάνω δείχνει τον τρόπο στερέωσης της ολόκληρης μηχανής σε "πλατφόρμα" που θα τοποθετηθεί σε ένα κινητό υποστήριξη, συγκεκριμένα ένα μεγάλο φορτηγό. Τα δεξιά τμήματα δείχνουν τις οπές στις οποίες αυτοί οι τρεις "προωθητικοί" πιέζουν. Νομίζω ότι η μοναδική ισχύς αυτών των συστημάτων πρέπει να είναι λίγο χαμηλότερη από δέκα τόνους η κάθε μία, το οποίο απαιτεί στερεή στερέωση και το γεγονός ότι αυτές οι ροές κατευθύνονται προς τα κάτω.
Όταν βλέπεις το βίντεο, παρατηρείς μια έκλειψη αερίου θερμού, στα θύλακες, αμέσως πριν την απενεργοποίηση. Αυτό αντιστοιχεί στην άνοιξη των "χαπελιών", που δημιουργούν διαρροή αερίου στους θύλακες, προκαλώντας μείωση της πίεσης και προκαλώντας την απενεργοποίηση της καύσης (για τη λειτουργία των "χαπελιών" δείτε "Ο κόσμος σε 80 λεπτά", σελίδα 14). Και αυτό πριν ολόκληρο το στερεό καύσιμο καταστραφεί. Το υπόλοιπο αναμμένο υλικό παίζει έτσι το ρόλο του θερμικού μονωτή. Όταν η πίεση πέφτει, η θερμοκρασία πέφτει επίσης και η καύση σταματά.
Γεννήτορας του Pawlosky, αρχή της καύσης
Το σχέδιο που βρίσκεται στο κουζινέτο δείχνει ανυπόμονα ότι είναι ένας ηλεκτρικός γεννήτορας.
Γιατί αυτό το σχήμα κουζινέτου;
Είναι τεράστια σολενοειδή, χωρίς υπεραγωγιμότητα, κατασκευασμένα από απλό κόκκινο χαλκό, τα οποία τροφοδοτούνται αρχικά από την αποφόρτιση μιας μπαταρίας πυκνωτών. Βλέπεις αυτή τη μπαταρία στα αριστερά μιας εγκατάστασης Pamir-2
Εγκατάσταση στο έδαφος. Στα αριστερά, το ράφι των πυκνωτών για την αρχική διέγερση
Ο γεννήτορας Faraday λειτουργεί σε ρεύμα αυτοδιέγερσης, στο νόημα ότι το ρεύμα που παράγεται είναι κυρίως διαχειρισμένο προς τα σολενοειδή, ενισχύοντας το μαγνητικό πεδίο, το οποίο έχει ηλεκτρεγερτική δύναμη V B. Η τιμή του μαγνητικού πεδίου φτάνει αρκετά υψηλή, που οδηγεί σε σημαντικές δυνάμεις, οι οποίες μπορούν να καταστρέψουν τα σολενοειδή. Αυτά τα σολενοειδή σχεδιάζονται με τρόπο ώστε να παρουσιάζουν μέγιστη αντίσταση, δηλαδή κυκλικά.
Ακόμα και κατά τη διάρκεια των πολύ σύντομων χρόνων λειτουργίας, αυτά τα σολενοειδή, που διαρρέονται από ισχυρά ρεύματα, απελευθερώνουν πολλή θερμότητα. Αυτά τα κουζινέτα πρέπει όχι μόνο να αντέξουν την πίεση αλλά να συμπεριφέρονται ως θερμικές πηγές. Η γραμμική τουρμπίνα MHD, με συνεχείς ηλεκτρόδια, παίζει επίσης το ρόλο της θερμικής πηγής.
Ο γεννήτορας σε πλήρη λειτουργία
Η φωτεινότητα που παράγεται επιτρέπει να διακρίνουμε καλύτερα τη μεταλλική δομή που βρίσκεται κοντά στο μπροστινό μέρος του φορτηγού. Νομίζω ότι είναι ένα "πλοίο" που επιτρέπει, πριν τη δοκιμή, να τρυπάει τρύπες κατακόρυφα στις οποίες θα παραμείνουν όχι σωλήνες αλλά πλήρης περιτροχικά, απλά χάλκινα, που θα χρησιμοποιηθούν ως ηλεκτρόδια, εφαρμόζοντας την ηλεκτρική τάση χωρίς απώλεια φορτίου σε στρώσεις που μπορεί να φτάσουν μέχρι και αρκετά εκατοντάδες μέτρα βάθος. Πριν τη δοκιμή, το φορτηγό συμπεριφέρεται ως ένα κινητό όργανο για τρύπεμα και ο ισχυρός κινητήρας του μπορεί να κινήσει το τρεπάνο.
Στο βίντεο βλέπεις ένα σχέδιο που μπορείς να προσπαθήσεις να αποκρυπτογραφήσεις. Η αποφόρτιση φαίνεται να εισχωρεί σε μια οριζόντια ρωγμή, η οποία φαίνεται να αντιστοιχεί σε μια υδροφόρο στρώση. Η διέλευση του ρεύματος ατμοποιεί αυτό το νερό και προκαλεί ένα φαινόμενο ανύψωσης της στρώσης. Αν ακολουθήσεις το σχέδιο που δείχνει, αυτή η κίνηση έχει στόχο να αποσφίγξει μια πλάκα που συνδέεται με μια κατακόρυφη ρωγμή, στην οποία εφαρμόζονται δυνάμεις διατμήσεως.
Αυτή η ολίσθηση των πλακών μπορεί τότε να επεκταθεί σε μεγάλες αποστάσεις (κύμα διατμήσεως) και να προκαλέσει έναν σεισμό πολύ μακριά από την περιοχή που έχει υποστεί την πίεση.
Στις ΗΠΑ, οι Ρώσοι παρουσίασαν αυτή τη μηχανή ως "ένα σύστημα που μπορεί να μετρήσει την ηλεκτρική αγωγιμότητα του εδάφους", προσθέτοντας "ότι μια μεταβολή της αγωγιμότητας μπορεί να είναι ένα σημάδι προειδοποίησης για έναν προσεχή σεισμό". Ως "όργανο μέτρησης", φαινόταν πολύ βίαιο. Ένα όργανο μέτρησης δεν χρειάζεται να λειτουργεί για 5 έως 10 δευτερόλεπτα.
"Όργανο μέτρησης"
Είναι πολύ λογικό να θεωρήσουμε ότι φυσικά παράγοντες, ηλεκτρομαγνητικοί του υπεδάφους μιας περιοχής, μπορούν να αλλάξουν κατά την προσέγγιση ενός σεισμού. Θα ήταν λογικό να έχεις αισθητήρες γύρω από μια περιοχή υψηλού κινδύνου, είτε παθητικοί (μέτρηση ηλεκτρικού πεδίου) είτε ενεργητικοί (μέτρηση της ηλεκτρικής αγωγιμότητας του υπεδάφους, της διαπερατότητας κλπ.). Ωστόσο, σύμφωνα με την άποψή μου, δεν χρειάζεται να εμπλέκονται τέτοιες ισχύος για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι μέθοδοι μέτρησης, που λειτουργούν για μικρές διάρκειες και εμπλέκουν μικρές ποσότητες ενέργειας, θα ήταν ανίκανες να προκαλέσουν οποιοδήποτε φαινόμενο, ακόμη και ένα "μικρό σεισμό". Ως όργανο "γεωφυσικής", αυτός ο γεννήτορας MHD δεν είναι ένα όργανο μέτρησης, αλλά πραγματικά ένα όργανο που επιτρέπει να επεμβαίνει στο υπέδαφος.
Στο βίντεο, αυτή η "μηχανή σεισμού" παρουσιάζεται ως ικανή να απαλύνει τις τάσεις δημιουργώντας "μικροσεισμούς". Αυτό ξεκινά από ένα καλό συναίσθημα, αλλά όπως παρατηρεί ένας σχολιαστής στο βίντεο "όταν παίζεις με τη Φύση δεν ξέρεις ποτέ πού μπορεί να φτάσεις".
Το βίντεο αναφέρει ένα φαινόμενο που φτάνει μέχρι 50 χιλιόμετρα βάθος. Μιλάμε για κάποιες "πτώσεις ηλεκτρικής εκκένωσης".
Διάφορες παρατηρήσεις:
Εγγραφή της ισχύος, με την πάροδο του χρόνου. Στον άξονα x: δευτερόλεπτα, στον άξονα y: μεγαβάτ.
-
Μια ισχύς, αν πολύ αργά μεταβάλλεται με το χρόνο, δεν είναι προφανώς ικανή να παράγει κύματα.
-
Αν υπολογίσουμε το πρωταρχικό φαινόμενο, το ρεύμα και την απελευθέρωση ατμού με το φαινόμενο Joule μπορούν να τοποθετηθούν σε ρωγμές που τρέχουν μέσω του πετρώματος, παντού.
-
Αν η μηχανή δημιουργεί πραγματικά μια αρχική ολίσθηση, αυτό μπορεί να επεκταθεί σε αποστάσεις και σε βάθη που δεν είναι προφανώς περιορισμένα. Απλές αποφορτίσεις τάσης, με διαδοχική διάδοση.
Συμπέρασμα, η μηχανή Pamir μπορεί να αποδειχθεί ικανή να δημιουργήσει σεισμούς, ακόμη και σεισμούς σημαντικούς. Η σημασία δεν εξαρτάται από τη μηχανή αλλά από την ποσότητα ενέργειας που αποθηκεύεται στη ρωγμή, από την ολίσθηση, αποθηκευμένη κατά τη διάρκεια αιώνων ή χιλιετιών.
Η τηλεοπτική εκπομπή που έχει διανεμηθεί προτείνει την ιδέα ότι αυτή η μηχανή θα είχε "πωληθεί στους Αμερικανούς" και ότι "κανείς δεν ξέρει τι έγινε μετά". Αυτό είναι ένας λίγος από τους εφευρετικούς τύπους των δημοσιογράφων. Η αλήθεια είναι απλούστερη. Αυτές οι έρευνες οδήγησαν σε ένα σύμφωνο και σε συνεργασία μεταξύ του Ινστιτούτου Υψηλών Θερμοκρασιών της Μόσχας και της Πολεμικής Αεροπορίας, αυτό είναι όλο.
Βρίσκετε μια περιγραφή και τεχνικά δεδομένα σχετικά με αυτούς τους γεννήτορες στο διαδίκτυο. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πηγή ενέργειας για μια περιορισμένη χρονική περίοδο (μέχρι 10 δευτερόλεπτα) και να τροφοδοτούν π.χ. όπλα ενέργειας που εγκαταστήσαν στο έδαφος, π.χ. λέιζερ. Φαίνεται ότι κάθε κουζινέτο μπορεί να αναπτύξει 5 μεγαβάτ, τα οποία θα αντιστοιχούν σε 20 μεγαβάτ για μια εγκατάσταση τεσσάρων συνδεδεμένων μονάδων.
http://www.ihed.ras.ru/mg/otdel6.htm
Ο Victor A. Novikov είναι ο υπεύθυνος του τμήματος των παλμικών γεννητόρων MHD του Ινστιτούτου Υψηλών Θερμοκρασιών της Ακαδημίας Επιστημών της Σοβιετικής Ένωσης. Δείτε την περιγραφή του συστήματος Pamir 3 (15 MW). Αποκαλύφθηκε από τον Eric Dezoète.
http://www.ihed.ras.ru/mg/Pamir3U.htm
Αυτό το σύστημα ζυγίζει 12 τόνους. Οι τουρμπίνες εκτινάσσουν σε γωνία 19°. Η ενσπερματική επιτυγχάνεται καλά με νιτρικό κέσιο (10% της μάζας του στερεού καύσιμου). Η θερμική ισχύς που εκλύεται είναι 600 MW. Η θερμοκρασία στα θύλακες καύσης είναι 3900° K, το οποίο επιτρέπει στο πλάσμα να έχει καλή ηλεκτρική αγωγιμότητα (50-60 Μhos/m) αν και λειτουργεί σε θερμοδυναμική ισορροπία. Λόγω της υψηλής τιμής του μαγνητικού πεδίου, η πίεση είναι υψηλή, 30 bars, στην τουρμπίνα MHD για να παραμείνει σε χαμηλό παράγοντα Hall. Αυτή η υψηλή πίεση στην τομή MHD επιβεβαιώνεται από την κωνική μορφή της ροής, στην ελεύθερη ατμόσφαιρα (εδώ σε ένα χώρο δοκιμών):
Στην έξοδο η θερμοκρασία του πλάσματος φτάνει ακόμη 3000°. Ο γεννήτορας μπορεί να παράγει 15 έως 25.000 αμπέρες υπό τάση της τάξης του χιλιοβόλτ. Τα γραφίτινα ηλεκτρόδια αντικαθίστανται σε κάθε δοκιμή. Φαίνεται ότι τα σολενοειδή, που έχουν 64 στροφές, μπορούν να αναπτύξουν πολλά τεσλα. Μέγιστο 4,8 T. Το σύνολο της μηχανής είναι θερμική πηγή και ψύχεται φυσικά μετά από κάθε πυροβολισμό.
2 Μαρτίου 2006
: Όταν η πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία
Καταλάβαμε, το 2006, το σύστημα που επιτρέπει τη χρήση ενός παλμικού γεννήτορα MHD (που λειτουργεί από 5 έως 10 δευτερόλεπτα, υπάρχει από τη μισή δεκαετία), που χρησιμοποιείται για την ατμοποίηση του νερού μιας υδροφόρου στρώσης κοντά σε μια "μεταφορική" ρωγμή για να γίνει ένα σεισμικό όπλο. Είναι μια σχετικά απλή τεχνολογία, την οποία έχουμε περιγράψει στιγμιαία, που φοβίζει.
Σκεφτείτε. Αυτό το σύστημα μπορεί να εφαρμοστεί τέλεια στο βάθος των θαλασσών. Η μετατροπή ενός υποβρύχιου σε αυτόν τον τρόπο δεν αποτελεί πρόβλημα τεχνικό. Αυτό το υποβρύχιο μπορεί να έχει ένα πολύ "κανονικό" εξωτερικό. Τα πυραύλια που χρησιμοποιούνται, με στερεό καύσιμο, λειτουργούν πολύ καλά στο νερό και υπό πίεση. Τριάντα bars αντιστοιχούν σε 300 μέτρα βάθος. Είναι έτσι πολύ εύκολο να εφαρμοστεί ένας γεννήτορας του τύπου Pamir κοντά σε μια ρωγμή και μακριά από τις ακτές. Η λειτουργία του δεν θα μπορούσε να ανιχνευτεί στην επιφάνεια.
Η τεκτονική δραστηριότητα συνεχίζεται κάτω από τη θάλασσα. Παραδείγματος χάριν, την Ισλανδία. Είναι περιτριγυρισμένη από μια ρωγμή που είναι κατευθυνόμενη νοτιοανατολικά-βορειοανατολικά, που επεκτείνεται στη ρωγμή της μεσοοικεανικής ράμπας. Αυτή η περιοχή του πλανήτη είναι τόπος πολύ μεγάλων τεκτονικών τάσεων. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι σχετικά εύκολο να προκαλέσου
Επιστρέφουμε στην ιστορία αυτού του μεταλλικού αστεροειδούς που δεν προσκρούει στη Γη, αλλά περνάει αρκετά κοντά. Κατά τη διάρκεια της πέρασής του μπορεί να δημιουργήσει δυνάμεις Laplace στο εσωτερικό του γήινου μαγματικού υλικού. Ακόμα και αν αυτές οι δυνάμεις δεν είναι αρκετά ισχυρές για να αλλάξουν σημαντικά το σχήμα του γεωειδούς, μπορεί να είναι αρκετές για να προκαλέσουν σεισμούς, ηφαιστειακή δραστηριότητα και ακόμα και φαινόμενα μεγαλύτερης κλίμακας, όπως η ανύψωση ή κατάρρευση τμημάτων της γήινης κορυφής. Το θαλασσινό νερό είναι επίσης αγωγός του ηλεκτρισμού. Εντός αυτού, οι δυνάμεις Laplace θα δημιουργούσαν ρευστές ροές. Μπορούμε να φανταστούμε ότι αυτός ο αστεροειδής μπορεί να προκαλέσει την καταστροφή πολιτισμών, όπως εκείνος μιας δυνητικής "Ατλαντίδας". Δεν μου αρέσουν οι επιστήμονες που προσπαθούν να μειώσουν όλα σε κάτι, να τα βάλουν στη μύτη του νου τους, φαντάζοντας ότι ξέρουν όλα για όλα, βασιζόμενοι σε γνώσεις που θεωρούν απόλυτες. Το παρελθόν μας παραμένει πολύ μυστηριώδες. Μόλις πρόσφατα οι αστροφυσικοί άρχισαν να εξετάζουν τη δυνατότητα ότι ο Ήλιος μπορεί να γεννήθηκε σε έναν σμήνος (Άρθρο του Σέρζ Τόντρα: "Πού έχουν πάει οι αδελφές του Ήλιου;" στο Ciel et espace, Απρίλιος 1998, τεύχος 336, σελ. 60). Πριν, οι αστροφυσικοί πίστευαν ότι ο Ήλιος γεννήθηκε μόνος του σε μια γωνιά. Αλλά στην επιστήμη, όλα προχωρούν με "καταστροφές" (από το kata, δίπλα, και strophedein, να δημιουργήσει ένα λεκάνη). Το επιστημονικό λόγος μοιάζει με έναν πίνακα. Από καιρό σε καιρό, ένα γεγονός προκαλεί την αποκόλληση του βραχίονα του πίνακα, μεταφέρεται σε άλλο λεκάνη. Ένας λόγος διακόπτεται απότομα για να ακολουθήσει ένας άλλος, που στη συνέχεια μπορεί να μην έχει καμία σχέση με τον προηγούμενο. Άλλο παράδειγμα: η απότομη μετάβαση από τη θεωρία των γεοσυνκλιναλών στη θεωρία της πλακοδομής, μετά την ανακάλυψη της διάχυσης των ηπείρων. Κατά τη διάρκεια αυτής της συζήτησης, θα ήθελα να λάβω φωτοτυπίες σελίδων σημειώσεων γεωλογίας που έχουν δημιουργηθεί πριν από την ανακάλυψη της διάχυσης των ηπείρων (να σταλούν στον J.P. Petit, villa Jean-Christophe, chemin de la Montagnère, 84120, Pertuis). Πράγματι ανήκω σε μια γενιά που έπρεπε να μάθει (απέξω) τη θεωρία των "γεοσυνκλιναλών", που βρισκόταν τότε στην ενότητα "γεωλογία" της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ήταν υπερβολικό. Προσπαθούσαμε να εξηγήσουμε πώς το φάραγμα λιμνών ή θαλασσών μπορούσε να δημιουργήσει... βουνά. Θα ήμουν ευτυχής να τις παρουσιάσω στους αναγνώστες, ώστε να δουν πώς μπορεί να αλλάξει μια γνώση σε ένα περίπου γενιά. Οι επιστήμονες (και σε αυτή την περίπτωση οι γεωλόγοι) είναι σαν τα γάτες, όπως όλοι γνωρίζουμε, που έχουν τη δέξια να "βάζουν τα κόπρανα τους κάτω από το χαλί του σαλονιού".
Ο επιστημονικός λόγος είναι στην πραγματικότητα ένας θρησκευτικός λόγος. Η επιστήμη έχει τους ιερείς της, τους Πανγκλώτες, όπως ο Ουμπέρ Ρέβς, μεγάλος διανομέας σκόνης αστέρων, σαν ένας σύγχρονος πωλητής αμμού. Οι φράσεις τους ξεκινούν με "υποθέτουμε ότι..." και για όσους μπορούν να ακολουθήσουν διαλόγους για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αυτές εξελίσσονται και αυτές. Ίσως έχετε ακούσει τον επιστήμονα να λέει ότι το μύθο της Ατλαντίδας συνδέεται απλώς με την έκρηξη του βουνού Σαντορίνης, στις ελληνικές νήσους. Πήγα εκεί. Πράγματι, έπρεπε να είναι κάτι τέτοιο. Το πλημμυρικό κύμα που προκλήθηκε μπορεί να έχει καταστρέψει κάποιους ακτογραμμικούς πολιτισμούς. Πλάτων μπορεί επίσης να είχε απλώς φανταστεί, ή μήπως πρόκειται για το αποτέλεσμα της διέλευσης αυτού του σιδηρού αστεροειδούς που αναφέραμε προηγουμένως. Παρατηρήστε μία σημαντική λεπτομέρεια. Υποθέστε ότι αυτός ο αστεροειδής περνάει πολύ κοντά στην επιφάνεια της Γης. Αν είναι πολύ μικρός, πολύ αδύναμος, δεν μπορεί να προκαλέσει κανένα φαινόμενο μαζικής επιρροής, ακόμη και αν οι επιρροές είναι ανάλογες του 1/r³. Αν δεν πλησιάσει την ατμόσφαιρά μας, δεν θα δημιουργήσει κανένα αερολογικό φαινόμενο (εκτός από εκείνο που θα προκληθεί από ένα ισχυρό μείγμα της ιονοσφαιρικής μας στρώσης από τις δυνάμεις Laplace, επειδή αυτή είναι ιονισμένη). Εφόσον δεν απελευθερώνει αέρια (οι κομήτες γίνονται αισθητοί κυρίως από την "κούρασή" τους και αρχίζουν να απελευθερώνουν αέρια σε απόσταση περίπου 600 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, μετά τη διέλευση της τροχιάς του Ιούπιτα), είναι δυνατόν κανείς να μην τον προσέξει καθόλου. Και ωστόσο, μπορεί να είχε προκαλέσει σε μία νύχτα την απορρόφηση ενός ολόκληρου ηπείρου, του "Ατλαντών".
Υπάρχει μία άλλη θεωρία για την εξαφάνιση ενός αρχαίου πολιτισμού, που προτείνει ο πολυτεχνίτης Ζακς Δερουέλ, σε βιβλίο με τίτλο "Η Ατλαντίδα και τα Μεγαλίθια", που δεν προκάλεσε καμία αντίδραση. Υπάρχει μία μεγάλη χερσαία περιοχή μεταξύ της Αγγλίας και της Νορβηγίας, όπου σε ορισμένα σημεία η βάθος είναι μικρότερη από 30 μέτρα, νομίζω. Είναι ο φημισμένος "Dogger Bank", γνωστός στους ψαράδες. Οι παγετώνες όχι μόνο κατεβάζουν το επίπεδο των ωκεανών, αλλά και υψώνουν τα ωκεανικά πεδία κοντά στα παγετώνια. Είναι σαν να πιέζεις ένα σημείο σε μια μαξιλάρι για μαλακό πλαστικό. Αυτό προκαλεί ελαφρώς την ανύψωση της γειτονικής περιοχής. Όταν τα παγετώνια λιώσουν, ο παγετώνας απομακρύνεται. Το επίπεδο της θάλασσας ανεβαίνει και το ωκεανικό πεδίο βουλιάζει. Μπορεί να υπήρχε ένας πολιτισμός που ζούσε στην εποχή του χαλκού και ο οποίος συνδέθηκε με αυτό που έγινε τώρα "Dogger Bank", κάνοντάς το ένα .. πολδέρ. Όταν πρόκειται για τη διατήρηση ενός εδάφους, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι μπορούν να εργαστούν για αιώνες, ακόμη και χιλιετίες, για να φτιάξουν πέτρινα φράγματα 30 μέτρων ύψους. Ιδιαίτερα επειδή η βουλιάση ήταν προοδευτική. Τα έργα μπορεί να ξεκίνησαν από την προϊστορία, από το τέλος αυτής της παγετώνιας εποχής. Και ένας μέρα, μία εξαιρετική καταιγίδα σπάσει το φράγμα. Σε μία νύχτα, όλα απορροφώνται. Οι επόμενες καταιγίδες θα τελειώσουν τη δουλειά. Μερικές αιώνες αργότερα, τίποτα δεν θα υπήρχε από έναν πολιτισμό που θα μπορούσε να είχε γίνει φυσικός και να αποτελούσε τους λεγόμενους "Λαούς της Θάλασσας", που προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα στην Αίγυπτο κά