Το σεισμός της Ιαπωνίας του Μαρτίου 2011

Η Παράδοση του Fukushima:

Πυρηνική: Αυτοκτονία, οδηγίες χρήσης

14 Μαρτίου 2011 - 31 Μαΐου 2011

25 Απριλίου 2013:

Οι βίντεο του Jesse Ventura, προς τους οποίους είχα κατευθύνει τους αναγνώστες μου (

11 Σεπτεμβρίου, στρατόπεδα στα οποία έχουν αιχμαλωτιστεί οι κάτοικοι από την FEMA, Bilderberg, έργο HAARP, κλπ

), έγιναν αμέσως απρόσβαστα.

Σύνδεσμος

.

8 Απριλίου 2013

Αντίδραση ενός αναγνώστη από τις 26 Απριλίου 2013. Φραγμοί αντι-αυτοκτονίας στο μετρό του Παρισιού

21 Απριλίου 2012:

Το βιβλίο του J.P. Biberian, για την ψυχρή σύγκρουση

Όπως αναφέρθηκε από έναν αναγνώστη, υπάρχει ένας ιστότοπος, ο Next Up, ο οποίος μεταφράζει συστηματικά στα γαλλικά τις ανακοινώσεις που διανέμονται από την μεγάλη ημερήσια ιαπωνική εφημερίδα (8 εκατομμύρια αναγνώστες) Asahi Shimbun, η οποία παρουσιάζει κατά κανόνα σημάδια μεγίστης σοβαρότητας.

Πρόσβαση στις ημερήσιες ανακοινώσεις του Asahi Shimbun, μεταφρασμένες στα γαλλικά

Ο ιστολόγος του Kokopelli

21 Ιουλίου 2011

: Το Fukushima δεν είναι πλέον επίκαιρο.

Η μάθηση δεν έχει πάρει χώρα

Η αναπόφευκτη κατάβαση του κορίου

Πώς οι ιαπωνικοί αντιδραστήρες κατασκευάστηκαν. Ένα συγκλονιστικό μάρτυρο

Η "μεσοπρόθεση" για ένα γεγονός είναι μόνο περιορισμένη. Μπορεί να ρωτηθεί η σχετική βραχύτητα αυτής της παρακολούθησης. Ποιος είναι υπεύθυνος για αυτή την αδιαφορία; Πρέπει να κατηγορηθούν οι δημοσιογράφοι της επίσημης τύπου για το ότι δεν κάνουν τη δουλειά τους; Τι γίνεται με τη συμπεριφορά του κοινού; Συνεχώς αναφέρουμε την κούραση μιας πληθυσμικής ομάδας που βλέπει τα προβλήματα εργασίας και υλικά να αυξάνονται ξαφνικά. Αυτό είναι κατανοητό.

Αν κάνετε κλικ σε αυτόν τον σύνδεσμο, που αναφέρεται σε αυτό που συμβαίνει στην πόλη του Fukushima, θα δείτε ότι δεν είναι τίποτα.

http://www.techniques-ingenieur.fr/actualite/environnement-securite-energie-thematique_191/fukushima-des-repercussions-mondiales-en-silence-article_63357/?utm_source=ABO&utm_medium=alerte&utm_campaign=tiThematic_thematique_191_CampaignPROD&utm_content=ENV14072011

Αυτό είναι απλά το πρότυπο του τι μπορεί να συμβεί στην Ευρώπη οποτεδήποτε, όπως υπογράμμισε ο μηχανικός Bernard Laponche σε ένα άρθρο που εμφανίστηκε στο Télérama.

Η Γερμανία επιλέγει να επενδύσει στην αποστραγγισμό του πυρηνικού. Αντίθετα, το βρετανικό κοινοβούλιο ψήφισε πρόσφατα τη συνέχιση των προγραμμάτων. Σε αυτή τη στάση παρατηρείται πάντα η σταθερή ιδέα της ενεργειακής αυτονομίας. Τα πετρελαϊκά πόροι της Βόρειας Θάλασσας είναι σε διαδικασία εξάντλησης.

Η Αγγλία ξεχνά απλά ότι βρίσκεται σε απόσταση 1200-2000 χιλιομέτρων από ένα ενεργειακό ηλίθιο: την Ισλανδία, η οποία διαθέτει σημαντικές πηγές γεωθερμικής, αιολικής και υδροηλεκτρικής ενέργειας. Η μεταφορά της ηλεκτρικής ισχύος δεν είναι καθόλου πρόβλημα. Αρκεί να δημιουργηθεί μια υποθαλάσσια σύνδεση με υψηλή τάση συνεχούς ρεύματος. Το σύστημα δεν είναι καθόλου καινούριο.

Κάντε αναζήτηση για HVDC στο Wikipedia (High Voltage Direct Current) και θα έχετε πρόσβαση σε μεγάλο αριθμό πληροφοριών που οι Άγγλοι φαίνεται να αγνοούν.

Στα αγγλικά.

Στα γαλλικά.

. Οι κόκκινες γραμμές στο γράφημα παρακάτω αντιπροσωπεύουν τις συνδέσεις αυτού του τύπου, που υπάρχουν ήδη. Οι διακεκομμένες γραμμές αντιπροσωπεύουν τις συνδέσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη. Ξέρετε ότι, με αυτό το μέθοδο, η απώλεια στη γραμμή, υποθαλάσσια ή ξηράς, είναι 3% ανά χιλιόμετρο.

Δεν θα υπήρχε κανείς στην Αγγλία που θα πρότεινε την προώθηση της δημιουργίας μιας υποθαλάσσιας σύνδεσης με την Ισλανδία, η οποία διαθέτει το υδροηλεκτρικό, αιολικό, γεωθερμικό δυναμικό που θα μπορούσε να ικανοποιήσει τις ανάγκες πολλών χωρών της Ευρώπης, απαντώντας στις ανησυχίες των χωρών που φοβούνται, μέσω του έργου

DESERTEC

(Wikipedia), να βρεθούν υπό την επιρροή χωρών και περιοχών που είναι προφανώς λιγότερο σταθερές πολιτικά.

.

Οι συνδέσεις με υψηλή τάση συνεχούς ρεύματος, υπάρχουσες ή σε εξέλιξη.

Πάντα σε αυτά τα δεδομένα από τις εγκυκλοπαίδειες, θα μάθετε ότι η διαδικασία είναι πολύ παλιά. Πράγματι, κάθε νησί που δεν διαθέτει μια τοπική ηλεκτρική γεννήτρια μπορεί να τροφοδοτηθεί μόνο με συνεχές ρεύμα. Διαφορετικά, η ολική ισχύς θα χανόταν από την ινδουκτικότητα στο υγρό περιβάλλον.

Η συνολική ισχύς που μεταφέρεται σε όλο τον κόσμο ξεπερνά τα 100.000 MW, σε 142 εγκαταστάσεις. Το HDVC επιβάλλεται όταν οι συνδέσεις είναι μεγαλύτερες από 1000 χιλιόμετρα. Αυτό είναι το περίπτωση για χώρες που είναι μεγάλες όπως η Κίνα (6400 MW μεταφοράς σε 500 kV). Δείτε

αυτό το PDF

σχετικά με τα τεχνικά θέματα (στα αγγλικά)

.

Αυτή η τεχνική αναπτύσσεται εκθετικά, παγκοσμίως.

Είναι εύκολο να σκεφτεί κανείς ότι τα άτομα αντιδρούν μόνο όταν αυτό αφορά το δικό τους δέρμα. Συμφωνώ με τον Bernard Laponche ότι η Ευρώπη δεν θα αποφύγει ποτέ ένα μεγάλο ατύχημα πυρηνικό, απλά λόγω της ηλικίας των αντιδραστήρων της. Το Τσερνομπίλ δεν ήταν ένας αρκετά αρκετός προειδοποιητικός ήχος. Φαίνεται ότι το Fukushima "δεν ήταν ακουστό από τους Άγγλους" ("no panic"). Πρέπει να πούμε ότι αν η καταιγίδα του 1999 στη Gironde (απρόβλεπτη) είχε είναι λίγο πιο έντονη, δεν θα ήταν δύο από τέσσερα τα συστήματα ψύξης των αντιδραστήρων που θα είχαν υποστεί ζημιά, αλλά τέσσερα από τέσσερα, στην εγκατάσταση του Blayais. Θα είχαμε το δικό μας Fukushima στη Γαλλία, ενώ δεν ζούμε σε μια χώρα με υψηλή σεισμικότητα.

Στους μήνες πριν, παρατηρήσαμε μια συναρπαστική αύξηση του νερού στο Μισούρι, το οποίο βγήκε από την ρύμη του, πλημμυρίζοντας πολύ μεγάλες γεωργικές περιοχές. Μια ματιά στο υδρολογικό λεκανοπέδιο του Μισούρι αρκεί για να κατανοήσετε την κατάσταση. Δεν πρόκειται για την επίδραση ισχυρών βροχών, αλλά για την επίδραση εξαιρετικής χιονιάς στις περιοχές του βορρά, στα σύνορα με την Καναδά.

Με την άφιξη του καλοκαιριού και την λιώσιμο του χιονιού, τα ρυμούλκα (Dam, στα αγγλικά: ρυμούλκο) δεν είναι πλέον σε θέση να αντιμετωπίσουν αυτό το ρεύμα νερού. Αποτέλεσμα: πλημμύρες που πλήττουν τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Fort Calhoun και του Cooper. Η πρώτη έχει ήδη οδηγήσει σε σημαντική εκκένωση των περιοχών γύρω της. Παρακάτω η εγκατάσταση του Fort Calhoun, πριν την πλημμύρη. Όπως πολλές από τις ίδιες (ειδικά στην Ιαπωνία) είναι στο επίπεδο του νερού. Κανείς δεν προέβλεψε να τοποθετήσει ένα απλό τείχος περιφέρειας ύψους 5 μέτρων γύρω από τις ευαίσθητες εγκαταστάσεις της εγκατάστασης, το οποίο θα την έβαζε εκτός προσφοράς από τις πλημμύρες των πιο ισχυρών.

Παρακάτω η πυρηνική εγκατάσταση του Fort Calhoun, πριν την πλημμύρη:

Και μετά την αύξηση του νερού:

Πρώτη μέτρηση των Αμερικανών: απαγόρευση της πτήσης πάνω από την πυρηνική εγκατάσταση, στην πλοήγηση στο Μισούρι "για λόγους ασφαλείας".

Παλαιότερα οι Αιγύπτιοι περιέβαλαν τα ναούς τους με απλά τείχη από κεραμίδια, επικαλυμμένα με άσφαλτο ή ασβεστολιθο, για να τα προστατεύσουν από τις πλημμύρες του Νείλου. Αλλά όχι, στο Fort Calhoun έχουν προβλεφθεί ένα σύστημα προστασίας υπερπραγματικό, ένας φουσκωτός σωλήνας γεμάτος νερό, που επιτρέπει την καταπολέμηση της αύξησης του νερού σε ύψος μερικών μέτρων:

:

Το νερό συνέχισε να ανεβαίνει

και αυτή η φραγματική γραμμή αποδείχθηκε ανεπαρκής. Οι κάτοικοι έπρεπε να εκκενωθούν εκτός από ακτίνα 16 χιλιομέτρων. Προστατευτικά μέτρα έπρεπε να εφαρμοστούν σε υψηλή τάση για να προστατεύσουν τα σακούλια άμμου.

Η φραγματική γραμμή από λάστιχο δεν ήταν αρκετή! ....

Η εικόνα που δείχνει ότι το φραγματικό σύστημα, από λάστιχο, έχει υποβρυχιστεί

Όταν τα φωτογραφικά έχουν χιλιάδες λόγια

Θα μπορούσαμε να περιμένουμε να δούμε αυτές τις εικόνες στις καλύτερες εφημερίδες μας. Αλλά όχι. Η φωτιστική ζωή του Dominique Strauss-Kahn έχει αναδειχθεί ως το συνεχόμενο που έχει πολλές αναπάντευτες ερωτήσεις.

Η δική μου ερμηνεία αυτής της υπόθεσης

.

Από την Ιαπωνία

:

Η ισχυρή εταιρεία Hitachi, παρά τις ανησυχίες που εκφράστηκαν στο ίδιο της το έθνος, σχετικά με την κατασκευή νέων πυρηνικών αντιδραστήρων, διατηρεί την πολιτική εξαγωγής της και ελπίζει να τοποθετήσει 38 νέους αντιδραστήρες μέχρι το 2050, στις χώρες της Ασίας.

Πηγή

:

http://search.japantimes.co.jp/cgi-bin/nb20110721a1.html

http://fukushima.over-blog.fr/article-fukushima-apres-le-melt-through-le-melt-out-le-corium-attaque-les-nappes-phreatiques-79905647.html

Σύμφωνα με τον κ. Hiroaki Koide του Πανεπιστημίου της Κιότο, η κατάσταση της εγκατάστασης του Fukushima είναι απελπισμένη:

«Νομίζω ότι το κορίο, ένα μείγμα τήξης με βάση το ουράνιο, έχει υποστεί ζημιά στον βάση των δοχείων και ρέει μέσα από το σκυρόδεμα και διασπείρεται στο έδαφος. Το καύσιμο του πυρήνα των αντιδραστήρων δεν τήκεται παρά μόνο στους 2800 βαθμούς (η ραδιενεργότητα εμποδίζει τη μέτρηση της τρέχουσας θερμοκρασίας).

Υπάρχουν περίπου 100 τόνοι κορίου. Τα δοχεία πίεσης και τα μέταλλα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή της κοιλότητας του κτιρίου τήκονται στους 1500 βαθμούς. Είναι πολύ πιθανό το κορίο να έπεσε στον πάτο των δοχείων, μια μερική προσβολή του εδάφους και μια άλλη μερική διάχυση με το ρυπασμένο νερό, προκαλώντας την τήξη των τοιχωμάτων.

Το καύσιμο διαρρέει έξω από τους αντιδραστήρες και διασπείρει ισχυρή ραδιενεργότητα στο περιβάλλον. Ο κ. Koide περιγράφει αυτή τη καταστροφική κατάσταση ως "melt-out".

Αν το κορίο επιτίθεται στις υπόγειες ροές, ακόμα και αν το κρυώνουμε, αυτό δεν θα εμποδίσει τη ραδιενεργότητα να επεκταθεί. Πρέπει να σταματήσουμε αυτή την υπογεια εισροή για να μην ρυπάνουμε τη θάλασσα. Δεν πρέπει να θεωρήσουμε την κατασκευή μιας υπογείας κοιλότητας γύρω από την εγκατάσταση; Αυτό θα προστατεύει τις υπόγειες ροές από το κορίο και τα ρυπασμένα έδαφα. "

Όπως αναφέραμε παραπάνω, τίποτα δεν έχει κατασκευαστεί για την περίπτωση τήξης ενός αντιδραστήρα, ούτε στα επίπεδα των κοιλοτήτων, ούτε στα επίπεδα των δοχείων. Αυτό ήταν από την αρχή ένα αποτυχημένο πράγμα. Γι' αυτό πρέπει να θεωρήσουμε μέτρα για την περίπτωση που θα εισέλθουμε στη φάση "melt down", γιατί είναι θέμα χρόνου για το κορίο να εξαχθεί από τα δοχεία, να διαπεράσει τις εξωτερικές κοιλότητες και να ρέει στα υπόγεια της εγκατάστασης. »

Προσθέτω ότι κανείς δεν γνωρίζει την κατάσταση της ρωγμής των δομικών σκυροδεμικών πεδίων, πάχους 8 μέτρων, στα οποία είναι κατασκευασμένοι οι αντιδραστήρες. Ένας σεισμός δύναμης 9 ρωγμή ... οτιδήποτε.

Σε αντίθεση, η AIEA (Διεθνής Αρχή Ενέργειας Ατομικής) επαινεί την πρόοδο που έχει καταγραφεί από την TEPCO στην "πορεία της", στην προσπάθεια να ελέγξει την κατάσταση το 2012.

Πηγή

:

http://fr.news.yahoo.com/laiea-salue-les-progr%C3%A8s-enregistr%C3%A9s-%C3%A0-fukushima-144452224.html

Η TEPCO αναγνωρίζει δημοσίως την αποτυχία της εξαγωγής του αντιδραστήρα αριθμού 1, των οποίων οι βαλβίδες θα είχαν παραμείνει ανοιχτές.

Πηγή

:

http://mdn.mainichi.jp/mdnnews/news/20110722p2a00m0na001000c.html

Οι επιχειρηματίες της περιοχής του Kansai παρουσίασαν μια "προσφορά έκτακτης ανάγκης" για να ζητήσει το κράτος να καλέσει την Παρασκευή να επαναλάβει τους αντιδραστήρες, για να έχει ένα σταθερό προμηθευτικό ενέργειας.

Πηγή

:

http://search.japantimes.co.jp/cgi-bin/nb20110722a1.html

κλπ ....

Στα ανατολικά, τίποτα νέο ...

Συχνά ρωτάμε πώς αντιδρούν οι Ιάπωνες, από τον μήνα Μάιο. Υπάρχει μια σταθερότητα στη συμπεριφορά των Ιάπωνων. Είναι ανεπιθύμητο να εκτεθεί τα προβλήματά σας μπροστά σε άλλους. Η αποστασία είναι η κατάλληλη. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν μεγάλη ικανότητα να εσωτερικοποιούν τις πονοκεφαλιές τους. Αυτό τους έχει επιτρέψει να περάσουν πολλές δραματικές καταστάσεις, ανεξάρτητα αν πρόκειται για τις συνέπειες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ή των φυσικών καταστροφών, οι οποίες συνεχίζουν να τους πλήττουν περιοδικά. Αντέχουν, σιωπούν, αναγεννούνται όπως τα μυρμήγκια. Αλλά το δράμα του Fukushima είναι διαφορετικής φύσης. Πρόκειται για μια διαρκή δηλητηρίαση, η οποία πιθανώς μόνο ξεκινά, και είναι αποτέλεσμα της ανευθυνότητας που κυριαρχεί στη χώρα σχετικά με την παραγωγή ενέργειας.

Ο Μαζαρίν είχε τη συνήθεια να λέει "ο χρόνος είναι ένας μεγάλος δάσκαλος". Αυτό είναι αληθές σε κλίμα ετών, δεκαετιών. Αλλά με αυτό το δράμα, το χρονικό επίπεδο ξεπερνά το επίπεδο της ανθρώπινης ζωής. Το κορίο περιέχει ραδιονουκλίδια με μεγάλη διάρκεια ζωής. Στο Τσερνομπίλ, οι Ρώσοι φοβούνταν περισσότερο από το κορίο, το οποίο είχε τήξει δύο υποστυλώματα σκυροδέματος, να φθάσει στην υπόγεια ροή, να ρυπάνει τον ποταμό Pripyat, και πέρα από τον Dniepr και τη Μαύρη Θάλασσα. Παραδώσανε στην έκτακτη ανάγκη εκατοντάδες ορυχείους, για να κατασκευάσουν ένα σήραγγα κάτω από τον αντιδραστήρα και να χύσουν ένα τετράγωνο σκυρόδεμα 30 μέτρων σε 30 μέτρα. Στο Fukushima, τίποτα τέτοιο δεν έχει γίνει, ούτε ακόμα και προβλεφθεί. Περιορίστηκαν στη διατήρηση εικοσιάδων υπαλλήλων, περιοδικά αντικατασταθέντων, οι οποίοι είχαν την αποστολή να προσπαθήσουν να ψύξουν τους αντιδραστήρες με σωλήνες νερού. Τι θα συμβεί αν τα 100 τόνοι του κορίου στο Fukushima φθάσουν στις υπόγειες ροές και ρυπάνουν με στοιχεία μεγάλης περιόδου τις παραλίες της Πασιφικής Θάλασσας;

Πώς οι Ιάπωνες θα διαχειριστούν αυτή την απελπισία της ζωής, με ποιο θλιβερό και απουσία διαμαρτυρίας;

Οι αναγνώστες μου πρέπει να σκεφτούν "είχε είναι πολύ φτωχός σε άρθρα τα τελευταία μήνα. Ήταν σε διακοπές;". Είναι όχι. Η δημοσίευση αυτών των άρθρων μου παίρνει πολύ χρόνο. Χρειάζεται να κάνετε αντιγραφές οθόνης, να εκτελέσετε μια σύνθεση, να δώσετε σχόλια αν είναι δυνατόν φωτεινά, να επισκεφτείτε αρχεία στο διαδίκτυο. Οι δεκάδες ωρών περνούν.

Παράλληλα, θυμάμαι ότι στην αρχική μου σελίδα, στα δεξιά και στο κάτω μέρος, έχω τοποθετήσει μια διαφήμιση προσφέροντας στην πώληση το βιβλίο Το Αμβροσία και το Γυαλί. Εξήντα τέσσερα σελίδες χρωματιστές. Νομίζω ότι το βιβλίο είναι καλό, χρήσιμο. Πωλείται από τον Αύγουστο 2010, στο όνομα της οργάνωσης Science et Culture pour Tous, οκτώ ευρώ πενήντα, με αποστολή. Είναι οικονομικό, δημοκρατικό. Μπορεί να πουλήσει μέσο όρο τρία την ημέρα, η υπόθεση θα ήταν εφικτή. Ποια υπόθεση; Να επαναπαράγει την έκδοση αυτών των διηγημάτων των Περιπτώσεων του Anselme Lanturlu.

Είναι όχι. Μια πώληση την ημέρα: χρειάζεται ένα χρόνο πώλησης για να πληρωθεί ένας νέος τύπος. Ενώ γράφω αυτές τις γραμμές, δεν έχω ούτε την επιθυμία να τοποθετήσω ένα σύνδεσμο προς τη σελίδα παραγγελίας του βιβλίου.

Είμαι απογοητευμένος από την έλλειψη αντίδρασης. Με δίνει την εντύπωση ότι μεταξύ των αναγνωστών μου, οι οποίοι με συμπληρώνουν με ευγνωμοσύνη "ευχαριστώ για την ύπαρξή σου!" ένας αριθμός από τους οποίους καθίσουν το πρωί μπροστά στον καφέ τους, το πρωί, και ανοίγουν τον υπολογιστή τους, λέγοντας "τι έχει παραγάγει αυτός ο άνθρωπος τόσο θαρραλέος, τόσο δραστήριος, παρά τα 74 του χρόνια, τώρα;".

Τον Νοέμβριο του 2010 είχα πει ένα κραυγή, τοποθετώντας τον ιστότοπό μου στο τετράγωνο μέχρι τις πωλήσεις να αρχίσουν. Έγιναν δέκα πωλήσεις την ημέρα. Στη συνέχεια, πολύ γρήγορα, το φλογοβόλο έπεσε. Δεν θα πραγματοποιήσω αυτό το είδος της τρομοκρατικής δημοσιογραφίας για να πουλήσω βιβλία. Έχω μια καλή δεκαριά τίτλων, σε ποικίλα είδη, στα κουτιά μου, κάποια πλήρως τελειωμένα, αλλά σκέφτομαι ότι αν είναι για να φύγουν ένας την ημέρα, δεν έχω καμία επιθυμία να τα εκτυπώσω.

Αχ: Η Eurocopter έκανε μια νέα έκδοση των τετραδίων στα γαλλικά και στα αγγλικά της Παθοσυνείδησης. Κατά τη διάρκεια αυτού, αυτοί οι άνθρωποι είχαν την ευγένεια να μας δώσουν έναν αριθμό από τα τετραδία, με το πρόσθεμα της Science et Culture pour Tous, τα οποία θα πωληθούν στο όνομά τους. Αρχικά, σκέφτηκα να ζητήσω ότι αυτή η έκδοση να γίνει σε μικρότερο τύπο και να πωληθεί, όπως το άλλο τετράδιο, σε ένα πολύ στενό τίμημα. Αλλά τελικά, για να εισέλθει χρήμα στα ταμεία της οργάνωσης, απέχει από αυτή τη μορφή. Τα τετράδια, εξαιρετικά εκτυπωμένα, με σκληρό εξώφυλλο, θα μπορούν να αγοραστούν για 30 ευρώ, με αποστολή. Θα προσθέσω σε κάθε αποστολή ένα αρχικό σχέδιο, αφιερωμένο. Πολύ σύντομα θα τοποθετήσω τη διαφήμιση στην αρχική μου σελίδα. Για όσους βρίσκουν αυτή την τιμή πολύ υψηλή, θα τους στείλω στην ιστοσελίδα του Savoir sans Frontières όπου θα μπορούν να κατεβάσουν

την ασπρόμαυρη έκδοση

, δωρεάν.

Όσον αφορά τον ιστότοπό μου: θα αργήσω.

Σημαίνει ότι θα κοπούν τα ρόδια μου και θα κάνω μακρινές κοιμήσεις; Όχι, αλλά θα πιθανόν να επενδύσω την ενέργεια που μου έμεινε παραπάνω πουθενά.

Έχω αφιερώσει πολύ στο δράμα του Fukushima. Έχω εξηγήσει στους αναγνώστες μου πράγματα που, συχνά, τα ανακαλύπτω εγώ ίδιος, σχετικά με αυτό το τραγικό γεγονός. Όσο περισσότερο εξερευνούσα το θέμα, τόσο περισσότερο ανακάλυπτα τη σοβαρότητα και τη βαθύτητα του τραγικού γεγονότος του ιαπωνικού πυρηνικού και από εκεί τον κίνδυνο που οι ανεύθυνοι πυρηνικοί (όπως τον ονομάζει ο φίλος μου Albert Souzan, τους πυρηνικοπαθείς) καταστήριζαν στον πλανήτη. Όσο περισσότερο γινόταν εμφανές ότι η Ευρώπη κυβερνείται, διαχειρίζεται, από ανόητους ανίκανους.

Πέρα από την κριτική, η οποία είναι πάντα εύκολη, ήταν αναγκαίο να σκεφτεί κανείς έναν άλλο τρόπο ανάπτυξης, και η έρευνά μου μου έδωσε την εικόνα της εκπληκτικής ποικιλίας των λύσεων, αγνοούμενων, και πιθανώς κρυμμένων. Λύσεις απλές, πραγματικές, δοκιμασμένες, χωρίς σπεύδεις. Λυπάμαι για τους φανατικούς των υπεραριθμητικών αποδόσεων, αλλά φαίνεται ότι με πολλές πιο πραγματικές τύπους, αλλά ανοίγοντας προς ανεξάντλητες πηγές ενέργειας έχουμε ήδη πολλά πράγματα να κάνουμε και λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν αμέσως.

Στην ίδια χρονική περίοδο είχα επισκεφτεί το διεθνές συνέδριο του Biarritz, αφιερωμένο στις Z-machines, όπου ήταν παρόντες οι πιο αντιπροσωπευτικοί άνθρωποι σε αυτή τη νέα περιοχή. Ο φίλος μου, ο Άγγλος Malcolm Haines, έκανε την πρώτη ομιλία, την Παρασκευή 6 στις 8:30. Την προηγούμενη ημέρα, είχαμε συναντηθεί και είχαμε μιλήσει μακράν. Ο Malcolm μόλις είχε δημοσιεύσει, δύο ημέρες πριν,

ένα άρθρο 64 σελίδων

στη σεβαστή επιστημονική περιοδική Φυσική των Πλασμάτων και Ελεγχόμενης Σύγκρουσης, περίπου μια μονογραφία για τ

Όπως δεν έχει γίνει τίποτα, εκτός από το ψύξιμο με το σπρέι, που είναι μόνο ένας παρασιτικός τρόπος, η κατάσταση εξελίσσεται ανεπιτυχώς στους διάφορους αντιδραστήρες. Αρχίζουν να σκέφτονται όλο και περισσότερο ότι η έκρηξη του αντιδραστήρα αριθμού 3 δεν οφείλεται σε μια απλή έκρηξη υδρογόνου, αλλά μπορεί να οφείλεται σε μια "πρόωρη αντίδραση", σε μια αρχή αλυσιδωτής αντίδρασης σε ένα σύνολο ράβδων καυσίμου που αποθηκεύονται στην κοντινή δεξαμενή. Ακούγεται ότι έχουν βρεθεί κομμάτια από τις ράβδους καυσίμου σε μεγάλη απόσταση από το ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό.

14 Μαΐου 2011

:

Πιο πρόσφατες πληροφορίες

:

Διαρροές της TEPCO: Αντιδραστήρας αριθ. 1, ρωγμή στο ανοξείδωτο 304L και το δοχείο έχει τρυπώσει λόγω της κατάρρευσης και τήξης των ράβδων καυσίμου, πολύ σημαντικές διαρροές υψηλής ραδιενεργότητας, αδύνατο το ψύξιμο, το νερό σε λιγότερο από 5 μέτρα, το πυρήνα του αντιδραστήρα είναι τώρα έκθετος στον αέρα (...), η εξέλιξη είναι προβληματική και αβέβαιη και για τους αντιδραστήρες αριθ. 2, 3 και 4.

Ο χρονοδιάγραμμα του σχεδίου σταθεροποίησης της TEPCO πλήρως αμφισβητημένο, δημιουργία σαρκοφάγων εγκλωβισμού των κτιρίων των αντιδραστήρων σε σκυρόδεμα προσκολλημένα στο βράχο σε απόσταση λιγότερο από 50 μέτρα, με έκτακτη μελέτη με ζεόλιθο για να απορροφήσει τις ραδιενεργές ουσίες.

Πιο πρόσφατη πληροφορία, υπό προϋποθέσεις και ακόμη αναπόδειξη: το κτίριο του αντιδραστήρα αριθ. 4 θα είχε κλίνει ή θα βυθιζόταν, θα έχουν γίνει έκτακτες εργασίες στήριξης (αυτή η πληροφορία των ΗΠΑ είναι επίσης οπτική, στην αρχή δεν υπάρχει οπτικό αποτέλεσμα, αν επιβεβαιωθεί, θα μπορούσε να σημαίνει σοβαρές εξελίξεις).

Υπενθύμιση: η επιβεβαίωση αυτής της πληροφορίας είναι σε εκκρεμότητα.

Διαφήμιση της General Electric, κατά την πώληση των αντιδραστήρων της στη TEPCO!

13 Μαΐου 2011.

Πηγή:

The Mainichi Daily News

TOKYO (Kyodo) -- Το Tokyo Electric Power Co., ο διαχειριστής της κατεστραμμένης ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας Fukushima Daiichi, ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι είχαν δημιουργηθεί τρύπες από τη λιώση του πυρηνικού καυσίμου στον πυθμένα της κυψέλης του αντιδραστήρα αριθ. 1.

Η εταιρεία δήλωσε ότι είχε βρει πολλές τρύπες, συνολικά αρκετά εκατοστά στις συγκολλήσεις των σωληνώσεων. Προηγουμένως την ημέρα, ανακοινώθηκε ότι το επίπεδο του νερού στον προβληματικό αντιδραστήρα ήταν χαμηλό, πολύ χαμηλότερο από το αναμενόμενο. Αυτό σήμαινε ότι το νερό δεν καλύπτει πλέον τα στοιχεία καυσίμου, προκαλώντας την υποψία ότι ένα μεγάλο μέρος του καυσίμου έχει λιώσει μετά την πλήρη έκθεσή του.

Η TEPCO ανακοίνωσε την Πέμπτη (12 Μαΐου 2011) ότι είχαν βρεθεί τρύπες στον πυθμένα της κυψέλης του αντιδραστήρα αριθ. 1, μετά τη λιώση του καυσίμου μέσα σε αυτήν.

Η εταιρεία δήλωσε ότι είχε βρει πολλές τρύπες, στα σημεία συγκόλλησης των συστημάτων αντλίας. Προηγουμένως την ημέρα, ανακοινώθηκε ότι το επίπεδο του νερού στον προβληματικό αντιδραστήρα ήταν χαμηλό, πολύ χαμηλότερο από το αναμενόμενο. Αυτό σήμαινε ότι το νερό δεν καλύπτει πλέον τα στοιχεία καυσίμου, προκαλώντας την υποψία ότι ένα μεγάλο μέρος του καυσίμου έχει λιώσει μετά την πλήρη έκθεσή του.

Σχόλιό μου:

Αυτή η κατάσταση είναι σημάδι μεγάλης αστάθειας και δεν υποστηρίζει πολύ την επιστροφή στην κανονικότητα. Στον "απενεργοποιημένο" πυρήνα, η διάσπαση της πεντακοσιάδας ραδιονουκλιδίων που παράγονται εκπέμπει θερμότητα. Αυτή η παραγωγή θερμότητας έχει τάση να μειώνεται με το χρόνο. Έτσι, τελικά, έγινε δυνατό να ανοίξει η κυψέλη του αντιδραστήρα του Three Miles Island και να εξεταστεί το περιεχόμενό της, πολλά χρόνια μετά το γεγονός και να παρατηρηθεί ότι το 45% του πυρήνα είχε λιώσει. Ενώ "αυτός ο επαναπαύλας" έπρεπε να ψυχραιμηθεί, ήταν αναγκαίο να ψυχραιμηθεί ο αντιδραστήρας. Η εξέλιξη της κατάστασης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα του ψύξιμου. Στο Fukushima, αυτό είναι προβληματικό.

12 Μαΐου 2011 :

Δεν είναι κρυφό ότι το δράμα που συμβαίνει τώρα στην Ιαπωνία, στο Fukushima, έχει περάσει απαρατήρητο από τα μεγάλα γαλλικά ΜΜΕ, εκτός εξαιρέσεων. Θα αναφερθεί το ειδικό τεύχος του Science et Vie του Μαΐου 2011, καλά εικονογραφημένο και έγκυρο. Εκτός από αυτό, όταν επισκέπτομαι τα "yahoo-news" βρίσκω ποδόσφαιρο και κάποια ροζ για κάποιες "φημικές προσωπικότητες". Είναι εξαιρετικά άξιον. Γιατί αυτό το σιωπηρό; Μπορεί να σκεφτεί κανείς ένα "μπλακ ουτ" που έχει ενεργοποιηθεί από τον λόμπυ του πυρηνικού. Αυτό είναι πιθανό. Αλλά υποτιμά την επιφανειακότητα και την κενότητα των "επίσημων ΜΜΕ", όπου οι επιτροπές ζουν "στο γεγονός". Αυτό το σεισμό, αυτή η πυρηνική καταστροφή, για αυτά τα ΜΜΕ είναι

ένα παροδικό γεγονός

. Κάνουν την πρώτη σελίδα και περνούν σε άλλα πράγματα. Ενώ είναι προφανές ότι αυτή η υπόθεση παίρνει χρόνια και κινδυνεύει να διαρκέσει για χρόνια.

Στο τεύχος του Science et Vie διάβασα μια αναφορά στην εγκληματική ανικανότητα της εταιρείας TEPCO που για δεκαετίες καλύπτει ρωγμές με βαφή και ψεύτικα αποτελέσματα από τις εξετάσεις των εγκαταστάσεών της. Σε άλλο σημείο, ανακαλύπτουμε τη συνεργασία μεταξύ των ιαπωνικών πυρηνικών αρχηγών και του κόσμου της εγκληματικότητας, των φημικών Yakuza, που είναι υπεύθυνοι για την πρόσληψη ανέργων για την καθαριότητα των δεξαμενών των αντιδραστήρων. Μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι για δεκαετίες οι ίδιοι Yakuza ήταν υπεύθυνοι για την παραποίηση εκείνων που προσπαθούσαν να αποκαλύψουν αυτή την κατάσταση, ενώ οι εκμεταλλευτές, γρήγοροι στο να γεμίσουν τις τσέπες τους, αγόραζαν τη σιωπή των άλλων. Με αυτόν τον τρόπο, δεν χρειάζεται να παρατηρήσουμε προσκυνήματα των ηγετών, αλλά έναν ολόκληρο "seppuku". Οι παραδόσεις χάνονται.

Οι δημοσιογράφοι μας είναι τόσο ανίκανοι να το κατανοήσουν; Αυτό είναι πιθανό. Είναι απλά αντικείμενο της αμεροληψίας και της φυγής του μέσου ανθρώπου, αντιμετωπίζοντας ανησυχητικές καταστάσεις, στις οποίες αυτός αρνείται να αντιμετωπίσει.

Έπεσα πάνω σε ένα τμήμα μιας αρχειοθηκής βίντεο όπου φαίνεται αυτός ο ανόητος Γκισκαρ ντ'Εσταίν, δηλώνοντας, κατά τη διάρκεια της διέλευσης της ακτίνας του Τσερνομπίλ, "ότι αυτό ήταν χωρίς συνέπειες για τη δημόσια υγεία". Είναι αληθινό ότι ήταν ο κύριος πρωταγωνιστής της πυρηνικοποίησης της Γαλλίας που ήταν για αυτόν ένα θέμα υπερηφάνειας, το οποίο θεωρούσε ως το κορυφαίο της πενταετίας του. Αυτή η δήλωση δείχνει ότι μπορείς να είσαι ταυτόχρονα από μια φημική σχολή και να είσαι ένας πλήρης ανόητος. Υπενθυμίζουμε ότι χάρη στον "αυγοκρανία" έχουμε μεγάλα τμήματα της ευρωπαϊκής συνταγματικής.

Υπάρχει ένας σταθερός φαινόμενος στους ανθρώπους της εξουσίας και της χρηματικής εξουσίας που συγχέουν, πιθανώς αποφασίζοντας να το πείσουν και τους ίδιους, το δικό τους συμφέρον με το συμφέρον του γενικού κοινού. Είναι σπάνιο να τελειώσουν τη ζωή τους στη φτώχεια.

Οι άνθρωποι ξεκινούν να καταλαβαίνουν όλο και περισσότερο ότι το μέλλον τους διοικείται από δύο οντότητες:

• Οι ισχυροί του χρήματος

• Ανθρώποι πολιτικής που δεν έχουν προβλεψιμότητα και είναι πλήρως αποσπασμένοι από τις πραγματικότητες. Με άλλα λόγια, ανόητοι ανίκανοι.

Δείτε τη σκηνή όπου η Ναταλί Κουσκιούσκο-Μοριζέτ είναι σε συνέντευξη στην εκπομπή "Complément d'enquête" του Απριλίου 2011 όπου λέει αυτή την εκπληκτική πρόταση:

• Τίποτα δεν έχει προβλεφθεί για την αποσυναρμολόγηση των ηλιακών φαρμών J

Έχω προσπαθήσει να ακούσω ξανά αυτό το τμήμα για να μάθω αν δεν έχω όνειρο. Τι εννοεί με αυτό το "αποσυναρμολόγηση των ηλιακών φαρμών"? Αυτή η γυναίκα είναι πλήρως ανίκανη. Μπορεί να περιμένει κανείς να αναφερθεί "στην αποσυναρμολόγηση των υδροηλεκτρικών φραγμάτων", ενώ είμαστε στο θέμα. Είναι ένας υποκείμενος υπουργός που φορτώνει την "οικολογία", καταθέτει μια καλά μαθημένη διδασκαλία, λέει κενές φράσεις όπως "...μια καλύτερη ορατότητα της πυρηνικής αγοράς". Είχα την επιθυμία να διερευνήσω αυτή την εκπομπή για να μπορείτε να ανακαλύψετε τις ανοησίες που σας προσφέρονται συνεχώς από τις "υψηλές σφαίρες της εξουσίας".

Έχω παίξει το ρόλο μου πληροφορώντας τους αναγνώστες μου κατά τις εβδομάδες που ξεκίνησε αυτή η υπόθεση του Fukushima, προσπαθώντας ταυτόχρονα να τους δώσω κάποιες γενικές πληροφορίες για τον κόσμο του πυρηνικού. Έπειτα ξόδεψα πολύ χρόνο να διαβάσω την εξαιρετική εκπομπή "Complément d'Enquête", που εκπέμπεται από τη France 2. Αν δεν έχετε διαβάσει

αυτή τη σελίδα

, σας συμβουλεύω να την επισκεφτείτε. Πολλοί ανακάλυψαν με έκπληξη ότι το έθνος μας, μέσω του καυσίμου MOX, είχε 20 αντιδραστήρες που λειτουργούσαν όχι με ουράνιο, αλλά

με πλουτώνιο

. Με την παρόμοια ανακάλυψη θα καταλάβουν ότι η εγκατάσταση της Hague, υπό την ονομασία "κέντρο ανακύκλωσης καυσίμων", δεν είναι μια αποθήκη απορριμμάτων, αλλά μια εγκατάσταση ανακύκλωσης πλουτωνίου με χημική διαδικασία, η οποία είναι η βάση της λειτουργίας του MOX, το οποίο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μείγμα 7% πλουτωνίου, πυρηνογόνου, διαλυμένο σε 93% ουρανίου 238, μη πυρηνογόνου. 60 τόνοι αυτής της υπερ-επικίνδυνης ουσίας, του πλουτωνίου, είναι τώρα αποθηκευμένα στη

Hague

. Αν η Γαλλία ήταν απασχολημένη σε μια πόλεμο, αυτό το κέντρο, όπως και όλοι οι πυρηνικοί αντιδραστήρες και οι δεξαμενές αποθήκευσης θα ήταν πολύ καλές θέσεις, όπου υπάρχει υλικό για να σκοτώσει όλο το πληθυσμό της Ευρώπης. Αυτό το MOX είναι επίσης (και είναι επίσης) το καύσιμο των γρήγορων αντιδραστήρων, όπως αυτός του Creys Malville (ακινητοποιημένος, δεν ξέρουμε πώς να τον αποσυναρμολογήσουμε).

Στις συζητήσεις που βλέπω να γεννιούνται σε φόρουμ όπως το Agoravox, ορισμένοι λένε ότι δεν πρέπει να πέσουμε στην παρανοϊκότητα και να φανταστούμε ότι οι τρομοκράτες θα μπορούσαν να επιτεθούν με ισχυρές επιθέσεις στις μονάδες μας, με αεροπλάνα που θα ξεφύγουν από όλα τα αμυντικά μέτρα, θα εκτοξεύσουν υπερ-προηγμένα πυροβόλα που θα μπορούν να διαρρήξουν μέτρα σκληρού σκυροδέματος και παχιές δεξαμενές από χάλυβα.

Να τα πεις αυτά είναι να περιοριστείς στο "εξάγωνο". Η Γαλλία, όπως πολλά άλλα κράτη, όπως για παράδειγμα τη Νότια Κορεα, είναι χώρα που είναι έτοιμη να πουλήσει αντιδραστήρες σε ... οποιονδήποτε. Σε χώρες που θα τους τοποθετήσουν σε σεισμικές περιοχές. Ή σε άλλους που ίσως ένας μέρα να γίνουν στόχος οργανωμένων αντιπάλων. Πωλούμε ταυτόχρονα σε αυτούς τους ανθρώπους τα πιο σύγχρονα όπλα.

Οι πυρηνικές θέσεις έχουν έναν βασικά διαφορετικό χαρακτήρα από τις συμβατικές θέσεις. Παραδείγματος χάριν, ένα μεγάλο αποθεματικό όπλων ή δεξαμενές υγρών καυσίμων. Αυτά απότομα υποστούν μια επίθεση ή είναι αντικείμενο επιθέσεων. Υπάρχουν λόγοι, καταστροφές, ένα μεγάλο πυρκαγιά. Στη συνέχεια, όλα αυτά "πέφτουν". Οι νεκροί: τους κλαίνε και τους ταφεί, μετά τους ξεχνά. Τα πυρκαγιές τελικά σβήνουν. Ανακατασκευάζουμε αυτό που έχει καταστραφεί.

Στην περίπτωση μιας πυρηνικής θέσης,

το σενάριο είναι τελείως και βασικά διαφορετικό.

Η "πυρκαγιά" είναι αδύνατο να ελεγχθεί, γιατί είναι ... απροσπέλαστη. Υπό το σαρκόφαγό της που χαλαρώνει, η πυρηνική φωτιά του Τσερνομπίλ θα συνεχίσει να καίει για δεκάδες χιλιάδες χρόνια και απειλεί να ρυπάνει την υπόγεια υδροφορία. Τα καταστροφικά αποτελέσματα του πυρηνικού μπορούν να επεκταθούν σε χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και να είναι ανεπανόρθωτα. Μεγάλες γεωργικές περιοχές μπορεί να γίνουν ανεκμεταλλεύσιμες για χιλιάδες ή δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Περιοχές της ίδιας έκτασης μπορεί να γίνουν αναπόφαστες για παρόμοιες περιόδους. Η υγεία εκατομμυρίων ανθρώπων μπορεί να επηρεαστεί, χωρίς περιορισμό από απόσταση.

Αλλά αυτό, οι επικεφαλής του ατόμου το αγνοούν εντελώς. Το κέρδος τους τους τυφλώνει.

Τώρα επιστρέφω την ενέργεια που μου έμεινε για να συζητήσω για τον ITER, όπου η άμεση απόρριψή του είναι απαραίτητη. Ταυτόχρονα είναι απαραίτητο να κατασκευαστεί ένα "πρόγραμμα Β", σε έκτακτη ανάγκη. Μπορεί να επιδοκιμαστούν οι περιβαλλοντολόγοι, οι "πράσινοι", για την ευφυΐα και συχνά την θάρρος τους. Αντιστρόφως, να δηλωθεί η φοβερότητα των επιστημόνων, φοβούμενοι, δεδομένης της δύναμης του λόμπυ του πυρηνικού στη Γαλλία, ότι κάθε διαμαρτυρία ή ακόμα και ανάλυση θα μπορούσε να είναι επιβλαβής για το πράγμα που τους τα κρατά πιο πολύ: η καριέρα τους ως υπαλλήλων.

Αυτό το πρόγραμμα Β περνά απλά από ένα ισχυρό επενδυτικό στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με τεχνολογίες ισχυρά του 19ου αιώνα: τρυβλίζοντας τρύπες για να αποκτήσει ενέργεια θερμότητας, να συλλέγει ενέργεια ηλιακή με κατοπτρικά φύλλα και να τη χρησιμοποιεί για να κάνει ατμό υπό πίεση για να παράγει δεκάδες, και έναν χρόνο χιλιάδες megawatts ηλεκτρικής (βλέπε το ισπανικό έργο

Andasol

). Ένα ολοκληρωμένο έργο, που λειτουργεί, αναπτύσσοντας 50 megawatts, το οποίο αντιτίθεται πλήρως σε αυτόν τον άλλο ανόητο που είναι ο Claude Allègre ("δεν ξέρουμε να αποθηκεύσουμε ενέργεια!", αντικείμενο που επαναλαμβάνει η διευθύντρια της Areva).

Η επιστήμη και η τεχνολογία μας έχουν κατευθυνθεί για δεκαετίες, στην αναζήτηση μιας Θεωρίας του Πάντος ή για να γεμίσουν τις τσέπες των μεγάλων εταιρειών, να υπηρετήσουν το στρατιωτικό-βιομηχανικό σύμπλεγμα, τις φαρμακευτικές εταιρείες, κλπ. Παράλληλα, το πολιτικό κύρος έχει γίνει σύμμαχος της δολοφονίας ή των προσπαθειών δολοφονίας επιχειρήσεων που είναι ευπρόσδεκτες (όπως

Kokopelli, που έχει ένα ιστολόγιο για τα γεγονότα του Fukushima

). Όλα αυτά είναι θλιβερά, απαξιωτικά στο ακραίο βαθμό.

Στα ανατολικά, τίποτα νέο. Στην Αυτοκρατορία του Ανατολικού Ηλίου, τίποτα νέο. Μια κάμερα έχει καταγράψει μια έκρηξη ατμού και καπνού που εκπέμπει από τον αντιδραστήρα αριθ. 3. Τα ΜΜΕ δεν το έχουν αναφέρει.

8 Μαΐου 2011: Επαναφορά πυρκαγιάς στον αντιδραστήρα αριθ. 3

Ένα άλλο δείχνει μια ανησυχητική φωτεινότητα, καταγραφή με την κάμερα παρακολούθησης τη νύχτα, πάνω. Γύρω από την ηλεκτροπαραγωγική μονάδα εργάζονται δεκάδες υπαλλήλων. Παίρνουν τα πράγματα, ψύχουν με σπρέι νερού. Ο αυτοκράτορας θα ηρεμήσει τους προσφύγους, σε ένα γήπεδο. Έχουμε την εντύπωση ότι οι εταιρείες και το κράτος κρύβουν τη σοβαρότητα της κατάστασης, για να αποφύγουν την πανικός. Οι κάτοικοι της περιοχής της μονάδας ρωτούν απλός "πότε θα μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους".

Παθολογικό

Κρίση ενέργειας στην Ιαπωνία

:

Η κύρια τηλεοπτική αλυσίδα ενημερώνει, στις 11 Μαΐου 2011:

το 60% του πυρηνικού ηλεκτρισμού της Ιαπωνίας είναι εκτός λειτουργίας.

Προκλήσεις για την ιαπωνική οικονομία

23 Απριλίου 2011 :

Προσπαθήστε να δείτε την εξαιρετική εκπομπή "Complément d'enquête".

Είναι μακρά, αλλά υπάρχει το βασικό του τι πρέπει να γνωρίζετε, και μπορεί να πει κανείς ότι όλα.

Complément d'enquête

Πυρηνικό, η καταστροφή που αλλάζει τα πάντα: η καταστροφή του Fukushima μας αποκαλύπτει καθημερινά τις ψευδείς δηλώσεις της Tepco των μηχανικών της που δυσκολεύονται να ανακτήσουν τον έλεγχο των αντιδραστήρων. Τι κινδύνους υπάρχουν πραγματικά για τους Ιάπωνες; Αλλά τι συμβαίνει με τη Γαλλία και τους 58 αντιδραστήρες της;

εκπομπή της Δευτέρας 18 Απριλίου 2011 στις 22:10 στη France 2

http://www.pluzz.fr/complement-d-enquete-2011-04-18-22h10.html

Αυτή η εκπομπή είναι μακρά. Το έργο μου, κουραστικό, είναι να κάνω ένα "σύνοψη" αυτών των εγγράφων, υπογραμμίζοντας τα βασικά σημεία, για να επιτραπεί μια ταχύτερη ανάγνωση. Πρέπει να το εμπλουτίσω με δεκάδες φωτογραφίες οθόνης, να τις αντιγράψω με το Photoshop, να φτιάξω μια ιστοσελίδα, να προσθέσω ένα κείμενο. Αυτό αντιπροσωπεύει δεκάδες ώρες εργασίας. Πρέπει να το κάνω, αλλά είμαι αποθαρρυμένος. Έχω 74 χρόνια τις τελευταίες ημέρες και αρχίζω να αισθάνομαι το βάρος των χρόνων.

Η αρχή αυτού του έργου

Είναι διαθέσιμο (572 MB), μου λέει ένας αναγνώστης, στην:

http://depositfiles.com/files/onwpxsugv

Δεν θα παραμείνει για πάντα στο διαδίκτυο, ιδιαίτερα δεδομένου ότι θα προκαλέσει πολλούς.

Συγχαρητήρια στην ομάδα της France 2 που έκανε αυτή την έρευνα και παρήγαγε αυτό το έγγραφο,

εξαιρετικής ποιότητας

Φορτωμένο στις 30 Απριλίου 2011

:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιτρέπει την εισαγωγή τροφίμων με ραδιενεργότητα από την Ιαπωνία.

Σε αυτή

τη βίντεο

της 26 Απριλίου, στα αγγλικά, ο Ami Gundersen, αναλύοντας τα φιλμ (εντυπωσιακά) που πήραν την έκρηξη του αντιδραστήρα αριθ. 3, υπονοεί ότι αυτή μπορεί να οφείλεται μόνο στην έκρηξη του μείγματος υδρογόνου-οξυγόνου. Νομίζει ότι η κύματος συμπίεσης από αυτή την πρώτη έκρηξη θα μπορούσε να συμπιεστεί τα στοιχεία καυσίμου που βρίσκονται στη δεξαμενή πλησίον, προκαλώντας μια κρίση κριτικότητας και μια μικρή πυρηνική έκρηξη.

Δεν είναι απίθανο.

Η Φύση παρέχει ένα νέο υπενθύμιση

Στις

28 Απριλίου 2011

, ένας τυφώνας με εξαιρετική δύναμη κατέστρεψε την Alabama, στις Ηνωμένες Πολιτείες

Ένας τυφώνας τάξης F4, ενός χιλιομέτρου πλάτος. Ανεμοστρόβιλοι που πνέουν πάνω από 300 χιλιόμετρα την ώρα

220 νεκροί, 1700 τραυματίες

Η μισή περιοχή του Ματσόντι έχει γίνει σχεδόν ξεχασμένη από το χάρτη

.

http://www.waff.com

/ Η ηλεκτρική τροφοδοσία των συστημάτων αντλίας της ηλεκτροπαραγωγικής μονάδας του Browns Ferry έχει ξεσπάσει. Το σύστημα έπρεπε να περάσει σε εφεδρικές τροφοδοσίες, χρησιμοποιώντας ομάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

http://www.world-nuclear-news.org/RS_Browns_Ferry_hit_by_major_storms_2804112.html

Μετά το Fukushima, όπως μου έδειξε ο Frédéric Requin, αυτό το γεγονός ξαναθέτει το ερώτημα της ευαισθησίας των πυρηνικών εγκαταστάσεων σε φυσικά φαινόμενα εξαιρετικής έκτασης, καταστροφικά (τυφώνες, σεισμοί, θαλάσσια κύματα, και τώρα τυφώνες). Τι θα συνέβαινε αν η διαδρομή αυτού του τυφώνα ήταν περάσει στη θέση της δεξαμενής αποθήκευσης των στοιχείων καυσίμου; Το ταβάνι της έχει αποσπαστεί, το νερό της έχει απορροφηθεί, τα ραδιενεργά στοιχεία καυσίμου έχουν μεταφερθεί σε υψηλότερες περιοχές και διασκορπιστεί σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων. Και, πιθανώς, αν οι δεξαμενές που περιέχουν το καύσιμο των διελεύσεων ήταν προσιτές, ο τυφώνας θα τις έχει ξεκούρεψε κατά τη διάρκεια της διέλευσής του, τοποθετώντας σε αναπόφαστο το σύστημα επισκευής. Θα είχαμε ένα Fukushima-2....

Οι "ταινίες-καταστροφής", είναι ... η πραγματικότητα. Όπως "δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος μηδενικός", πρέπει να επιλέξουμε τεχνολογικές λύσεις που, σε περίπτωση καταστροφών φυσικής, δεν οδηγούν σε σοβαρές, ανατρέψιμες συνέπειες στο ανθρώπινο, υγειονομικό, περιβαλλοντικό επίπεδο.

Αν τοποθετήσουμε χιλιάδες εκτάρια ηλιακών παραβολικών ανακλαστήρων (βλέπε την ισπανική εγκατάσταση Andasol, 100 εκτάρια που αναπτύσσουν 50 μεγαβάτς) και αν ένας τυφώνας περάσει από μια τέτοια εγ

• Η εντύπωση που δημιουργείται από τους αντι-πυρηνικούς που, παρά το θράσος τους για χρόνια, ενώ τους παρακολουθούσαμε, τους αποκαλούν συνεχώς «αριστεροί».

Υπάρχουν λύσεις για να επαναφέρουμε γρήγορα τις αντικαταστατικές ενέργειες, και τον πυρηνικό και τον άλλον καύσιμο. Απλά χρειάζεται να το αγοράσουμε. Ο Allègre, που λέει για παράδειγμα ότι δεν μπορούμε να αποθηκεύσουμε ενέργεια, είναι απλώς αγνώριμος.

Αποκλεισμένος από τη βασική γνώση στη μηχανική και τη φυσική. Απλά φαντάζεται ένα έθνος γεμάτο από τρομερές ανεμόμυλους και ηλιακά πάνελ. Με δίκαιο λόγο γελάει για τους υποστηρικτές της αναχώρησης. Αν είχα βρεθεί σε αυτή την πλατφόρμα, ως επιστήμονας και μηχανικός, θα τον είχα κλείσει γρήγορα.

Πράγματι, αρκεί να πάτε σε ένα χάλυβα και να δείτε λειτουργώντας ένα φούρνο Bessmer, όπου το σίδηρο θερμαίνεται μέχρι να λιώσει με ηλεκτρικές αντιστάσεις, για να καταλάβετε ότι δεν θα παράγουμε ποτέ τόση ηλεκτρική ενέργεια, ακόμα και αν συνδυάσουμε την παροχή από μεγάλο αριθμό ιδιωτικών σπιτιών.

Οι αντι-πυρηνικοί έδειξαν μεγάλη θάρρος πηγαίνοντας να αντιμετωπίσουν το τέρας του πυρηνικού, υπό βροχή από δάκρυα, χωρίς κανένα στήριγμα από το κοινό, αδιάφορο όπως πάντα.

Όμως η έλλειψη συντηρητικού σχεδίου είναι το μειονέκτημα αυτών των ομάδων, που λείπουν μηχανικούς και φυσικούς. Ο Hulot περιέβαλε «ειδικούς για το περιβάλλον», υποστηρικτές της αγώνα κατά των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ζεστούς υποστηρικτές της «φορολογίας άνθρακα», όπως ο πολυτεχνίτης Jean-Marc Jancovici. Οι δύο άνδρες είναι από την άλλη πλευρά πολύ υποψίας. Ο Hulot δεν έχει κρύψει την υποστήριξη που λαμβάνει από μεγάλα συμφέροντα όπως η EDF, η OREAL, κ.λπ.

Είναι εντελώς ακριβές ότι η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας στο σπίτι και η προσέγγιση των μεταφορών μπορεί να αναθεωρηθεί, οδηγώντας σε σημαντική μείωση του λογαριασμού. Αλλά:

• Αυτή η αναχώρηση δεν είναι καλά κατανοητή από το κοινό ("θα πρέπει να φωτίζουμε με κεριά!")
• Λείπει ένα σχέδιο αντικατάστασης του πυρηνικού με αρκετή έκταση. Μόνο χώρες όπως η Ισπανία και οι ΗΠΑ είχαν επιτύχει να εφαρμόσουν πραγματικές «ηλιακές εργοστάσια» με ισχύ. Θα τα βρείτε εύκολα στο διαδίκτυο. Οι προσπάθειες που κατέβαλαν χώρες όπως η Γερμανία κάνουν τις επιδείξεις του Sarkozy για την ηλεκτρολογία να φαίνονται αστείες. «Είμαστε οι ηγέτες στον πυρηνικό τομέα. Θα επενδύσουμε και θα γίνουμε ηγέτες στις ανανεώσιμες ενέργειες» (εκλογική εκστρατεία του Sarkozy).

Η ισπανική ηλιακή εγκατάσταση Andasol: 50 μεγαβάτ, με αποθήκευση ενέργειας σε λιώμενο αλάτι

Ικανή να καλύψει τις ανάγκες μιας πόλης 200.000 κατοίκων. Επεκτάσιμη, όπως μπορείτε να δείτε.

Τι περιμένουμε για να χρηματοδοτήσουμε τέτοια σχέδια;

Οι ανάγκες των χωρών όπως η δική μας για ενέργεια ανέρχονται σε δεκάδες χιλιάδες μεγαβάτ, τέλος της πρότασης. Μιλάω για τις τρέχουσες ανάγκες. Στη Γαλλία, πρέπει να υπολογίσουμε 78.000 μεγαβάτ, από τα οποία 62.400 MW καλύπτονται σήμερα από τον πυρηνικό. Αν σκεφτούμε ένα σχέδιο για την ανάπτυξη αντικαταστατικών ενεργειών, πρέπει να σκεφτούμε μία παραγωγή αυτής της τάξης, όχι μόνο οικονομίες, με λαμπτήρες χαμηλής κατανάλωσης και καλά μονωμένα σπίτια. Αν και αυτές οι οικονομίες δεν είναι ασήμαντες, είναι απόλυτα αληθινές. Μεγάλα βήματα μπορούν να γίνουν στην καλύτερη διαχείριση της κατανάλωσης ενέργειας στο σπίτι.

Αλλά οι βιομηχανικές ανάγκες, οι ανάγκες των μεταφορών είναι απαραίτητες. Δεν θα κάνουμε λειτουργεί τα TGV βάζοντας φωτοβολταϊκά στην κατασκευή τους.

Αυτό που αυτός ο άγνωστος Allègre, που «παίζει τον ειδήμονα», δεν καταλαβαίνει είναι ότι μπορούμε να θεωρήσουμε παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με μονάδες που θα ανταγωνίζονται τις πυρηνικές και τις λιπαρές εγκαταστάσεις (τα ΗΠΑ βρίσκονται στο τέλος της κατασκευής εγκαταστάσεων ηλιακής ενέργειας 320 μεγαβάτ).

• Αχ, αλλά πώς; θα πούμε κάποιοι;

• Με την προϋπόθεση να το αγοράσουμε, με εγκαταστάσεις μεγάλων διαστάσεων.

Το σχέδιο DESETEC έδινε μία εικόνα αυτού που θα μπορούσε να γίνει τοποθετώντας αυτές τις εγκαταστάσεις στη γη, γύρω από τη Μεσόγειο, για την παροχή ενέργειας σε αυτή την περιοχή και στην Ευρώπη. Διότι το κλειδί πρόβλημα, αυτό του μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις, χιλιάδες χιλιόμετρα, έχει επιλυθεί πριν από πολύ καιρό. Θα το εξηγήσω σε μεγάλη λεπτομέρεια στο άρθρο του Nexus του Μαΐου 2011. Αλλά μπορείτε να βρείτε αυτό και στο διαδίκτυο.

Με αυτόν τον τρόπο, το σχέδιο DESERTEC συναντούσε αμέσως το πρόβλημα των σχέσεων με τις «χώρες παραγωγής ηλιακής ενέργειας», όταν αυτές βρίσκονταν στο Μαγκρέμπ, χώρες που δεν διαθέτουν πολιτική σταθερότητα «αντίστοιχη σε βολές».

Διάβασα ότι η Angela Merkel είχε ανακοινώσει ότι η Γερμανία είχε αποφασίσει να αρχίσει την πλήρη απόσυρση του πυρηνικού για να προωθήσει στο μέγιστο τις ανανεώσιμες ενέργειες.

Αυτό είναι το μοναδικό δρόμο, όποιο και αν είναι το κόστος.

Διότι παίζουμε με την υγεία των μελλοντικών γενεών. Ακούστηκα Allègre να υποστηρίζει τη διάδοση μικρών πυρηνικών εγκαταστάσεων. Αυτό είναι τρελό! Κανείς δεν μιλά για τη διαχείριση των αποβλήτων! Ένας δημοσιογράφος του υπέδειξε ότι αυτό αυξάνει τους κινδύνους. Αλλά ο πρώην μας υπουργός «σοσιαλιστής» δεν το νοιάζεται.

Όσον αφορά τις ανανεώσιμες ενέργειες, ζούμε μία κατάσταση παρόμοια με κατάσταση πολέμου. Ένας πόλεμος εναντίον της απάτης, της ανόησης, της απροθυμίας, της ανεπάρκειας (το δράμα του Fukushima σας δίνει ένα τέλειο παράδειγμα, του οποίου ο λαός της Ιαπωνίας θα φέρει τα κακώς για πολύ καιρό). Πρέπει να θεωρήσουμε όλες τις λύσεις και να τις εφαρμόσουμε. Μπορούμε να σκεφτούμε να εξοπλίσουμε πλάγια των βουνών, προσανατολισμένα προς το νότο. Οι σταθμοί εκμετάλλευσης ανανεώσιμων ενεργειών σε βάρκες (ηλιακή + ανεμογενής + υδρογενής) είναι επίσης λύσεις.

Αν θεωρήσουμε την ηλιακή ενέργεια, προκύπτει το πρόβλημα των εκτάσεων που πρέπει να εξοπλιστούν. Μπορούμε να παράγουμε μερικά μεγαβάτ ανά στρέμμα, στις γεωγραφικές μας περιοχές. Οι ανάγκες της Γαλλίας (78.000 μεγαβάτ) αντιστοιχούν σε ένα τετράγωνο με πλευρά της τάξης δεκάδων ή μερικών δεκάδων χιλιομέτρων.

Σε εθνική κλίμακα είναι ασήμαντη, τελικά.

Αυτό που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να μεταφερθεί σε μεγάλες αποστάσεις. Στη Γαλλία, το ηλεκτρικό δίκτυο είναι «δικτυωμένο» με τέτοιο τρόπο ώστε η απόσταση μεταξύ των μονάδων παραγωγής και των κέντρων κατανάλωσης να μην υπερβαίνει τα 200 χιλιόμετρα. Πέρα από τα 500 χιλιόμετρα, οι απώλειες στις γραμμές λόγω επιδράσεων επαγωγής φορτίζουν τη μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας με εναλλασσόμενο ρεύμα. Οι Καναδοί αντιμετώπισαν το πρόβλημα. Στις δεκαετίες του '70, σε σχέση με την ανάπτυξη της χώρας στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, δύο τάσεις αντιμετώπισαν.

• Οι ένας υποστηρίζουν την ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας

• Οι άλλοι πρότειναν να εκμεταλλευτούν τις τεράστιες δυνατότητες σε υδροηλεκτρικές πόρους, που βρίσκονται στο βορρά της χώρας, με τεράστια φράγματα σε ποτάμους με μεγάλη παροχή, με μικρή διαφορά υψομέτρου, αλλά με σίγουρη παροχή.

Αυτές οι εγκαταστάσεις προκαλούσαν την πλημμύρα μεγάλων περιοχών, αρχικά θεωρημένων ως γη για κυνήγι φυλών. Αν είχαμε προτείνει τη διατήρηση αυτών των γης κυνηγιού, επιλέγοντας τον πυρηνικό, ολόκληρες αυτές οι κοινότητες, συμπεριλαμβανομένων των Καναδών φυλών, θα ζούσαν ακόμα υπό την απειλή καταστροφών πυρηνικής ενέργειας και θα αντιμετώπιζαν τα προβλήματα της συσσώρευσης αποβλήτων ραδιενεργών και τα προβλήματα διάλυσης εγκαταστάσεων με σχετικά σύντομη διάρκεια ζωής (30 χρόνια).

Απλή παρένθεση. Μία πυρηνική εγκατάσταση λειτουργώντας με υψηλή πίεση νερού (οι πιο «ασφαλείς» σήμερα) κατασκευάζεται γύρω από ένα δοχείο από χάλυβα 20 εκατοστών πάχους. Η πίεση σε αυτό το δοχείο: 155 bar για τις εγκαταστάσεις στη Γαλλία. Αυτός ο χάλυβας γηράσκει, σχετικά γρήγορα, λόγω του βομβαρδισμού με νετρόνια, που διαταράσσει την κρυσταλλική δομή και μειώνει τη μηχανική αντοχή.

Η διάρκεια ζωής του δεν υπερβαίνει τα 30 χρόνια.

Όπως μου είπε ένας γείτονας μου, σε σύνταξη, που εργάστηκε όλη του τη ζωή στο Cadarache για τους υποβρύχιους πυρηνικούς αντιδραστήρες:

• Οι αντιδραστήρες των υποβρυχίων λειτουργούν επίσης με νερό υψηλής πίεσης. Στην αρχή, τους κάναμε να λειτουργούν με πίεση 150 bar. Αλλά στο τέλος της ζωής τους, οι μηχανικοί βρήκαν πιο ασφαλές να μειώσουν την πίεση σε 40 bar...

Μία υδραυλική εγκατάσταση δεν γηράσκει. Δεν αποσυναρμολογούμε περιοδικά φράγματα υδροηλεκτρικής ενέργειας. Κατασκευάζονται για απεριόριστη διάρκεια.

Στον Καναδά, σε αυτό τον αγώνα που αντιμετώπιζε τους υποστηρικτές του πυρηνικού και τους υποστηρικτές μίας υδροηλεκτρικής ενέργειας, το κύριο ζήτημα ήταν το πολύ υψηλό κόστος των εγκαταστάσεων παραγωγής και μεταφοράς ρεύματος. Υπήρχε επίσης το πρόβλημα του κλίματος (ένα από τα καναδικά υδροηλεκτρικά εργοστάσια είναι εντελώς υπόγειο).

Οι πιο ισχυρές μονάδες παραγωγής έπρεπε να τοποθετηθούν σε 1400 χιλιόμετρα βορείως από τα κέντρα κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας.

Ευτυχώς, οι δεύτεροι νίκησαν, με τη δημιουργία της Hydro-Québec, κρατικής εταιρείας.

Πάτησε στο διαδίκτυο. Οι αριθμοί είναι φοβεροί. Το Κεβέκ γίνεται ο μεγαλύτερος παγκόσμιος παραγωγός υδροηλεκτρικής ενέργειας (η υδρογραφία του το επέτρεπε). Διαθέτει 59 υδροηλεκτρικά εργοστάσια που παράγουν 36.429 μεγαβάτ. Το φράγμα των Churchill Falls παράγει 5.428 μεγαβάτ. Ο συγκρότημα της λίμνης Saint James παράγει 16.000 μεγαβάτ μόνο.

Υπήρχε ακόμα το πρόβλημα της μεταφοράς ρεύματος, και εδώ θέλω να επισημάνω. Όπως θα εξηγήσω στο άρθρο του Nexus του Μαΐου, πέρα από 500-1000 χιλιόμετρα, η μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας σε μορφή εναλλασσόμενου ρεύματος, σε αέριο περιβάλλον, δεν είναι πια κερδοφόρα λόγω των «επαγωγικών απωλειών». Αν πρόκειται για μεταφορά σε υδρόβιο περιβάλλον (η διέλευση του Saint Laurent), αυτή η περιορισμένη επιβάρυνση μειώνεται σε 50-100 χιλιόμετρα.

Οι Καναδοί επέλεξαν λοιπόν να μεταφέρουν το ρεύμα σε μορφή ... συνεχούς ρεύματος, αναπτύσσοντας εγκαταστάσεις ανακατασκευής ρεύματος με πολύ μεγάλη ισχύ και υψηλή τάση. Δίνω δύο εικόνες.


Μονάδα ανακατασκευής του Μανιτόμπα που λειτουργεί σε 150.000 βολτ

Μία εικόνα που δίνει μία ιδέα για την κλίμακα των μονάδων ανακατασκευής ρεύματος του Καναδά

Αυτό το εναλλασσόμενο ρεύμα (που φτάνει μέχρι 750.000 βολτ), ανακατασκευασμένο, μεταφέρεται τώρα σε μορφή υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος, με χιλιάδες μεγαβάτ.

Οι απώλειες στις γραμμές πέφτουν τότε σε 3% ανά χιλιόμετρο!

Στην άφιξη, αυτό το συνεχές ρεύμα μετατρέπεται πάλι σε εναλλασσόμενο με ονδουλάτορες, στη συνέχεια η τάση μειώνεται με μετασχηματιστές κ.λπ.

Με αυτές τις εγκαταστάσεις, ο Καναδάς γίνεται αμέσως αυτόνομος ενεργειακά, αποφεύγοντας την παγίδα του πυρηνικού. Φυσικά, δεν διαθέτουμε στη Γαλλία τέτοιους μεγάλους πόρους στον τομέα της υδροηλεκτρικής ενέργειας.

Αλλά αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι είναι πλήρως δυνατό να παράγουμε το ρεύμα σε ένα σημείο και να το μεταφέρουμε σε χιλιάδες χιλιόμετρα.

Όλα αυτά, ο Allègre, που δεν είναι μηχανικός, το γνωρίζει πολύ πιθανότατα. Μένουμε συγκινημένοι όταν ακούμε αυτόν τον άνθρωπο, που πρέπει να έχει κάποιες γνώσεις στη γεωλογία και την υδρολογία, να θεωρεί ευνοϊκή την εκμετάλλευση των πόρων σε μορφή αερίου σχιστών!

Αυτό το «αέριο σχιστών» όπως το ονόμασε τόσο καλά ο Fillon

Τώρα, η ανθρωπότητα μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματά της. Για τη διατροφή και την υγεία, αυτό δεν είναι μυστικό για κανέναν. Το ίδιο συμβαίνει για την ενέργεια. Μετά από πολύ σκέψη, νομίζω ότι με την εκμετάλλευση ανανεώσιμων ενεργειών, ηλιακής, γεωθερμικής, θαλασσίας, ανεμογενής, βιοχημικής κ.λπ., θα μεταβάλουμε πλήρως την κοινωνική, πολιτική και öκονομική δομή του πλανήτη.

Γνώση ισοδυναμεί με δύναμη

Ο κόσμος των «υψηλών τεχνολογιών» κυριαρχεί τους λαούς, τους υποτάσσει. Με την επιθυμία να εγκαταστήσει παντού μικρές πυρηνικές εγκαταστάσεις, αυτές οι μεγάλες δυνάμεις δεν κινδυνεύουν μόνο με ένα πολύ σοβαρό κίνδυνο για τον κόσμο. Θα επιδεινώσουν μόνο την εξάρτηση των φτωχών χωρών από τις πλούσιες, και αυτό είναι το στόχο. Όχι για να βελτιώσουν την ευημερία των πληθυσμών.

Ο κόσμος των ανανεώσιμων ενεργειών είναι προσβάσιμος για όλες τις χώρες του κόσμου. Η μεγάλη πλειοψηφία των τεχνολογιών που πρέπει να εφαρμοστούν βασίζεται σε γνώσεις που έχουν 50 ή ακόμη και 100 χρόνια. Όλες οι χώρες του κόσμου θα μπορούσαν να «παίξουν σε αυτό το παιχνίδι» και να γίνουν ανεξάρτητες.

Ζούμε σε μία εποχή όπου σκεφτόμαστε «απόδοση επένδυσης», κέρδη σε σύντομη περίοδο. Ο μέγεθος των προσδοκιών ανέρχεται σε χρόνια. Αυτά τα άλλα σχέδια δεν επιτρέπουν μία απόδοση επένδυσης σε τόσο σύντομες χρονικές περιόδους. Δεν μπορούν να συμβαδίσουν με την πληγή των κοινωνιών που διαχειρίζουν τον σύγχρονο κόσμο, οι οποίες βασίζουν τη δύναμή τους μόνο στην αδυναμία μας και στην ανικανότητά μας να ορίσουμε άλλους στόχους. Αυτά τα σχέδια πρέπει να είναι κρατικά, παγκόσμια στην καλή έννοια. Δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν με έναν «κλεφτό δανεισμό». Είναι τέτοια είδους κοινωνικά σχέδια που λείπουν πλήρως από τους υποψηφίους για την προεδρία.

Αν ξεκινούσαν αυτά τα μεγάλα έργα, θα δημιουργούσαν μαζικές θέσεις εργασίας, όχι κέρδη. Έτσι, ο κόσμος των κερδών τα απορρίπτει, τα αρνείται, και άνθρωποι όπως ο Allègre γίνονται οι υπερασπιστές, οι συνεργοί της αρνήσεως, φορώντας τα ρούχα των επιστημόνων, των προσωπικών ανθρώπων γνώσης.

Έχουν μεγάλο δικαίωμα να καταρρίψουν τους «κλασικούς αντι-πυρηνικούς», οι οποίοι δεν λάμπουν για τις γνώσεις τους στη φυσική και τη μηχανική. Αλλά αυτοί άνθρωποι μάχεψαν θαρραλέα εναντίον αυτού που υπήρχε, στην απόλυτη αδιαφορία. Αν δεν φέρουν ανταγωνιστικά σχέδια, ήταν οι πρώτοι που αντιλήφθηκαν την έκταση του κινδύνου.

Έχω αναφέρει τις ανάγκες της Γαλλίας σε ηλεκτρική ενέργεια. Αλλά θα πάω ακόμα πιο μακριά. Με την πλήρη μεταμόρφωση της τεχνο-επιστήμης, με την εκμετάλλευσή της υπέρ μας αντί να αφήσουμε άλλους να τη χρησιμοποιήσουν ως εργαλείο εξουσίας και υποταγής, θα μπορούσαμε ακόμα να αντικαταστήσουμε όχι μόνο τον πυρηνικό, αλλά και το πετρέλαιο, που θα τελείωνε όλες τις περιπέτειες και τα εκπληκτικά σπατάλημα, όπως αυτά που μπορέσαμε να δούμε απευθείας στη Δούβαϊ, την «Πύργο της Βαβέλ».

Όλα αυτά χωρίς να εκτεθούμε σε τεχνολογίες προσβλητικές, δοκιμασμένες, προσβάσιμες σε όλους τους λαούς της Γης.

Όλα είναι θέμα κλίμακας, ποσών επενδύσεων, στόχων.

Υπάρχουν ιστορικές καταστάσεις όπου οι άνθρωποι δεσμεύουν φοβερά ποσά, για να σχεδιάσουν και να δημιουργήσουν προϊόντα που θα χρησιμοποιηθούν απλώς για να καταστραφούν, «καταναλωθούν βίαια». Σε αυτές τις καταστάσεις, είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε πολλές ανθρώπινες ζωές. Αυτές οι καταστάσεις λέγονται πόλεμοι.

Όταν μισείς, δεν μετράς

Φανταστείτε μία συζήτηση όπου μηχανικοί προτείνουν λύσεις για την εκμετάλλευση στη Νορμανδία. Φανταστείτε την αντίδραση των χρηματιστών:

• Φαντάζεσαι πόσο θα κοστίσει όλο αυτό; Η κατασκευή των τεράστιων συνόλων φερμένων σε σκυρόδεμα για να φτιάξουμε τα τεχνητά λιμάνια. Έχεις υπολογίσει την τιμή των γέφυρων, των δρόμων πρόσβασης, όλων αυτών που μπορούν να εξασφαλίσουν τη διαχείριση αυτών των συνόλων, τη συναρμολόγησή τους. Όχι, αυτό το σχέδιο εκμετάλλευσης στη Νορμανδία είναι μία τρελή καταστροφή!

Η Πριγκιπάτο του Μονακό έχει εξοπλιστεί με ένα πλωτό λιμάνι... που συνδέεται μόνο με τη στεριά μέσω μίας προσαρμογής. Ακολουθούν τα στοιχεία, που δόθηκαν από τον Xavier Lafont, που στην ομάδα μας ήταν ο πρώτος που πρότεινε την ιδέα εγκαταστάσεων ηλιακής, ανεμογενής και υδρογενούς ενέργειας σε βάρκες:

Κόστος: 150 εκατομμύρια ευρώ.

Ύψος: 19 μέτρα

Συνολικό μήκος: 352 μέτρα

Βάρος: 163.000 τόνοι

Πλάτος στη βάση: 44,0 μέτρα

Πλάτος πάνω από το νερό: 28,0 μέτρα

Βάθος: 16 μέτρα

Διάρκεια ζωής: ένας αιώνας.

Πηγή της εικόνας: http://fr.structurae.de/structures/data/index.cfm?id=s0004215

Το πλωτό λιμάνι του Quai Rainier III στο Μονακό

Αυτές οι διαστάσεις και αυτή η επιλεγμένη μορφή δείχνουν ότι πλωτές εγκαταστάσεις μπορούν να αντέξουν τις θύελλες της Μεσογείου, που γνωρίζουμε ότι είναι ιδιαίτερα βίαιες.

Ποιος ειδικός στο σκυρόδεμα μπορεί να μας δώσει πιο χαμηλά στοιχεία για σύνολα πλωτά, λιγότερο λαμπρά, ευέλικτα, παραγόμενα σε μεγάλη σειρά και ικανά να συναρμολογηθούν για να δημιουργήσουν πραγματικές πλατφόρμες από σκυρόδεμα;

16 Απριλίου 2011: Από τις 11 Μαρτίου 2011, δηλαδή από 46 ημέρες, παρακολουθούμε τις προσπάθειες που καταβάλλει η TEPCO για «να ελέγξει την κατάσταση» στο Fukushima. Είδαμε τις αποκαλυπτικές εικόνες που πήρε ένα δρόν, πετώντας πάνω από την περιοχή και συνειδητοποιήσαμε ότι οι αντιδραστήρες δεν ήταν παρά μόνο σωροί από σκυρόδεμα και χάλυβα.

Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, τι έγινε; Με την πρώτη ματιά, τίποτα. Είδαμε δεκάδες υπαλλήλους, να ασχολούνται γύρω από πυροσβεστικά οχήματα, να βρέχουν τα στοιχεία του αντιδραστήρα. ...

Μάθαμε ότι η κυβέρνηση είχε ζητήσει από τους ειδικούς στον πυρηνικό τομέα να πάνε στο σημείο και... κανένας δεν το έκανε!

Για να εκτιμήσουμε την κατάσταση, αναγκαζόμαστε σε υποθέσεις. Δεν ήταν μόνο το αποτέλεσμα του τσουνάμι. Το ισχυρό σεισμός έσπασε πλάκες σκυροδέματος. Σπασίματα που είδαμε τα σημάδια τους στην επιφάνεια. Το IRSN μας είπε ότι οι αντιδραστήρες βρίσκονται πάνω σε μία πλάκα 8 μέτρων πάχους. Αλλά ένας σεισμός δεν ενδιαφέρεται για όλα αυτά και σπάει το οτιδήποτε, από οποιοδήποτε πάχος. Πλάκες, δεξαμενές αποθήκευσης κ.λπ.

Κανείς δεν γνωρίζει την κατάσταση των σπασμών των σκυροδέματος, μετά τον σεισμό, και την έκταση των διαρροών που μπορεί να προκύψουν.

Να βρέχεις, να προσπαθείς να εμποδίσεις τη θερμοκρασία των δοχείων και των δεξαμενών να αυξηθεί, μπορεί να είναι μόνο μία προσωρινή μέτρηση. Πώς θα γίνει η σάρκα; Με το να βρέξεις τους κατεστραμμένους αντιδραστήρες με δεκάδες χιλιάδες τόνους σκυροδέματος, χρησιμοποιώντας τα πολύ γρήγορα κανόνια, τα εντυπωσιακά Putzmeister κατασκευασμένα στις ΗΠΑ, που παρουσιάσαμε τις φωτογραφίες κάτω; Αλλά πώς θα αντέξει μία τέτοια σάρκα, χωρίς χάλυβα; Και αν και αυτό το σκυρόδεμα είχε χάλυβα, τι γίνεται με αυτή τη σάρκα σε έναν επόμενο σεισμό; Θα παρατηρούσαμε νέα ρωγμές, που θα έπρεπε να κλείσουν ξανά!?

Όταν θα φτάσει η σεζόν των τυφώνων, τι θα κάνουν οι Ιάπωνες; Διαβάζουμε ότι η TEPCO εξετάζει «να τοποθετήσει τους αντιδραστήρες κάτω από καλύμματα»

...

Πρώτη παρατήρηση: θα πρέπει να καθαρίσουμε τον χώρο. Αλλά 46 ημέρες μετά την καταστροφή, δεν έχει γίνει τίποτα σε αυτό το σκοπό.

Δεν έχει ακόμα επεκταθεί η πρόσβαση. Οι άνθρωποι του ατόμου στην Ιαπωνία φαίνεται «τεταμένοι».

Είναι αλήθεια ότι οι «υπεύθυνοι» δεν μπορούν να βρουν εργάτες που να συμφωνούν να πάνε σε τόσο ανεκτικά και επικίνδυνα μέρη. Έτσι, ανεβάζουν τα «αποδεκτά» επίπεδα.

Ο διευθύνων σύμβουλος της TPCO, θαρραλέα, παραιτείται ...

Όσον αφορά τον ιαπωνικό πληθυσμό, ζει μία πολλαπλή καταστροφή, σε εξαιρετική κλίμακα. 27.000 νεκροί, προβλήματα στην κατοικία, στην παροχή, στη φροντίδα. Για τους ανθρώπους που είδαν την καταστροφή των πόλεών τους και το θάνατο των αγαπημένων τους, ο πυρηνικός κίνδυνος, στον οποίο συγκεντρώνονται οι εξωτερικοί λαοί, φαίνεται πολύ δευτερεύον. Ανησυχούμε πρώτα για αυτό που βλέπουμε. Δεν υπήρξαν μαζικές αντι-πυρηνικές διαδηλώσεις στην Ιαπωνία, μέχρι σήμερα.

Ο Allègre μας λέει, σε πρόσφατη συνέντευξη: «Υπήρξαν νεκροί από αυτή την πυρηνική καταστροφή; Όχι. Ο πυρηνικός είναι αναπόφευκτος. Μια μέρα τα σπίτια σας θα είναι εξοπλισμένα με έναν μικρό πυρηνικό αντιδραστήρα».

Αυτός ο άνθρωπος είναι ένας άφρονας.

Επιστρέφουμε στην κατάσταση των αντιδραστήρων. Όταν οι Ρώσοι ζήσαν την καταστροφή του Τσερνομπύλ, η περίοδος αβεβαιότητας, της διακοπής, δεν υπέρβαινε μερικές ημέρες. Μεγάλα μέσα είχαν τεθεί σε εφαρμογή, και υλικά και ανθρώπινα. Οι κίνδυνοι εκτιμήθηκαν γρήγορα από μία ομάδα περίπου είκοσι φυσικών υψηλής τάξης που έμειναν να κατοικήσουν στην πόλη Pripyat, σε 3 χιλιόμετρα από τον αντιδραστήρα.

Τα ανθρώπινα θυσία ήταν τεράστια, οι ζημίες σημαντικές. Οι ευθύνες ήταν αναμφίβολες, που οδήγησαν, χρόνια αργότερα, στο αυτοκτονία ενός από τους διαχειριστές του ρωσικού πυρηνικού τομέα, Valeri Legasov. Αυτός συνειδητοποίησε ότι η καταστροφή του Τσ

Εν τη εποχή που ο φίλος μου Ρίτσαρντ Τουίτου (πρώην μηχανικός στον χημικό και πετροχημικό τομέα) και εγώ ασχολούμεθα με σχέδια για τεράστιες μονάδες θαλάσσιας παραγωγής ηλιακής ενέργειας, θέμα που θα αναφερθεί στο άρθρο των 16 σελίδων που θα δημοσιευτεί στον Μάιο της εκδόσεως της εφημερίδας Nexus, ανακαλύπτω με έκπληξη και σοκ την ύπαρξη ενός σχεδίου

FLEXBLUE

Δεν είναι πλάσμα, όπως αρχικά είχα προσπαθήσει να πιστέψω.

Σας αφήνω να ανακαλύψετε αυτή τη νέα τρελότητα, που προέρχεται από τα μυαλά των νευρικών πολυτεχνικών που εργάζονται στη

DCNS

:

Η DCNS σχεδιάζει και αναπτύσσει συστήματα στρατιωτικών ναυπηγίων σε όλους τους τομείς (επιφανειακά πλοία, συμβατικά και πυρηνικά υποβρύχια, συστήματα μάχης, τοξότες…), τόσο για συντήρηση (διατήρηση σε λειτουργική κατάσταση: MCO) όσο και για νέες κατασκευές.

Θα διαβάσετε. Είμαστε διπλωμένοι, υπερτεθειμένοι, προηγούμενοι. Οι στρατιωτικοί βρήκαν τρόπο να εφοδιάσουν τις χώρες που λείπουν από ηλεκτρική ενέργεια, τουλάχιστον τις παραθαλάσσιες περιοχές, με την εμβύθιση κοντά στις ακτές πυρηνικών αντιδραστήρων χαμηλής ισχύος (25 έως 60 μεγαβάτ), εκμεταλλευόμενοι την τεχνολογία που αναπτύχθηκε για την πρωτοβουλία των υποβρυχίων. Το επίπεδο ασφάλειας αυτών των μονάδων είναι το ίδιο με εκείνο των αντιδραστήρων της τρίτης γενιάς. Το πυρηνικό καύσιμο είναι απομονωμένο από τη θάλασσα με τρεις διαδοχικές κοιλότητες:

• Τα σωλήνες από ζιρκόνιο που περιέχουν τα κομμάτια οξειδίου του ουρανίου

• Η δεξαμενή από χάλυβα που περιέχει την κεφαλή

• Η κορυφή αυτού του υποβρυχίου στοιχείου.

Παράδειγμα πηγής:

http://www.europe1.fr/France/Flex-Blue-centrale-nucleaire-du-futur-380077/

Το γαλλικό σχέδιο για τον υποβρύχιο αντιδραστήρα Flexblue

Η DCNS αναπτύσσει μαζί με την Areva, την EDF και το CEA ένα πρωτόγνωρο σχέδιο υποβρυχίου πυρηνικού αντιδραστήρα.

Θα περάσει η μελλοντική γαλλική πυρηνική ενέργεια από τη δημιουργία μικρών αντιδραστήρων που θα τοποθετηθούν στον βυθό της θάλασσας; Αυτό νομίζει η DCNS, η οποία αποκάλυψε την Τετάρτη το σχέδιο Flex Blue. Το πρότυπο; Ένας κυλινδρικός αντιδραστήρας 100 μέτρων μήκους και 15 μέτρων πλάτους, που θα εμβυθίζεται σε βάθος 100 μέτρων και θα συνδέεται με την ακτή μέσω ενός ηλεκτρικού καλωδίου.

Αποτέλεσμα δύο χρόνων εργασίας, το Flex Blue σχεδιάστηκε από τη DCNS, η οποία σχεδιάζει επίσης τα πυρηνικά υποβρύχια της γαλλικής ναυτικής, σε συνεργασία με την Areva, την EDF και το CEA.

Για νησιά και παραθαλάσσιες πόλεις

Ο υποβρύχιος αντιδραστήρας που είναι σχεδιασμένος θα έχει ισχύ 50 έως 250 μεγαβάτ και θα είναι σε θέση να τροφοδοτήσει με ηλεκτρική ενέργεια από 100.000 έως ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Προορίζεται για την εφοδιασμό νησιών, απομονωμένων περιοχών και ορισμένων αναπτυσσόμενων χωρών.

Για το γαλλικό πυρηνικό βιομηχανικό σύστημα, το Flex Blue θα αποτελέσει μία εναλλακτική λύση στον πυρηνικό αντιδραστήρα της τρίτης γενιάς EPR, ο οποίος είναι πιο ισχυρός, αλλά και πιο δαπανηρός και απορριφθείς από τις εμφανιζόμενες χώρες.

Μεταφέρεται με πλοίο, ο μικρός αντιδραστήρας θα κατασκευαστεί στα ναυπηγεία του Σερμπούρ, όπου θα γίνουν επίσης οι εργασίες συντήρησης και αναμετάδοσης του ουρανίου. Με κόστος μερικών εκατομμυρίων ευρώ, παρουσιάζει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με έναν κλασικό αντιδραστήρα: κατασκευάζεται σε σειρά, πιο γρήγορα (2 χρόνια), επιτρέποντας την οικονομία των δαπανηρών έργων μηχανικής.

"Το σχέδιο είναι αξιόπιστο"

"Το σχέδιο είναι αξιόπιστο στο χαρτί", δηλώνει ο Μάστερ έρευνας Bruno Tertrais της Ίδρυμα για Στρατηγικές Έρευνες, όταν ερωτήθηκε από το Europe1.fr. Για αυτόν τον ειδικό στον πυρηνικό τομέα, "υπάρχει μία αγορά για μικρούς αντιδραστήρες για τις χώρες που δεν έχουν τα μέσα να αγοράσουν κλασικές εγκαταστάσεις". Μία άποψη που μοιράζεται και η DCNS, η οποία προβλέπει ένα δυνητικό αγοραστικό όριο 200 μονάδων στα επόμενα 20 χρόνια για αυτόν τον τύπο αντιδραστήρα.

Παραμένει η ερώτηση για την ασφάλεια μίας υποβρυχίας εγκατάστασης στη θάλασσα. Σχετικά, οι ειδικοί θέλουν να ανακουφίσουν. "Η υποβρύχια τοποθέτηση των μικρών αντιδραστήρων καθιστά αδύνατη οποιαδήποτε πιθανότητα βλάβης ή τρομοκρατικής επίθεσης", δηλώνει ο Bruno Tertrais. Όσον αφορά τους κινδύνους ρύπανσης της θάλασσας, αυτοί αποκλείονται λόγω της ίδιας της εμβύθισης του αντιδραστήρα. "Η νερό είναι η καλύτερη διαχωριστική γραμμή κατά της ακτινοβολίας", υποστηρίζουν στη DCNS.

Αυτός ο ενθουσιασμός δεν μοιράζεται από το Greenpeace. Σύμφωνα με την οργάνωση, το σχέδιο δεν παρουσιάζει τίποτα συγκεκριμένο όσον αφορά την τεχνολογία ή την ασφάλεια". Απόδειξη της αμφιβολίας τους, τα μέλη του Greenpeace πίστεψαν, κατά την παρουσίαση του σχεδίου, "ότι ήταν ένα ψεύτικο από το Απρίλιο".

Αυτά τα συστήματα θα λειτουργούν εντελώς αυτόματα. Μην φοβάστε ότι θα χρησιμοποιηθούν κακώς: αυτές οι μονάδες, 100 μέτρων μήκους και 15 μέτρων διαμέτρου, θα προστατεύονται από ένα παχύ φράγμα.

Η υποβρύχια πυρηνική εγκατάσταση Flexblue, προστατευμένη από τις ερωτικές επιθέσεις των μακροσκοπικών φορέων μέσω ενός παχύ φράγματος

Ερώτηση:

Αυτός ο πυρηνικός αντιδραστήρας θα ψυχραίνεται με θαλασσινό νερό. Πώς είναι προβλεφθεί το σύστημα κυκλοφορίας; Πώς να αποτρέψουμε τα ζωντανά όντα που ζουν κάτω από τη θάλασσα να χρησιμοποιήσουν τις οπές, τις σχισμές, ως ξενοδοχεία;

Αν η ψύξη προβλέφθηκε σε όλη την επιφάνεια, πώς να αποτρέψουμε τις καλαμπόστες να προσκολληθούν στο τοίχωμα και να μειώσουν τη μεταφορά θερμότητας;

Προσπαθήστε να φανταστείτε ένα απότομο κάθοδο στη ψύξη, μια συγκόλληση του πυρήνα, μια κρίση σε βάθος 100 μέτρων.

Όπως ο James Bond...

Τέλος, πώς να φανταστείτε ότι αυτές οι πολλές μονάδες, που εμβυθίζονται σε βάθη προσβάσιμα για τον πρώτο υποβρύχιο δύτη, δεν αποτελούν ανεκτές απειλές;

Ο καπετάνιος Νέμο πρέπει να γυρίσει στον τάφο του

Πώς μπορεί κανείς να είναι τόσο ανόητος ώστε να φανταστεί κάτι τέτοιο, απλώς για να κερδίσει χρήματα, για να "πάρει μερίδια αγοράς"; Με αυτό δεν τα καταλαβαίνω...

17 Απριλίου 2011:

Μην πιστέψετε ότι οι Γάλλοι είναι οι μόνοι που αναλογίζονται τέτοιες τρελότητες. Τα σχέδια υπάρχουν παντού. Στο Νέο Μεξικό, τα εργαστήρια Sandia δεν απομένουν πίσω. Θα μελετήσετε αυτή την αναφορά, στα αγγλικά. Αυτός ο κίνητρος έχει όνομα:

TerraPowerCompany

Η ίδια τρελότητα και στη Ρωσία, η οποία έχει ήδη εγκαταστήσει την πρώτη θαλάσσια πυρηνική εγκατάσταση τον Ιούνιο του 2011, "πλήρως αυτόνομη", που χαρακτηρίζεται "οικολογική", επειδή όταν αφαιρεθεί δεν αφήνει καμία ίχνη στο περιβάλλον.

Αλλά τι γίνεται με τα απόβλητα;

Προσθέτουμε ότι σε περίπτωση πολέμου, τέτοιες εγκαταστάσεις θα ήταν βόμβες που έχουν τοποθετηθεί στο σπίτι, εξαιρετικά ευάλωτες. Είναι επίσης τέλεια στόχος για τρομοκρατία. Μοιάζει με κακό James Bond.

Σε αυτή τη γιορτή των τρελών, θα βρείτε τον απαραίτητο Bill Gates, ο οποίος υποστηρίζει τη διάδοση των

Personal Nuclear Power Plants

. Φυσικό. Πρώτα ήρθαν τα μεγάλα υπολογιστές, μετά τα προσωπικά υπολογιστές". Ο Gates νομίζει ότι το εννοιολογικό πλαίσιο πρέπει να επεκταθεί στον πυρηνικό τομέα...

Όχι, δεν ονειρεύεστε. Μας προετοιμάζουν απλώς έναν φόβο.

Η Ίδρυμα Bill & Melinda Gates αναφέρει ως ένα από τα "Κατευθυντήρια Αρχή" ότι "η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν μεγάλο δυναμικό να βελτιώσουν τη ζωή σε όλο τον κόσμο".

Ένα από τα κατευθυντήρια αρχή των Bill και Melinda Gates είναι ότι η επιστήμη και η τεχνολογία πρέπει να βελτιώσουν τη ζωή των ανθρώπων, παντού στον κόσμο...

13 Απριλίου 2011:

Μπορέσαμε να διαβάσουμε παρακάτω τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Θιέρρυ Χάρλς, διευθυντής του Γαλλικού Ιδρύματος Ακτινοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας (IRSN), στον δημοσιογράφο Αντουάν Μπουθιέ, στις 12 Απριλίου 2011, για λογαριασμό της εφημερίδας Le Monde.

Ανοίξτε τα μάτια, διαβάστε ή διαβάστε ξανά. Παρά τις σπουδαίες καταστροφές που είδαμε σε υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες που πήρε ένα μικρό ιδιωτικό ναυπηγείο της Ιαπωνίας, όλα αυτά είναι επανορθώσιμα. Η κατάσταση είναι υπό έλεγχο. Σε μερικές εβδομάδες ή μήνες, αρκεί μία καλή καθάριση και επαναφορά στη λειτουργία για να επιστρέψουν οι κάτοικοι. Δεν εφεύρω τίποτα, διαβάστε ή διαβάστε ξανά:

"Το χειρότερο πέρασε...

Βρήκαμε λίμνες με πολύ υψηλή ραδιενέργεια κάτω από την εγκατάσταση, που μπορεί να οφείλεται σε μικρές διαρροές κάτω από τις δεξαμενές...

Το καύσιμο είχε λιώσει εν μέρει και παρατηρούσαμε απώλειες ψύξης, εύκολα διαχειρίσιμες...

Οι μηχανικοί προχωρούν αργά και έχουν δίκιο να πάρουν το χρόνο τους. Ιδιαίτερα επειδή καταφέρνουν να τροφοδοτήσουν τους αντιδραστήρες με νερό χωρίς πρόβλημα...

Πριν επαναφέρουμε το σύστημα σε λειτουργία, πρέπει να ελέγξουμε όλα τα ηλεκτρικά κυκλώματα, τις αντλίες και το νερό που βρίσκεται στις δεξαμενές, το οποίο μπορεί να περιέχει σπασμένα κομμάτια και αλατικές κρούστες...

Το ιώδιο 131 είναι ένα ραδιενεργό στοιχείο με σχετικά σύντομη ζωή, μειώνεται κατά το μισό κάθε εβδομάδα.

Σε τρεις μήνες, το επίπεδό του θα είναι πλήρως δευτερεύον

και οι κάτοικοι θα μπορούσαν θεωρητικά να επιστρέψουν...

Μόλις επαναφερθεί το σύστημα ψύξης, όταν δεν θα χρειάζεται να προσθέτουμε νερό συνεχώς στις δεξαμενές, το έργο δεν θα είναι ακόμη τελειωμένο. Θα πρέπει να καθαρίσουν όλη την περιοχή, να αφαιρέσουν το καύσιμο και να την προστατεύσουν από τον άνεμο...

Συγκρίνετε τώρα με το περιεχόμενο αυτού του άρθρου του Le Monde:

Πηγή:

http://www.independentwho.info/Presse_ecrite/11_03_26_LeMonde.fr_FR.pdf

Τόκιο, όπως το βλέπουν οι αποστολείς της εφημερίδας:

Υποβαθμισμένοι από τις αρχές, όλο και πιο ενήμεροι για τον κίνδυνο μιας καταστροφής για την οποία η πλειοψηφία δεν μπορεί να εκτιμήσει τη σοβαρότητα, οι Ιάπωνες είναι τώρα ακόμη πιο ανήσυχοι επειδή αποκαλύπτεται σήμερα, κατά τη διάβαση των εφημερίδων και μέσω των μαρτυριών ειδικών πυρηνικής ασφάλειας που δημοσιεύονται σε ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια ή σε μπλογκ, η βαριά πλευρά αυτής της καταστροφής: η δύναμη εκείνου που, για να μην το πω από το όνομα, το ονομάζουμε "πυρηνικό λόμπι".

Ένας πλούσιος και δυνατός κόσμος με κέντρο το υπουργείο Οικονομίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας (METI), που έχει την αποκλειστική εξουσία στην πυρηνική πολιτική, και με ραντάρ που περιλαμβάνουν τη Συνομοσπονδία Επιχειρήσεων Ηλεκτρισμού (FEPC), την Αρχή Βιομηχανικής και Πυρηνικής Ασφάλειας (NISA), τις βιομηχανικές εταιρείες που κατασκευάζουν τις εγκαταστάσεις - Toshiba και Hitachi στην κορυφή - και τους λειτουργούς.

Αυτό το λόμπι, που βλέπει πρώην υψηλούς υπαλλήλους των υπουργείων και των αρχών σχετικών με τον πυρηνικό τομέα να "περνούν" σε επιχειρήσεις ηλεκτρισμού, έχει γίνει εξειδικευμένο στο κλείσιμο της πληροφόρησης.

Χρηματοδοτεί σημαντικές δημοσιογραφικές εκστρατείες στα μέσα ενημέρωσης και στην τηλεόραση για να διασφαλίσει ότι ο πυρηνικός τομέας είναι πλήρως ασφαλής.

Η άνοδος στην εξουσία, το 2009, μίας νέας πλειοψηφίας δεν άλλαξε την κατάσταση, επειδή το Κόμμα Δημοκρατών της Ιαπωνίας (PDJ) στηρίζεται στη δυνατή συνδικαλιστική ομοσπονδία Rengo, με την οποία η κύρια συνιστώσα είναι η ενότητα που συγκεντρώνει τους εργαζόμενους στον τομέα της ενέργειας, πολύ προσηλωμένη στον πυρηνικό τομέα. Αυτή η μεγάλη συνεργασία μεταξύ της υψηλής διοίκησης, των αρχών εποπτείας, των κατασκευαστών εγκαταστάσεων και των λειτουργών δεν μόνο στερεί τις αντιδράσεις, αλλά και απομακρύνει κάθε ερώτηση για τον πυρηνικό τομέα.

Αλλά δεν λείπουν αποδείξεις - ενισχυμένες με έγγραφα - για αμέλειες, ψεύη με παράλειψη ή απλή πλαστογραφία.

Αυτές οι ενέργειες είχαν εκδηλωθεί, το 2002, με την κατηγορία δέκα επιχειρήσεων ηλεκτρισμού της χώρας για την απόκρυψη ατυχημάτων από τις εποχές της δεκαετίας του 1970, αρχή του πυρηνικού στην Αρχιπέλαγο. Η επιχείρηση ηλεκτρισμού του Τόκιο (Tepco), ιδιοκτήτρια και λειτουργός των εγκαταστάσεων Fukushima, ήταν η πρώτη στόχος.

Προστίθεται αυτή τη φορά μαρτυρίες - που θα ελεγχθούν και θα επαναπροσδιοριστούν - από πρώην υπαλλήλους της Tepco. Αλλά, για τη στιγμή, "καθαρές", αυτές οι αποκαλύψεις προκαλούν κρίση. Αν αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα, φαίνεται ότι οι λειτουργοί - Tepco, βέβαια, αλλά και οι ομόλογοί της -

έχουν προτείνει την επικερδή για σύντομο χρονικό διάστημα απέναντι στο απαραβίαστο απαιτούμενο για μακροχρόνια ασφάλεια,

ή, στο καλύτερο περίπτωση, δεν έλαβαν αρκετά υπόψη τον κίνδυνο σε μία χώρα με μεγάλη σεισμική δραστηριότητα και τσουνάμι.

Οι εγκαταστάσεις Fukushima ήταν σχεδιασμένες για να αντέξουν κύμα 5,5 μέτρων λαμβάνοντας ως αναφορά το κύμα που επλήγη τη Χιλή το 1956...

Οι αντιδραστήρες αντέχουν στον σεισμό και σταμάτησαν αυτόματα, αλλά το σύστημα ψύξης,

ανεπαρκώς προστατευμένο,

διακόπηκε. Δύο μηχανικοί της Toshiba που συμμετείχαν στο σχεδιασμό της εγκατάστασης Fukushima, αναφέρονται από την εφημερίδα Tokyo Shimbun, υποστηρίζουν ότι "ένα πολύ χαμηλό κίνδυνο" είχε επιλεγεί ως βάση υπολογισμού.

Με τη μύτη των χειλιών, ο υπουργός Οικονομίας αναγνώρισε ότι "όταν η κρίση θα ελεγχθεί, θα πρέπει να εξετάσουμε τη διαχείριση της Tepco".

Φυσικά, αλλά μέχρι τότε, πόσοι θύματα θα μετρηθούν;

Ένας πρώην μηχανικός της Toshiba, που μιλά ανώνυμα, είναι πιο σαφής: "Δεν αντιμετωπίζουμε μία φυσική καταστροφή, αλλά μία καταστροφή που προκλήθηκε από τον άνθρωπο."

Ένα μακρύ άρθρο του Wall Street Journal επαναλαμβάνει τα δεδομένα που παρουσίασε ο κοινοβουλευτικός Hidekatsu Yoshi, κομμουνιστής και πρώην μηχανικός πυρηνικής ενέργειας, ο οποίος απέδειξε, σε βιβλίο που δημοσιεύτηκε το 2010 με βάση έγγραφα της NISA, ότι η εγκατάσταση Fukushima είναι αυτή που στο σύνολο της Ιαπωνίας είχε το μεγαλύτερο αριθμό ατυχημάτων, με περίπου δέκα ατυχήματα μεταξύ 2005 και 2009, και ότι τα προσωπικά της είχαν τη μεγαλύτερη έκθεση στη ραδιενέργεια κατά τη δεκαετία που πέρασε. Επίσης, επισημαίνεται η χρήση, για συντήρηση των εγκαταστάσεων, υποχρεωτικών εταιρειών συχνά ανεμπειρότητας, οι οποίες τώρα πληρώνουν με βάρος την καταστροφή.

Η αργή αντίδραση της Tepco επίσης την κατηγορεί.

"Η Tepco έλαβε υπόψη τον κίνδυνο με αργή διαδικασία", δήλωσε ένας υψηλός υπάλληλος στην εφημερίδα Kyodo. Τα δύο πρώτα εικοσιτετράωρα μετά τον σεισμό και το τσουνάμι, η προστασία των εξοπλισμών φαίνεται να είχε προτεραιότητα έναντι της λήψης υπόψη του κινδύνου για τους πληθυσμούς.

Οι 8 υπάλληλοι της Areva, εταιρείας που είναι η κορυφαία στον παγκόσμιο πυρηνικό τομέα, που βρίσκονταν στον χώρο κατά τον σεισμό, αντιλήφθηκαν γρήγορα τον κίνδυνο, επειδή ήταν μεταξύ των πρώτων που έφυγαν.

Η Areva δεν είχε ποτέ εκφράσει καμία ανησυχία για τους κινδύνους που παρουσίαζαν οι εγκαταστάσεις του πελάτη της Tepco.

Philippe Mesmer και Philippe Pons

Μπορείτε να συγκρίνετε αυτές τις δύο φωνές. Επίσης, είναι εύκολο να προσκτήσετε μεγάλη ποσότητα πληροφοριών από επίσημα ιαπωνικά έγγραφα. Η λεπτομέρεια θα ήταν κουραστική. Αλλά μπορείτε να τα αναφέρετε, αν πιστεύετε ότι δίνω μία "κατευθυνόμενη" ερμηνεία. Αυτά τα έγγραφα είναι εύκολα βρείσιμα.

Όλοι μπορούν να δουν την ακαταστασία που περιβάλλει αυτή την καταστροφή στο Fukushima. Ταυτόχρονα με τη διαβίβαση ειρωνικών δηλώσεων (όπως αυτές του IRSN, που τελικά θυμίζουν περίεργα εκείνες του καθηγητή Πελλερίν, το 1986, σχετικά με τη συμπεριφορά της νέφους του Τσερνομπίλ), που αναφέρουν "δόσεις που δεν υπερβαίνουν... κλπ", διαβάζουμε ότι η Ιαπωνική Αρχή Πυρηνικής Ασφάλειας έχει αναβαθμίσει τη σοβαρότητα του γεγονότος στο επίπεδο 7, δηλαδή ποσοτικά συγκρίσιμο με αυτό του Τσερνομπίλ.

Η ζώνη αποκλεισμού έχει αυξηθεί από 20 σε 30 χιλιόμετρα γύρω από την εγκατάσταση. Τα επίπεδα ραδιενέργειας που επικρατούν στην περιοχή καθιστούν τη δουλειά όλο και δυσκολότερη. Μία στρατηγική βασισμένη στη χρήση ρομπότ θα έπρεπε να εφαρμοστεί αμέσως. Περίεργη προβλεψιμότητα, σε μία χώρα που θεωρείται ως πρωτοπόρος σε αυτό τον τομέα.

Είναι δύσκολο να αναλύσει κανείς τη συμπεριφορά του ιαπωνικού πληθυσμού. Η γενική κανόνα είναι η απουσία ατομικών αντιδράσεων, η αδυναμία να διακρίνει ένα άτομο ή μία ομάδα ατόμων ως υπεύθυνη. Οι Ιάπωνες πρέπει να "συγκεντρωθούν σε μία ομάδα". Έχουμε συνηθίσει, για χρόνια, την υποταγή των εργαζομένων στις επιχειρήσεις· σαν να προτιμούσαν οι μέλη ενός κοινωνικού σώματος να αγνοούν την παθολογική συμπεριφορά "του κεφαλιού" τους. Έφτασε η ώρα να γίνει συνειδητή μία πραγματικότητα. Το "ιαπωνικό πυρηνικό σχέδιο" είχε υλοποιηθεί με σκοπό το κέρδος, όχι για να απαντήσει στις ανάγκες των πληθυσμών, με τον πιο ανόητο τρόπο.

Έγγραφο σχετικό με το θέμα, στα αγγλικά

Όλες οι ανεπάρκειες συνυπήρξαν, όλες οι παραβάσεις διαπράχθηκαν, όλα τα ψέματα εκφωνήθηκαν. Ο ιαπωνικός λαός φαίνεται ανίκανος να διακρίνει πολιτικές ευθύνες, προτιμά να ζει σε κλίμα συλλογικής ευθύνης.

Παντού, μία απουσία αντίδρασης.

Στο Τόκιο, μία διαμαρτυρία "κατά του πυρηνικού" συγκέντρωσε ... χίλιους ανθρώπους.

Φαταλισμός και υποχώρηση:

αυτά τα δύο λόγια περιγράφουν τη συμπεριφορά των Ιαπώνων

http://www.liberation.fr/economie/01012331339-a-iwaki-sous-la-menace-de-l-atome

Ο πυρηνικός στόλος της Ιαπωνίας, ακόμη και αν θέλουμε να τον επεκτείνουμε λόγω έλλειψης εναλλακτικής λύσης, είναι αδύνατο να βελτιωθεί. Δεν γνωρίζουμε ακόμη πώς να αποσυναρμολογήσουμε τις εγκαταστάσεις (όχι μόνο εκεί, αλλά ούτε και εδώ). Δεν γνωρίζουμε τι να κάνουμε με τα απόβλητα που συσσωρεύτηκαν για δεκαετίες, σε αυτές τις "δεξαμενές". Η τρίτη οικονομία στον κόσμο, που ψάλλει το κρατικό μήνυμα του λιβεραλισμού, του "αποδοτικού επενδυτικού αποτελέσματος σε σύντομη περίοδο", βιώνει μία μεγάλη κρίση. Το κόστος της "ανοικοδόμησης" κρύβει το πρόβλημα των οικονομικών επιλογών. Το απαραίτητο έχει συμβεί, ενώ αρνούμασταν να το σκεφτούμε, και δεν είχε προβλεφθεί τίποτα σε αυτή την κατεύθυνση, για παράδειγμα επεμβάσεις με κατασκευές ρομπότ (αρκεί να απομονώσουμε τα ευαίσθητα μέρη των συσκευών, κυρίως την ηλεκτρονική, με πλασμίδιο).

Η συμπεριφορά των Ιαπώνων πολιτικών, των βιομηχάνων και πέρα από τον πληθυσμό, μοιάζει με εκείνη ενός ανθρώπου που θα διαπιστώσει ότι πάσχει από σοβαρή ασθένεια, και θα προτιμήσει να μην το δει, να ψεύδεται σε εαυτό του, να νομίζει ότι "τα πράγματα θα εξελιχθούν καλύτερα" και σε κάθε περίπτωση δεν θα λάβει ή δεν θα λάβει τις αυστηρές μέτρα που ανταποκρίνονται στη σοβαρότητα μίας κατάστασης.

Δεν γνωρίζουμε τώρα αν ο αντιδραστήρας αριθμός 3, που φορτώνεται με MOX, αυτή την υπέροχη γαλλική εφεύρεση που εξοπλίζει είκοσι από τους αντιδραστήρες μας, και ο οποίος περιέχει 7% ... πλουτώνιο, δεν θα αρχίσει να εκλύει αυτή την υπερβολικά επικίνδυνη ουσία.

14 Απριλίου 2011:

Ένα άρθρο του Χριστόφερ Περέ, στο Agoravox

Το MOX και τα χρήματα του MOX

13 Απριλίου 2011: μία εικονική παρουσίαση, διανεμημένη από το Monde, που επιτρέπει να κατανοήσει κανείς τι συνέβη στο Fukushima σε 3 λεπτά.

http://www.lemonde.fr/japon/infographie/2011/04/13/comprendre-l-accident-de-fukushima-en-3-minutes_1506740_1492975.html#xtor=EPR-32280246-[info_japon_i]-20110415

Είναι καλό, με ένα σημείο προσβολής: στον αντιδραστήρα 3, η έκρηξη δεν είχε απλώς καταστρέψει το πάνω όροφο. Ίσως να είναι πολύ πιο σοβαρό. Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζουμε τι συνέβη πραγματικά στο χώρο, ούτε ποια είναι η έκταση των ζημιών. Ακούσαμε, σε επίσημες δηλώσεις, υπεύθυνους της EDF να επιμένουν στην ιδέα ότι οι ζημιές στην Ιαπωνία οφείλονται κυρίως στο τσουνάμι. Ξεχνούν τις αξιόλογες επιπτώσεις του σεισμού, που μπορεί να δει κανείς στην ακτή.

Δεν ήταν το τσουνάμι που δημιούργησε αυτή τη ρωγμή, που εκτείνεται μέχρι ένα δοχείο που περιέχει σωλήνες και ηλεκτρικές συνδέσεις!

Οι Ιάπωνες, λόγω της αδυναμίας να ελέγξουν το χώρο, δεν μπορούν να εκτιμήσουν τις ζημιές, ρωγμές (συνώνυμα με διαρροές) που μπορεί να έχουν επηρεάσει όλες τις δομές της εγκατάστασης.

13 Απριλίου:

Η ιαπωνική τηλεόραση ανακοινώνει ότι η θερμοκρασία στη δεξαμενή του αντιδραστήρα αριθμός 4, που περιέχει τόνους καυσίμου, αυξάνεται, και φτάνει τώρα τους 90°C. Αυτά τα στοιχεία είναι ακόμη υπό 2 μέτρα νερό (αντί για 5, κανονικά). Αν αυτό το επίπεδο πέσει και αυτά τα στοιχεία δεν ψυχρανθούν πλέον, θα απελευθερώσουν στην ατμόσφαιρα μεγάλες ποσότητες ραδιενεργών σωματιδίων.

Αυτή η αύξηση της θερμοκρασίας είναι δείκτης "ενεργοποίησης" των συστημάτων.

Πηγή:

http://www3.nhk.or.jp/daily/english/13_35.html

13 Απρι

Με μερικούς φίλους μηχανικούς και τεχνικούς, ετοιμάζουμε έκθεση για την εκμετάλλευση των ανανεώσιμων ενεργειακών πηγών. Προχωρά καλά. Εκτός αυτού, είναι φανερό ότι πρέπει να σταματήσουμε αυτό το πυρηνικό, που έχει γίνει μια τρελή και εξοντωτική πράξη. Το "πολιτικό" πυρηνικό είναι η αρχή για ένα στρατιωτικό πυρηνικό, για τη συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια ολιγαρχικών κοινωνικών ομάδων πλήρως αποχωρισμένων από τους λαούς τους. Η Γαλλία είναι, και έχει πάντα ήταν έτοιμη να πουλήσει αυτή τη γνώση σε όποιον θέλει. Υπάρχουν άλλοι τρόποι για να παραχθεί ενέργεια, ελεύθεροι από στρατιωτικές εφαρμογές, εκτός αν σκεφτούμε να αντιγράψουμε τον Αρχιμήδη, που καίει τα μαστίγια των εχθρικών πλοίων συγκεντρώνοντας, λέγεται, τη θερμότητα του Ήλιου σε αυτά. Πρέπει να απαιτηθεί και να ληφθεί η απόφαση να γυρίσουμε τη σελίδα του πυρηνικού. Μόνο οι λαοί, όχι οι διαβεβλημένοι και υποταγμένοι εκπρόσωποί τους, μπορούν να εκφράσουν αυτή την απαίτηση, υπό την προϋπόθεση να τους δοθεί ένα "πλάνο Β", μια διέξοδος, που σχεδόν δεν έχει σχέση με τα αδύναμα σχέδια των αποκαλούμενων φιλοπερίβαλλοντικών μας, που κανένας από τους οποίους δεν είναι σε θέση να φανταστεί σχέδια που δεν θα έμενε αποκρουστικά για τον Ζούλ Βέρνε.

Πρέπει να απαιτήσουμε την άμεση διακοπή της "επεξεργασίας πυρηνικών αποβλήτων" στην εγκατάσταση της Χαγκέ, που στην πραγματικότητα έχει ως στόχο την ανάκτηση του υπολείμματος ουρανίου και του πλουτωνίου που βρίσκεται στα συνδυασμένα "εξαντλημένα καύσιμα". Πρέπει να διακόψουμε αμέσως την παραγωγή MOX, αυτού του καυσίμου για αντιδραστήρες που περιέχει 7% της πιο επικίνδυνης ουσίας σε όλο το σύμπαν, που εφεύρθη από τον άνθρωπο: το πλουτώνιο. Οι Γάλλοι το χρησιμοποιούν ήδη σε 20 από τους 58 αντιδραστήρες τους. Πρέπει να διακόψουμε αυτή την πλήρη ανεπάρκεια, τόσο ακριβή όσο και αποκρουστική, που είναι το σχέδιο ITER, "καθεδράλη για μηχανικούς" ή "κοινωνικό σχέδιο", ανάλογα με την πλευρά του νομίσματος στην οποία αποφασίζει κανείς να εστιάσει.

Υπάρχουν άλλοι τρόποι για να δημιουργηθούν μαζικά θέσεις εργασίας. Πρέπει να σταματήσουμε την χρήση αναπτυξιακών πυρηνικών πυραύλων, που φέρονται ως δύναμη επίθεσης. Πρέπει να τα θάψουμε για πάντα αυτά τα άφρονα σχέδια, όπως αυτά που αποκαλούνται "τέταρτης γενιάς" πυρηνικές εγκαταστάσεις. Οι επεκτατές αντιδραστήρες, με νάτριο ή λιωμένο πλατίνιο, που είναι επικίνδυνες επιχειρήσεις.

Πρέπει να αφιερώσουμε χρήματα, ενέργεια και δημιουργικότητα σε πράγματα που βελτιώνουν τις συνθήκες ζωής του ανθρώπου, αντί να τις χειροτερεύουν συνεχώς. Πρέπει να επιδείξουμε πολλά χρήματα, πολλή ενέργεια και πολλή δημιουργικότητα. Αλλά σε αυτό το τελευταίο θέμα, μετά από αναφορά, δεν λείπουν οι ιδέες.

Πρέπει να καταδικάσουμε το πλούτο, να υποστηρίξουμε την απλότητα και την αυστηρότητα στη ζωή, και όχι να θαυμάζουμε τους πλουσιότερους, τους δυνατότερους, να εξυμνούμε το χρυσό βοδάρι, να αφήνουμε τον εαυτό μας να παραλύσει από κενές φράσεις. Πρέπει να καταδικάσουμε αυτούς τους εγωιστές ανόητους που κυκλοφορούν με αυτοκίνητα, χτίζουν πύργους Βαβήλος ύψους 800 μέτρων, σκιές στο έδαφος της έρημου, ψυχρά με το μαύρο χρυσό.

Πώς μπορούμε να εκπλαγούμε που τόσοι ανθρώποι στην άκρη της κοινωνίας, τόσοι που έχουν χάσει την κατεύθυνσή τους, στρέφονται προς ιδεολογίες που είναι παλιές για πολλές αιώνες, όταν τους προσφέρουμε μόνο την εικόνα της βίας μας, της αδικίας μας και των αταξιών μας.

4 Απριλίου 2011: Ο Jonhatan Bellocine αρχίζει τη μετάφραση αυτής της σελίδας στα αγγλικά

Ενημέρωση της 20ης Μαρτίου 2011

Ενημέρωση της 27ης Μαρτίου 2011. Τα αποτελέσματα του IRSN, ημερομηνία 25 Μαρτίου

3 Απριλίου 2011: Η θάνατος σε εκτέλεση

Τα ατυχήματα δεν μπορούσαν να οφείλονται σε ανθρώπινα λάθη.

Αυτό μας είπαν. Πόσο ψεύτες!

9 Απριλίου: Το προφητικό φιλμ του Kurosawa

9 Απριλίου 2011: Η απίστευτη αδιαφορία της AREVA

9 Απριλίου 2011: Μετάφραση στα γαλλικά της ίδιας αυτής έκθεσης.

Προσπαθώ να δημιουργήσω εθελοντικά εργαστήρια μετάφρασης για σελίδες όπως αυτή

12 Απριλίου 2011:

Πηγή:

http://www.lemonde.fr/japon/article/2011/04/11/fukushima-il-faudra-des-mois-avant-de-retablir-la-situation_1506093_1492975.html#xtor=AL-32280308

Μια συνέντευξη του Θιέρι Χάρλες, διευθυντή του Ινστιτούτου Ακτινοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας (IRSN) της Γαλλίας, πραγματοποιημένη για το Monde από τον δημοσιογράφο Αντουάν Μπουθιέ:

Από τις 11 Μαρτίου, η Ιαπωνία βρίσκεται σε μια ανεπίσημη πυρηνική κρίση.

Το Ινστιτούτο Ακτινοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας (IRSN) εκτιμά ότι "το χειρότερο πέρασε", αλλά ότι θα χρειαστούν "εβδομάδες, ακόμη και μήνες" για να επιβληθεί σταθερότητα στην εγκατάσταση.

Πότε καταλάβατε πόσο σοβαρό ήταν αυτό το ατύχημα;

Από την πρώτη έκρηξη [24 ώρες μετά το σεισμό] άρχισα να ανησυχώ. Αρχικά εξέταζα ένα σενάριο όπως στο Three Mile Island.

Το καύσιμο είχε λιώσει εν μέρει και παρατηρούσαμε απώλειες ψύξης, εύκολα διαχειρίσιμες (...).

Αλλά όταν είδαμε την έκρηξη, καταλάβαμε ότι υπήρχε υδρογόνο στο δοχείο και ότι οι συνέπειες μπορούσαν να είναι πολύ σοβαρές.

Πώς εκτιμάτε την κατάσταση τώρα;

Εδώ και δέκα ημέρες, η κατάσταση είναι περίπου σταθερή.

Οι μηχανικοί καταφέρνουν να ψύξουν τους αντιδραστήρες συνεχώς με νερό.

Βρήκαμε λίμνες πολύ ραδιενεργές κάτω από την εγκατάσταση, που μπορεί να οφείλονται σε μικρές διαρροές κάτω από τα δοχεία (?...).

Αλλά υπάρχει μια στρώση 8 μέτρων σκυροδέματος κάτω από τον αντιδραστήρα, η οποία είναι κατασκευασμένη πάνω σε πέτρα. Τώρα υπάρχει πολύ μικρή πιθανότητα να αρχίσει το μάγμα να βυθίζεται στο έδαφος.

Απλή παρατήρηση: υπάρχει φαινόμενο που μπορεί να ρίξει ή να σπάσει οποιαδήποτε πάχος σκυροδέματος.

Αυτό το φαινόμενο λέγεται σεισμός.

Επίσης, η αποκλειστική εγκλωβιστική κάψα είναι γεμάτη άζωτο, που είναι καλό. Αυτό θα εμποδίσει τη δημιουργία υδρογόνου και θα μειώσει τους κινδύνους έκρηξης.

Το χειρότερο πέρασε,

αλλά αυτό είναι μόνο το ξεκίνημα της κατάκτησης. Η κατάσταση θα είναι πλήρως διαχειρισμένη όταν ο σύστημα ψύξης λειτουργήσει ξανά.

Οι μηχανικοί προχωρούν αργά και έχουν δίκιο να πάρουν το χρόνο τους. Ιδιαίτερα επειδή καταφέρνουν να τροφοδοτήσουν τους αντιδραστήρες με νερό χωρίς πρόβλημα (?...).

Πριν επαναφέρουμε το σύστημα σε λειτουργία (???),

πρέπει να ελέγξουμε όλα τα ηλεκτρικά κυκλώματα, τις αντλίες και το νερό που βρίσκεται στα δοχεία, το οποίο μπορεί να περιέχει υλικά και αλάτια. Αυτό μπορεί να διαρκέσει εβδομάδες, ακόμη και μήνες.

Γιατί επεκτάθηκε η ζώνη αποκλεισμού;

Έγινε επέκταση σε 30 χλμ. Αυτό αντιστοιχεί στην περιοχή μετά το ατύχημα, όπου παρατηρούνται αποθέσεις ραδιενεργότητας στο έδαφος. Νομίζουμε ότι είναι μια λογική μέτρηση. Το ιώδιο 131 είναι ένα ραδιοστοιχείο με σχετικά σύντομη διάρκεια ζωής, μειώνεται κατά το μισό κάθε εβδομάδα.

Σε τρεις μήνες, το επίπεδό του θα είναι πλήρως δευτερεύον και οι κάτοικοι θα μπορούσαν να επιστρέψουν θεωρητικά.

(Άρα, η ρύπανση σχετίζεται μόνο με ραδιονουκλίδια με σύντομη διάρκεια ζωής)

Τι γνώμη έχετε για τη διαχείριση της Tepco;

Πρέπει να τους βάλουμε στη θέση τους. Μόλις είχαν υποστεί μια τεράστια φυσική καταστροφή, όπου ενδεχομένως είχαν χάσει μέλη της οικογένειάς τους, όταν αντιμετώπισαν μια πρωτόγνωρη πυρηνική κατάσταση, με πολλούς αντιδραστήρες που είχαν ζημιωθεί ταυτόχρονα.

Η κύρια τους λάθος ήταν να επικεντρώσουν όλες τις προσπάθειες στη ψύξη των πυρήνων και να αγνοήσουν τις δεξαμενές καυσίμων στην αρχή της κρίσης.

Με περισσότερη απόσταση, θα μπορούσαμε να αναλύσουμε πώς θα έπρεπε να αντέδρασαν ιδανικά (...).

Πώς οι αρχές θα εξαγάγουν την εγκατάσταση;

Όταν επαναφερθεί το σύστημα ψύξης, όταν δεν θα χρειαστεί να προσθέτουμε συνεχώς νερό στα δοχεία, το έργο δεν θα είναι ακόμη τελειωμένο. Θα πρέπει να καθαρίσουν όλο το τόπο, να αφαιρέσουν το καύσιμο και να φροντίσουν για την προστασία της εγκατάστασης από τον άνεμο.

Όταν βλέπει κανείς τις φωτογραφίες του τόπου, όπου πολλοί αντιδραστήρες είναι μόνο συνδυασμοί σιδερένιων και σκυροδέματος, θα ήθελα να δω τον κ. Θιέρι Χάρλες να μας εξηγεί πώς οι Ιάπωνες θα αντιμετωπίσουν την "καθαρισμό του τόπου" και την "αφαίρεση του καυσίμου, από τους πυρήνες και τις δεξαμενές". Πώς θα προσεγγίσουν;?

Πρέπει να σκεφτούν ακόμη την καλύτερη στρατηγική, η οποία θα είναι διαφορετική από το Τσερνομπίλ, όπου έπρεπε να κατασκευάσουν μια σάρκαφο.

Άρα, η εγκατάσταση σε σάρκαφο δεν είναι απαραίτητη;

Εδώ ο αντιδραστήρας δεν είναι στον ανοιχτό αέρα. Επιπλέον, δεν αποκλείουμε τη δυνατότητα μιας νέας σεισμικής δόνησης. Δεν αποκλείουμε τη δυνατότητα εκρήξεων ή νέων ραδιενεργών εκτοξεύσεων στην ατμόσφαιρα.

Αντουάν Μπουθιέ

Απλή σημείωση:

Εδώ είναι οι φωτογραφίες του μεγάλου σκυροδέματος που ενοικιάστηκε από τους Αμερικανούς (εταιρεία Putzmeister) από τους Ιάπωνες, που φορτώνεται σε ένα μεγάλο εμπορικό αεροπλάνο Antonov 22 στη δυτική ακτή των ΗΠΑ, ώστε να μεταφερθεί στην Ιαπωνία.

Πηγή:

http://www.11alive.com/rss/article/186581/3/Massive-pumps-heading-to-damaged-reactors-in-Japan

Μετάφραση:

ΑΤΛΑΝΤΑ (Ανεξάρτητο Πρακτορείο) - Ένα τεράστιο εμπορικό αεροπλάνο προσγειώθηκε στην Ατλάντα την Παρασκευή για να φορτώσει μία από τις μεγαλύτερες αντλίες σκυροδέματος στον κόσμο, η οποία είχε τροποποιηθεί για να μπορεί να ρίξει νερό στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του ιαπωνικού τόπου που επλήγη από τον σεισμό και τον τσουνάμι.

Αυτό το μηχάνημα, βάρους 95 τόνων, σχεδιάστηκε στο Ουισκόνσιν, από την εταιρεία Putzmeister και βασίζεται σε 26 τροχούς. Το χέρι του μπορεί να λειτουργήσει σε ύψος 60 μέτρων, επιτρέποντας τη λειτουργία σε δύσβατα σημεία του τόπου Fukushima Dai-icji, στην Ιαπωνία.

Ενδεχομένως, αυτή η αντλία μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για τη δημιουργία σκυροδέματος σάρκαφο

Μετά την καταστροφή του Τσερνομπίλ το 1986, η εταιρεία Putzmeister έστειλε 11 αντλίες για να ρίξει σκυρόδεμα στην εγκατάσταση που είχε ζημιωθεί στην Ουκρανία.

Σχετικά με αυτή την αποστολή, ο Δέιβ Αντάμας, από την Putzmeister, δήλωσε ότι όλη η εταιρεία ελπίζει ότι αυτό το εξοπλισμό θα μπορέσει να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων, εκεί.

........

Ένας επίσημος εκπρόσωπος της εταιρείας Putzmeister επικοινώνησε με την ιαπωνική εταιρεία TPCO μετά το να δει ότι οι Ιάπωνες προσπαθούσαν να πλέξουν τις εγκαταστάσεις που είχαν ζημιωθεί χρησιμοποιώντας ελικόπτερα και πυροσβεστικά οχήματα.

Η εταιρεία ανέθεσε μια μικρότερη αντλία Putzmeister, η οποία αρχικά είχε προορισμό για το Βιετνάμ. Μια δεκαδιά εργαζόμενων χρησιμοποίησαν αυτή την αντλία για να πλέξουν τη δεξαμενή αποθήκευσης ενός από τους αντιδραστήρες με 150 τόνους θαλασσινό νερό, κάτι που επιτεύχθηκε σε τρεις ώρες και έδειξε το ενδιαφέρον της χρήσης αυτού του συστήματος με τη βοήθεια μιας ράβδου.

Η μεταφορά ενός μεγάλου συστήματος Putzmeister οδήγησε την Ιαπωνία να ενοικιάσει ένα ρωσικό εμπορικό αεροπλάνο Antonov N-124, ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.

.... προβλέπεται ότι αυτή η αντλία, καθώς και μία άλλη, που θα εξαχθεί από το διεθνές αεροδρόμιο Los Angeles, θα εγκαταλείψει τις ΗΠΑ το Σάββατο. Η εταιρεία Putzmeister προτίθεται να στείλει μικρότερα συστήματα από τη Γερμανία, με τα έξοδα να καλύπτονται από τους Ιάπωνες

(Θυμίζουμε ότι η εταιρεία TEPCO δεν θεώρησε αξιέπαινη την προστασία της εγκατάστασης του Fukushima).

Το υπερκανόν σκυροδέματος της εταιρείας Putzmeister, φορτωμένο σε ένα ρωσικό Antonov 22

Αυτές οι αντλίες σκυροδέματος έχουν γίνει πολύ κοινές σε όλο τον κόσμο και επιτρέπουν σε εργάτες να εκτελέσουν χύσεις σε δύσβατα σημεία. Ενώ γράφω αυτές τις γραμμές, μία τέτοια αντλία είναι σε λειτουργία σε μερικές εκατοντάδες μέτρα από το σπίτι μου (Pertuis).

Μία αντλία σκυροδέματος σε λειτουργία στο Pertuis, 11/4/2011, εταιρεία Cemex

Διάμετρος της σωλήνα πρόσκλησης αυτής της "μικρής αντλίας": 12 cm. Η εκχύση γίνεται μέσω κορδονιών όγκου 8 μέτρων κύβων.

Μεγάλη προσέγγιση στον ανοιχτό σωλήνα όπου η κορδόνια εκχύει το φορτίο της

Το όχημα φορτωμένο στο Antonov έχει μία πόρτα πρόσβασης παρόμοια

Το τεράστιο μηχάνημα, φορτωμένο στο ρωσικό εμπορικό αεροπλάνο, δεν φαίνεται να προσφέρεται για την ανακατανομή νερού. Για να γίνει αυτό, θα χρειαζόταν να τροποποιηθεί εντελώς η πίσω μεριά του οχήματος, φαίνεται. Νομίζω ότι η διάμετρος της σωλήνα εκχύσεως είναι 25 cm, και ο ρυθμός ροής 60 λίτρα/δευτερόλεπτο. Να επαληθευτεί.

Με βάση αυτές τις εικόνες, προκύπτει μία ερώτηση: Οι Ιάπωνες προετοιμάζουν να καλύψουν τους αντιδραστήρες με δεκάδες χιλιάδες μέτρων κύβων σκυροδέματος;

Το πρόβλημα δεν είναι απλό. Στο Τσερνομπίλ, ο πυρήνας, ξαφνικά μπήκε σε κρίσιμη κατάσταση (λόγω "επικίνδυνης επιβάρυνσης με ξένο"), μετέτρεψε μεγάλη ποσότητα του ψύκτικού νερού σε υδρογόνο και οξυγόνο. Πάνω από χίλια βαθμούς, αυτό το μείγμα, που προέρχεται από τη διάσπαση των μορίων νερού, δεν μπορεί να επανασυνδεθεί σε μόρια υδρατμών. Όταν η θερμοκρασία μειωθεί, μία πολύ γρήγορη ανασύνθεση είναι δυνατή και αυτό το "στοιχειομετρικό" μείγμα μετατρέπεται σε ένα ισχυρό εκρηκτικό. Το φαινόμενο συνίσταται λοιπόν στο να πάρει νερό, να του μεταβιβάσει ενέργεια για "κάποιο χρονικό διάστημα" (λίγα λεπτά; δεκάδες λεπτά;) για να το κάνει ένα ισχυρό εκρηκτικό που θα επαναδώσει αυτή την ενέργεια σε ένα χιλιοστό δευτερολέπτου. Στο Τσερνομπίλ, η εκρηκτική δύναμη ήταν αρκετή για να στείλει την σκυροδεμένη πλάκα 12 τόνων, που καλύπτει τον αντιδραστήρα, σε δεκάδες μέτρα πάνω. Κυλίστηκε και έπεσε σε γωνία 45°, καταστρέφοντας τη διαδοχή μεγάλης ποσότητας γραφίτη, σε στερεή κατάσταση, χρησιμοποιούμενη ως μετρητής.

Οι αντιδραστήρες του Fukushima ήταν όλοι καλυμμένοι με μία παρόμοια πλάκα. Τι γίνεται με αυτή του αντιδραστήρα αριθμός 3;

Ο πυρήνας άρχισε να διατηρεί την καύση του γραφίτη στον αέρα, και οι 25 πυροσβέστες που προσπάθησαν, χωρίς επιτυχία, να σταματήσουν αυτό το πυρκαγιά με τις βραχίονές τους, έγιναν ακτινοβολημένοι και πέθαναν όλοι σε λίγες ημέρες. Αντιμετώπισαν αυτό που νόμιζαν ότι ήταν μόνο ένα απλό φωτιά, χωρίς κανένα εξοπλισμό προστασίας.

Καθώς καίγεται, ο γραφίτης μετέφερε στην υψηλή ατμόσφαιρα ραδιενεργά στοιχεία. Είχε γίνει επίσης πολύ ραδιενεργός. Η πρώτη προτεραιότητα των Ρώσων ήταν να σταματήσουν αυτή τη φωτιά σε κάθε τιμή.

Πρέπει να κλείσουμε το τρύπημα διαμέτρου 10 μέτρων, από το οποίο μπορεί να φανεί ο πυρήνας του αντιδραστήρα, που διατηρεί την καύση του γραφίτη. Αυτό δεν μπορούσε να γίνει με αντλίες σκυροδέματος. Οι Ρώσοι θυσίασαν 600 ομάδες ελικοπτέρων, που ρίχτηκαν, σε 200 μέτρα πάνω από αυτή την ανοιχτή κοιλότητα, χιλιάδες τόνους άμμου, βορίου και ακόμη και μολύβδου (που έγινε επίσης συμμετέχον στη ρύπανση του αέρα). Όλοι αυτοί οι πιλότοι και μηχανικοί πέθαναν από τις δόσεις που είχαν λάβει. Αλλά, στην έκτακτη ανάγκη, δεν υπήρχε άλλη λύση.

Όταν ο πυρήνας έμεινε καλυμμένος, η θερμοκρασία του ανέβηκε, και οι Ρώσοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα νέο πρόβλημα. Ο πυρήνας επιτέθηκε στο σκυρόδεμα και υπήρχε κίνδυνος να επαφθεί με μία άλλη μεγάλη μάζα νερού, που είχε συγκεντρωθεί στο υπόγειο από την προσπάθεια των δυστυχών πυροσβεστών, η οποία μπορούσε επίσης να μετατραπεί σε εκρηκτικό και να στείλει τα υπολείμματα του λιωμένου πυρήνα, όχι σε δεκάδες μέτρα, αλλά σε δεκάδες χιλιόμετρα, ή ακόμη περισσότερο. Διεξάγονται ακόμη συζητήσεις για το τι θα μπορούσε να συμβεί τότε. Αλλά όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι αυτή η δεύτερη έκρηξη θα μπορούσε να κάνει τη μεγάλη περιοχή της Ευρώπης απλώς ακατοίκητη!

Οι Ρώσοι θυσίασαν ξανά μία δεκαδιά ανθρώπων, πυροσβέστες, για να ξεκουραστούν αυτό το νερό. Αλλά διαπίστωσαν, μετά την προσέγγισή του μέσω σήραγγων και τη δημιουργία ενός ορίζοντα με ένα ακτινοβολητικό πυράκι, ότι το μάγμα-κοριούμ, μετά την εισβολή σε αυτό το δωμάτιο, είχε θερμοκρασία αρκετή για να επιτεθεί στην επόμενη στρώση σκυροδέματος, την τελευταία φρούρα έναντι της υπόγειας υδροφόρου στρώσης, που είναι σε επαφή με τον ποταμό Πρίπιατ, κλάδο του Δνείπρου, που εκβάλλει σε μία κλειστή θάλασσα, τη Μαύρη Θάλασσα.

Μεταλλευτές, φέρθηκαν με αεροπλάνο, έκοψαν μία σήραγγα 140 μέτρων μήκους, σε μαλακό έδαφος, με ρυθμό 13 μέτρων την ημέρα και υπό θερμοκρασία 50°. Στη συνέχεια, κάτω από τον αντιδραστήρα, δημιούργησαν μία πλάκα 30 επί 30 μέτρων, η οποία σταμάτησε την κάθοδο του μάγματος.

Τελικά, οι μηχανικοί σχεδίασαν έναν τεράστιο και ακριβό σάρκαφο, μείγμα ισχυρών σιδηροδοκών, σκυροδέματος και μολύβδου, με προβλεπόμενη διάρκεια ζωής 30 χρόνων. Αυτή τη στιγμή, αγωνιζόμαστε για να συγκεντρώσουμε τα απαραίτητα χρήματα για να καλύψουμε αυτόν τον σάρκαφο με μία ορθογώνια δομή, εντελώς μεταλλική, που εκτιμάται ότι θα έχει διάρκεια ζωής μίας αιώνα.

Αν οι Ιάπωνες αποφασίσουν την "εγκατάσταση σε σάρκαφο", πώς θα το κάνουν; Θα πρέπει να σκεφτούμε να βυθίσουμε εντελώς τους αντιδραστήρες με μία μάζα σκυροδέματος (50.000 μέτρα κύβων;). Πώς θα ενισχύσουμε αυτό το σκυρόδεμα και πώς θα το εμποδίσουμε να ρηγματιστεί λόγω θερμικών τάσεων; Ό,τι βρήκα είναι ένας αριθμός για τον ρυθμό αυτών των μεγάλων αντλιών: 200 μέτρα κύβων/ώρα.

Θα συνεχίσω αυτό το κείμενο επαναδημοσιεύοντας την έκθεση της επίσημης ιαπωνικής επιτροπής, ημερομηνία 4 Απριλίου, η οποία αναγνωρίζει ότι κανείς δεν γνωρίζει το ύψος του νερού στα δοχεία· τη θερμοκρασία των χάλυβδινων κυψελών και την κατάσταση αυτών των διαφόρων φραγμών περιορισμού. Στοιχεία (από την ανάλυση του αλατιού νερού που χρησιμοποιήθηκε για την ψύξη και την ποσότητα ισοτόπων) δείχνουν ότι το κοριούμ είχε διαδοθεί σε χώρους κάτω από τα δοχεία ορισμένων αντιδραστήρων. Πόση ποσότητα; Πού; Κανείς δεν το ξέρει.

Ο διευθυντής του Ινστιτούτου Ακτινοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας της Γαλλίας, κ. Θιέρι Χάρλες, με την ήρεμη και λογική ειρήνη που επιδεικνύει και δεν αφήνεται να περιβληθεί από την ανησυχία φαίνεται να έχει πρόσβαση σε πληροφορίες που δεν διαθέτουν οι επίσημοι Ιάπωνες. Αν είναι έτσι, είναι επείγον να τις μεταφέρει σε αυτούς.

8 Απριλίου 2011-A:

Μία περίεργη φωτεινή λάμψη στον πυρήνα του αντιδραστήρα αριθμός 3 του Fukushima:

Αυτή η φωτογραφία του τόπου πήρε με δορυφόρο στις 4 Απριλίου 2011.

Σε μπλε, οι αριθμοί των διαφόρων αντιδραστήρων. Το μέγεθος των σκιών δείχνει ότι η φωτογραφία πήρε την μέση ημέρα.

Μεγάλη προσέγγιση στον αντιδραστήρα αριθμός 3:

Βλέπετε τη φωτεινή λάμψη που δείχνει η βέλος; Ένας Τσερνομπίλ-δεύτερος σε εκκίνηση;

Υπόθεση:

Βλέπετε τα εξοπλισμούς κατασκευής, καθώς και τη μαζί των τεχνικών και μηχανικών που συγκεντρώνονται γύρω από τους τέσσερις ζημιωμένους αντιδραστήρες;

G

8 Απριλίου 2011-B:

Πριν από λίγες μέρες, είχαμε ήδη ενημερώσει ότι οι γειτονικές εγκαταστάσεις του Fukushima, Onagawa και Tokaï, που είχαν εγκατασταθεί επίσης στην ακτή, με ανεπαρκή σεισμικά μέτρα, είχαν υποστεί την επίδραση του σεισμού και του τσουνάμι της 11ης Μαρτίου. Στις 13 Μαρτίου, η εγκατάσταση του Tokaï, μετά από διακοπή στο σύστημα ψύξης, είχε πρέπει να περάσει στο σύστημα επείγοντος (πηγή). Λιγότερο από ένα μήνα μετά τον σεισμό μεγέθους 9 της 11ης Μαρτίου 2011, ένας νέος σεισμός μεγέθους 7,4 προκλήθηκε, ακόμη και στη διάρκεια της επιφάνειας σε ένα σημείο βορειοανατολικά της Ιαπωνίας. Η εγκατάσταση του Onagawa επλήγη και παρατηρήθηκαν διαρροές στις δεξαμενές αποθήκευσης των εξαντλημένων στοιχείων. Υπ напομνεύουμε ότι αυτές οι δεξαμενές περιέχουν όλα τα υπόλοιπα, τα υψηλά ραδιενεργά απόβλητα, που προέρχονται από τις προηγούμενες φόρτωσης του πυρήνα του αντιδραστήρα. Ακόμη και αν συστήματα επείγοντος επιτρέπουν να διατηρηθεί το επίπεδο του νερού σε αυτές τις δεξαμενές, για να αποφευχθεί η αύξηση της θερμοκρασίας, η διάδοση του νερού που περιέχει τα εξαντλημένα στοιχεία αποτελεί πηγή ραδιενεργής ρύπανσης του Ειρηνικού και των ακτών.

Υπάρχει ένας τρόπος να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις των σεισμών για κτίρια "συμπαγή", όχι για πύργους. Αυτό συνίσταται στην εκτέλεση μεγάλων εργασιών προσαρμογής των εδαφών όπου θα εγκατασταθούν τα κτίρια, στρωματοποιώντας τα με τη μορφή "μαγικού φύλλου", με εναλλαγή στρώσεων διαφορετικών ειδών, που προσφέρουν έτσι μεγάλη απόσβεση των επιπτώσεων των οριζόντιων κινήσεων.

8 Απριλίου 2011-C:

Εδώ είναι μερικές εικόνες που μας δίνουν λίγη περισσότερη πληροφόρηση για τι συμβαίνει στο Fukushima. Τις ημέρες που ακολούθησαν τον σεισμό, οι μηχανικοί γρήγορα διαπίστωσαν μία σημαντική ρωγμ

Επιστρέφοντας στο θέμα της τοποθέτησης σε σάρκοφαγο (που δεν θα λύνει τα προβλήματα που σχετίζονται με την πιθανή διασπορά του κορίου κάτω από τον αντιδραστήρα). Στο Τσερνομπίλ, το γραφίτι καίγονταν, και το τρύπημα από το οποίο εξέρχονταν σκόνες ραδιενεργούς σωματιδίων είχε διάμετρο περίπου δέκα μέτρα. Οι Ρώσοι έστειλαν λοιπόν νεαρούς πιλότους ελικοπτέρων Χίντ, με τις ομάδες τους, να ρίξουν χιλιάδες κυβικά μέτρα άμμου, τσιμέντου, ορείχαλκου, βορίου, σε αυτό το κατάφαγο. Και μόνο όταν αυτό το κατάφαγο του διαβόλου έγινε κλειστό, η ραδιενεργή ρύπανση σταμάτησε. Η εκτέλεση της ίδιας επιχείρησης στο Φουκουσίμα θα απαιτούσε να βυθιστούν οι αντιδραστήρες σε δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες κυβικά μέτρα στερεών υλικών, πριν τα αέρια και τα στερεά σωματίδια παύσουν να εκπέμπονται.

Για τον λόγο αυτό, οι Ιάπωνες έφεραν στο σημείο μια διανεμήτρια τσιμέντου:

Δημιουργία της πλάκας τσιμέντου ενός κτιρίου με τη βοήθεια της διανεμήτριας

Η διανεμήτρια σε λειτουργία (με νερό)

Αν υποβληθεί ένας αντιδραστήρας σε σάρκοφαγο με τη βοήθεια αυτού του συστήματος, η αρχική ροή τσιμέντου θα ήταν πολύ αργή. Η παροχή θα ήταν εντελώς ανεπαρκής (αυτή η ανικανότητα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα φαίνεται όταν οι Ιάπωνες έστειλαν ελικόπτερα να ρίξουν δοχεία νερού στους αντιδραστήρες). Έτσι οι Αμερικανοί θα είχαν στείλει, από τη θάλασσα, ένα παρόμοιο σύστημα, που θα είχε μεγαλύτερη παροχή, προσθέτοντας ότι "αυτός ο ταξίδιος θα ήταν χωρίς επιστροφή, αφού το όργανο, μετά τη χρήση, θα είχε γίνει πολύ πιο ραδιενεργό για να μπορεί να επιστραφεί στις ΗΠΑ".

Άλλη νέα, που μου έφτασε από έναν φίλο μου. Μια έκτακτη σύσκεψη, που συγκροτήθηκε από ομάδες της AREVA και του ITER, καθώς και από εκπροσώπους ξένων ομάδων, όπως Γερμανοί, πραγματοποιήθηκε στο Αιξ στη Προβηγκία στις 4 Απριλίου 2011. Ένας από τους συμμετέχοντες φέρει ένα φάκελο που αναφέρει το ψευδώνυμο του:

Γοντζάρα

Νουκλεοσκάδος

Στην εκπομπή "Complément d'enquête" (βλ. παραπάνω) ο υπεύθυνος της παραγωγής της ηλεκτροπαραγωγής στην EDF

:

• Όσο περισσότερο γερνούν τα αντιδραστήρια μας, τόσο πιο ασφαλή είναι....

1° Απριλίου 2011

:

Παρά το γεγονός ότι είμαι πολύ απασχολημένος με τη σύνταξη, σε έκτακτη βάση και πριν την ολοκλήρωση, ενός δεύτερου άρθρου για τον τεύχος του Μαΐου του Nexus (το πρώτο, δέκα σελίδες, είναι ήδη σε επεξεργασία. Αυτό θα παρουσιάσει πραγματικές λύσεις σε παγκόσμιο επίπεδο) πρέπει να συνεχίσω να ενημερώνω τους αναγνώστες μου για την εξέλιξη του δράματος του Φουκουσίμα. Αυτό το πρωί, στα αυγερινά, μπορώ να αναπαράγω ένα μικρό κείμενο, που θα επεκτείνω αργότερα την ημέρα, με προσωπικές προσθήκες και εικόνες. Αναφέρω αυτό το κείμενο, το οποίο εγκρίνω κατά 100% και το οποίο συμπίπτει με τις πληροφορίες που λαμβάνω από τους συνεργάτες μου στην Ιαπωνία, που είναι πολύ ανησυχητικές. Αν ο συγγραφέας του επιτρέψει να αναφερθεί (πάντα κάνω την προηγούμενη αίτηση, την θα κάνω).

Οι ιαπωνικές αρχές, προσμενούσε το χ pιο άσχημο και χωρίς να ενημερώσουν το κοινό, αποθηκεύουν από καιρό μια γάζα, που ρίχνεται από αεροπλάνα, προορισμένη να προσκολληθεί στο έδαφος τα ραδιενεργά αποβλήτα, πριν την καθαριότητα από τους "απορριπτόμενους", όπως είχε γίνει παλιότερα στο Τσερνομπίλ. Δεν είναι απίθανο, στην περίπτωση που εμφανιστεί κριτικότητα, με σημαντική απόβλητο, να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν αυτό το προϊόν.

F

Πηγή

:

http://www.independent.co.uk/news/world/asia/suicide-squads-paid-huge-sums-amid-fresh-fears-for-nuclear-site-2256741.html

Επιβεβαιώνεται: η σύγχυση των ράβδων καυσίμου συνεχίζεται και η κατάσταση είναι πραγματικά εκτός ελέγχου.

Ο πυρήνας της ραδιενεργού υποδοχής σε έναν αντιδραστήρα της ιαπωνικής ηλεκτροπαραγωγής φαίνεται να έχει τήξει στον πάτο της κοιλότητας της υποδοχής, σύμφωνα με την προειδοποίηση ενός ειδικού την προηγούμενη ημέρα. Υπήρξαν ανησυχίες για τα ραδιενεργά αέρια που θα μπορούσαν να απελευθερωθούν σύντομα στην ατμόσφαιρα.

Ο Richard Lahey, που ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια των αντιδραστήρων στη General Electric, είπε ότι οι εργαζόμενοι έχουν χάσει τη μάχη τους τώρα. Ο πυρήνας έχει τήξει μέσα από τον πάτο της κοιλότητας του, στον αντιδραστήρα αριθμό 2, και μέρος αυτής της ύλης βρίσκεται τώρα στο πάτωμα.

Οι εργαζόμενοι πληρώνονται πολύ πολύ για να προσπαθήσουν να τελειώσουν με αυτό το τρομακτικό, εκτεθειμένοι σε πολύ υψηλό επίπεδο ακτινοβολίας, αλλά φαίνεται ότι η θυσία τους είναι άκαρπη και θανατηφόρος!

Ο χειριστής της ηλεκτροπαραγωγής ελπίζει να σταματήσει την επικίνδυνη ρύπανση χωρίς το οποίο 130.000 άτομα θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Σήμερα, το γάλα είναι ραδιενεργό, τα λαχανικά και το πόσιμο νερό. Το θαλασσινό νερό γύρω από την ηλεκτροπαραγωγή είναι επίσης ραδιενεργό, μαζί με τις παραλίες που θα διασπορούν τα ραδιενεργά στοιχεία. Οι αρχές έχουν σημειώσει ποσότητες πλουτωνίου στο έδαφος έξω από την ηλεκτροπαραγωγή. Τα τούνελς που συνδέουν τους αντιδραστήρες 1, 2 και 3 είναι γεμάτα ραδιενεργό νερό και σε σημαντικά επίπεδα.

Η Ιαπωνική Αρχή Ασφαλείας Νουκλεαρικής προσπαθεί να πει ότι τα επίπεδα του πλουτωνίου δεν είναι επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία [πραγματικά;], αλλά επιβεβαιώνει την παραμονή της πολύ σοβαρής κατάστασης και ότι η μερική τήξη συνεχίζεται σε τουλάχιστον έναν αντιδραστήρα.

Οι μηχανικοί συνεχίζουν να προσπαθούν να επιδιορθώσουν το σύστημα ψύξης, αλλά είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται περιβαλλόμενοι από ακτινοβολία και χωρίς ηλεκτρική ενέργεια.

Florent B.

Παρασκευή 1° Απριλίου 2001, 2:47

Πηγή

:

http://edition.cnn.com/2011/WORLD/asiapcf/03/30/japan.daini

/ Είναι πλέον πια μια ηλεκτροπαραγωγή, αλλά δύο ηλεκτροπαραγωγές του Fukushima που καπνίζουν!

Καπνός παρατηρήθηκε σε μια άλλη ηλεκτροπαραγωγή στο βόρειο τμήμα της Ιαπωνίας την Τετάρτη, σύμφωνα με την Tokyo Electric Power.

Η εταιρεία δήλωσε ότι ο καπνός παρατηρήθηκε στο κτίριο της τουρμπίνας αριθμό 2 του αντιδραστήρα της ηλεκτροπαραγωγής γύρω στις 18:00.

Αυτή η ηλεκτροπαραγωγή βρίσκεται σε απόσταση περίπου 10 χιλιομέτρων από την ηλεκτροπαραγωγή του Fukushima.

Ένας χρόνος εκκένωσης έχει δοθεί στους κατοίκους που ζουν σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από αυτήν την ηλεκτροπαραγωγή.

Από τότε, οι αρχές δεν έχουν εκφράσει άλλες δηλώσεις για την κατάσταση.

Florent B.

1° Απριλίου 2011

:

Έχει ανιχνευθεί ιώδιο 131 σε δείγματα γάλακτος γαλλικού και αμερικανικού, αναφέρουν ταυτόχρονα το Γαλλικό Ινστιτούτο Ραδιοπροστασίας και Ασφάλειας Νουκλεαρικής (IRSN) και την Αμερικανική Υπηρεσία Περιβάλλοντος (EPA). Τα αποτελέσματα των αναλύσεων επιβεβαιώνουν ότι αυτός ο ραδιενεργός ισότοπος προέρχεται από τις εκπομπές της ηλεκτροπαραγωγής του Fukushima.

Τέλος, αναφέρω ότι έχω υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες, που πήραν με ένα ρομποτικό αεροπλάνο, στις 20 Μαρτίου 2011, ανήκουν σε μια ιδιωτική εταιρεία AIR PHOTO SERVICE. Δεν έχω προσαρμόσει τις φωτογραφίες στο μέγεθος της οθόνης, και ίσως για ορισμένες από αυτές θα χρειαστεί να κινήσετε τους "ανεβατήρες". Απεικονίζουν τις ζημιές που υπέστησαν οι αντιδραστήρες του τόπου και δεν χρειάζονται σχόλια. Λογικά, αυτές οι φωτογραφίες θα έπρεπε να κάνουν διπλές σελίδες των μεγάλων "εφημερίδων πληροφοριών". Θυμηθείτε την επιγραφή του Paris-Match "το βάρος των λέξεων, το σοκ των φωτογραφιών". Αλλά δεν είμαι σίγουρος αν θα βρείτε τέτοιες φωτογραφίες άλλο παρά μόνο στο διαδίκτυο. Σε αυτή την περίπτωση, το γνώμη σας θα είναι έτοιμη.

Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτά τα τρύπημα να έχουν γίνει κατά την πτώση των κομματιών της πλάκας τσιμέντου που καλύπτει τον αντιδραστήρα

Γράφω ένα δεύτερο άρθρο για το τεύχος του Μαΐου του Nexus, που μου άνοιξε τις στήλες του. Θα ξεκινήσω από μια σειρά άρθρων που απεικονίζουν το ειδικό τεύχος του Point, αφιερωμένο στον πυρηνικό ενεργειακό τομέα.

Αυτό που θα διαβάσετε σε αυτό το ειδικό τεύχος θα σας εκπλήξει. Περιγράφω:

Σελίδες 58 έως 95

, γενικότητες.

Σελίδες 76 έως 77

δύο σελίδες του Claude Allègre, ο οποίος μας διαβεβαιώνει ότι να φοβάσαι τα αποτελέσματα της σεισμικότητας στη Γαλλία είναι "περπατώντας στο κεφάλι".

Σελίδες 96 έως 103

, μια εκπαίδευση για τα διάφορα είδη των ηλεκτροπαραγωγών, παρούσες και "μελλοντικές".

Σελίδα 106

, μια συνέντευξη του Robert Klapish, πρώην διευθυντής έρευνας στο CERN.

Ο Robert Klapisch, πρώην διευθυντής έρευνας στο CERN

Όλα πάνε καλά στον καλύτερο δυνατό πυρηνικό κόσμο

Είναι τόσο τρελό, αντιευθυντικό, χαρακτηρισμένο από την έλλειψη ολιγομερούς φαντασίας ώστε να σας αφήσω να το ανακαλύψετε, ανοίγοντας το εφημερίδα σας στο σπίτι και πηγαίνοντας σε αυτή τη σελίδα.

Σελίδα 108

, Pascal Colombani, πρώην γενικός διευθυντής του CEA "μας δείχνει ότι χρειαζόμαστε τον πυρηνικό, αλλά τα κινδύνοι είναι υψηλοί". Καταλήγει λέγοντας ότι το δράμα του Fukushima "θα μας υποχρεώσει να δείξουμε περισσότερη φαντασία".

Σελίδα 100

: "Η Γαλλία, αποκλειστικά πυρηνική"

.

Η μόνη αντικατάσταση είναι να ανοίξουμε τις ορυχεία άνθρακα μας, και να αναδιαμορφώσουμε τις λιμενικές μας εγκαταστάσεις για να φιλοξενήσουν ξένο άνθρακα.

Σελίδα 112

: "Υπάρχει ζωή μετά το άτομο;"

Με την ανάγνωση αυτού του τεύχους θα μπορέσετε, αν δεν το έχετε κάνει ήδη, να καταλάβετε ότι είμαστε κυβερνώντας από ανόητους και διαχειριζόμενοι από τρελούς ή ανεύθυνους ανθρώπους.

Λύσεις υπάρχουν, και θα τις παρουσιάσω στο τεύχος του Nexus του Μαΐου. Αρκεί να δείξετε λίγη περισσότερη φαντασία από τους κλασικούς περιβαλλοντολόγους, με την αποκατάσταση και τα ηλιακά φωτοανιχνευτές στα σπίτια, και να βασιστείτε

σε αυτό που λειτουργεί

, σε τεχνολογίες που έχουν αποδειχθεί, όχι σε σπεύδοντα ή "θα λειτουργήσει στο ορίζοντα του 2030..."

Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο στο ύψος των αναγκών και της έκτακτης ανάγκης και θα το παρουσιάσω.

Επίσης, νέα μας φτάνουν ότι τα δύο γειτονικά σημεία του Fukushima έχουν υποστεί επίσης ζημιές. Θα δημοσιεύσω επίσης φωτογραφίες των τριών ηλεκτροπαραγωγών, πριν την καταστροφή, δείχνοντας ότι όλοι οι τρεις, τοποθετημένοι στο επίπεδο της θάλασσας, πίσω από μια λιμενική εγκατάσταση, ήταν προσκολλημένοι σε μεγάλα βουνά, όλα κοντά. Και αυτό, κανείς δεν το μιλάει. Θα έπρεπε να ήταν αρκετό για την ιδιωτική εταιρεία που είχε την ευθύνη της τοποθέτησης αυτών των αντιδραστήρων να τους τοποθετήσει σε απόσταση δεκάδων μέτρων ύψους για να τους βάλει σε ασφάλεια από τα τσουνάμι, που είναι συχνά και με υψηλή ένταση σε αυτή την περιοχή της Ιαπωνίας. Γιατί δεν έγινε αυτό;

Για να προστατεύσουμε τα κέρδη των μετόχων, να εξασφαλίσουμε ένα καλό αντίκειμο στην επένδυση.

1° Απριλίου 2011

: Ανατρέξτε

στο pdf που αναπαριστά την ανάλυση των γεγονότων, που παρουσίασε η AREVA.

Επανεξετάστε ορισμένες εικόνες προσπαθώντας να κατανοήσετε. Αυτή η εικόνα αναπαριστά "τον πύργο εργασίας" του αντιδραστήρα. Βλέπετε τον ισχυρό πύργο, που μπορεί να εξαγάγει την παχιά πλάκα τσιμέντου που καλύπτει τον αντιδραστήρα, για μια επιχείρηση αποστραγγίσεως-αναπλήρωσης. Τα φράχτη δείχνουν την κλίμακα. Μετά την αφαίρεση της πλάκας, οι δύο χάλκινες κοιλότητες του αντιδραστήρα έχουν αποπιεστεί, και τότε πληρώνουμε το όλο πράγμα, και εξαγάγουμε, πάλι με τον πύργο, τα δύο καπάκια του συστήματος, τα οποία τοποθετούμε. Τέλος, μέσω του στενού διαδρόμου που συνδέει το χώρο που καταλαμβάνει η κοιλότητα του αντιδραστήρα και την δεξαμενή, μεταφέρουμε, πάντα υπό νερό, τα στοιχεία της συστοιχίας που αφαιρέθηκαν από τον πυρήνα, όλες αυτές οι επιχειρήσεις γίνονται υπό νερό.

Εκτός από τον πύργο, αυτός ο χώρος είναι σχεδόν κενός. Μπορείτε να δείτε στο πίσω μέρος τις αεραγωγούς. Η δομή είναι αυτή των λεπτών πλακών, που είναι στερεωμένες σε ένα ενισχυτικό πλαίσιο από ελαφριά παρακείμενα. Στο

pdf της Areva

, εξηγείται ότι όταν η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας του νερού που περιέχεται στην κοιλότητα του αντιδραστήρα ξεπέρασε τους 1000 βαθμούς Κελσίου και ο πάτος του αντιδραστήρα άρχισε να εμφανίζεται από το νερό, αυτό έχει διασπαστεί από το ζιρκόνιο των "ράβδων" που περιέχουν τις πασσάλες καυσίμου, τα καπάκια που ονομάζονται επίσης "αγωγοί". Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, γιατί το ζιρκόνιο; Επειδή αυτό το μέταλλο είναι διαφανές ως προς τα νετρόνια και δεν εμποδίζει τις αντιδράσεις της σύγκρουσης.

Η πίεση στην κοιλότητα των 20 εκατοστών πάχους, που περιέχει τον πυρήνα, άρχισε να αυξάνεται. Ταυτόχρονα, υδρογόνο, που προέρχεται από τη διάσπαση των μορίων του νερού, ελευθερώθηκε. Οι τεχνικοί το έστειλαν σε αυτό το χώρο εργασίας. Το οξυγόνο έχει σταθεροποιηθεί από την οξείδωση από τις ράβδους ζιρκονίου. Αυτό έλειψε τις πασσάλες καυσίμου, μεικτές με νερό, και με αέριο, και ραδιενεργά ρυπαντικά.

Σε αυτό το χώρο εργασίας έχει σχηματιστεί ένα μείγμα υδρογόνου-οξυγόνου. Στη συνέχεια, όπως φαίνεται πολύ καθαρά στην έκρηξη του αντιδραστήρα αριθμός 1, έχει υπάρξει έκρηξη. Η κρούση έχει πνίξει τα φύλλα του χαλκού, αλλά τα ορθογώνια πλαίσια παρέμειναν στη θέση τους.

Η εξήγηση της AREVA:

Αυτή η εξήγηση είναι συμβατή με τις εικόνες που έχουμε από τον αντιδραστήρα 1, αλλά

πλήρως ασύμβατη

με εκείνες των άλλων αντιδραστήρων, όπως το 3 και το 4, όπου κάτι άλλο πολύ μεγαλύτερο σοβαρότητας συνέβη, που επηρέασε τα επίπεδα που βρίσκονται κάτω από το πάτωμα του χώρου εργασίας. Αναθεωρήστε αυτή τη φωτογραφία της έκρηξης του αντιδραστήρα 3. Εκεί συνέβη κάτι πολύ διαφορετικό.

Εκτός αν η AREVA παρουσιάσει ένα νέο έγγραφο,

το έγγραφό της

αποδεικνύει πλήρως τις δηλώσεις της

Μια φωτογραφία ενός από τους αντιδραστήρες του Fukushima. Ο εργαζόμενος που στέκεται στην κορυφή, δείχνει την κλίμακα.

Διάμετρος της κοιλότητας: 5,5 μέτρα. Διάμετρος του χάλκινου καπακιού, στο προσκήνιο: 10,5 μέτρα

Η αύξηση της ραδιενεργότητας, που οφείλεται στις εκπομπές της ηλεκτροπαραγωγής του Fukushima. Το Φιγκάρο:

http://www.lefigaro.fr/international/2011/03/30/01003-20110330ARTFIG00754-la-radioactivite-au-large-de-fukushima-augmente-encore.php

Δεν είναι μια ηλεκτροπαραγωγή που έχει πληγεί, αλλά τρεις.

Η νότια ανατολική όχθη της Ιαπωνίας είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στα τσουνάμι, καθώς έχει ως όριο ένα μεγάλο πλατύς που κατεβαίνει σε μικρή κλίση, που ενισχύει το κύμα. Υπήρξαν σε αυτή την περιοχή δύο τσουνάμι που έφτασαν την μεγεθος 7 από το 1960. Αυτό δεν εμπόδισε τους Ιαπωνικούς πυρηνικούς να τοποθετήσουν συστηματικά τις ηλεκτροπαραγωγές τους στο ύψος του νερού, κατασκευάζοντας απλά ένα λιμάνι για να φέρουν υλικά, κλπ. Παρατηρήστε αυτό το χάρτη

:

Δύο ηλεκτροπαραγωγές, περιβάλλοντας την ηλεκτροπαραγωγή του Fukushima

Ευπάθεια

: μέγιστη:

Στα 120 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Fukushima:

η ηλεκτροπαραγωγή του Onagama

, τα πόδια στο νερό.

Έχει πάρει τσουνάμι από την αρχή. Κύματα ύψους 15 μέτρων.

Ένα αρχικό πυρκαγιά μπορεί να ελεγχθεί. Παρατηρήστε τα βουνά, ακριβώς πίσω.

http://www.lefigaro.fr/international/2011/03/30/01003-20110330ARTFIG00759-200-japonais-refugies-dans-la-centrale-nucleaire-d-onagawa.php

Η Onagama έχει τρεις αντιδραστήρες, πάντα ατμού, ο πιο παλιός ηλικίας 1980. Το χωριό της Onagawa έχει καταστραφεί εντελώς. Όπως όλη η προσοχή είναι στην ηλεκτροπαραγωγή του Fukushima, η ιδιωτική εταιρεία Tohoku Electric Power έχει αποδώσει τη ραδιενεργότητα που κυκλοφορεί γύρω από αυτή την ηλεκτροπαραγωγή στις εκπομπές που προέρχονται από την ηλεκτροπαραγωγή του Fukushima. Αλλά η πληθυσμός τώρα αμφιβάλλει να πιστέψει αυτό που του λένε. Και με όλους αυτούς τους νεκρούς και χωρίς καταλύματα, το πυρηνικό είναι ένα άλλο κακό.

Κατεβαίνουμε τώρα προς τα νότια:

Η ηλεκτροπαραγωγή του Tokaï

, επίσης στο ύψος του νερού, προσκολλημένη σε βουνά.

Τρίτος ιδιωτικός χειριστής: η ιαπωνική εταιρεία JAPC. Ένας αντιδραστήρας ατμού 1000 MW, που είχε τεθεί σε λειτουργία το ... 1978, πριν 33 χρόνια ....

Η παροχή της αντλίας ήταν δυνατή.

Φαίνεται ότι είμαι ο μόνος (δεν έχω διαβάσει αυτό χωρίς καμία εφημερίδα) που λέει ότι θα ήταν πιο προσεκτικό, σε μια περιοχή ευάλωτη στα τσουνάμι, να τοποθετήσει τους αντιδραστήρες σε απόσταση δεκάδων μέτρων ύψους, και όχι στο ύψος του νερού. Δεν έχω δει όλες τις ιαπωνικές ηλεκτροπαραγωγές, αλλά σχετικά και με το Fukushima, αυτή η ηλεκτροπαραγωγή έχει επίσης υψηλά πολύ κοντά.

Αυτό που κανείς δεν λέει: Στο Fukushima θα ήταν αρκετό, τουλάχιστον, να τοποθετήσει τις ηλεκτρογεννήτριες και τις δεξαμενές καυσίμου στα περίχωρα βουνά

για να τις προστατεύσει από τα ισχυρότερα τσουνάμι και να τις επιτρέψει να τροφοδοτήσουν τις ηλεκτρικές αντλίες

Οι Ιάπωνες δεν έχουν το μονοπώλιο της ανοησίας. Αν κάποια στιγμή το ITER προχωρεί με αργά βήματα, θα σας πω μια καλή ιστορία. Ο αντιδραστήρας θα απελευθερώσει στη φύση, με έναν καθαρισμό, το περιεχόμενό του, περιλαμβανομένου του δευτερίου και του

τριτίου

(ραδιενεργό, διάρκεια ζωής: 12 χρόνια).

Στο Παρίσι, οι μηχανικοί που σχεδίασαν τον ΙΤΕΡ, ή οι Γερμανοί, ή άλλοι, έλεγαν "το υδρογόνο, ελαφρύ ή βαρύ, ανεβαίνει).

Vinon είναι δίπλα στο ΙΤΕΡ που έχω περάσει εκατοντάδες φορές. Αυτή η περιοχή, αγαπημένη από τους πλωτιστές, είναι κατάλληλη για το πτήση, ένα φαινόμενο ταλάντωσης πολύ συχνό σε αυτή την περιοχή, αν ο αέρας είναι αρκετά ισχυρός. Ως παράδειγμα, ο Mistral.

Κατάσταση κύματος (μετεωρολογία και πτήση σε πτήση)

Το κύμα είναι το χαρισμα του πλωτιστή. Το σχέδιο δείχνει πού πρέπει να τοποθετηθεί το πλωτό για να το χρησιμοποιήσει. Στην κορυφή των αναταραχών αέρια: νεφελώματα σε σχήμα λεκάνης. Κάτω, ένας ρότορας, ο οποίος πλάττει τον αέρα στο έδαφος. Ένας αέρας πιθανώς φορτωμένος, αυτή την ημέρα, με ... τρίτιο.

Και τι υπάρχει στην πορεία του ΙΤΕΡ, σε ένα κύμα;

Το Λίμνη Αγίας Κριστίνας, πηγή νερού για τη Μαρσέιλλη.

Δεν υπάρχει υπηρεσία μετεωρολογίας που προβλέπεται στις ομάδες του ΙΤΕΡ. Και αν χρειαστεί να τη δημιουργήσει, θα χρειαστεί έναν αντιπρόσωπο από κάθε χώρα συμμετοχής.

Ένας ημέρα οι κάτοικοι της περιοχής PACA θα ακούσουν στα μέσα τους "ότι πολύ μικρές ποσότητες τριτίου βρέθηκαν στα νερά της λίμνης, αλλά σε ρυθμό που δεν παρουσιάζει κίνδυνο για την υγεία των ατόμων που θα πιουν αυτό το νερό...."

Συνεχίζει ....

29 Μαρτίου 2011

:

Μια κατάσταση πολύ σοβαρή

.

Στις 28 Μαρτίου 2011, ο André Claude Lacoste, πρόεδρος της ASN: Αρχή Ασφαλείας Νουκλεαρι

: να φέρεις αυτό το ραδιενεργό στοιχείο μέσα στο σώμα σου.

Μπορείς να πεθάνεις ζωντανός σε μια περιοχή όπου η ραδιενεργότητα του περιβάλλοντος φαίνεται χαμηλή, απλά γιατί έχεις καταπιεί ένα μικροσκοπικό σκόνη, στο λάθος χρόνο.

14 Μαρτίου 2011

Από τις τελευταίες μέρες ο κόσμος ανακαλύπτει, σοκαρισμένος, την έκταση των ζημιών που προκάλεσε στην Ιαπωνία το σεισμό, και κυρίως το τσουνάμι που δημιουργήθηκε στον Ειρηνικό Ωκεανό, σε απόσταση περίπου 140 χιλιομέτρων από την βόρεια ακτή της Ιαπωνίας.

Μια εντυπωσιακή βίντεο, που δείχνει το τσουνάμι

Αν θέλετε να έχετε μια εικόνα των ζημιών, πηγαίνετε να δείτε αυτό το κινεζικό βίντεο.

Οι ζημιές που προκάλεσε το τσουνάμι στην Ιαπωνία

Αυτές οι εικόνες είναι εξαιρετικά εντυπωσιακές. Παρακάτω βρίσκετε μερικά δείγματα:

Η άφιξη του τσουνάμι

Ένας μεγάλος τροχιακός περιστροφικός αέρας που δημιουργήθηκε από την επιστροφή της υγρής μάζας. Παρατηρήστε ένα πλοίο κοντά στο κέντρο, το οποίο φαίνεται πολύ μικρό

Πυρκαγιά σε χώρο αποθήκευσης υδρογονανθράκων

Μια άλλη πυρκαγιά

(

αποθήκευση αερίου )

Πυρκαγιά στην πόλη Σάνταϊ

Φιλματισμένο από ελικόπτερο, το τσουνάμι πλημμυρίζει το αεροδρόμιο της Σάνταϊ

Μια τμήμα του αεροδρομίου της Σάνταϊ, καταστραφεί από το τσουνάμι

Χωρίς σχόλιο.....

Λέγεται ότι "να κυβερνάς είναι να προβλέπεις". Σε αυτή την περίπτωση είναι να προβλέπεις τις συνέπειες, που μπορούν να ονομαστούν "δευτερεύουσες" ή "συνεπαγόμενες" μιας τέτοιας φυσικής καταστροφής. Η Ιαπωνία, που είναι υπερπληθυσμένη, διαθέτει 58 ατομικούς αντιδραστήρες, για να καλύψει τις ανάγκες της σε ηλεκτρική ενέργεια. Ένας ατομικός αντιδραστήρας είναι ένα δοχείο από χάλυβα, πολύ ανθεκτικό, στο οποίο βρίσκονται ράβδοι από ένα υλικό πυρηνικής διάσπασης. Τεχνικά, είναι σωλήνες που ονομάζονται "μολύβια", στους οποίους είναι στοιβαγμένα στοιχεία πυρηνικής διάσπασης, μείγματα οξειδίων, που έχουν τη μορφή των φαρμακείων της ασπιρίνης.

Σε σχέση με μια ατομική βόμβα, η οποία συμπεριφέρεται ως εκρηκτικό, ένας αντιδραστήρας μοιάζει με ένα σύννεφο φλογών. Σε αυτές τις ράβδους, η διάσπαση του ουρανίου 235, ή ακόμη και μια συγκεκριμένη ποσότητα πλουτωνίου 239, εκλύει θερμότητα και προκαλεί την εκπομπή νετρονίων που, πλήττοντας άλλα άτομα ουρανίου 238, προκαλούν δευτερεύουσες αντιδράσεις.

Για να κατανοήσετε καλύτερα τη λειτουργία ενός αντιδραστήρα, κατεβάστε την κομικς μου "Energétiquement vôtre" στην ιστοσελίδα του Savoir sans Frontières

http://www.savoir-sans-frontieres.com

(περίπου 400 τόμους της σειράς των Περιπτώσεων του Anselme Lanturlu, δωρεάν κατεβασμένα, σε 36 γλώσσες, χωρίς μεσολαβία των μέσων ενημέρωσης, όλες οι εκδόσεις συνυπολογισμένες).

Χρειάζεται ένα "θερμοφορέας ρευστό" που κυκλοφορεί συνεχώς σε αυτό το δοχείο, τον πυρήνα του αντιδραστήρα, για να απομακρύνει τη θερμότητα, τη θερμότητα που εκλύεται από τις αντιδράσεις διάσπασης, διαφορετικά μπορεί να συμβεί το χ pιο κακό.

Δεν είμαι απόλυτα ενημερωμένος.

Σκεφτόμουν ότι έχω την υποχρέωση να διευκρινίσω πληροφορίες, να προσπαθώ να τις διαδώσω. Ενημερώνομαι, συχνά σε έκτακτη ανάγκη, όταν δεν είναι σε έκτακτη προπαγάνδα, όταν πρόκειται για γεγονότα πραγματικά. Το κάνω στο πλαίσιο των πολλών δραστηριοτήτων που πρέπει να επιτελέσω (έχω δύο νέα βιβλία να γράψω και έρευνες ΜΗΔ να πραγματοποιήσω, πολύπλοκους υπολογισμούς να κάνω).

Χρησιμοποιώ αυτή την παρατήρηση για να ζητήσω σε δεκάδες αναγνώστες που με επικοινωνούν καθημερινά για να αποδεχτούν να με προσθέσουν στη "λίστα συζήτησής τους" να αποφύγουν να το κάνουν. Δεν έχω χρόνο για να ανταλλάξω με τα ράμματα, όπως σε ένα blog. Μαθητές με ζητούν για τα TPE τους (το ίδιο: δεν έχω απόλυτα το χρόνο να ασχοληθώ μαζί τους). Άλλοι περιμένουν να απαντήσω σε ερωτήσεις όπως "μπορείς να μου εξηγήσεις σε απλά λόγια τη σχετικότητα;" ή "τι πιστεύεις για τη θεωρία της κοιλής Γης;" Αν δεν είναι αυτό, μπορεί να είναι για να μου πουν "είμαι προσωπικά πολύ αμφίβολος για ... Μπορείς να μου παρέχεις στοιχεία που θα πείσουν τον αμφιβόλο που είμαι;" Κάποιοι, που έχουν βρει ιστοσελίδες ή βίντεο που έχουν τραβήξει την προσοχή τους, περιορίζονται στο να μου στείλουν απλά τις διευθύνσεις τους, χωρίς εξήγηση. Αν αυτές οι διευθύνσεις δεν συνοδεύονται από μερικές γραμμές εξήγησης, δεν έχω το χρόνο να εξερευνήσω κάθε περιεχόμενο.

Κάποιες φορές, οι αναγνώστες μου θέτουν ένα ερώτημα στο οποίο απαντώ συντομα, αυτή η απάντηση μπορεί να είναι απλά "δεν ξέρω". Υπάρχει περίπτωση ο αντιπάλος να επιμένει, ανεξιχνιάστος γιατί "ένας επιστήμονας όπως εγώ δεν παραχωρεί τον χρόνο να απαντήσει με τρόπο ικανοποιητικό και ισχυρό". Κάποιες φορές το διάλογο τελειώνει με ένα μήνυμα που συνοδεύεται από βίαιες υποτιμήσεις.

Παρόλα αυτά, αυτό που λαμβάνω συνεχώς, καθημερινά, αποτελεί αντικαταστάσιμο υλικό, και χάρη σε αυτές τις συνεισφορές και διευκρινίσεις των ειδικών μπορώ να είμαι καλύτερα εξοπλισμένος για να σας ενημερώσω. Κάποιοι, που με ακολουθούν για πολύ καιρό, μπορούν να μου παρέχουν αυτές τις πληροφορίες, με μερικές γραμμές παρουσίασης, ίσως με μια εικόνα, μου λέγοντας "φαίνεται ότι αυτό είναι σημαντικό", και τους το ευχαριστώ. Άλλοι γνωρίζουν πώς να κόψουν ένα βίντεο για να εξάγουν τα κλειδιώδη στοιχεία.

Όταν κατασκευάζω μια νέα σελίδα, θα δείτε ότι δεν μετακινούμαι απλά να δείξω μια διεύθυνση URL ενός άρθρου ή βίντεο. Κάνω πολλές φωτογραφίες οθόνης, συνθέτω το δικό μου κείμενο και είναι συχνό να χρειαστεί 6 έως 12 ώρες εργασίας για να κατασκευαστεί μια απλή σελίδα, όπου απλές εργασίες συσσωρεύονται.

Στο εξής, θα διορθώσω αυτό που έβαλα χθες, γρήγορα, σχετικά με τους ιαπωνικούς αντιδραστήρες, και που οι αναγνώστες το διόρθωσαν αμέσως. Όχι, δεν πρόκειται για αντιδραστήρες υπό πίεση, αλλά για αντιδραστήρες βρασμού.

Δίνω αυτές τις πληροφορίες στο εξής.

D

Ας ασχοληθούμε με το σχήμα των αντιδραστήρων υπό πίεση, η λύση αρχικά αμερικανική, κυρίως εφαρμοσμένη στη Γαλλία

Στην ατμοσφαιρική πίεση, το νερό βράζει στους 100°. Σε χαμηλότερη θερμοκρασία, 85°C, στην κορυφή του Μοντ Μπλανκ. Και αντίστροφα, πάνω από 100 βαθμούς, αν το νερό είναι σε πίεση υψηλότερη από ένα bar.

Αν η θερμότητα δεν απομακρύνεται συνεχώς, αυτές οι ράβδοι, μεταλλικές, μπορεί να λιώσουν (αυτό είναι η "συγκόλληση του πυρήνα") και το αποτέλεσμα αυτής της συγκόλλησης μπορεί να συσσωρευτεί στον πάτο του δοχείου, αποτελώντας αυτό που πρέπει να αποφευχθεί καταρχήν: ότι αυτό το υλικό είναι περιορισμένο, που θα αυξήσει σημαντικά την εκπομπή ενέργειας, λόγω "μιας εισόδου σε κρίσιμο σημείο".

Πράγματι, ένας πυρηνικός αντιδραστήρας είναι ένας χώρος όπου πραγματοποιούνται αλυσιδωτές αντιδράσεις, που πρέπει να ελεγχθούν πολύ προσεκτικά. Αυτές οι ράβδοι από υλικό πυρηνικής διάσπασης κρεμάνε όπως τα σουβλάκια, στο δοχείο του αντιδραστήρα. Γύρω από αυτές κυκλοφορεί ένα ρευστό που συλλέγει τη θερμότητα (νερό υπό 150 bar, στην περίπτωση των αντιδραστήρων υπό πίεση, τα PWR: pressurized water reactors). Αυτό το νερό εισέρχεται στο δοχείο σε θερμοκρασία 295°C και βγαίνει σε θερμοκρασία 330°C. Η παροχή είναι σημαντική: 60.000 μέτρα κυβικά ανά ώρα, δηλαδή 16 μέτρα κυβικά ανά δευτερόλεπτο. Σε αυτό το τύπο, αποφασίζουμε να απομονώσουμε αυτό το πρώτο κύκλωμα από το δεύτερο κύκλωμα, συνδεδεμένο με το πρώτο μέσω ενός αντιδραστήρα, το οποίο θα σταλεί στην τουρμπίνα αερίου, που κινεί μια γεννήτρια ηλεκτρικής ενέργειας.

Σε μωβ: το πρώτο κύκλωμα γεμάτο με υπό πίεση νερό, που κυκλοφορεί στο περίβολο του πυρήνα του αντιδραστήρα. Σε μπλε και κόκκινο, το δεύτερο κύκλωμα. Στον αντιδραστήρα, που βρίσκεται στο περίβολο του αντιδραστήρα, αυτό το νερό (μαύρο σε υγρή μορφή) περνά σε ατμό, σε κόκκινο. Αυτός ο ατμός κινεί την τουρμπίνα αερίου σε δύο στάδια: υψηλής και χαμηλής πίεσης. Ο ατμός, εκτεταμένος και ψυχρός, περνά στον συμπυκνωτή, όπου αναπτύσσεται.

Ένα σύστημα παραγωγής ενέργειας έχει μια θερμή πηγή και μια ψυχρή πηγή. Η θερμή πηγή είναι τα "μολύβια" του πυρήνα του αντιδραστήρα, βυθισμένα σε νερό υπό πίεση, στα οποία πραγματοποιούνται αντιδράσεις διάσπασης, εξωενεργειακές. Η ψυχρή πηγή είναι το ατμοσφαιρικό αέρα (για τους αντιδραστήρες που χρησιμοποιούν αυτό το τελικό σύστημα ψύξης). Τα δύο πρώτα συστήματα, που λειτουργούν σε κλειστούς κύκλους, συνδέονται με ένα τρίτο, σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα, μέσω μεγάλων καταψύκτριων πύργων που φαίνονται, περιβάλλοντας τις γαλλικές εγκαταστάσεις.

Το νερό ρέει κατά μήκος της εσωτερικής επιφάνειας αυτών των πύργων, ανοικτών στη βάση για να επιτρέπει στον αέρα να κινηθεί. Αυτό το νερό μεταφέρει έτσι τη θερμότητα συλλεγμένη στον συμπυκνωτή στον αέρα που ανεβαίνει στον πύργο. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, μια μερίδα του νερού ταυτοχρόνως ατμοποιείται (500 λίτρα ανά δευτερόλεπτο). Επομένως, χρειάζεται να υπάρχει παροχή νερού κοντά (ποτάμι ή θάλασσα). Είναι αυτό το νερό που ατμοποιείται που κάνει τους πύργους να φέρουν ένα σύννεφο ατμού, όταν ο αντιδραστήρας είναι σε λειτουργία.

70% της θερμότητας παράγεται έτσι στην ατμόσφαιρα (ή στον ποταμό, στη θάλασσα, αν η ψυχρή πηγή είναι αυτή της φύσης). Το απόδοση ενός αντιδραστήρα δεν ξεπερνά το 30%.

Υπάρχουν 58 αντιδραστήρες υπό πίεση στη Γαλλία.

Λίστα των γαλλικών αντιδραστήρων.

Πάμε στους αντιδραστήρες βρασμού, τύπου των που εξοπλίζουν τις ιαπωνικές εγκαταστάσεις.

Όπως εσύ, ανακαλύπτω και προσπαθώ να εξηγήσω. Το σχήμα είναι το εξής:

Οι αντιδραστήρες βρασμού (REB) των ιαπωνικών εγκαταστάσεων

Ή "BWR": Boiling water reactors

Δείτε επίσης:

http://www.laradioactivite.com/fr/site/pages/Reacteurs_REB.htm

Ή αυτό το pdf στα αγγλικά, πολύ ενδιαφέρον

Η σύγκριση με το προηγούμενο σχήμα είναι άμεση. Υπάρχει μόνο ένας κλειστός κύκλος. Το νερό που στέλνεται στον πυρήνα του αντιδραστήρα είναι ατμοποιημένο και στέλνεται απευθείας στην τουρμπίνα αερίου σε δύο στάδια. Στα αριστερά (1), ο πυρήνας, στο κελί του χάλυβα. Στο (2) τα καυσίμα. Στο (3) οι ράβδοι ελέγχου που στο συγκεκριμένο σχήμα πρέπει να ανεβαίνουν και δεν μπορούν να πέσουν από τη βαρύτητα, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Το νερό σε υγρή μορφή (μπλε) είναι καλύτερος αγωγός θερμότητας από το ατμό νερού (σε κόκκινο, στο πάνω μέρος του πυρήνα).

Στην έξοδο της τουρμπίνας το νερό που επιστρέφει σε υγρή μορφή, στον συμπυκνωτή, φαίνεται σε μωβ. Δεν υπάρχει πύργος ψύξης. Είναι νερό θάλασσας (γκρι), που στέλνεται στον συμπυκνωτή.

Πώς ελέγχεται η δραστηριότητα ενός πυρηνικού αντιδραστήρα;

Με τη χρήση ράβδων ελέγχου (π.χ. από κάδμιο) που απορροφούν τα νετρόνια, αλλά χωρίς να προκαλούν νέες εξωενεργειακές πυρηνικές αντιδράσεις. Όταν αυτές οι ράβδοι είναι πλήρως κατεβασμένες (ή ανεβασμένες, στην περίπτωση των συστημάτων ιαπωνικών), η δραστηριότητα του αντιδραστήρα μειώνεται κατά παράγοντα δέκα, σε σχέση με την ονομαστική του ισχύ. Στους γαλλικούς αντιδραστήρες, ο χρόνος κατεβάσματος των ράβδων, σε έκτακτη ανάγκη, από τη βαρύτητα, είναι μια δευτερόλεπτο. Είκοσι δευτερόλεπτα στον αντιδραστήρα του Τσερνομπίλ. Οι ράβδοι ελέγχου των ιαπωνικών αντιδραστήρων ανεβαίνουν και ελέγχονται ηλεκτρικά από τα ροδάκια (δείτε το pdf στα αγγλικά: δεν εφεύρα τίποτα).

Αντίθετα, είναι το ανέβασμα (ή το κατεβάσμα στο σύστημα ιαπωνικό) αυτών των ράβδων που θα προκαλέσει την εκκίνηση του αντιδραστήρα, κατά την εκκίνησή του. Τότε θα πούμε "ότι ο αντιδραστήρας αποκλίνει".

Αν παρατηρηθεί οποιαδήποτε ανωμαλία στο σύστημα απομάκρυνσης της θερμότητας που παράγεται στον πυρήνα του αντιδραστήρα, όπου βρίσκονται οι ράβδοι, πρέπει είτε να εφαρμόσει ένα σύστημα αντλίας επιπλέον, είτε να μειώσει σημαντικά την παραγόμενη ισχύ κατεβάζοντας τις ράβδους ελέγχου (ή τις ανεβάζοντας, στην περίπτωση των συστημάτων ιαπωνικών).

Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας γίνεται με τη βοήθεια αλτερνατόρων, που κινούνται από τουρμπίνες αερίου. Ο ατμός που κυκλοφορεί σε αυτές τις τουρμπίνες πρέπει, στην έξοδο, να μετατραπεί σε νερό σε υγρή μορφή, σε ένα συμπυκνωτή. Αυτοί οι συμπυκνωτές είναι αυτοί οι υψηλοί πύργοι που βλέπετε, περιβάλλοντας το χώρο όπου βρίσκεται ο πυρηνικός αντιδραστήρας, στη Γαλλία. Ο ατμός συμπυκνώνεται εκεί και ανακτάται στο κάτω μέρος του πύργου. Μια μερίδα του νερού ατμοποιείται, η απώλεια είναι 500 λίτρα ανά δευτερόλεπτο.

Δεν υπάρχουν τέτοιες δομές χωρίς τους ιαπωνικούς αντιδραστήρες. Γιατί; Διότι χρησιμοποιείται νερό θάλασσας για αυτή την ψύξη. Για λόγους οικονομίας και αποδοτικότητας, οι Ιάπωνες έχουν εγκαταστήσει τους αντιδραστήρες κοντά στη θάλασσα, που είναι μια κακή ιδέα, σε μια χώρα που οι ακτές της μπορεί να πληγούν από τσουνάμι.

.

Η τοποθέτηση των ιαπωνικών πυρηνικών εγκαταστάσεων, στην ακτή (...)

Υποθέτω ότι οι μηχανικοί έχουν μελετήσει αυτές τις εγκαταστάσεις ως προς ένα σύνολο από κινδύνους. Όλοι οι ιαπωνικοί πυρηνικοί αντιδραστήρες έχουν κατασκευαστεί σε συμφωνία με τα πρότυπα αντισεισμικής αντοχής. Αυτά αντιστοιχούν στην τιμή 7 στην κλίμακα Richter και αντιπροσωπεύουν τη δυνατότητα επιτάχυνσης οριζόντιας ενός "g". Η τεχνική περιλαμβάνει τοποθέτηση του κτιρίου πάνω στο ισοδύναμο των "κυλινδρικών μπλοκ", σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα.

Για πληροφορία, το σεισμικό κύμα που αισθάνθηκε η Ιαπωνία έφτασε την ένταση 8,9.

Κάντε κλικ στο σύνδεσμο. Θα δείτε, στο κάτω μέρος της σελίδας, ότι ένας σεισμός έντασης 8,9 μπορεί να προκαλέσει ζημιές σε απόσταση εκατοντάδων χιλιομέτρων από το επίκεντρο. Αυτό συνέβη, το επίκεντρο βρισκόταν στα σύνορα μεταξύ δύο πλακών, σε απόσταση 140 χιλιομέτρων.

Συνοπτικά, η ένταση είναι η λογαριθμική μέτρηση της δύναμης ενός σεισμού (πρέπει να διορθωθεί λαμβάνοντας υπόψη τη διάρκεια των κραδασμών και τον τύπο των κυμάτων που εφαρμόζονται).

Με την προσαρμογή των εγκαταστάσεών τους για ένταση 7 οι Ιάπωνες υποεκτιμήσαν τη δύναμη των μελλοντικών σεισμών κατά παράγοντα 80 (10 στην 1,9).

Παράξενο γεγονός: αυτή η διαδρομή έχει διασπαστεί κατά τη μέση της.

Η εξήγηση ενός αναγνώστη: είναι συχνό να κατασκευάζονται διαδρομές σε δύο φάσεις, με τη μέση της γραμμής να αποτελεί την αρχή της διασπάσεως.

Υπενθυμίζω σύντομα τη "αρκετή αιτία" των σεισμικών κραδασμών. Σε ένα πίνακα της αρχής της σελίδας έχουν απεικονιστεί οι τεκτονικές πλάκες, οι οποίες μπορούν να συγκριθούν με πλάκες παγωτού που κινούνται στην επιφάνεια ενός ποταμού. Αυτές μπορούν να επικαλύπτονται. Στην περίπτωση αυτού του ιαπωνικού σεισμού πρόκειται για τη σύγκρουση μεταξύ της πλάκας της Οκότσκ και της πλάκας του Ειρηνικού. Το επίκεντρο βρίσκεται σε βάθος 10.000 μέτρων. Μια από τις δύο πλάκες περνά κάτω από την άλλη (φαινόμενο υποχώρησης). Αυτές οι πλάκες δεν είναι "λιπασμένες" και αυτό το ολίσθηση μπορεί να γίνει μόνο σε κομμάτια. Αυτά τα κομμάτια είναι η πηγή των σεισμών. Όταν αυτή η αναδιάταξη γίνεται υπό το νερό, το άνοδος μιας πλάκας ανυψώνει μια μεγάλη μάζα υγρού. Αυτό το άνοδο, για κάποιον που θα ήταν ακριβώς πάνω σε αυτό το γεγονός, θα ήταν ανιχνεύσιμο. Μπορεί να αντιστοιχεί σε δεκάδες εκατοστά. Αλλά αν εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα της θάλασσας ανυψωθούν κατά 10 εκατοστά, ή περισσότερο, αυτό αντιπροσωπεύει μια σημαντική ποσότητα δυναμικής ενέργειας, η οποία θα διασπειρωθεί με την έκδοση κυμάτων επιφανείας με μεγάλο μήκος κύματος, που θα κινούνται σε πολύ μεγάλη ταχύτητα (τάξης εκατοντάδων χιλιομέτρων ανά ώρα). Όταν αυτό το τσουνάμι φτάνει κοντά σε μια ακτή, αν η ανύψωση του βυθού γίνεται σταδιακά, το μήκος του κύματος μειώνεται, ενώ η αμπλιτούδα της μεταβολής του επιπέδου αυξάνεται. Έτσι, ένα κύμα που αντιπροσωπεύει μια μεταβολή 10 εκατοστών, που είναι ελάχιστα αντιληπτή, με ένα πλάτος (μιλάμε για μήκος κύματος) των δέκα χιλιομέτρων θα μετατραπεί, κοντά στην ακτή, σε ένα κύμα ύψους δέκα μέτρων και το μήκος του κύματος θα είναι τώρα σε εκατοντάδες μέτρα. Στο πιο κοντινό σημείο, το κύμα θα μπορεί να πέσει.

Αυτός ο σεισμός θα έχει προκαλέσει μια μετακίνηση της όλης πλάκας που φέρει την Ιαπωνία κατά 2,4 μέτρα. Αυτός ο αριθμός πρέπει να πολλαπλασιαστεί με το δέκα στο επίπεδο της περιοχής υποχώρησης, κοντά στο επίκεντρο. Χάρτες και συντεταγμένες GPS να ξαναελεγχθούν. Αυτή η κίνηση επηρέασε ολόκληρο τον κόσμο, προκαλώντας μια μετακίνηση ολόκληρης της φλοιού της Γης κατά 25 εκατοστά, προκαλώντας έτσι τη σύντομη μείωση των ημερών. Αυτός ο σεισμός είναι ένας από τους πέντε πιο ισχυρούς που έχουν καταγραφεί στη Γη από τότε που υπάρχουν σεισμογραφικές καταγραφές.

Αυτό που προκάλεσε ανωμαλία στο σύνολο των αντιδραστήρων του σταθμού Fukushima δεν προέρχεται από το σεισμό, αλλά από το φανταστικό τσουνάμι, με κύμα ύψους δέκα μέτρων (πράγμα που δεν είχε συμβεί ποτέ στην Ιαπωνία από εκατοντάδες χρόνια). Δεν υπάρχουν μέσα για να προστατεύσεις από ένα τέτοιο πλήγμα. Αυτοί που γνωρίζουν τη θάλασσα γνωρίζουν τι μπορούν να παράγουν τα κύματα των καταιγίδων. Μπορούν να ραγιστούν τα φράγματα, να τεντωθούν οι μεγάλες σιδεροστοιχίες. Περίπου πενήντα χρόνια πριν, ένας άνθρωπος είχε θέλει να κατασκευάσει κοντά στο Μαρσέιλλε μια έλξη που είχε ονομάσει "τηλεσκόπιο". Το πρότυπο ήταν αυτό του υποθαλάσσιου τηλεφερικού. Αλλά αντί να κρεμάσει καλάθια σε ένα σύρμα, θα είχαν κρεμάσει καλάθια γεμάτα αέρα σε ένα σύρμα που κινούνταν σε πύλες που ήταν στερεωμένες στον βυθό. Ο σκοπός ήταν να φέρει τους τουρίστες μας υποθαλάσσιους κοντά στο "αρχοντικό των Farillons", στην άκρη της νήσου Maïre, μια υπέροχη υποθαλάσσια σκηνή, την οποία γνωρίζω καλά. Η βάση εκκίνησης του τηλεσκοπίου θα έπρεπε να εγκατασταθεί στα ανατολικά του "Cap Croisette".

.

Ο μικρός λιμανιάς του Cap Croistte, το 1958, σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από το σημείο που είχε προβλεφθεί για το τηλεσκόπιο.

Οι ναυτικοί προειδοποίησαν τον μηχανικό:

• Ξέρεις, στην περιοχή μας, έχουμε έναν ανεμοστρόβιλο που ονομάζουμε Labé. Και όταν εκδηλώνεται, κάποιες μέρες του χειμώνα, τα κύματα είναι πολύ ισχυρά.

Ο μηχανικός παρέβη. Τα πρώτα πύλες τοποθετήθηκαν, και τα επόμενα χρόνια, από την πρώτη καταιγίδα Labé που έρχεται, έπεσαν ως φύλλα χαρτιού.

Αναφέρω αυτή την ιστορία για να αναφερθώ στη φανταστική δύναμη της θάλασσας (το νερό είναι 800 φορές πιο πυκνό από τον αέρα). Ένας αναγνώστης μου αναφέρει ότι υπάρχουν αποτελέσματα του τσουνάμι που δεν έ

Φυσικά, αν το πυρήνας δεν ψύχεται πια, οι ράβδοι λιώνουν, αντιδρούν με το νερό και δημιουργούν υδρογόνο. Αν η δεξαμενή διαρρέει, το υδρογόνο διαφεύγει περνώντας κάτω από την πλάκα και συσσωρεύεται στο κτίριο. Οι ελεύθερες εκροές θα έπρεπε να γίνουν από την καμινάδα της εγκατάστασης, φυσικά. Αν υδρογόνο συσσωρεύτηκε κάτω από το κτίριο, είναι φυσικά εναντίον της βούλησης των μηχανικών, επειδή οι σωλήνες ατμού ήταν διαρρευμένοι, ή ακόμη και η δεξαμενή.

Η πρώτη έκρηξη, το Σάββατο, εκείνη του αντιδραστήρα αριθμός 1, είναι σίγουρα μια έκρηξη υδρογόνου: λίγα συντρίμμια, μια καθαρά προφανής σονική διαταραχή, λίγη σκόνη, μερικές φύλλα χαλκού που πετάγονται: είναι σίγουρα μια έκρηξη κάτω από το κτίριο.

Για τον αντιδραστήρα 3, το ατύχημα ήταν πολύ σοβαρότερο: νομίζω ότι ο πυρήνας λιώσηκε, διέτρησε τον πυθμένα της δεξαμενής από χάλυβα και συσσωρεύτηκε στον πυθμένα του σωλήνα από σκυρόδεμα.

Με την πάταξη στον πυθμένα, το CORIUM δημιούργησε μια κρίσιμη μάζα. (Το «corium» είναι η υλική μάζα του λιωμένου πυρήνα, μία αναμίξη οξειδίου ουρανίου, οξειδίου πλουτωνίου, προϊόντων διάσπασης και χάλυβα και αντιμετώπισης) Αυτό ονομάζεται «ατύχημα κρίσιμης κατάστασης» ή «νουκλεαρή εξόδιο» (στην πραγματικότητα μια μικρή νουκλεαρή έκρηξη)

Νομίζω ότι η δύναμη της έκρηξης κατέστρεψε τον σωλήνα, και βλέπουμε σαφώς τα μεγάλα κομμάτια σκυροδέματος να πετάγονται στον αέρα στις βίντεο. Παρατηρήστε ότι το κτίριο του αντιδραστήρα είναι 46 μέτρα ψηλό, που δίνει την κλίμακα αυτών των κομματιών σκυροδέματος: η μέγεθος ενός μικρού βάστου του Γάλανου Τείχους!

Κάντε μια στάση σε εικόνα και μετρήστε με μολύβι το μέγιστο ύψος του νέφους σκόνης και συντριμμίων: 300 μέτρα! Κοιτάξτε τα κομμάτια σκυροδέματος και εκτιμήστε το μέγεθός τους, πάλι με μολύβι. Πιστεύετε ακόμη ότι η συσκευή περίφραξης είναι ακέραια;

Σε σύγκριση με το Τσερνόμπιλ, το πρόβλημα είναι ότι ο καύσιμος MOX περιέχει γενικά ΔΕΚΑ ΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ πλουτώνιο. Ο MOX παράγεται στη Γαλλία στην εγκατάσταση MELOX στην κοινότητα Chusclan. Η κατασκευή της αποφασίστηκε από τον κ. Jospin.

Οι Ιάπωνες κατασκεύασαν τη δική τους εγκατάσταση MOX, αλλά αν μου θυμίζει καλά φαίνεται ότι είναι κλειστή προσωρινά (πρέπει να ελεγχθεί) από τότε που τρεις εργάτες είχαν ατυχώς ανακατέψει φυσικά υλικά σε ένα δοχείο μεγαλύτερου μεγέθους, που είχε ζημιώσει τα κύτταρά τους αναπόσβεστα λόγω των νετρονίων που παρήγαγαν. Δύσκολο να πει κανείς αν το καύσιμο στον αντιδραστήρα 3 του Fukushima παράχθηκε στη Γαλλία ή στην Ιαπωνία. Μπορούμε να εμπιστευτούμε τον κ. Besson για να μας φωτίσει σε αυτό το σημείο.

Μην υπερβάλουμε: σε ίδια περίπτωση, αντιμετωπίζοντας μια τέτοια έκρηξη, το σκυρόδεμα της συσκευής περίφραξης των γαλλικών εγκαταστάσεων δεν θα είχε αντισταθεί καλύτερα.

Εν τω μεταξύ, στα γαλλικά EPR, ένα σύστημα «κεραμικής πλάκας» από πυρίμαχο σκυρόδεμα είναι υποχρεωμένο να διαχωρίσει το corium για να αποφευχθεί κάθε κρίσιμη κατάσταση, και να το ψύξει σε μορφή μεγάλης ραδιενεργού πίτσας.

Άλλες εικόνες αυτού του τύπου αντιδραστήρα BWR (Boiling Water Reactor)

.

Αμερικανικής σχεδίασης. Ένα τέταρτο του παγκόσμιου καταλόγου. Ισχύς: από 570 έως 1300 μεγαβάτ.

Στο μπλε, η «πισίνα» στην οποία είχαν αποθηκευτεί στοιχεία που εξήχθησαν από τον αντιδραστήρα, «σταματημένο», με ένα σύνολο «μολύβιων», για να αντικατασταθούν.

Σύμφωνα με έναν αναγνώστη, το σταμάτημα ενός αντιδραστήρα δεν είναι αμέσως, ακόμη και αν η άνοδος των ράβδων ελέγχου σταματήσει τις εξώθερμες αντιδράσεις διάσπασης. Αυτές οι διασπάσεις παράγουν στοιχεία με μια συγκεκριμένη διάρκεια ζωής, τα οποία συνεχίζουν να παράγουν θερμότητα καθώς διασπώνται.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να συνεχίσουμε να ψύχουμε τον πυρήνα ενός αντιδραστήρα «σταματημένου».

Ο αναγνώστης αναφέρει ότι η θερμική ισχύς που εκλύεται είναι 60 μεγαβάτ. Έτσι, ακόμη και αν ένας από αυτούς τους αντιδραστήρες ήταν «σταματημένος», η αποτυχία του συστήματος ψύξης λόγω του κυματισμού δημιούργησε κίνδυνο λιώσης του πυρήνα. Πρέπει να διατηρήσουμε την ψύξη του πυρήνα, σε κάθε τιμή. Ναι, αλλά πώς;

Περιγραφή στη

http://www.laradioactivite.com/fr/site/pages/Reacteurs_REB.htm

Ένας φάκελος, στα αγγλικά, για τα μέτρα ασφαλείας που σχετίζονται με αυτόν τον τύπο αντιδραστήρων

Η θερμοκρασία του ατμού είναι περίπου 300°C και η πίεση 70 έως 80 ατμόσφαιρες. Οι ράβδοι ελέγχου, που εισάγονται από κάτω, πιέζονται από υδραυλικούς βιδωτούς μηχανισμούς και δεν μπορούν λοιπόν να πέσουν κατακόρυφα, από τη βαρύτητα. Σε αυτούς τους αντιδραστήρες, πρέπει να ελέγχεται συνεχώς το επίπεδο του υγρού νερού. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας ένα τοροειδές δοχείο, που βρίσκεται στο κάτω μέρος της εγκατάστασης.

Μεταξύ της πρώτης κυλινδρικής εγκλειστικής δεξαμενής γύρω από τον πυρήνα και της δεύτερης εγκλειστικής δεξαμενής, σχήματος φιάλης, βρίσκεται (σε κίτρινο) ένα αδρανές αέριο (αργόν). Μια προφύλαξη σε περίπτωση που μια αύξηση της θερμοκρασίας θα προκαλούσε την παραγωγή υδρογόνου, μετά τη διάσπαση του νερού, ο οξυγόνο που εκλύεται θα συνδυαζόταν με τα εξωτερικά φάκελα των καυσίμων στοιχείων, από το ζωντανό. Έτσι, το παραγόμενο υδρογόνο, διαλυμένο σε ένα χημικά αδρανές αέριο, δεν θα μπορούσε να προκαλέσει έκρηξη (...).

Τα ημερολόγια και τα μήνες θα περάσουν. Θα έρθει η ώρα της αξιολόγησης. Είναι λυπηρό να το πω, αλλά το γεγονός ότι αυτό το καταστροφή συνέβη στην Ιαπωνία μπορεί να επηρεάσει την ανάπτυξη της νουκλεαρικής ενέργειας παγκοσμίως και τη μετακίνησή της (βλ. παρακάτω). Τσερνόμπιλ, ήταν πριν από 25 χρόνια. Και η Ουκρανία είναι μακριά, είναι μεγάλη. Δεν έχει σημασία ότι μια περιοχή μεγέθους της Προβηγκίας έπρεπε να εκκενωθεί για δεκαετίες και χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν τότε, και υπήρξαν συνέπειες από την ακτινοβολία.

Αν το νουκλεαρικό ατύχημα στην Ιαπωνία είχε συμβεί στην Ινδία, στην Κίνα, ή σε κάποιο κράτος της Ανατολικής Ευρώπης, θα το πρόσεχαν; Ακόμη και αν οι νεκροί ήταν εκατοντάδες χιλιάδες, ακόμη και αν οι επικίνδυνες περιοχές ήταν τεράστιες.

Η Ινδία, η Κίνα, τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, είναι μακριά. Και όλοι γνωρίζουν ότι αυτοί οι άνθρωποι κάνουν... τίποτα, αυτό είναι γνωστό. Για να πάρει το κόσμο την αντίληψη της επικινδυνότητας της ειρηνικής νουκλεαρικής ενέργειας (ας μην μιλήσουμε για τη στρατιωτική!), τι θα χρειαζόταν; Να ευχηθούμε ότι οι Ιάπωνες θα έβλεπαν ένα Tchernobyl-bis, ότι το τέταρτο του εδάφους τους, υπερπληθυσμένο, θα γινόταν ακατοίκητο για δεκαετίες, ότι άνεμοι που φυσούν προς τα δυτικά θα απαιτούσαν την άμεση εκκένωση της Τόκυο (σε 250 χιλιόμετρα) και των κατοίκων των περιοχών γύρω της, που αντιπροσωπεύουν 30 εκατομμύρια άτομα; Ότι η ψαροκομία στα νερά της Ιαπωνίας θα γινόταν πρόβλημα, λόγω της απόβλητης στη θάλασσα, σε μια ακτή;

Σε έξι μήνες, «όλα θα είναι στην τάξη». «Η Ιαπωνία θα κλείσει τις πληγές της», θα πουν.

Ποιο μέσο διέτυπωσε το κύριο πρόβλημα: η επικινδυνότητα της τοποθέτησης αντιδραστήρων στην ακτή, όπως όλοι είναι, που τους κάνει ευάλωτους σε τσουνάμι. Αλλά αν αυτές οι τοποθετήσεις ήταν λάθη, τι γίνεται με το κόστος της επανατοποθέτησής τους σε μια απλή λοφοπλαγιά; Τι γίνεται με το κόστος των τροποποιήσεων που πρέπει να γίνουν στα κτίρια ώστε να αντέξουν όχι σε σεισμούς δυνάμεως 7, αλλά σε εκείνους που φτάνουν το 9!

Δεν υπάρχει κανένας μηδενικός κίνδυνος...

Πίσω από αυτή την κατάσταση, υπάρχει η ανευθυνότητα των ανθρώπων που διαχειρίζονται το μέλλον των ανθρώπων, η απαξίωση των επιστημόνων, η ανεπάρκεια των πολιτικών, των λήπτων αποφάσεων, η πληγή των δυνάμεων του χρήματος, η στενότητα της όρασης. Μπροστά σε αυτό, η αγγελική ανεφάρμοστη φιλοσοφία των περιβαλλοντολόγων που φαντάζονται ότι η ηλιακή ενέργεια, ή «οι αποδοχές», η «αναστολή» θα λύσουν όλα. Θα σας πω κάτι. Πριν από δύο μήνες, το δωμάτιο δίπλα στο σπίτι, που περιείχε την πισίνα για aquagym, με την οποία μπόρεσα να βγω από την αμαξίδα μου και να βοηθήσω τον εαυτό μου, έκαιγε λόγω σύντομης βραχυκυκλώσεως. Στους τοίχους: ένα πλαστικό επένδυση, παλιά πάνω από τριάντα χρόνια. Το CES του Pailleron, στο δεκαένατο διαμέρισμα του Παρισιού, όπου είχαν πεθάνει είκοσι παιδιά σε λίγα δευτερόλεπτα, το νυχτερινό κέντρο 5 à 7, στο Saint Laurent du Pont, στην Isère, 180 νεκροί, αυτό δεν σας λέει τίποτα;

Αυτή η επένδυση δεν είναι καθόλου αντιπυρική. Αλλά η συμπεριφορά της απέναντι σε μια αρχική φωτιά είναι τρομακτική. Υπό την επίδραση μιας απλής ακτινοβολίας, αυτό το υλικό διασπάται σε σκούρα σωματίδια, που δημιουργούν μια τοξική αναμίξη, γρήγορα ασφυκτική, για όποιον βρεθεί σε αδυναμία να φύγει από το μέρος το συντομότερο. Αλλά αυτή η σκόνη, μειγμένη με τον αέρα, μπορεί να αναφλεγεί απότομα. Είδα σε δέκα λεπτά να εμφανίζονται από το δωμάτιό μου, που βρίσκεται στο ισόγειο, φλόγες ύψους 2 μέτρων. Μπόρεσα να σβήσω αυτή τη φωτιά, που γίνηκε αμέσως εντατική, χρησιμοποιώντας το σωλήνα άρδευσης του κήπου και προβάλλοντας λεπτές σταγόνες στην κορυφή των φλογών, διαφορετικά η οικία θα είχε πάθει. Η γρήγορη αποβολή ψύξε τον καμινάδα, ο οποίος εξαφανίστηκε σε μία λεπτό. Αφήσα μερικές μαλλιές.

Συμβουλή: αν το σπίτι ή το διαμέρισμά σας περιέχει επενδύσεις θερμομόνωσης ή ηχομόνωσης αυτού του τύπου, αντικαταστήστε τις αμέσως με σύγχρονα, αναφλεξίμα.

Το δωμάτιο επανήλθε στην κατάστασή του. Κατά τη διάρκεια, φτιάξα μια πάνελ ηλιακή 1,5 τετραγωνικών μέτρων, τοποθετημένη κατακόρυφα στο νότιο τοίχο, ενσωματωμένη, κρυμμένη ως φανταστικό παράθυρο. Επειδή η πισίνα μου είναι τόσο μονωμένη όσο ένα καμπινικό ψυγείο, με ένα επίχρισμα πολυουρεθάνης 8 εκατοστών πάχους, διπλωμένο με πολυεστέρα και γκέλ κούτα, και καλυμμένη με πλάκες του ίδιου υλικού, η διατήρηση σε σταθερή θερμοκρασία 32° απαιτεί μόνο 175 βάτ. Μπορώ λοιπόν να διατηρήσω αυτή τη θερμοκρασία με τον ηλιακό συλλέκτη μου (ένα κουτί ξύλου, μια πλάκα χάλυβα 1,5 χιλιοστών, ένας σωλήνας χαλκού, μια διπλή γυάλινη πλάκα 4-6-4 και ένας αντλητής). Αλλά θα σημαίνει ότι μπορώ να θερμάνω το σπίτι μου, να φτιάξω φαγητό, κ.λπ.;

Όταν οι ευγενείς μας περιβαλλοντολόγοι απευθύνονται στις «νέες ενέργειες», οι βιομηχανικοί χαμογελούν. Πώς θα τροφοδοτήσουμε τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις, να κυκλοφορήσουν τα TGV, να παραχθεί αλουμίνιο, κ.λπ.;

Δείτε παρακάτω

Με όλα αυτά, όλα τα κράτη που εξοπλίστηκαν σημαντικά με νουκλεαρικούς αντιδραστήρες ξεκινούν να το σκέφτονται. Στη Γαλλία, τα τρία τέταρτα της καταναλωμένης ηλεκτρικής ενέργειας είναι από νουκλεαρική προέλευση. Δεν είμαστε μειονεκτικοί όσον αφορά την έλλειψη προβλεψιμότητας. Αν οι ιαπωνικοί αντιδραστήρες έχουν 40 χρόνια, η εγκατάσταση Fessenheim, με 33 χρόνια, δεν διαθέτει διπλή εγκλειστική δεξαμενή. Δεν θα αντέξει σε σεισμό. Όταν το Super-Phoenix κατασκευάστηκε, το πλαίσιο του χώρου που φιλοξενούσε το σύστημα αντλίας του ψυκτικού ρευστού κατέρρευσε στις 8 Δεκεμβρίου 1990... λόγω του βάρους του χιονιού!

Κανείς δεν είχε εξετάσει αυτή την πιθανότητα. Ναι, στη Isère, χιονίζει μερικές φορές...

Στη Γαλλία, έχουμε αυτή την άστοχη κατάσταση που λέγεται ITER, απλό «κοινωνικό σχέδιο» και όνειρο διαμονής για χιλιάδες μηχανικούς και τεχνικούς, επιστημονικούς και συνεννοούμενους, που θα μπορούσαν να δηλώσουν πριν από τη σύνταξή τους ότι «ναι, αυτό ήταν λάθος...»

.

Αλλά αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ότι δύο γνωστοί επιστήμονες, Balibar και ο πρόσφατα πεθαμένος βραβείο Nobel Charpak, την ίδια στιγμή που καταδίκαζαν αυτό το επικίνδυνο έργο, που φτάνει σε φαραωνικό ύψος 1500 δισεκατομμυρίων ευρώ, υποστηρίζουν την επανέναρξη του πιο επικίνδυνου ειρηνικού νουκλεαρικού έργου που ο άνθρωπος μπορεί να φανταστεί μέχρι σήμερα:

ο γεννητής γρήγορων νετρονίων.

Γκόργκς Χαρπάκ, βραβείο Nobel, πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 2010

Εκείνος υποστήριξε, ακριβώς πριν τον θάνατό του, μαζί με τον Balibar, την εγκατάσταση γεννητών γρήγορων νετρονίων

!

Superphénix, γεννητής γρήγορων νετρονίων στο Creys Malville

(Χρηματικό κέντρο, διακόπτεται το 1998, είναι σε διαδικασία αποσυναρμολόγησης)

Την 8η Δεκεμβρίου 1990, η οροφή του χώρου αντλίας του αντιδραστήρα, λόγω λανθασμένης σχεδίασης, κατέρρευσε υπό το βάρος του χιονιού. Οι σχεδιαστές της εγκατάστασης είχαν ξεχάσει ότι στη Isère, μερικές φορές, χιονίζει.

Για να κατανοήσετε τη γενική αρχή, αναφερθείτε στη διπλωμένη μου ιστορία όπου όλα αυτά εξηγούνται. Οι αντιδράσεις διάσπασης παράγουν νετρόνια. Αν αυτή η παραγωγή γίνει σε υδατικό περιβάλλον (αντιδραστήρας υπό πίεση), το νερό δρα ως μετρητής, επιβραδύνει αυτά τα νετρόνια.

Αν καταφέρουμε να εμποδίσουμε την επιβράδυνση αυτών των νετρονίων, αυτά μπορούν να προκαλέσουν μεταμόρφωση του ουρανίου 238 (μη διασπώμενο) σε πλουτώνιο 239 (διασπώμενο, που δεν υπάρχει φυσικά). Έτσι, σε αντιδραστήρες με στρατιωτική χρήση, παράγουμε το εκρηκτικό των βομβών διάσπασης. Συνδέουμε με έναν αντιδραστήρα γρήγορων νετρονίων μια εύφορη κάλυψη, σε U 238, η οποία με την πάροδο του χρόνου μετατρέπεται σε Pu 239.

Μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτό το σχήμα και σε ειρηνικούς αντιδραστήρες, με έναν σημαντικό κίνδυνο χρήσης. Το ψυκτικό ρευστό δεν μπορεί πλέον να είναι υπό πίεση νερό, το οποίο επιβραδύνει τα νετρόνια. Πρέπει λοιπόν να επιλέξουμε μια διάταξη όπου η θερμότητα που παράγεται από τη διάσπαση παίρνεται από τον πυρήνα κάνοντας να κυκλοφορεί ένα υγρό νάτριο στους 550°C (στους 880°C, εκτοξεύεται). Αυτό δεν επιβραδύνει τα νετρόνια. Αλλά, αν απελευθερωθεί, αυτό αναφλέγεται αυθόρμητα στον αέρα.

Σε αυτούς τους αντιδραστήρες, που ονομάζονται γεννητές, χρησιμοποιείται η διάσπαση του πλουτωνίου. Σε ένα γεννητή όπως το Superphénix (που είναι υποχρεωμένο να ξαναγεννηθεί από τα καπνά...) μια λειτουργία που αντιπροσωπεύει κατανάλωση ετήσιας περίπου μίας τόνου πλουτωνίου (έναντι 27 τόνων ουρανίου, σε ίδια ισχύ). Τα νετρόνια που εκπέμπονται από αυτές τις αντιδράσεις διάσπασης μπορούν να μετατρέψουν μια κάλυψη σε U 238 σε Pu 239.

Το ουράνιο 238 είναι το απόβλητο της επανεπεξεργασίας που γίνεται στη Hague. Είναι σαν η «κάπνος» μιας λειτουργίας με ουράνιο, όπου το ισότοπο 235 καταναλώνεται. Δεν είναι τυχαίο ότι η Γαλλία αποδείχθηκε η πρωταθλήτρια στη «επανεπεξεργασία», που συνίσταται στην επαναχρησιμοποίηση αυτής της μάζας της «κάπνου» που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στους γεννητές γρήγορων νετρονίων. Μια πολιτική μακράς διάρκειας, που στοχεύει στη «διασφάλιση της ενεργειακής αυτονομίας», δυστυχώς... αυτοκτονική.

Γεννητής γρήγορων νετρονίων.

Σε κίτρινο, 5000 τόνοι λιωμένου νατρίου, θερμαινόμενοι στους 550°C.

Αναφλέγεται αυθόρμητα στον αέρα και εκρήγνυται όταν επαφίζεται με το νερό (σε περίπτωση πυρκαγιάς με μάζα νατρίου, οι τελευταίοι που πρέπει να καλέσει κάποιος είναι... οι πυροσβέστες!).

Στον πυρήνα, σε κόκκινο, τα καύσιμα στοιχεία, σε πλουτώνιο. Γύρω του, σε ροζ, τα «εύφορα» στοιχεία, σε ουράνιο 238, που μετατρέπονται σε πλουτώνιο 239 από τη νετρονική βομβαρδία. Δεξιά το σύστημα ανταλλαγής, της τουρμπίνας αερίου και της επαφής με τη «κρύα πηγή».

Από αυτή τη γωνία, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο γεννητής λειτουργεί «καίγοντας την κάπνο από τους αντιδραστήρες που λειτουργούν με ουράνιο 235». Επειδή η Γαλλία είναι πολύ πλούσια σε «κάπνο», λόγω της λειτουργίας των αντιδραστήρων της με ουράνιο, και των υπηρεσιών που προσφέρει στα γειτονικά κράτη στον τομέα της επανεπεξεργασίας, θα μπορούσε να αποκτήσει πλήρη αυτονομία σε διασπώμενο καύσιμο.

Το εμπόδιο είναι

η άκρως επικίνδυνη λειτουργία του αντιδραστήρα

. Ο πυρήνας είναι στους 550°C αντί για 300°C. Η χρήση λιωμένου νατρίου ως ψυκτικό ρευστό αποτελεί μεγάλο κίνδυνο πυρκαγιάς, σε περίπτωση επαφής με τον αέρα. Προσθέστε την άκρως ραδιοτοξικότητα του

πλουτωνίου

. Ένα δέκατο του χιλιοστού του γραμμαρίου πλουτωνίου, εισπνευόμενο και σταθερό στους πνεύμονες, αρκεί για να προκαλέσει όγκο καρκίνου με πιθανότητα 100%. Κάντε τον υπολογισμό. Με μια τόνο πλουτωνίου, ένας γεννητής κρατά αρκετή ποσότητα αυτού του τοξικού για να σκοτώσει δέκα δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Η μικρότερη σημαντική περίπτωση σε ένα γεννητή μπορεί να κάνει δέκα εκατομμύρια θύματα.

Όχι δέκα εκατομμύρια ακτινοβολημένους, αλλά δέκα εκατομμύρια νεκρούς

Συστήστε μια εξέλιξη της γαλλικής νουκλεαρικής ενέργειας προς τη μορφή γεννητών γρήγορων νετρονίων και απόλυτη απαξίωση. Αν αυτή η σύσταση προέρχεται από έναν ανεπαρκή πολιτικό, θα μπορούσε να κατανοηθεί. Είναι εκπληκτικό ότι έγινε από ένα βραβείο Nobel φυσικής, που τη στιγμή εκείνη ήταν μόλις δύο δάχτυλα από τον θάνατο.

Αλλά, στη Γαλλία, ένας αντιδραστήρας αυτού του τύπου εξετάζεται ξανά.

Μια απλή παρατήρηση: Η Γαλλία, όπως και άλλα κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, χρησιμοποιεί ως διασπώμενο υλικό σε 20 από τους αντιδραστήρες της ένα μείγμα που λέγεται MOX. Είναι ένα μείγμα δύο συστατικών. 6 έως 7% πλουτώνιο, αραιωμένο σε 93% ουράνιο 238, μη διασπώμενο. Παντού όπου υπάρχει πλουτώνιο, η κατάσταση δεν είναι σταθερή (π.χ. στην Ιαπωνία...).

24/3/11:

Τι είναι το MOX;

Το φυσικό ουράνιο υπάρχει ως οξείδιο. Δύο ισότοπα παρουσιάζονται - το U238, σε ποσοστό 99,3%, μη διασπώμενο αλλά εύφορο - το U235, με περιεκτικότητα 0,7%, διασπώμενο.

Για να χρησιμοποιήσουμε αυτό το φυσικό ορυχείο ως καύσιμο, πρέπει να διαθέτουμε τον πιο αποτελεσματικό μετρητή νετρονίων: το βαρύ νερό, μόριο νερού που αποτελείται από ένα ισότοπο του υδρογόνου, το δευτέριο. Γι' αυτό και η φημισμένη «μάχη για το βαρύ νερό», κατά την οποία μια επιδρομή πήγε να καταστρέψει μια εγκατάσταση διαχωρισμού ισοτόπων, που βρισκόταν στη Νορβηγία, διαθέτοντας απόθεμα βαρύ νερό που μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν οι Ναζί. Το ίδιο για τη διαφύλαξη του γαλλικού βαρέος νερού από τον Joliot Curie, κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης της Γαλλίας, το 1940. Τέτοιοι αντιδραστήρες υπάρχουν στα Καναδά. Τους λέμε CANDU, από CANada Deutérium Uranium. Αυτοί κάνουν ώστε να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτό το βαρύ νερό ως ψυκτικό ρευστό. Υπάρχουν λοιπόν αυτόματα δύο συστήματα. Ένας κύκλος που αποσπά τη θερμική ενέργεια και ένα σύνολο σωληνώσεων γεμάτων τον μετρητή βαρύ νερό.

Έτσι, η ονομασία «Αντιδραστήρες με Ελαφρύ Νερό» (υπό πίεση ή «βραστό»), σε αντίθεση με αυτούς (σπάνιους) που περιέχουν βαρύ νερό.

Εκτός από τους αντιδραστήρες που χρησιμοποιούν το βαρύ νερό ως μετρητή, θα πρέπει να γίνει προηγούμενη εμπλουτισμός του ορυχείου ουρανίου, που αρχίζει, από το οξείδιο, με τη μετατροπή σε υδρογονάμμωση ουρανίου.

U F 6

σε αέρια μορφή, που εμπλουτίζεται με κεντροφυγή, σε ποσοστό 3 έως 6% U235. Τότε, κάνοντας συνδυασμούς που συγκεντρώνουν μάζα της τάξης των εκατοντάδων τόνων, αυτή η φόρτωση μπορεί να «διαφύγει», δηλαδή να γίνει το σημείο αντιδράσεων αλυσίδας, παραγωγής ενέργειας.

Αν χρησιμοποιήσουμε νουκλεαρικό καύσιμο με χαμηλό εμπλουτισμό, ο αντιδραστήρας θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος. Με την πάροδο των ετών, οι μηχανικοί της νουκλεαρικής ενέργειας έχουν προοδεύσει στη σχεδίαση των πυρήνων. Στην πραγματικότητα, σε έναν κυλινδρικό πυρήνα, ο ρυθμός αντίδρασης διάσπασης θα είναι υψηλότερος στα στοιχεία που βρίσκονται κοντά στο κέντρο. Έχουμε παίξει με την ανταλλαγή των συνδυασμών που βρίσκονται κοντά στον άξονα με εκείνα της περιφέρειας. Έχουμε επίσης παίξει με μη ομοιόμορφη κατανομή στοιχείων μετρητών, μειώνοντας τον ρυθμό αντίδρασης στο κέντρο, έτσι ώστε να έχουμε ομοιόμορφη εξάντληση της φόρτωσης των αντιδραστήρων. Χρησιμοποιούμε επίσης ανακλαστές νετρονίων, όλες αυτές οι τεχνικές έχουν επιτρέψει να δουλεύουμε με χαμηλότερα επίπεδα εμπλουτισμού, λοιπόν σε χαμηλότερο κόστος.

Οι αντιδραστήρες με στρατιωτική χρήση, όπως εκείνοι των υποβρυχίων και των αεροπορικών πλοίων, απαιτούν μεγαλύτερη συμπυκνωμένη διάταξη και θα χρησιμοποιήσουν ουράνιο με υψηλότερο επίπεδο εμπλουτισμού.

Λέμε ότι με ποσοστά 3 έως 20% U235 παραμένουμε σε πυρηνικό καύσιμο για ειρηνική χρήση.

Από 20% έως 90% μπαίνουμε στον τομέα του στρατιωτικού ουρανίου. Με υψηλά ποσοστά, είναι δυνατή η κατασκευή βομβών από ουράνιο.

Αλλά γενικά, οι βόμβες Α κατασκευάζονται με πλουτώνιο, το οποίο απαιτεί μικρότερη κρίσιμη μάζα. Ένα ουράνιο που παράγεται επιτρέποντας στα γρήγορα νετρόνια να διαφύγουν και να βομβαρδίσουν μια εύφορη κάλυψη U 238, σύμφωνα με την αντίδραση:

U238 + νετρόνιο δίνει PU239

Δεν υπάρχει λοιπόν σαφής διαχωρισμός μεταξύ της ειρηνικής και της στρατιωτικής νουκλεαρικής ενέργειας. Αν μειώσουμε την επιβράδυνση ενός ειρηνικού αντιδραστήρα, αυτός μπορεί να γίνει πλουτωνιγενής, και τελικά να παράγει πλουτώνιο για την κατασκευή βο

Η δεύτερη παρατήρηση αφορά την παλαιότητα των πυρηνικών εγκαταστάσεων. Ο ραδιοενεργός ακτινοβολισμός εξασθενίζει τον σίδηρο του δοχείου με το πέρασμα του χρόνου. Όταν αποφασίζεται ότι το δοχείο δεν μπορεί πλέον να αντέξει την πίεση, τότε αποφασίζεται ότι ο αντιδραστήρας έχει φτάσει στο τέλος της ζωής του.

Β

26 Μαρτίου 2011:

Ένας αναγνώστης από το CEA μου στέλνει την ημερήσια έκθεση του Γαλλικού Ινστιτούτου Ακτινοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας (IRSN), προσθέτοντας « αυτά είναι τα πραγματικά στοιχεία για την κατάσταση του τόπου του Fukushima ».

Αυτή η αξιολόγηση φαίνεται λιγότερο ευνοϊκή από εκείνη που δίνεται από τον γάλλο μηχανικό που ζει στο σημείο και σχολιάζει τις πληροφορίες που δίνονται από τις νομικές αρχές της Ιαπωνίας.

Η έκθεση του IRSN της 25ης Μαρτίου 2011.

Αποσπάσματα:

IRSN
Ινστιτούτο Ακτινοπροστασίας
και Πυρηνικής Ασφάλειας

Σημείωση πληροφόρησης

Κατάσταση των πυρηνικών εγκαταστάσεων στην Ιαπωνία μετά το μεγάλο σεισμό που συνέβη στις 11 Μαρτίου 2011

Σημείωση κατάστασης της 25ης Μαρτίου στις 08:00

Κατάσταση των αντιδραστήρων

Το IRSN εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα ανήσυχο για την τρέχουσα κατάσταση των αντιδραστήρων 1, 2 και 3
(κίνδυνος αποτυχίας ορισμένων εξοπλισμών λόγω της μαζικής παρουσίας αλατιού στα δοχεία και στα αποκλειστικά δοχεία, έλλειψη βιώσιμου συστήματος που μπορεί να εξαγάγει την υπόλοιπη ισχύ...). Αυτή η αβεβαιότητα θα διαρκέσει εβδομάδες ή ακόμη και μήνες λόγω της δυσκολίας.

Το IRSN εξετάζει τις δυνατές επιδείνωσης της κατάστασης,
ειδικότερα τις δυνατές σεναρίους
σε περίπτωση διαρροής του δοχείου του αντιδραστήρα 3.
Θα είναι δύσκολο να αποδειχθεί η πραγματικότητα ενός τέτοιου σεναρίου, αλλά το αποτέλεσμα όσον αφορά την εκπομπή ραδιενεργών υλικών στο περιβάλλον
βρίσκεται υπό εξέταση.

Αντιδραστήρας 1

Ο ρυθμός προσαγωγής θαλασσινού νερού στο δοχείο έχει προσαρμοστεί (10 m³/h) για τη διαχείριση της θερμοκρασίας πάνω από τον πυρήνα. Αυτός ο ρυθμός πρέπει να επιτρέψει την απομάκρυνση της υπόλοιπης ισχύος. Η πίεση που μετρήθηκε στο δοχείο κλειστής απομόνωσης έχει σταθεροποιηθεί. Δεν υπάρχει προσωρινή ανάγκη να ελαττωθεί η πίεση σε αυτό το δοχείο.

Αντιδραστήρας 2

Η προσαγωγή θαλασσινού νερού στο δοχείο διατηρείται για να εξασφαλίσει την ψύξη του πυρήνα, ο οποίος ωστόσο παραμένει μερικώς αποστεγνωμένος. Το δοχείο κλειστής απομόνωσης μπορεί να έχει υποστεί ζημιά. Η κατάσταση δεν έχει εξελιχθεί και οι ενέργειες αποπίεσης του δοχείου κλειστής απομόνωσης δεν είναι πλέον αναγκαίες. Η αίθουσα ελέγχου θα επαναφορτωθεί με ηλεκτρική ενέργεια σήμερα.

Αντιδραστήρας 3

Η προσαγωγή θαλασσινού νερού στο δοχείο θα διατηρηθεί για να εξασφαλίσει την ψύξη του πυρήνα, ο οποίος ωστόσο παραμένει μερικώς αποστεγνωμένος.

Το δοχείο κλειστής απομόνωσης φαίνεται να έχει χάσει την ακεραιότητα σύμφωνα με τις δείξεις πίεσης· αυτή η απώλεια ακεραιότητας είναι η αιτία της «συνεχούς» εκπομπής ραδιενεργών υλικών στο περιβάλλον, χωρίς φίλτρα.

Οι εκπομπές καπνού που σημειώθηκαν την 23η Μαρτίου έχουν σταματήσει. Το IRSN αναλύει τις δυνατές αιτίες αποτυχίας της κλειστής απομόνωσης του αντιδραστήρα 3.

Μία από τις υποθέσεις που εξετάζει το IRSN αφορά τη δυνατότητα διαρροής του δοχείου, ακολουθούμενη από μία αλληλεπίδραση μεταξύ του κορίου (μίγμα καυσίμου και λιωμένων μετάλλων) και του σκυροδέματος στον πάτο του δοχείου κλειστής απομόνωσης.

Το αποτέλεσμα όσον αφορά την εκπομπή στο περιβάλλον βρίσκεται υπό εξέταση.

Τρεις εργαζόμενοι έχουν μολυνθεί την 24η Μαρτίου στο κτίριο των τουρμπίνων του αντιδραστήρα 3.

Τα έργα ελέγχου του εξοπλισμού έχουν διακοπεί. Αυτά τα έργα στοχεύουν στην επαναφορά παροχής νερού στον αντιδραστήρα με διαύλους.

Αντιδραστήρας 4

Ο πυρήνας αυτού του αντιδραστήρα δεν περιέχει καύσιμο.

Αντιδραστήρες 5 και 6

Οι αντιδραστήρες ψύχονται σωστά (πυρήνας και συστήματα σε δεξαμενές αποκλεισμού).

Μπορείτε να διαβάσετε ότι το πρόβλημα των Ιαπωνών μηχανικών είναι ότι το αλάτι που φέρθηκε από το ψύξη με θαλασσινό νερό δεν θα πρέπει να κλείσει ηλεκτροβάνες, οι οποίες δεν ελέγχονται από απόσταση. Μία τέτοια αποτυχία μπορεί να έχει ακαθόριστες συνέπειες και το πρόβλημά τους είναι να επιστρέψουν το συντομότερο δυνατό σε ψύξη με διαύλους.

Ποια είναι η λύση;

Έχω "καυτές" πληροφορίες για τη Z-machine, που είναι από πρώτη χέρι, καθώς τις συγκέντρωσα σε δύο διεθνή συνέδρια, το Vilnius 2008 και το Jeju, Κορέα, Οκτώβριος 2010, και από τον ίδιο τον Malcom Haines. Το Nexus έχει αποφασίσει να δημοσιεύσει το άρθρο, το οποίο θα εκδοθεί στο επόμενο του αριθμό. Αυτές οι πληροφορίες θα διπλασιάσουν ταυτόχρονα τις ελπίδες και τις φόβους που σχετίζονται με αυτή τη νέα τεχνολογία υψηλών θερμοκρασιών. Χωρίς να αποκαλύψω το θέμα (το άρθρο θα γραφτεί σύντομα):

• Οι Αμερικανοί πραγματικά επέτυχαν 3,7 δισεκατομμύρια βαθμών στη Z-machine της Sandia το 2005. Επιλέγοντας προτεραιότητα τις στρατιωτικές εφαρμογές (καθαρές βόμβες διάσπασης), αποκρύπτουν παντού. Με το ZR, η ένταση αυξήθηκε από 17 σε 26 εκατομμύρια αμπέρ και οι επιδόσεις του μηχανήματος είναι τώρα κρυφές.

Πηγαίνετε στην αρχή αυτής της σελίδας που αφιερώνεται στη νομική καταστροφή στην Ιαπωνία

20 Μαρτίου 2011: Πρέπει να παρακολουθήσουμε μία τηλεοπτική σειρά για αυτό το ατύχημα στην Ιαπωνία; Υπάρχουν τόσα πολλά άλλα καταστροφικά θέματα στη Γη που δεν ξέρουμε πού να βάλουμε το μολύβι. Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι αυτή η καταστροφή είναι ξανά λόγω της ανοησίας του ανθρώπου: να κατασκευάζει πυρηνικούς αντιδραστήρες στην ακτή (πράγμα που ισχύει για όλους τους Ιαπωνικούς αντιδραστήρες) σε μία χώρα που καταστρέφεται περιοδικά από τσουνάμι. Επιπλέον, να κατασκευάζει φθηνούς αντιδραστήρες για να βάλει όσο το δυνατό περισσότερα χρήματα στην τσέπη του. Να αγνοεί τις συστάσεις ειδικών σεισμολόγων, που ζητούσαν να αυξηθούν οι μέτρα ασφαλείας όσον αφορά τους σεισμούς.

Απρόβλεπτη.

Οι Ιάπωνες μας εκπλήσσουν με την εκπληκτική πρόοδο της ρομποτικής τους. Στην Ιαπωνία, τα ρομπότ μπορούν να κάνουν ποδήλατο, να μιλούν, να χαμογελούν. Δημιουργούμε ανθρωπόμορφα ρομπότ με ευχάριστη εμφάνιση, τα οποία ίσως να πωληθούν κάποτε, σαν τα τεχνητά σκυλιά ή οι ηλεκτρονικές γυναίκες επισκέψεων, στους πόλεμους που χρειάζονται κοινωνική επαφή. Αυτό θυμίζει ένα κεφάλαιο από το βιβλίο του Ray Bradburry « Χρονικά Μαρτιανών », που σας ενθαρρύνω να διαβάσετε ή να ξαναδιαβάσετε.

Αλλά, στην Ιαπωνία, κανείς δεν είχε επενδύσει σε ρομπότ ασφαλείας, που μπορούν να ανεβούν σε συντρίμμια, και κυρίως εξοπλισμένα με ενισχυμένη ηλεκτρονική με μόλυβδο, που μπορεί να αντέξει την έντονη ραδιενεργό ροή. Πρέπει να τα φέρουν από το εξωτερικό.

Μπορέσαμε να δούμε έναν από τους υπευθύνους για αυτή την καταστροφή, «καταρρεύσαντας από τη συγκίνηση», να χύνει δάκρυα κροκόδειλου (αλλά δεν θα είχε φτάσει μέχρι το να καθίσει δίπλα στους οδηγούς των μηχανημάτων που, προσπαθώντας να ψύξουν τους αντιδραστήρες, πλησιάζουν επικίνδυνα). Στην Ιαπωνία, οι πολιτικοί ή οι οικονομικοί πρωταγωνιστές που κατέστρεψαν εκατοντάδες χιλιάδες αξιοπρεπή ανθρώπους, περιοδικά, στα μέσα ενημέρωσης, παρουσιάζουν τις δημόσιες συγγνώμες τους. Ο υπεύθυνος για μία πυρηνική καταστροφή χύνει λίγα δάκρυα. Αυτό αντικαθιστά το κλασικό Seppuku, το αυτοκτονία με μαχαίρι.

Αυτή η βίντεο-εικόνα μας δείχνει τη διάταξη των αποβλήτων που προέρχονται από τη λειτουργία ενός αντιδραστήρα υδροβολής, οι οποίοι επεξεργάζονται με απόσταση και αποθηκεύονται σε μία δεξαμενή γεμάτη νερό, το οποίο λειτουργεί ως φράχτης, απορροφώντας τη ραδιενέργεια.

http://www.nytimes.com/interactive/2011/03/12/world/asia/the-explosion-at-the-japanese-reactor.html?ref=asia

Πρέπει να καταλάβετε μία σημαντική πράξη. Στη βιομηχανία του πυρηνικού ενέργειας, τα προϊόντα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, υψηλά ραδιενεργά και επικίνδυνα για την επεξεργασία, αποθηκεύονται απλώς
πλησίον του αντιδραστήρα,
σε απλές δεξαμενές. Το νερό είναι αρκετό για να προστατεύσει τη ραδιενέργεια. Μόνο μετά, αυτά τα απόβλητα θα μεταφερθούν σε «κέντρα επανεπεξεργασίας» όπως αυτό της Hague, για να εξαχθεί το μέλλον καύσιμο των ... πυρηνικών αντιδραστήρων για τα γρήγορα νετρόνια. Αυτά τα απόβλητα
δεν είναι καθόλου αδρανή
και αποτελούν υλικό τόσο επικίνδυνο όσο η περιεχόμενη ύλη στον αντιδραστήρα.

.

Η δεξαμενή αποθήκευσης των εξαρτημάτων που χρησιμοποιήθηκαν.

Βρίσκεται στη γειτονιά του αντιδραστήρα, λόγω ευκολίας στη διαχείριση.

Μία μεγέθυνση σε αυτά τα «συναρμολογήματα» που συγκεντρώνουν «μολύβδινα»:

Κάθε παραλληλεπίπεδο στοιχείο, το οποίο τελειώνει με ένα δακτύλιο χειρισμού, είναι ένα «συναρμολόγημα»

Με περαιτέρω μεγέθυνση, λεπτομερεύουμε τα «μολύβδινα», που αποτελούν τα «συναρμολογήματα». Πρόκειται για σωλήνες από ζιρκόνιο (επίσης γνωστά ως «γκινέ»), γεμάτα «πλακίδια καυσίμου»: οξείδια ουρανίου ή, στην περίπτωση του «MOX», μείγμα οξειδίων ουρανίου και πλουτωνίου. Αν το νερό στο οποίο βουτάνε αυτά τα συναρμολογήματα εξατμιστεί, η υπόλοιπη θερμότητα που εκπέμπεται από αυτά τα συναρμολογήματα, σε στενή σειρά, είναι αρκετή για να ζημιώσει γρήγορα τους σωλήνες από ζιρκόνιο και να επιτρέψει στα πλακίδια να εκφυγούν και να συγκεντρωθούν στον πάτο της δεξαμενής. Ή μήπως ένα εκρηκτικό φαινόμενο διασκορπίσει αυτά τα προϊόντα γύρω από τον αντιδραστήρα.

60 «μολύβδινα» ανά «συναρμολόγημα» στους Ιαπωνικούς αντιδραστήρες

Ακολουθεί η πηγή αυτών που θα ακολουθήσουν:

http://allthingsnuclear.org/tagged/Japan_nuclear

Το δοχείο (εδώ ανοιχτό) και η «δεξαμενή» συνδέονται μέσω πορτών,
που λειτουργούν ως λιμένες

Περιοδικά «ο αντιδραστήρας σταματά». Τα ραβδιά ελέγχου ανεβαίνουν,
που μειώνουν τη δραστηριότητά του στο ελάχιστο, αλλά όχι στο μηδέν, γιατί τα προϊόντα των διασπάσεων συνεχίζουν να εξελίσσονται, να διασπώνται αποδίδοντας θερμότητα (60 μεγαβάτ, το δέκατο της ονομαστικής ισχύος σε λειτουργία). Η λιμένα που απομονώνει την κορυφή του αντιδραστήρα με τη δεξαμενή αποθήκευσης είναι ανοιχτή. Το νερό γεμίζει όλο το διαθέσιμο χώρο. Η μεταφορά των συναρμολογημάτων γίνεται τότε
στο νερό,
με τη βοήθεια του γέφυρας και του εκτατικού βραχίονα, είτε για την απομάκρυνση συναρμολογημάτων «χρησιμοποιημένων» είτε για την αντικατάστασή τους με νέα συναρμολογήματα. Ανεξάρτητα, εκτός αν μία διαδικασία επανεπεξεργασίας όπως αυτή της Hague πάρει τη θέση της, τα «χρησιμοποιημένα συναρμολογήματα» θα αποθηκευτούν στη δεξαμενή που βρίσκεται δίπλα, όπου θα συνεχίσουν να θερμαίνουν το νερό της «δεξαμενής αποθήκευσης στοιχείων καταναλωμένων και διαβίωσης για τη μεταφορά νέων στοιχείων».

Μεταφορά των συναρμολογημάτων, κάτω από μία κάλυψη νερού, που λειτουργεί ως φράχτης για τη ραδιενέργεια

Ακολουθεί μία φωτογραφία που δείχνει μία τέτοια μεταφορά, πήρη σε έναν αντιδραστήρα στις ΗΠΑ, στην πυρηνική εγκατάσταση Brown Ferry, στην Alabama.

Μεταφορά ενός χρησιμοποιημένου συναρμολογήματος στη δεξαμενή αποθήκευσης (Alabama)

Η λέξη «cattle chute» επιλέχθηκε λόγω της ομοιότητας μεταξύ αυτών των γεφυρών και των διαδρόμων που οδηγούν τα βοοειδή στο σημείο όπου θα εκτελεστούν.

Η φωτογραφία πήρη από τον χειριστή της γέφυρας. Κάτω από τα πόδια του: το νερό που τον προστατεύει από τη ραδιενέργεια.

Σε μερικά μέτρα κάτω, διακρίνεται ξεκάθαρα η γαλανή λάμψη που αντιστοιχεί στο φαινόμενο του νερού από τη ραδιενέργεια που εκπέμπεται από τα «χρησιμοποιημένα» καύσιμα. Βλέπετε ότι δεν είναι καθόλου αδρανή!!!

Εδώ μία άλλη φωτογραφία μίας δεξαμενής αποθήκευσης για αμερικανικό αντιδραστήρα (Alabama), άδεια, πριν τη χρήση.

Πριν από δεκαετίες είχα επισκεφθεί έναν πειραματικό πυρηνικό αντιδραστήρα Pégase στο Cadarache. Παρατηρώντας μέσα από το νερό, καθαρό, βλέπαμε «όλα τα εσωτερικά του αντιδραστήρα», περικυκλωμένα από μία γαλανή λάμψη, σε δέκα μέτρα κάτω. Ήταν να δεις το θάνατο πρόσωπο, την ακαθάρτη πυρηνική επικίνδυνη ύλη κοντά. Τα σωματίδια εκπέμπονταν με ταχύτητα που δεν ήταν μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός στο κενό, αλλά μεγαλύτερη από αυτή την ταχύτητα
στο νερό,
το οποίο δεν είναι πλέον 200.000 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Το λόγος 200.000/300.000 = 1,5 αντιστοιχεί στο
δείκτη διάθλασης
του νερού. Τα σωματίδια επομένως εκπέμπονταν «με ταχύτητα υπερήχων» σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός στο μέσο και είδαμε πολύ καθαρά πράγματα που μοιάζουν με «κύματα σοκ», που αντιστοιχούν σε αυτό που ονομάζεται
φαινόμενο Cerenkov.
Σε ένα μέσο διαφορετικό από το κενό, ο χρόνος διάδοσης του φωτός επεκτείνεται λόγω του χρόνου απορρόφησης-αναπέμψεως των φωτονίων από άτομα ή μόρια. Αλλά μεταξύ δύο ατόμων, τα φωτόνια κινούνται με 300.000 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο.

PEGASE (35 Megawatts θερμικής ισχύος), πυρηνικός αντιδραστήρας για έρευνα και δοκιμές, διάσπαση στο Cadarache το 1963, είναι μία στοίβα όπου πραγματοποιούνται δοκιμές καυσίμων για αντιδραστήρες ψύξης με αέριο.

Η δεξαμενή του πυρηνικού αντιδραστήρα Pégase είχε μετατραπεί το 1980 για την αποθήκευση 2.703 δοχείων που κλείνουν 64 κιλά πλουτώνιο.

Ακολουθούν οι πηγές αυτών που θα ακολουθήσουν:

http://www3.nhk.or.jp/news/genpatsu-fukushima

http://allthingsnuclear.org/tagged/Japan_nuclear

Κάθε στοιχείο συναρμολόγημα (βλέπε παραπάνω) ζυγίζει 170 κιλά και περιέχει 60 «μολύβδινα». Η δεξαμενή αποθήκευσης του αντιδραστήρα 3 περιείχε τόσα ράβδια «χρησιμοποιημένα αλλά υψηλά τοξικά» όσα... ο πυρήνας του.

Παρακάτω μία εικόνα που διαδόθηκε από την ιαπωνική τηλεόραση NHK, υποδεικνύοντας ότι η βροχή (με θαλασσινό νερό) πρέπει να γίνει σε ύψος 22 μέτρων.

Η βροχή των Ιαπωνικών αντιδραστήρων απαιτεί να στέλνεται το νερό (θαλασσινό) σε ύψος 22 μέτρων (πηγή: ιαπωνική τηλεόραση NHK).

.

Η ράβδος βροχής, στερεωμένη σε ένα κινητό όχημα

Δοκιμή αυτής της ράβδου βροχής

22 Μαρτίου 2011: Όπως αναφέρει ένας αναγνώστης, φαίνεται να είναι μία ράβδος για την προσαγωγή σκυροδέματος από απόσταση, όπως δείχνει αυτή η εικόνα που μου έστειλε (και τον ευχαριστώ για αυτό):

Πράγματι, στα αριστερά βλέπουμε το φορτηγό μεταφοράς σκυροδέματος, με τον κινούμενο μεικτήρα.

Μπροστά, μία τεράστια πλάκα στην οποία η συνδεδεμένη ράβδος επέτρεψε την καλή διάθεση του σκυροδέματος.

Φυσικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία τέτοια ράβδος για να προσαγάγει νερό σε ύψος 22 μέτρων, εκεί όπου η ψύξη μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική. Αν ήταν για να βυθίσει τον αντιδραστήρα μέσα σε σκυρόδεμα, θα ήταν πολύ πιο σοβαρό. Αυτό θα σήμαινε ότι τα όργανα ψύξης των αντιδραστήρων, ή ενός από αυτούς, είχαν καταστραφεί.

Περιμένουμε...

Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε για τους Ιάπωνες ότι η κατάσταση δεν είναι τόσο κρίσιμη όσο φαίνεται στο πρόσωπο του πυρηνικού (με την εξαίρεση του γεγονότος ότι οι θύματα του τσουνάμι σήμερα ανέρχονται σε περισσότερα από είκοσι χιλιάδες).

Είναι όμως αλήθεια ότι αυτά τα γεγονότα μας επαναφέρουν απότομα σε επαφή με τους κινδύνους του πυρηνικού.

21 Μαρτίου 2011: Έθεσα αυτή την πληροφορία στην ημερομηνία που εμφανίστηκε στο ιστοσελίδα της εφημερίδας Ouest-France. Αλλά μου έγινε γνωστή από έναν αναγνώστη μόνο στις 26 Απριλίου, περισσότερο από ένα μήνα αργότερα.

Πηγή:

http://www.courrierdelouest.fr/actualite/saumur/article_-Nucleaire.-Les-Japonais-declinent-l-offre-des-robots-de-Chinon_21399-49_actualite.Htm

Μπορούμε να τίτλο πού:

Η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΤΩΝ ΙΑΠΩΝΩΝ

Πράγματι, οι ανόητοι και απαράδεκτοι του TEPCO είχαν πράγματι απορρίψει μία πρόσκληση από τους Γάλλους να τους προσφέρουν ρομπότ που θα μπορούσαν να επεμβαίνουν σε έναν τόπο όπου διακατέχει μεγάλη ραδιενεργός ακτινοβολία.

Οι ιαπωνικές αρχές είχαν απορρίψει τη γαλλική πρόσκληση για την προσφορά ρομπότ ειδικών για επέμβαση στην πυρηνική εγκατάσταση του Fukushima, θεωρώντας αυτά τα μηχανήματα «ακατάλληλα» για την κατάσταση, δήλωσε τη Δευτέρα η Γαλλική Αρχή Πυρηνικής Ασφάλειας (ASN).

Η EDF είχε ανακοινώσει την προσφορά στο σημείο των ρομπότ που διαχειρίζονται από απόσταση και είναι ικανά να επεμβαίνουν αντί για τον άνθρωπο σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος. Αυτό το υλικό του ομίλου Intra βρίσκεται ακριβώς δίπλα στην πυρηνική εγκατάσταση του Chinon (Indre-et-loire).

Ομάδες εθελοντών μεταφραστών.

Μερικοί αναγνώστες πρότειναν να συμμετάσχουν στη διάδοση αυτής της ανάλυσης της κατάστασης (και άλλων σελίδων αυτού του ιστοτόπου) προσφέροντας τις υπηρεσίες τους ως εθελοντές μεταφραστές. Μερικοί είναι επαγγελματίες μεταφραστές ή/και διγλώσσοι. Αλλά δεν χρειάζεται να είστε σε τέτοιο επίπεδο για να συμμετάσχετε. Το κύριο είναι ότι η πληροφορία να διαδοθεί.

Για την ισπανική γλώσσα,
επικοινωνήστε με
Emilio Lorenzo
ο οποίος θα διαχειρίσει τις διάφορες μεταφράσεις, ενδεχομένως διαιρώντας τις σελίδες

Για την αγγλική γλώσσα,
διάφοροι υποψήφιοι έχουν εμφανιστεί, ειδικότερα για τη μετάφραση. Φυσικά, αυτή είναι η πιο σημαντική γλώσσα, που έχει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να φτάσει σε περισσότερα άτομα.

Ζητώ από αυτούς τους αναγνώστες να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Αν κάποιος από αυτούς μπορούσε να φροντίσει για τη διανομή των σελίδων, ενδεχομένως διαιρούμενες.

Έχουν ήδη ανακοινώσει:

Πρότεινε να μεταφράσει ένα μέρος αυτής της σελίδας, την οποία θα διαιρέσω σε τμήματα, με περίπου ίδιο μήκος με 5 σελίδες κειμένου:

9 Απριλίου:
Συμφωνία για μετάφραση στα αγγλικά:

François Brault
Έχει αποδεχθεί να είναι συντονιστής για όλες τις μεταφράσεις των σελίδων του ιστοτόπου μου στα αγγλικά:

Θα διαιρέσω λοιπόν τις σελίδες του ιστοτόπου μου, που είναι λίγο μακρύτερες, όπως αυτή, εισαγάγοντας χρωματιστές γραμμές διαχωρισμού (πράσινες)

καθώς και σημείωση με αλφαβητικούς χαρακτήρες. Θα ξεκινήσω, για αυτές τις σελίδες που λειτουργούν ως χρονικά, από το κάτω μέρος: Α, Β, Γ, Δ κ.ο.κ...

Αυτό μου επιτρέπει να προσθέσω ενδεχομένως προσθήκες, σημειωμένες: Δ+, Δ++, Δ+++

Αυτά τα πρόσθετα τμήματα θα είναι επίσης περικλεισμένα από γραμμές διαχωρισμού. Αυτό θα επιτρέψει να κρατήσουμε τη μετάφραση ενημερωμένη.

Για την ιταλική γλώσσα, η συντονίστρια είναι:

Πηγαίνετε στην αρχή αυτής της σελίδας που αφιερώνεται στη νομική καταστροφή στην Ιαπωνία

13/5/11:

Στο Agoravox, πώς οι πυρηνικές εγκαταστάσεις αποτελούν πραγματικές σπαθιές του Δαμόκλειου

http://www.agoravox.fr/actualites/societe/article/nucleaire-la-cible-terroriste-93801

Στην Ανατολή, Τίποτα Νέο

8 Απριλίου 2013

Προσθέτω αυτό το στοιχείο στο κάτω μέρος αυτής της μεγάλης σελίδας, που αφιερώνεται στην καταστροφή του Fukushima, εκείνη την εποχή. Είναι αλήθεια ότι είχα δουλέψει πολύ σε αυτό το θέμα, κατά τη διάρκεια των γεγονότων. Πιο κάτω θα βρείτε ένα σύνδεσμο προς μία ομιλία του καθηγητή Hinoaki Koide. Είχε φροντίσει για το μάστερ στην Πυρηνική Ενέργεια στην Πανεπιστημιακή Κορυφή της Κιότο. Παρουσιάζει καλά τα πράγματα.

Αυτό μοιάζει με μία ενδεχόμενη υπενθύμιση. Αυτά τα γεγονότα φαίνονται τόσο μακρινά τώρα. Η Ιαπωνία είναι στο νότιο ημισφαίριο, γνωστό πλέον, όπως μας είχε πει τότε η Cécile Duflot.

Μόλις έγινα 76 ετών και λέω «και τώρα, τι θα κάνω;». Όταν είδα
τις αμέσως προσληφθείσες αποφάσεις από την κυβέρνηση Χολανδίας,
αναγνώρισα ότι ήμουν λίγο συντετριμμένος. Αλλά, έπρεπε να περιμένουμε «σοσιαλιστές» κάτι άλλο από αυτό που είχε γίνει κατά τη διάρκεια της προηγούμενης εκστρατείας του Προέδρου της Δημοκρατίας; Ο Χολανδίας είναι απλώς ένας ανόητος. Αχ, μόλις επιβεβαίωσε την απόφαση για την κατασκευή του EPR. Θα έπρεπε να είχα προσθέσει μία σελίδα στη σελίδα που είναι σε σύνδεσμο. Αλλά αναγνωρίζω ότι δεν είχα τη δύναμη.

Υπάρχει και ένα άλλο, που σας το παρουσιάζω ως ένα νέο. Είναι πολύ καινούργιο, μόλις βγήκε. Η
DCNS
μόλις κέρδισε συμβάσεις για την παροχή μίας υποβρύχιας πυρηνικής εγκατάστασης
Flexblue,
σε ένα ξένο κράτος. Πρέπει να παραδοθεί σε τέσσερα χρόνια.

Υποβρύχια πυρηνική εγκατάσταση Flexblue, επαναχρησιμοποίηση της τεχνολογίας των αντιδραστήρων των υποβρυχίων πυρηνικών

Ειδικότητα Cadarache

Θα προσπαθήσω να έρθω σε επαφή με Honoaki Koide. Βοηθώ όσο μπορώ τον

Ο οικογενειακός μου φίλος και εγώ είμαστε βαθιά πιστοί και πρακτικοί. Ο γιος μας παντρεύτηκε μια μη-ιουδαϊκή (μια "γκοϊμ"). Είχαν δύο γιους. Τους έδωσαμε μια θρησκευτική εκπαίδευση. Αλλά όταν έφτασαν στα 13 χρόνια, την ηλικία της Bar Mitzvah τους

(το ισοδύναμο της "πρώτης ευχαριστίας" των Καθολικών, στον Ιουδαϊκό κόσμο)

απορρίφθηκαν.

• Είναι φυσιολογικό. Η μητέρα τους δεν είναι Ιουδαία. Ξέρετε πολύ καλά ότι η Ιουδαικότητα μεταδίδεται από τις γυναίκες. Αν ο πατέρας τους ήταν ένας "γκοϊμ", θα μπορούσαν να τους δεχτούν στο συνεδριακό. Αλλά στην περίπτωση των δύο εγγονών σας, αυτό είναι αδύνατο...

• Δεν θα μπορούσαμε να το αλλάξουμε κάπως;

Ο ραββίνος χαμογελούσε και αυτός ο άνθρωπος χάνει το χρόνο του. Πολλές κοινωνικές συμπεριφορές είναι έτσι, σε όλο τον κόσμο, περιορισμένες από συμπεριφορές από ένα άλλο παλιότερο χρόνο. Επίσης, αυτός ο κανόνας δεν υπάρχει στο Πεντάτευχος, στο τμήμα της Βίβλου που αντιστοιχεί στο Παλαιό Διαθήκη. Είναι ένας πιο πρόσφατος προσθήκη,

ραββινικός

, όπως πολλές από τις συνήθειες του ιουδαϊκού κόσμου.

Ο Μεγάλος Ραββίνος Bernheim είναι ασκενάζ, των προγόνων του είναι από την Κεντρική Ευρώπη (αντίθετα με τους Σεφαρδίτες, που προέρχονται από τον ανατολικό κόσμο). Η γυνή του εφαρμόζει τους κανόνες ασκενάζ με την πιο αυστηρή δυνατή τρόπο. Διαβάζω ότι φοράει ένα ... κούρεμα. Γιατί; Γιατί, μου είπε ένας φίλος Ιουδαίος, ο πιο αυστηρός κανόνας των ασκενάζ προβλέπει ότι οι γυναίκες πρέπει να κοντεύουν το κεφάλι τους. Όσον αφορά τον Ραββίνο Bernheim, δεν χειρίζεται τα χέρια των γυναικών.

Μεταξύ αυτών και των ισλαμιστών, θα μπορούσε κάποιος να τους πάρει έναν για να τον χτυπήσει τον άλλον.

Σας προτείνω, για να αλλάξουμε την ατμόσφαιρα, να ακούσετε τις δηλώσεις ενός αξιόπιστου ατόμου, του Hiroaki Koide. Θα μας αλλάξει, ακόμα και αν για να βρείτε λίγο αέρα που δεν είναι ρυπαρός πρέπει να τον ψάξετε μέχρι την Ιαπωνία.

http://www.youtube.com/watch?v=VUbWz9ydm0I&NR=1&feature=endscreen

Στη χώρα μας, στο έδαφός μας, τέτοιος άνθρωπος δεν υπάρχει απλά.

Δείτε επίσης:

http://fukushima.over-blog.fr/ J

είχα αντιληφθεί γιατί, σε ορισμένες γραμμές του μετρό του Παρισιού, ένα σύστημα διπλών αυτόματων πορτών απαγορεύει την πρόσβαση στις γραμμές.

Είναι για ... να αποτρέψει τους αυτοκτονίες!

26 Απριλίου 2013.

Αντίδραση ενός αναγνώστη.

Καλησπέρα Ζαν-Πιερ,

Διάβασα το άρθρο σας της 8 Απριλίου 2013,

Αυτό που με ανησυχεί στην αποκάλυψη του ψεύτη υπουργού, είναι "το δέντρο που κρύβει το δάσος",

Η υποκριτική δεξιά φωνάζει για τον Λύκο, η αριστερά παίζει το θέατρο. Ο Με Μπενκασέμ φαίνεται να κλαίει δάκρυα χάμου όταν ο υπουργός του αναγνωρίζει τα αμαρτήματά του (πραγματοποιημένα από όλους)...

Αλλά θυμάμαι μια φράση που έκανε τρίψιμο όταν ο πρώην πρόεδρος της ELF, που ήταν κρυμμένος στη Θαϊλανδία, επέστρεψε στη Γαλλία με τα χέρια δεμένα, η πρώτη φράση που εξέφρασε στο αεροδρόμιο Roissy CDG μπροστά στους δημοσιογράφους ήταν, αναφέρω:

• Έχω τα μέσα να εκραγεί περισσότερες από 200 φορές τη Δημοκρατία

Δήλωσε επίσης ότι το 70% των βουλευτών έχουν λογαριασμό στη Ζυρίχη ή σε ένα κρυφό σημείο, (το φαγητό είναι καλό, όλοι το καταλαβαίνουν από καιρό) αλλά αμέσως μετά την επιστροφή του από τη Θαϊλανδία, η γλώσσα του ήταν ξεκαθαρισμένη και έτοιμη να αποκαλύψει, έτσι τους έκαναν να το ξεφορτωθεί μόνο του κατά τη διάρκεια του ύπνου του σε μια φυλακή μιας φυλακής...

Αυτές οι αποκαλύψεις δεν θα τις δούμε ποτέ, λόγω της συμφωνίας που αντιστοιχεί σε ένα συμφωνία μη επίθεσης μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων που έχουν παραπονιές. Αλλά θα ήθελα πολύ να δω τη Ρεπουμπλικανική Ένωση να δημοσιεύει σε μεγάλο τύπο τις λεπτομέρειες των αναδρομικών ποσών του Ζιαντ Ταχιεντίν στην υπόθεση των πωλήσεων όπλων στο Πακιστάν, για παράδειγμα..., και τα φάκελα της ιδιοκτήτριας της ΟΡΕΑΛ, και πολλά άλλα που δεν θα γνωρίσουμε ποτέ, η αμνηστία είναι τώρα 5 χρόνια και οι πολιτικοί είναι αμνηστευμένοι αυτομάτως...

Όλα αυτά δίνουν την εντύπωση μιας Μασκαράδας Μεγέθους Φύσης όπου η Αριστοκρατία και η Αυλή φαίνονται,

στο στυλ των "Προσεκτικών Αντικειμένων" να πείσουν τον λαό ότι είναι αμομφαντικοί...

Όπως λέτε τόσο καλά, τα αυτοκτονίες των απελπισμένων είναι ημερήσιες, και είναι πολύ περισσότερες από 450 το χρόνο.

Γνώρισα τον Ιούνιο του 2006, 4 έως 5 αυτοκτονίες ανά εβδομάδα στη γραμμή του μετρό Νο 1 μεταξύ της Διάστασης και της Ετοιμότητας.

Αυτό ξεκίνησε την Παρασκευή το απόγευμα ή την Πέμπτη, τελικά τελειώσανε 5 χρόνια αργότερα να τοποθετήσουν γυαλιά πλεξιγλάσιου σε αυτόματες πόρτες που ανοίγουν μόνο όταν το μετρό είναι σταθμευμένο, και αυτό σε όλες τις στάσεις της γραμμής 1, περίπου από 2 χρόνια τώρα

Αλλά τι να κάνουμε, οι αυτοκτονίες είναι πάντα εκεί και τώρα μεταφέρονται συχνά στη γραμμή του RER B

σε τμήματα όπου αλλάζουν από RER ομνίβους και ευθείες που περνούν στα σταθμά τους με πολύ υψηλή ταχύτητα.

Επιπλέον, αυτό που με έκανε να πονέσω είναι ότι από πολλά χρόνια τώρα έχω δει και συνεχίζω να δω το βράδυ στο Παρίσι άτομα ηλικιωμένα χωρίς κατοικία, δεν μπορούν να πληρώσουν τον μισθό τους, και κοιμούνται σε μεγάλο αριθμό στις στάσεις του RER όπως αυτή της Auber. Έχουν ακόμα "ειδικές θέσεις" που τους παρέχει η RATP, όπου κοιμούνται σε χαρτοκιβώτια και άλλα φθαρμένα καλύμματα, ένα πραγματικό ταφείο για ανθρώπους που συνέβαλαν στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας όταν ήταν νεότεροι.

Αλλά χειρότερα: έχω δει πριν ένα χρόνο και μισό κατά την περίοδο του Σαρκοζί πρώτος άτομα ηλικιωμένα χωρίς κατοικία σε σημαντικό αριθμό, έξω στο ψυχρό στο επίπεδο της στάσης του μετρό Saint Michel στη γωνία του Βουλευτικού Οδού Saint Germain και 2 βήματα από το Gibert, ένας κύριος, ένα βράδυ το χειμώνα, που φαίνεται να μην θέλει τίποτα παρά μόνο να πεθάνει. Καθισμένος κατά μήκος ενός κτιρίου, το αφήνει να πεθάνει στο ψυχρό. Παρά την επέμβαση δύο περαστικών, αρνείται κάθε βοήθεια, έρχονται οι πυροσβέστες.

Αλλά αυτό δεν το είχαμε δει ποτέ πριν.

Σκέφτομαι τον υποκινητή της εποχής, τον Σαρκοζί, τον ομιλητή των τραπεζικών μαφιά, που έκανε ένα αεροπλάνο μεγαλοπρεπές.

Δεν μπορώ πλέον, ξεσπάω, και αυτή η παρακμή, είναι σε όλα τα επίπεδα.... υπάρχουν μόνο κλάσεις...

Πώς αυτοί οι άνθρωποι που προέρχονται από τις επιχειρήσεις των Εναρξιακών, όπου ο βαθμός είναι το μόνο που κερδίζει έναννε, που δεν μπορούν να υπηρετήσουν τον έναν χώρα με ειλικρίνεια: είναι ήδη προετοιμασμένοι για να υπηρετήσουν τα συμφέροντά τους και την καριέρα τους όπως το βλέπουμε πολύ καλά στη συνέχεια.

Ακόμα και μικρές ανθρωπιστικές οργανώσεις στο Παρίσι ήταν ακόμα και πριν από ένα χρόνο, διαλυμένες εντός της διαταγής του Δελανό, και τα γραφεία τους καταστράφηκαν με τον ίδιο τρόπο υπό την προφορά ότι κάθε κοινωνική επέμβαση προς τα άτομα που είναι σε ανασφάλεια θα πρέπει να λάβει πρώτα την έγκριση του Σοσιαλιστικού Κόμματος, και να το περάσει από αυτό. Ο Δελανό είναι μάρκετινγκ πολιτικής καριέρας, και για τον ίδιο δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα των ανθρώπων που πάσχουν.

Περπατάμε πάνω στο κεφάλι μας.

Φοβούμαι ισχυρά μια έξαρση των ακραίων φασισμών στην Ελλάδα και την Ισπανία, όπου οι φανατικοί είναι εκεί ακόμα στη σκιά. Το μόνο που θα καταφέρει αυτή η ανόητη πολιτική των ανίκανων όλων των πλευρών υπηρετώντας το Χρηματιστήριο, είναι η ίδρυση φασιστικών κρατών στην Ευρώπη.

Αρκεί να καταρρεύσει η Ιταλία και θα υπάρξει η αλυσιδωτή κατάρρευση στη συνέχεια. Στη συνέχεια, ο Ολάντ θα κάνει τις μεταρρυθμίσεις που ήθελε ο Σαρκοζί, αλλά θα προσθέσει λίγο λάδι για να περάσει λιγότερο απαραίτητα. Θα ρυθμίσει σύντομα την τιμή του φυσικού αερίου. Η Μαργαρίτα Θάτσερ θα έχει επικροτήσει, και θα επιτρέψει τις εξορύξεις φυσικού αερίου. Το Standard & Poor, το οποίο η εργασία του είναι να είναι Τραπεζικοί Μαφιόζοι, τα "μπανκστερς", μόλις δημιούργησε μια θυγατρική για την εξόρυξη φυσικού αερίου και θα μας πει ότι όλα αυτά είναι για το καλό μας...

Ο Ολάντ είναι υπηρέτης των ίδιων διευθυντών που έχει το προηγούμενο καθεστώς.

Ο τόνος έγινε κατά τη δημιουργία της κυβέρνησης όταν ο Με Μπενκασέμ ανακοίνωσε και αυτό με το οποίο με είχε επηρεάσει, έτσι έτρεξα, αναφέρω:

• Ως προς τη συμπόνια με τους ανθρώπους που πάσχουν, οι υπουργοί αποφάσισαν να μειώσουν το μισθό τους από 17.900 ευρώ ανά μήνα σε 13.900 ευρώ ανά μήνα.

( αυτό φυσικά όλα τα έξοδα πληρώνονται εκτός του "μισθού" που αναφέρεται βέβαια ... )

Μόνο 4 ημέρες μετά την εκλογή του Ολάντ, ήξερα εκ των προτέρων τι να περιμένω, και σκέφτηκα:

• Μασκαράδα, το φαγητό είναι πολύ καλό, κάνουν και θα κάνουν όπως τα άλλα.

Το "αλλαγή" έπεσε στα βάθη των χαλάσματος μέσα σε 4 ημέρες μόνο...

Και καθώς υπάρχουν λίγα αξιόπιστα άτομα, όλες οι πλευρές, δεν υπάρχει σχεδόν καμία μελλοντική προοπτική, ή ελπίδα ότι θα αλλάξει,

Όλοι έχουν περάσει από τα ίδια μούλα, βγαίνουν από τις ίδιες σχολές και υπερασπίζουν τα ίδια συμφέροντα και τα ίδια λόμπι. Είναι ένας ψευδορούσος πιθανώς που χρειάζεται και θα τοποθετήσει τα τραπεζικά συστήματα υπό έλεγχο με δικαίωμα αναίρεσης, αλλά φοβούμαι πολύ ότι στο τέλος θα υπάρξει μια οικονομική κατάσταση που θα οδηγήσει στο σενάριο της Αργεντινής, και την άνοδο φασιστικών κυβερνήσεων στο τέταρτο ή το τρίτο της Ευρώπης.

Βλέπουμε να καταρρέει ένας κόσμος που, για την προσέλκυση και την απεριόριστη όρεξη για χρήμα, έχει κόψει το κλαδί στο οποίο καθόταν, και δεν βλέπω πολύ τι θα υπάρξει μετά....

Πολύ θερμά Χαιρετισμάτα.

Φιλιππ Μ.

Είμαι πλήρως σύμφωνος με αυτόν τον αναγνώστη.

Παρακολουθώ λίγες νέες. Το καλοκαίρι του 2012, με τη βοήθεια ενός φίλου, είχα καταγράψει έξι ώρες βίντεο, από τα οποία τρία ήταν για την πυρηνική ενέργεια, ιδιαίτερα για την Συγχώνευση. Αλλά, για να τα ανεβάσεις στο διαδίκτυο, χρειαζόταν να τα εξοπλίσεις με εικόνες. Δεν μπορούσα να κάνω αυτό το έργο, σε ηλικία 76 ετών, παράλληλα με όλα τα άλλα που διαχειρίζομαι. Εκείνος, τελικά, ένας άνθρωπος από το Μαρσέιλλε, το κάνει. Αυτά τα βίντεο θα συναγωνιστούν εκείνα που έχω καταγράψει, και που

Ζαν Ρομπιν

που τα πουλάει, σε μορφή DVD, στο δικό του κέρδος, ενώ συμφωνήθηκε ότι θα επιστρεφόταν 3 ευρώ στο

Savoir sans Frontières

για κάθε DVD που πουλήθηκε. Αυτό είναι ένας ιδιωτικός χειρισμός. Αλλά τι να περιμένεις από ένα τέτοιο πρόσωπο, έναν "ιδεολογικό χαμηλόπετο", που παρουσιάζεται ως "φαλαγγιστής ιδεολογικός".

Αν αυτός ο άνθρωπος που ασχολείται με την εικόνα αυτών των βίντεο, που ήταν στο δίσκο μου από τον Αύγουστο 2012, κάνει αυτό το έργο, τότε θα τοποθετηθούν αμέσως στο YouTube, και θα το ανακοινωθεί αμέσως.

Ένας χρήστης που κατοικεί στο Αιξ θα έρθει αύριο το πρωί, να με βοηθήσει να διορθώσω την κολύμβηση μου, στην οποία είναι αναπτυγμένη η υγεία μου, και η οποία ήταν κατεστραμμένη από 3 μήνες.

Διαφωνώ ένα νέο βιβλίο, που δεν θα είναι, αυτό το βιβλίο, στα χέρια ενός εκδότη (ανεπαρκής και ανεύθυνος).

Φίλοι μου με βοηθούν να μετατρέψω την ιστοσελίδά μου (7 γιγαμπάιτς! ) σε Word Press, έργο που δεν ήθελα να εμπιστευτώ παρά μόνο σε ανθρώπους στους οποίους έχω πλήρη εμπιστοσύνη.

Θα ήθελα να έχω απόψεις αναγνωστών σχετικά με τις παραγωγές του

Jesse Ventura

. Αυτές είναι ορισμένες από τις βίντεο του, που έχουν υποτίθεται ότι έχουν γίνει μεταφράσεις.

25 Απριλίου 2013:

Πριν πάτε παρακάτω. Δεν καθυστέρησε και έχω την απάντηση στην ερώτηση που έθεσα, σε λίγες ημέρες. Παρατηρήστε το πλαίσιο που ακολουθεί, όπου έδωσα τις διευθύνσεις των βίντεο του Jesse Ventura, μεταφρασμένα στα γαλλικά.

Αυτά τα βίντεο έγιναν γρήγορα απομακρυνθεί. Μια ιδιαίτερη συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική συμπτωματική σ

( ... ). Δεν προσπαθούσαμε πλέον να αποδείξουμε σε κάθε άρθρο την πραγματικότητα της ψυχρής σύγκρουσης, καθώς όλο το αναγνωστικό κοινό είχε ήδη πειστεί (...); αυτό μας επέτρεψε να παράγουμε άρθρα που είχαν μια πιστοποίηση που δεν ήταν απαραίτητα απόλυτη (...), αλλά προσέφεραν κάθε φορά μια συνεισφορά στον τομέα.

Όσον αφορά τα θεωρητικά άρθρα, σκέφτηκα ότι είναι πολύ δύσκολο να κρίνει κανείς την ισχύ μιας θεωρίας, έτσι πήρα τον κίνδυνο, ως επιμελητής και χωρίς να ξέρω τι θα φέρει το μέλλον, να είμαι ανοιχτός στις νέες ανακαλύψεις.

Καλύτερα να είσαι λίγο χαλαρός

( ... ) με την πιθανότητα να βρεις μια σωστή θεωρία, παρά να είσαι πολύ αυστηρός και να την πάρεις χαμπάρι, καθώς βγαίνεις πολύ έξω από τα συνηθισμένα δρόμια. )

Αυτή η χαλαρότητα είναι το τέλος της οποιασδήποτε πίστης. Αυτή η αποδοχή είναι η πόρτα ανοιχτή στην αυτοδιαστροφή.

Ο Biberian αφιερώνει 5 σελίδες στην αλχημεία

και αναφέρει τη συνάντησή του με τον αλχημιστή Albert Cau, το 1998. Προσπαθεί, υπό την οδηγία του, να κάνει μια πείρα, και στη σελίδα 161:

Μια λύση θα μπορούσε να είναι πιθανή: να πέσει τήγει αργύριο σε άσβεστο. Η θερμική κρούση θα πρέπει να παράγει τη μετατροπή. Έχω κάνει μερικές πειράματα αυτού του τύπου, αλλά και πάλι χωρίς επιτυχία.

Πολύ πιο κοντά, σε αυτό το σύντομο κεφάλαιο, των 5 σελίδων, ο Biberian αναφέρει την ανάλυσή του των "αργυρών νομισμάτων που ισχυρίζονται ότι είναι αλχημικά", που κρατούνται σε ένα γερμανικό μουσείο. Έλεγχος στην αναλογία των ισοτόπων, με την ελπίδα να ανακαλύψει μια διαφορετική αναλογία από αυτή που βρίσκεται στο φυσικό αργύριο. Αρνητικά αποτελέσματα.

Σύντομα, αυτό το κεφάλαιο μπορεί να περιγραφεί με τη φράση:

• Όταν δεν έχω τίποτα να πω, το λέω...

Σημαίνει ότι η αλχημεία είναι ψεύτικη; Δεν θα πήγα τόσο μακριά και θα αναφέρω μια προσωπική εμπειρία (έχω τόσα πολλά να πω και ... να κάνω).

Περίπου την ίδια περίοδο, ο Cau έρχεται σε επαφή μαζί μου. Ζει φτωχικά σε ένα μικρό δωμάτιο, στο Παρίσι, και αναζητεί ένα χορηγό, που θα χρηματοδοτήσει τις έρευνές του. Για να κάνει αλχημεία, το πρώτο πράγμα που χρειάζεται είναι ένας φούρνος αξιοπρεπής. Ο Cau δεν μπορεί να πειραματιστεί στο δωμάτιό του. Έτσι, κάνει τα πειράματα στο κήπο της αδερφής του, στα προάστια του Παρισιού.

Γνωρίζει ότι είμαι φίλος με τον Alain D., έναν πλούσιο βιομήχανο της νότιας Γαλλίας, που διαθέτει ένα ιδιωτικό αεροπλάνο που χρησιμοποιεί για τις πολλές επαγγελματικές του μετακινήσεις, και τον προτείνει να κάνει την παρουσίαση της μετατροπής ενός υλικού σε χρυσό. Προτείνουμε την παρακάτω συμφωνία: Θα αγοράσουμε εμείς τα υλικά και θα κάνουμε το πείραμα με τα χέρια μας, υπό την οδηγία του. Εκείνος δεν θα αγγίξει τίποτα. Αν το αποτέλεσμα είναι θετικό, ο Alain θα του πληρώσει ένα ηλεκτρικό φούρνο υπερυψωμένης θερμοκρασίας, που θα μπορεί να φτάσει σε υψηλές θερμοκρασίες τα δείγματα μερικών κυβικών εκατοστών, τοποθετημένα σε ένα κρατήρα. Ο Alain θα πληρώσει τα ταξίδια και την κατοικία.

Ο Cau αποδέχεται. Πρόκειται για πειράματα που ονομάζονται spagyria, όπου το αργύριο θα μετατραπεί σε χρυσό. Ο Alain αγοράζει αργύριο και το δεύτερο συστατικό: άσβεστο. Η γυναίκα του κάνει ποτήρια σε ένα φούρνο, που θα χρησιμοποιήσουμε. Προσεκτικός, ο Alain αγόρασε μάσκες πλεξιγλάστερ και χειροπετάλια προστασίας. Ο Cau παραμένει σε απόσταση και δεν αγγίζει τίποτα. Σε απόσταση 10 μέτρων, δίνει τις οδηγίες του. Εκτελούμε τις εντολές του:

• Τοποθετούμε σε τήξη, στο φούρνο, και σε ένα κρατήρα ανθεκτικό στη θερμότητα ένα μείγμα αργυριού και άσβεστου.

• Είμαι υπεύθυνος για την άνοιξη και την κλείσιμο της πόρτας του φούρνου.

• Όταν θεωρούμε ότι το μείγμα είναι σε κατάσταση τήξης, ανοίγω την πόρτα. Ο Alain πιάνει τον κρατήρα με καρφιά και αμέσως ρίχνει το μείγμα του τήγματος αργυριού και του άσβεστου σε ένα κυλινδρικό δοχείο διαμέτρου 30 εκατοστών και ύψους 40 εκατοστών, γεμάτο με νερό από το αυτοκίνητο.

• Το νερό βράζει δυνατά. Αλλά, πολύ γρήγορα, όταν το φαινόμενο της βρασμού σταματά, μπορούμε να ανακτήσουμε ένα αντικείμενο. Στην πραγματικότητα, αυτό το μείγμα σε τήξη έχει μετατραπεί σε κάτι που μοιάζει πολύ με κορν σούπα, ακόμα και στις διαστάσεις του.

Ο Cau μας προειδοποιεί: αυτό δεν τους βγαίνει πάντα. Αλλά όμως σχεδόν συχνά. Ας πούμε,

μια φορά στις δύο

. Τότε ακούγεται το ισοδύναμο ενός ισχυρού χτυπήματος πιτσιρικάδας, που υποδηλώνει μια κρουστική κύμα. Και τότε, ως έκπληξη, αυτό το κορν σούπα είναι "χρυσοπλακωμένο". Δεν πρόκειται για μια ελαφριά ανακλαστική. Όχι, όλες αυτές οι μεταλλικές φυσαλίδες, κενές και μικρής διαμέτρου, είναι τώρα πλήρως "χρυσοπλακωμένες".

Δυστυχώς δεν το έχω κρατήσει. Ο Alain μπορεί να έχει ένα στο σπίτι του.

Είναι χρυσός; Ο Cau εμποδίζει μια από αυτές τις μικρές χρυσοπλακωμένες σφαίρες, που αφαιρείται με καρφιά, από αυτό το αντικείμενο μεγέθους 4 ή 5 εκατοστών, και το βυθίζει σε νιτρικό οξύ (παρακολουθούμε τις κινήσεις του συνεχώς). Το αργύριο μετατρέπεται σε νιτρικό αργύριο, υγρό. Υπάρχουν λεπτές φυλλίδες στον κύλινδρο δοκιμής. Η ποσότητα είναι ελάχιστη και μπορεί να υπολογιστεί σε κλάσματα του χιλιοστού. Αλλά μπορεί να διακριθεί πολύ καλά αυτό το ιζήμα.

Ο Cau συνεχίζει την ανάλυση. Τα φυλλίδες διαλύονται σε

χρυσόχρημα

. Και συμπεραίνει "είναι πραγματικά χρυσός".

Θα ήταν απαραίτητο να συνεχίσουμε με ένα φασματόμετρο μάζας. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το αν έχει ή όχι, το χρυσό χρώμα και το λαμπερό των "φυσαλίδων" ήταν αναπόφευκτο. Το αργύριο ήταν γκρι και ηλικιωμένο.

Ο Alain βγάζει το βιβλίο του εισηγμένων και πληρώνει το ποσό του φούρνου υπερυψωμένης θερμοκρασίας: 3000 ευρώ. Ο Cau φεύγει για το Παρίσι την ίδια βραδινή ώρα. Όταν τον οδηγούσα στο σταθμό, του είπα:

• Φυσικά, αν πρόκειται πραγματικά για χρυσό αλχημείας, δεν μπορούμε να πούμε ότι ο τρόπος είναι βιομηχανικά κερδοφόρος, με τις ποσότητες που παράγονται και την ενέργεια που καταναλώνεται. Αλλά βλέπω έναν τρόπο να σας κερδίσετε λίγο χρήμα. Γιατί, με τον φούρνο που σας προσφέρει ο Alain, γιατί να μην παραγάγετε αυτές τις φυλλίδες; Μπορείτε να τις περιλάβετε σε ένα διαφανές ρητίνη και να τις πουλήσετε ως μεταλλικά κοσμήματα, ως κολιέ, ως δαχτυλίδια, σε λογική τιμή, ως δείγματα χρυσού αλχημείας, με ένα πιστοποιητικό υπογραφής σας και με εξηγήσεις.

Ο Cau με κοίταξε με το βλέμμα του. Δεν ξέρω τι έγινε με αυτόν τον άνθρωπο.

Σταματήσαμε εκεί. Ο Alain και εγώ είχαμε πολλά άλλα προβλήματα τότε. Δεν είχαμε χρόνο να εξετάσουμε αυτό το θέμα. Επίσης, ανοίγοντας και κλείνοντας την πόρτα του φούρνου, τον έχασαμε λόγω των θερμικών τάσεων. Η πόρτα δεν κλείνει πλέον και η γυναίκα του Alain έχει αντιδράσει γιατί τον έχασαμε. Η αλχημεία δεν ενδιαφέρεται για τίποτα. Μόνο άνθρωποι μπορούν να όνειρα πράγματα τέτοια.

Περιείχε το χρυσό που χρησιμοποιήσαμε ίχνη χρυσού; Θα ήταν εύκολο να το επαληθεύσουμε. Θα έπρεπε να πάρουμε μια μικρή ποσότητα αυτού του χρυσού, "μη επεξεργασμένο", με την ίδια μάζα με το δείγμα που αναλύσαμε από τον Cau, και να το διαλύσουμε σε νιτρικό οξύ. Αν περιείχε χρυσό, τότε θα σχηματίστηκε ένα ιζήμα στον κύλινδρο δοκιμής.

Αν δεν υπήρχε αυτό το ιζήμα, τότε θα ήταν πολύ ενδιαφέρον.

Αλλά το ζωή είναι ένας ρεύμα. Δεν είχαμε ποτέ τη δυνατότητα να επιστρέψουμε σε αυτό το θέμα. Αν κάποιος θέλει να επαναλάβει αυτό το πείραμα, είναι απόλυτα ασφαλές, σε κανένα σημείο και, νομίζω, πολύ πιθανό να είναι αναπαραγώγιμο. Ο Alain είχε αγοράσει "αργύριο βιομηχανίας", ο Cau δεν μπορούσε να παραπλανήσει.

Σε κάθε περίπτωση, υπάρχει ένα απίστευτα εντυπωσιακό φαινόμενο. Ακόμα και αν αυτό το αργύριο περιείχε χρυσό, ποιο φαινόμενο μπορεί να έριξε αυτό το μέταλλο, το οποίο έχει επικαλύψει, πιθανώς σε πάχος μερικών μικρονίων, την εξωτερική επιφάνεια του "κορν σούπας αργυριού" ;

Ο Biberian αφιερώνει ένα κεφάλαιο 7 σελίδων στις βιολογικές μετατροπές,

που ανακοινώνονται με τρόπο επιτηδευμένο στη σελίδα της ανακοίνωσης.

Στη σελίδα 151 γράφει:

• Αφού δεν είμαι χημικός, και δεν ξέρω πώς να κάνω ποσοτικές μετρήσεις χημείας ... δεν έχω ποτέ αγαπήσει τη χημεία, με τα σωληνάκια και τις ακριβείς δοσολογίες

(...)

Αναφέρει αμέσως πειράματα που έγιναν από κάποιον Kervran. Στο άρθρο του στη σελίδα 207

Corentin Louis Kervran

αναφέρεται στη σελίδα 212. Φαίνεται ότι έχει πεθάνει (1901-1983). Μεταφράζω:

• Ο Kervran είναι πιθανότατα ο πιο γνωστός επιστήμονας που έχει εργαστεί στον τομέα των βιολογικών μετατροπών. Διέθετε ένα ευρύ γνωστικό πεδίο σχετικά με τις εγκαταστάσεις, τη γεωλογία και την πυρηνική φυσική. Έχει δημοσιεύσει τις ανακαλύψεις του σε δέκα βιβλία στα γαλλικά. Κάποια από αυτά έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά. Έχει επίσης υποβληθεί για το Βραβείο Νόμπελ.

Στη Wikipedia αναγράφεται:

Το 1993, παραλαμβάνει

(εντός της ανακοίνωσης)

το

παρωδικό

βραβείο Ig Nobel της Φυσικής για την έντονη ανακοίνωση ότι το ασβέστιο των αυγών των κοτόπουλων δημιουργείται από έναν διαδικασία ψυχρής σύγκρουσης.

Το βραβείο Ig Nobel

(ονομαστικά με το παίγνιο λέξεων μεταξύ "βραβείο Νόμπελ" και του επιθέτου "απαξιωτικό") είναι ένα παρωδικό βραβείο που απονεμείται σε ατόμα των οποίων τα "ευρήματα" ή τα "επιτεύγματα" μπορεί να φαίνονται παράξενα, γελοιώδη ή ανόητα. Πολλές φορές είναι απαξιωτικά και κριτικά, τα βραβεία είναι σκοπιμότερα να τιμήσουν το απρόσμενο, να τιμήσουν τη φαντασία και να ενθαρρύνουν το ενδιαφέρον για τις επιστήμες, την ιατρική και την τεχνολογία.

Φαίνεται να υπάρχει μια σημαντική διαφορά μεταξύ "

... να πάρει το παρωδικό βραβείο Ig Nobel

" και "

... να υποβληθεί για το Βραβείο Νόμπελ

". Φαίνεται ότι το έργο του Jean-Paul Biberian είναι ένας καταχωρισμός όπου δεν ελέγχει τίποτα στο "καταγραφή γεγονότων που θεωρεί ότι είναι αποδεδειγμένα". Πράγματι, κάθε φορά που βυθίζομαι στο βιβλίο του, το οποίο είναι ένα ασαφές καλλιτεχνικό χάος, ανακαλύπτω νέες ... σφαλμάτα.

Στη σελίδα 152

Ο Biberian γράφει:

Έχω επιτυχώς αναπαράγει μια μερική εμπειρία του Kervran.

Πού, πότε, πώς; Πού δημοσιεύτηκε;

Δεν ξέρω αν αυτές οι βιολογικές μετατροπές είναι ή όχι πραγματικότητα. Έχω δει αρκετά στη ζωή μου για να ξέρω ότι οι επιταχυνόμενες συμπεράσματα, σε οποιαδήποτε κατεύθυνση, είναι πάντα επικίνδυνα. Θυμάμαι συζητήσεις για το ασβέστιο στα αυγά των κοτόπουλων "που δεν μπορούσαν να το απορροφήσουν από τη διατροφή τους". Ένας σχολιαστής του Kervran πρότεινε ότι αυτά τα πουλιά ίσως να είχαν πάρει ασβέστιο από το σκελετό τους, ή γενικότερα, από αυτό που υπήρχε ήδη στο σώμα τους, στις κύτταρά τους.

Στη σελίδα 205

του βιβλίου του, θα διαβάσετε

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Επιλογή άρθρων επιστημονικών που δημοσιεύτηκαν

σε διάφορες επιτροπές αξιολόγησης

, στην αγγλική γλώσσα

Αυτό ξεκινά με ένα άρθρο του Jean-Paul Biberian. Παρατηρήστε πάνω τι γράφει, σε μικρό γράμμα:

1. Condensed Matter Nucl. Sc. 7 (2012) 11-25

Αυτό είναι ... το περιοδικό στο οποίο ο Biberian είναι ο εκδότης και ο μόνος κριτής για τη γαλλική γλώσσα, από το 2006. Η λίστα των άλλων μελών της επιτροπής είναι αναγραφεί σε σημείωση ποδόσφαιρο στη σελίδα 192.

Πράγματι, ό,τι λ brille δεν είναι πάντα χρυσός.

Έχω δημοσιεύσει βιβλία σε ένα θέμα πολύ αμφιλεγόμενο: το θέμα των ΟΒΝΙ. Κάποια από τα βιβλία μου περιείχαν την αναπαραγωγή άρθρων και επικοινωνιών επιστημονικών. Αλλά πάντα ήταν δημοσιεύσεις υψηλού επιπέδου, με πραγματική επιτροπή αξιολόγησης και παρουσιάσεις σε διεθνή συνέδρια, στο κορυφαίο επίπεδο της ειδικότητας. Στη Νότια Κορέα, το 2009 και στο Πράγα, το 2012, ο Doré και εγώ παρουσιάσαμε πειραματικά αποτελέσματα, αναπόφευκτα και υψηλού επιπέδου, που προέκυψαν από πειράματα που έγιναν στο ... γκαράζ του. Πάντα θα είμαι έτοιμος να απαντήσω αμέσως σε οποιαδήποτε αμφιβολία για αυτές τις εργασίες. Ο θρασύς Doré ολοκληρώνει, πάντα στο γκαράζ, τις εργασίες που θα αποτελέσουν την επόμενη παρουσίαση μας, σε ένα συνέδριο όπου θα ευχαριστήσουμε τις δωρεές που έγιναν στην οργάνωσή μας

UFO-science

.

Προσωπικά, είμαι "απαγορευμένος από τα σεμινάρια" για χρόνια. Περισσότερα από 20 χρόνια, σίγουρα. Η πόρτα του Ινστιτούτου Υψηλών Μελετών του Bure στο Yvette μου είναι κλειστή, από τον Ακαδημικό Thibaud Damour, ο οποίος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει κάποιον δημοσίως, αντιμέτωπα. Το ίδιο για το σεμινάριο του Carlo Rovelli, στο Μαρσέιλλα. Το ίδιο στο Ινστιτούτο Αστροφυσικής του Παρισιού (

υπόθεση Alain Riazuelo

), ή για τον Joa Magueijo στο Imperial College, Λονδίνο (σχετικά με τη θέση της ταχύτητας του φωτός). Όλοι αποφεύγουν την κατάσταση. Όλοι γνωρίζουν ότι σε 40 χρόνια, σε σεμινάρια, δεν έχω χάσει ποτέ μια μάχη. Ο Riazuelo δεν θα κρατούσε ένα γύρο απέναντι σε μένα, στο ταμείο του, και το ξέρει πολύ καλά.

Ο Alain Blanchard είχε επίσης αποφύγει δημοσίως, σε μια αίτηση που είχα κάνει μπροστά στους συναδέλφους μου, κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου που έδινε, στο παρατηρητήριο του Μαρσέιλλα, όταν ήμουν ακόμα σε λειτουργία εκεί. Έχω διαβάσει μπροστά στους συναδέλφους μου την ανοήθεια που είχε διατυπώσει για τις εργασίες μου στην κοσμολογία, στο πλαίσιο της επιτροπής του CNRS στην οποία ανήκα. Για απάντηση, ο Blanchard συγκέντρωσε τα διαφημιστικά του και έφυγε τρέχοντας από την πίσω πόρτα. Και ένας από τους συνεπισταμένους μου έστησε να πει:

• Παρατηρήσατε! Φεύγει, τρέχει!

Φαίνεται ότι ηγείται του Ινστιτούτου Αστροφυσικής του Τουλούζ. Εκεί μου είπαν ότι αν ζητούσα να δώσω ένα σεμινάριο σε αυτό το μέρος, θα θεωρούταν προκλητικό ( ... ) .

• Αδύναμοι, αδύναμοι, αδύναμοι, χωρίς θάρρος, χωρίς τιμή!

Έχω δώσει τρία σεμινάρια των δύο ωρών στο τμήμα μαθηματικών του πανεπιστημίου του Toulouse-Mirail, στις 5 και 6 Δεκεμβρίου. Παρατηρητές: 6 άτομα κατά το πρώτο σεμινάριο, τρία στα δύο επόμενα, μεταξύ των οποίων ο μαθηματικός που με είχε προσκαλέσει (με τα δικά μου χρήματα), και ... που δεν έχω ακούσει τίποτα από αυτόν από τότε. Έχει 71 χρόνια, είναι ένας εμπειρογνώμων στον τομέα των αλγεβρών του Clifford. Το σχέδιό του ήταν να γράψουμε μαζί ένα βιβλίο, δημοσιευμένο σε μια μεγάλη εκδοτική εταιρεία επιστημονικής γνώσης, όπου είχε τις εισόδους του. Θα έπρεπε να επικοινωνήσει μαζί μου.

Διαμαρτύρομαι ότι θα το κάνει.

Ποιες κριτικές, κατά τα σεμινάρια του Toulouse; Καμία,

αντίθετα

. Ο μαθηματικός που με έκανε να δώσω τα σεμινάρια ήταν ευχαριστημένος "γιατί το ρεύμα ήταν καλό". Αυτή η πρώτη επίσκεψη θα έπρεπε να ακολουθηθεί από άλλες. Αλλά αμέσως μετά την άφιξή μου στο Toulouse η αντίθεση των αστροφυσικών ήταν προφανής.

Μετά από αυτή την επίσκεψη στο Toulouse:

• Έχω ακούσει για την παρουσίασή σας. Το περίεργο είναι ότι συμφωνούν οι αστροφυσικοί με τις εργασίες σας, αλλά παράδοξα, δεν θέλουν να τις ενδιαφέρονται.

Φυσικά "λόγω του περιβάλλοντος ΟΒΝΙ", όλα αυτά που συνεπάγονται, για τη μη αδυναμία ταξιδιών μεταξύ αστρών (μια δεύτερη ύλη, μέσα στην οποία η ταχύτητα του φωτός είναι 50 φορές μεγαλύτερη από τη δική μας). e

l

Είχα περάσει από μαθηματικούς γεωμετρικούς υψηλού επιπέδου, με τους οποίους, πράγματι, "το ρεύμα ήταν καλό". Κατά το πρώτο σεμινάριο, ο υποδιευθυντής του ινστιτούτου αστροφυσικής ήταν παρών. Ένας καλός άνθρωπος, αλλά που θύμιζε έναν παίκτη πινγκ-πονγκ που είχε χάσει τον δρόμο στο Central του Roland Garros την ημέρα της τελικής.

Πιστεύω ότι ακριβώς εκεί, μετά από 38 χρόνια εργασίας, κατάλαβα ότι αυτό που κάναμε ήταν πραγματικά κατανοητό μόνο από μαθηματικούς-γεωμετρικούς. Αλλά τουλάχιστον με αυτούς τους ανθρώπους, μπορεί να γίνει διάλογος. Με τους αστροφυσικούς, όχι.

Επιστρέφοντας στο βιβλίο του Jean-Paul Biberian. Συνάδελφοι, που τον γνωρίζουν εδώ και πολύ καιρό, λένε:

• Jean-Claude, είναι ένας Αραβικός ....

Ναι, οι βίντεο του, όπως και το βιβλίο του, μοιάζουν λίγο με τα Μυθικά Ταξίδια του Χαρίλαος. Αυτή η ψυχρή σύγκρουση, που ισχυρίζεται ότι θα μπορούσε να παράγει, κάποιες φορές, έως και 24 watts θερμότητας, από την ίδια θερμότητα, σπάνια κορυφώνεται στο watt, ή ακόμη και στο ... χιλιοστοπούλιο, περιπλανιέται. Θα βρείτε σε αυτό το βιβλίο, που διαβάζετε όπως επισκεφτείτε έναν αγορά, την εξαντλητική λίστα όλων των πειραματιστών της ψυχρής σύγκρουσης. Αυτά τα πειράματα βρίσκονται στα χέρια των χομπιστών. Κανείς δεν προτείνει ένα θεωρητικό μοντέλο, τίποτα. Τοποθετούμε "αυτό και αυτό, βυθισμένο σε αυτό" και παρατηρούμε τι συμβαίνει. Το πιο πολύ που μοιάζει με ψυχρή σύγκρουση είναι η κουζίνα.

Ο Biberian αναφέρει πολλές φορές τη μηχανή ψυχρής σύγκρουσης του Rossi.

• Αν αυτή η ιδέα την κρατήσει ...

• Αν, όπως λένε οι Σπαρτιάτες.

Αν σας αρέσουν τα αποκρυφιστικά ιστορικά, πάτε με τα 18 ευρώ σας. Ελπίζω ότι αυτό το κενό βιβλίο δεν θα κάνει "τον θόρυβο" στο διαδίκτυο και δεν θα προκαλέσει θερμές συζητήσεις στα μεγάλα μέσα, καθώς στην τρέχουσα κατάσταση, η βουνός γεννά ένα ποντίκι. Νομίζω ότι υπάρχουν πολύ άλλες πιο έκτακτες πορείες στις οποίες θα έπρεπε να πιέσουμε, παρά να ακολουθήσουμε όνειρα χωρίς πραγματική ουσία, που έχουν υποστεί πολλές αποτυχίες.

• Δεν έχει πετύχει. Δεν έχει παρατηρηθεί καμία εκπομπή ενέργειας...

Θα ήταν ευχάριστο να δώσουμε ένα φωνή σε σημαντικές προόδους, σε ιδέες που έχουν συνοχή. Αλλά τα χρόνια περνούν και η ψυχρή σύγκρουση παραμένει "ένα θέμα που μπορεί να συζητηθεί με φίλους".

Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι για 40 χρόνια έχω συμμορφωθεί ακριβώς στο επιστημονικό παιχνίδι, τοποθετώντας τους "στόχους" μου (ποιος χρόνος δυσκολίας!) στα πραγματικά πεδία παιχνιδιού, στις επιθεωρήσεις και τα συνέδρια υψηλού επιπέδου, ενώ στη διαδικασία του Biberian η έλλειψη αυστηρότητας είναι σε όλες τις γωνίες. Δεν έχω τίποτα εναντίον του ανθρώπου, καθόλου. Πιστεύω προσωπικά ότι οι έρευνες για μια καταλυτική σύγκρουση θα έπρεπε να υποστηριχθούν.

Πριν αναφερθούμε σε αυτό που θα μπορούσε να γίνει σε κατεύθυνση της υπερήχων, ας τελειώσουμε με ακόμα ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Biberian.

Στο βιβλίο του λέει μια πράξη, μετά την άλλη, σε λίγες σελίδες. Ο αναγνώστης θα κρίνει. Περνώντας από τις πολλές φράσεις όπου γράφει "απέδειξε", "απέδειξε", βρίσκουμε πολλά σχόλια για αποτυχίες.

Σελίδα 73:

• Ευτυχώς, μετά από πολλά χρόνια εργασίας, δεκάδες γραμματικά, και πολλά είδη πειραμάτων, δεν έχουμε πάντα καταλήξει σε ένα συμπέρασμα.

(...).

Σελίδα 79:

• Έχουμε προσπαθήσει αυτά τα γαλλικά σφαιρίδια, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν αρκετά πιστοποιημένα για να δημοσιευτούν. Δεν είχαμε πάρει, το πολύ, μερικά τοις εκατό ενέργειας περισσότερη. Δεν ήταν αρκετά για να μας πείσει ο ίδιος, πολύ λιγότερο να πείσει τους άλλους ( ...)

Σελίδα 104:

• Στον τομέα της ψυχρής σύγκρουσης, η κατάσταση είναι δύσκολη, καθώς δεν υπάρχει, στο σημερινό στάδιο, θεωρία που να ελεγχθεί

(...)

Αυτή η παρατήρηση δεν εμποδίζει τον Biberian, στη σελίδα 133, να αφιερώσει

το κεφάλαιο 6

του βιβλίου του στις "Θεωρίες της ψυχρής σύγκρουσης".

Στο τέλος του βιβλίου, υπογράφει την παρακάτω συμπέρασμα, στη σελίδα 194. Αναπαράγω αυτό το κομμάτι εντελώς:

σελίδα 194

ΠΟΙΟ ΜΕΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΡΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ;

Από το 1989, έχουν γίνει τεράστια προγράμματα στον τομέα της ψυχρής σύγκρουσης (...). Αρχίζουμε να κατανοούμε καλύτερα ποια είναι τα σημαντικά συστατικά, οι απαραίτητες συνθήκες για να λειτουργήσει το σύστημα (...). Όχι μόνο η αρχική εμπειρία των δύο ανακαλυπτών έχει αναπαραχθεί, αλλά και νέα πειράματα έχουν δείξει άλλους τρόπους να πάρει

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι επιτυγχάνονται τοπικά πολύ υψηλές θερμοκρασίες σε υγρό μέσο, δημιουργώντας φαινόμενο μικρο-καβίτητας με υπερήχους. Μάλιστα, μπορεί κανείς να αγοράσει στο διαδίκτυο ένα σετ, πολύ φθηνό, με μια ένδειξη που παράγει υπερήχους, την οποία μπορεί να βυθίσει στο νερό. Έτσι, αν βυθίσουμε το σύνολο στο σκοτάδι, το νερό εκπέμπει μια όμορφη γαλανή λάμψη.

Ο Biberian, στη σελίδα 73-64 του βιβλίου του, αναφέρει μια προσπάθεια Καλιφορνιανών, των Roger Stringham και Russ George, να επιτύχουν συγκόλληση αντιδράσεων χρησιμοποιώντας υπερήχους, εργαζόμενοι με βαρύ νερό, όπου στα μόρια του νερού το υδρογόνο αντικαθίσταται από το δεύτερο ισότοπό του, το δευτέριο. Αυτοί τοποθέτησαν σε αυτόν τον όγκο D₂O μια φύλλο παλλαδίου, αυτό το μαγικό υλικό που χρησιμοποίησαν οι Pons και Fleischmann το 1988, ένα μέταλλο που μπορεί να απορροφήσει 900 φορές τον όγκο του υδρογόνο, μέχρι να διασταλεί... έντονα.

Φυσικά, οι ερευνητές αναζητούν ανώμαλη απόδοση θερμότητας, πράγμα που είναι προβληματικό, δεδομένου ότι οι υπερήχοι προσφέρουν ενέργεια στο νερό. Επιπλέον, στο εργαστήριο όπου διεξήχθησαν οι πειράματα, οι συχνές μεταβολές της θερμοκρασίας καθιστούσαν τις μετρήσεις με καλοριμετρία προβληματικές. Ωστόσο, ο Biberian, ο οποίος συνεργάστηκε σε αυτές τις εργασίες, μετά την ανάληψη αυτών των ερωτήσεων, γράφει: "Παρ' όλα αυτά, μπόρεσα να συμβάλω και να αποδείξω σαφώς ότι παρατηρείται ανώμαλη απόδοση θερμότητας".

Πώς; Μυστήριο. Στην επόμενη γραμμή, προσθέτει μια σημαντική διευκρίνιση: Ο Stringham και εγώ είμαστε βεγγαλικοί (δεν εφεύραμε τίποτα, θα διαβάσετε).

Ο Stringham ήταν πεπεισμένος ότι οι φυσαλίδες που δημιουργήθηκαν στην επιφάνεια του παλλαδίου προκαλούσαν πυρηνικές αντιδράσεις. Και ο Biberian σχολιάζει, στη σελίδα 74, λέγοντας:

• Πράγματι, στο φύλλο παλλαδίου μπορούσαν να δοθούν με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο εσωτερικά σημεία που είχαν λιώσει, κρατήρες, που υποδεικνύουν την παρουσία βίαιων αντιδράσεων.

Στο βιβλίο, αναγνωρίζει την ανεπάρκειά του στη χημεία. Αν ο Biberian εξέταζε έλικες πλοίων, θα παρατήρησε επίσης την ίχνη "βίαιων αντιδράσεων".

Όχι, δεν είναι "αντιδράσεις", αλλά το αποτέλεσμα της συγκέντρωσης μικρών κυμάτων σοκ, φαινόμενο γνωστό εδώ και πολύ καιρό στους φυσικούς.

25 Απριλίου 2013:

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από τον Jean Paul Biberian, που επαναδημοσιεύω με τη συγκατάθεσή του.

Τα σχόλιά μου είναι σε κόκκινο.

Από: Jean-Paul Biberian

Προς: Jean-Pierre Petit jppetit1937@yahoo.fr

Απεσταλμένο: Τετάρτη 24 Απριλίου 2013, 9:47

Θέμα: Σχετικά με τα σχόλια για το βιβλίο μου

Γεια σου Jean-Pierre,

Μόλις διάβασα με έκπληξη την κριτική που έκανες για το βιβλίο μου: Η Σύγκρουση σε όλες της τις μορφές: Ψυχρή Σύγκρουση, ITER, Αλχημεία, Βιολογικές Μεταμορφώσεις, εκδόσεις Trédaniel.

Πρώτα απ' όλα, το όνομά μου είναι Jean-Paul, και είμαι συνταξιούχος του Aix-Marseille University και όχι του CNRS, και σε ευχαριστώ που δεν έχεις κάποιο πρόβλημα μαζί μου!

Ας μην αναφέρω. Το διόρθωσα αμέσως. Αν μου δώσεις το βαθμό σου στο πανεπιστήμιο πριν τη συνταξιοδότησή σου, θα μπορούσα να το αναφέρω.

Αυτό το βιβλίο είναι για το μεγάλο κοινό, δεν είναι επιστημονικό έργο. Δεν είναι "φλυαρία", αλλά πραγματικά μια ιστορία, τη δική μου μέσω της επιστημονικής μου πορείας. Περιγράφω τι έκανα, τις ανθρώπους που συνάντησα, τι είχε επιτυχία και τι απέτυχε. Με άλλα λόγια, η ζωή ενός επιστήμονα που το μεγάλο κοινό δεν γνωρίζει απαραίτητα. Δεν είμαι πρότυπο, αλλά απλώς η δική μου διαδρομή. Πολλά από όσα έγραψα, τα είχα πει πραγματικά στις δημόσιες διαλέξεις μου, και φυσικά, έχω μόνο μία ζωή να αφηγηθώ.

Αν αφηγείσαι τη ζωή σου, τότε θα έπρεπε να έχεις δώσει άλλο τίτλο. Έβαλες "Η Ψυχρή Σύγκρουση σε όλες της τις μορφές: Ψυχρή Σύγκρουση, ITER, Αλχημεία, Βιολογικές Μεταμορφώσεις..."

Θα έπρεπε να είχες βάλει κάτι σαν:

"Αναμνήσεις ενός ερευνητή που περιπατούσε εκτός των δρόμων", για παράδειγμα.

Όσον αφορά το ITER, έκανα μια γρήγορη επισκόπηση της κατάστασης και δήλωσα τη γνώμη μου. Δεν μπορούσα να εκτείνω πολύ σε αυτό το θέμα, διότι δεν εργάστηκα πραγματικά στους Tokamaks, αλλά γνωρίζω αρκετά για να μπορέσω να έχω μια γνώμη και να τη μοιραστώ.

Όχι. Δεν γνωρίζεις αρκετά. Είναι ένα πολύ περίπλοκο πρόβλημα, που απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις σε φυσική πλασμάτων και MHD, που δεν διαθέτεις. Είναι μόνο μια αποκλίνουσα σκέψη, αδύναμη όσον αφορά το περιεχόμενο. Το ITER είναι ένα σοβαρό πρόβλημα σε διεθνές επίπεδο. Είναι μια απάτη χρημάτων του κράτους, χωρίς προηγούμενο. Αν είχες θέλει να μιλήσεις γι' αυτό το θέμα και με είχες συμβουλέψει πριν, θα σου είχα δώσει ακριβέστερα δεδομένα. Οι πραγματικοί ειδικοί της σύγκρουσης, οι εμπειρογνώμονες (και έγινα ένας από αυτούς) γνωρίζουν ότι αυτή η μηχανή δεν θα δώσει ποτέ αυτό που περιμένουμε, ότι θα είναι πάντα μόνο ένα φανταστικό σπατάλη. Είναι πολύ ασταθής, και αυτές οι χρόνιες και επιζήμιες αστάθειες φαίνεται να είναι ακατάσχετες. Δες στο ιστοσελίδα μου την παρουσίαση του de Wurden στο Princeton το 2011.

Η ψυχρή σύγκρουση είναι ένας εντελώς νέος τομέας της επιστήμης, και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει πλήρως ικανοποιητική θεωρία για να την εξηγήσει.

Πώς λοιπόν μπορείς να υποστηρίξεις ότι προσφέρεις δημοσίευση σε έναν τομέα που κανείς δεν ελέγχει;

Είναι δυνατόν ότι με τις σημερινές γνώσεις της κβαντικής μηχανικής και της φυσικής των στερεών να εξηγηθεί το φαινόμενο, αλλά δεν είναι βέβαιο. Είναι επίσης δυνατόν ότι είναι ένα νέο φαινόμενο που απαιτεί καινούργιες ιδέες εκτός των γνωστών.

Γι' αυτό, μια επιστημονική εφημερίδα όπως αυτή που είμαι επικεφαλής στην έκδοση: Journal of Condensed Matter Nuclear Science, πρέπει να διατηρεί ανοιχτή σκέψη στην επιλογή των άρθρων που δημοσιεύει. Υπ напομνείω ότι είναι μια εφημερίδα με αξιολόγηση από συνεργάτες, και όλα τα άρθρα που έχουν δημοσιευτεί είναι αξιολογημένα.

Η εφημερίδα αυτή δημοσιεύει άρθρα σχετικά με τη ψυχρή σύγκρουση. Αν τα άρθρα αυτά είναι επικυρωμένα από συνεργάτες, τότε αυτοί πρέπει να είναι αυτόματα εμπειρογνώμονες σε αυτόν τον τομέα. Πώς όμως μπορεί κάποιος να προσποιηθεί ότι είναι εμπειρογνώμονας σε έναν τομέα που κανείς δεν ελέγχει; Δεν έχει νόημα. Αν είναι ένας φυλλάδιος επικοινωνίας μεταξύ μελών μιας κοινότητας, γιατί όχι; Αλλά μια εφημερίδα με αξιολόγηση από συνεργάτες, όχι. Κάποιος έπρεπε να το πει.

Μια πολύ στενή επιθεώρηση μπορεί να περάσει μια ενδιαφέρουσα ιδέα. Δεν πρόκειται για αποστολή στον αποκλεισμό, αλλά για ανοιχτότητα στις καινούργιες ιδέες. Ας είναι ο αναγνώστης αυτός που να κρίνει.

Αυτή η πρόταση με σοκάρει. Πώς μπορεί ένας απλός άνθρωπος να είναι σε θέση να δώσει κρίση για μια επιστημονική προσέγγιση, που περιγράφεται σε άρθρα; Μια προσέγγιση που δεν μπορεί να επικυρωθεί από πραγματικά γεγονότα. Από την άλλη, κατά τα τελευταία 25 χρόνια, η ψυχρή σύγκρουση παραμένει ακίνητη σε σχέση με σημαντικά γεγονότα. Εκτός από την υποτιθέμενη πρόοδο που ανέφερε ο Andrea Rossi. Εδώ, πρόκειται για κάτι πολύ σημαντικό. Στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, υπάρχουν μόνο τρεις δυνατές επιλογές:

• Ή πρόκειται για μια σημαντική ανακάλυψη. Τότε πρέπει να εγκατασταθεί το συντομότερο δυνατό στο διεθνές ενεργειακό πλαίσιο. Πρέπει να διατεθούν μέσα για την ανάπτυξη αυτής της νέας κατεύθυνσης.

• Δεύτερη επιλογή: αυτή η ανακάλυψη είναι πραγματική, αλλά καταστείλθηκε από το στρατό, τις δυνάμεις του χρήματος, όπως υποδεικνύει ο Frédéric Henry Couannier. Τότε πρέπει να εξεταστεί, και αν αποδειχθεί, να γνωστοποιηθεί, και να γίνει ό,τι μπορεί για να απελευθερωθεί αυτή η ανακάλυψη.

• Τρίτη επιλογή: είναι μια πλάνη που έφτασε σε όλο τον κόσμο. Τότε πρέπει να γίνει η διαπίστωση και να αποκαλυφθεί αυτή η πρακτική. Η έκταση των μέσων δεν έχει προηγούμενο. Δες την υπόθεση των αεροσκαφών-ανιχνευτών:

http://www.youtube.com/watch?v=agoshqLW59Y

Η αλχημεία είναι ένα ενδιαφέρον θέμα, διότι υποθέτει μεταμορφώσεις. Με την αφήγηση της πειραματικής μου εμπειρίας στην αλχημεία, ήθελα απλώς να δείξω ότι ένας ερευνητής πρέπει να είναι ανοιχτός σε νέες ιδέες. Ως πειραματιστής, προσπάθησα να επαναλάβω πειράματα αλχημείας. Δεν έχω "τίποτα να πω", απλώς δεν βρήκα τίποτα. Πιστεύω ότι αυτό έχει σημασία. Ένα αρνητικό αποτέλεσμα είναι ως επί το πλείστον ενδιαφέρον.

Βρίσκω ότι το κεφάλαιό σου δεν προσφέρει τίποτα. Είναι μόνο ανακριβής. Αν πρόκειται για ένα επεισόδιο της επαγγελματικής σου ζωής, θα έπρεπε να αλλάξεις τον τίτλο του κεφαλαίου. Έβαλες "Κεφάλαιο 9, Η ΑΛΧΗΜΕΙΑ", και στην εξώφυλλο το ελκυστικό λέξη: "Αλχημεία".

Θα έπρεπε να βάλεις:

"Κεφάλαιο 9: 'Μαύρο λάχανο στην αλχημεία', ή 'Η δυστυχία μου στην αλχημεία'."

Είδες στο σχόλιό μου ότι ανέφερα το πείραμα που έκανα υπό τις οδηγίες του Cau. Ακόμα και αν δεν υπήρξε μεταμόρφωση (που θα πρέπει να διευκρινιστεί), η προβολή του χρυσού στην επιφάνεια του δείγματος είναι ένα φαινόμενο αδιαμφισβήτητο και πλήρως επαναλήψιμο, που αξίζει να μελετηθεί.

Όσον αφορά τις βιολογικές μεταμορφώσεις, πιστεύω ότι αυτό το θέμα είναι σημαντικό, πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι υπάρχει, ήταν σημαντικό να το αναφέρουμε, ειδικά διότι εγώ έκανα και επιτυχημένα αυτά τα πειράματα. Στην επιστήμη, όλα δεν δημοσιεύονται πάντα. Τα αποτελέσματα μου για την επανάληψη των εργασιών του Kervran θα δημοσιευτούν σύντομα, αφού τελειώσω τα νέα πειράματα που διεξάγω.

Έτσι λοιπόν υπάρχουν πειράματα που δεν έχουν δημοσιευτεί, ούτε ακόμα τελειώσει, και γράφεις, σελίδα 152:

"Από εκείνη τη στιγμή επανέφερα με επιτυχία μέρος των πειραμάτων του Kervran."

Το πρώτο άρθρο αξιολόγησης στην προσκόλληση του βιβλίου μου αφορά μια αξιολόγηση για βιολογικές μεταμορφώσεις. Είναι το πρώτο άρθρο αυτού του είδους. Δημοσιεύτηκε στο Journal of Condensed Matter Nuclear Science, όπου είμαι επικεφαλής στην έκδοση, αλλά όπως όλα τα άλλα άρθρα της εφημερίδας, πέρασε από αξιολόγηση από συνεργάτες. Δεν είμαι ο συνεργάτης για τη γαλλική γλώσσα, όλα τα άρθρα είναι στα αγγλικά, είμαι μόνο ο μοναδικός Γάλλος στην επιτροπή εκδόσεως.

Η ίδια παρατήρηση όπως πριν. Η δημοσίευσή σου θα έπρεπε να λέγεται "Φυλλάδιο επικοινωνίας των ερευνητών που δρουν για παραγωγή ενέργειας μέσω σύγκρουσης σε χαμηλή θερμοκρασία, σε στερεά υλικά".

Αυτό δεν είναι παρά ένα φυλλάδιο επικοινωνίας, όχι μια εφημερίδα με αξιολόγηση από συνεργάτες, διότι δεν υπάρχει κανένας εμπειρογνώμονας σε αυτόν τον τομέα, που δεν ελέγχεται.

Πράγματι, επειδή είμαι αρμένιος, έχω μια ανατολική πλευρά, και μου αρέσουν τα μυθιστορήματα. Επίσης, η επιστήμη που αγαπάμε είναι αυτή όπου μας λένε μια ιστορία, είτε για την αρχή του σύμπαντος, την καταστροφή των δεινοσαύρων, την ανακάλυψη της ραδιενέργειας, των ακτίνων Χ ή ακόμα και της υπεραγωγιμότητας.

Το βιβλίο δεν είναι ένα "soukh", είναι μια εξέταση σε μια πορεία της ζωής ενός ερευνητή. Η ψυχρή σύγκρουση μπορεί να είναι παρόμοια με την αναζήτηση του καλού σύρματος για τη λυχνία του Edison, ο οποίος δοκίμασε πολλά υλικά πριν βρει το κατάλληλο. Όταν δεν έχεις θεωρία για να σε καθοδηγήσει, δοκιμάζεις λίγο σε όλες τις κατευθύνσεις, μέχρι να βρεις τη σωστή. Ο πειραματιστής είναι στην πραγματικότητα λίγο ένας "μάγειρας" που προσπαθεί να προσθέσει λίγο αυτό, λίγο εκείνο.

Δεν βλέπω τα πράγματα όπως εσύ, ακόμα και αν μου αρέσουν και οι ιστορίες και έχω γράψει πολλές. Έχω τέσσερις δεκαετίες ερευνητικής δραστηριότητας πίσω μου και σε ηλικία 76 ετών συνεχίζω. Τον Σεπτέμβριο του 2013, ο Doré και εγώ θα παρουσιάσουμε μια εξαιρετική, απόλυτα αρχική εργασία MHD, χωρίς κανένα σημείο αμφιβολίας, σε διεθνή συνέλευση φυσικής πλασμάτων σε υψηλό επίπεδο, στη Βαρσοβία, μετά τις διεθνείς συνέλευσης του Vilnius (MHD), Bremen (υπερηχητική αεροδυναμική), Κορέα (φυσική πλασμάτων). Στη Βαρσοβία θα παρουσιάσουμε πειράματα στο "δίσκο MHD αεροδυναμικής". Έχουμε δημοσιεύσει 3 άρθρα στο Acta Physica Polonica, μια πραγματική εφημερίδα με αξιολόγηση από συνεργάτες, και θα συνεχίσουμε σε αυτή τη διαδρομή.

Η επαγγελματική μου ζωή δεν είναι ένα "soukh". Έχω εργαστεί σε πολλές κατευθύνσεις, με λογικό, μεθοδικό, οργανωμένο τρόπο, υποστηριζόμενο. Έχω αγωνιστεί πολύ και είμαι αναγκασμένος να συνεχίσω. Οι δημοσιεύσεις που έχουν στόχο είναι πάντα σε εφημερίδες με αξιολόγηση από συνεργάτες, υψηλής ποιότητας. Κάποιοι πειραματιστές είναι μάγειρες, όχι εγώ. Στις έρευνές μου, η κατασκευή και δημοσίευση θεωρητικών εργασιών και τα πειράματα που επιβεβαίωσαν τις προβλέψεις πάντα πήγαιναν μαζί.

Jean-Pierre, μην ανησυχείς, τα μεγάλα μέσα δεν ενδιαφέρονται για το θέμα. Η αποκλεισμός είναι πλήρης. Παρ' όλα αυτά, σε υψηλό επίπεδο όλοι γνωρίζουν. Ο Stanley Pons το λέει σαφώς στην πρόλογο που είχε την τιμή να γράψει. Η συνάντησή μου με τους RG που αφηγούμαι στο βιβλίο είναι επίσης σημαντική.

Είναι κυρίως λυπητερό ότι οι άνθρωποι της ψυχρής σύγκρουσης δεν παρήγαγαν παρουσιάσιμα και επαναλήψιμα πειραματικά αποτελέσματα. Μακριά μου η σκέψη να τους κατηγορήσω. Είναι φυσικό όταν προχωράς σε ένα μη ελεγχόμενο θέμα. Ο φίλος μου Benveniste είχε τα ίδια προβλήματα, πιθανώς γιατί δεν κατάλαβε ότι τα φιαλίδια νερού που αγόραζε το εργαστήριό του μπορεί να διέφεραν, αν και ήταν καθαρά, ανάλογα με το πώς το νερό είχε "νανο-δομηθεί", και ότι δεν υπήρχε ένα νερό, αλλά νερά. Αλλά, σε σχέση με τα μέσα ενημέρωσης, αυτό δεν απλουστεύει τα πράγματα.

Η ψυχρή σύγκρουση έχει 24 χρόνια, και από την αρχή οι πρόοδοι ήταν σημαντικές, καταλαβαίνουμε πολύ καλύτερα τι συμβαίνει, τι πρέπει να γίνει για να επιτύχουμε, και κυρίως τι δεν πρέπει να γίνει.

Πώς μπορείς να "καταλάβεις καλύτερα τι συμβαίνει" χωρίς ένα μοντέλο που να επιτρέπει την ερμηνεία των παρατηρήσεων;

Αποκομίζω ότι συμφωνείς με το ότι οι έρευνες για καταλυτική σύγκρουση θα πρέπει να υποστηριχθούν, επειδή δεν συμβαίνει τώρα.

Η υποστήριξή μου σε αυτό το σημείο είναι πλήρης. Πάντα ήταν.

Πάλι, η εφημερίδα Condensed Matter Nuclear Science δημοσιεύει άρθρα από πολλούς συγγραφείς που δεν ανήκουν στην επιτροπή αξιολόγησης. Δεν πρόκειται για "χαλαρότητα", αλλά για ανοιχτότητα σε νέες, μη-ορθοδόξες ιδέες.

Δεν είμαι εγώ που μίλησα για χαλαρότητα. Εσύ το έκανες στο βιβλίο σου, σελίδα 192, αναφέρω:

"Προτιμάται να είσαι λίγο χαλαρός..."

Όσον αφορά τα πειράματα σονοφυσικής με τον Roger Stringham, είναι σαφές ότι αν αναφέρω τη σύγκρουση του παλλαδίου, είναι λόγω της υπερβολικής θερμότητας που παρατηρήσαμε. Είναι φυσικά δυνατόν να οφείλεται μόνο σε φαινόμενο καβίτητας. Είναι η συσχέτιση μεταξύ σύγκρουσης και ανώμαλης θερμότητας που παρατήρησα. Επίσης, είναι φανερό ότι αφαιρέσαμε από τις μετρήσεις τη θερμότητα που προσφέρθηκε απευθείας από τους υπερήχους!

Δεν είναι αυτή η μέτρηση που διαφωνώ, αλλά η ερμηνεία των σημείων σύγκρουσης στην επιφάνεια της ηλεκτροδίου, που συνδέεις με "βίαιες αντιδράσεις". Αναφέρω:

Σελίδα 74:

• Πράγματι, στο φύλλο παλλαδίου μπορούσαν να δοθούν με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο εσωτερικά σημεία που είχαν λιώσει, κρατήρες, που υποδεικνύουν την παρουσία βίαιων αντιδράσεων.

Ενώ η επίδραση των κυμάτων σοκ που σχετίζονται με την καβίτητα μπορεί εύκολα να λιώσει αυτό το μέταλλο, φαινόμενο γνωστό από ... έναν αιώνα.

Κάνοντας ευχές για να επιτευχθεί μια μέρα η παραγωγή ενέργειας μέσω πυρηνικών αντιδράσεων σε χαμηλή θερμοκρασία, και αν δυνατόν χωρίς απόβλητα, να εγκατασταθεί στο διεθνές ενεργειακό πλαίσιο.

Jean-Pierre

._______________

Μετά την αποδοχή της δημοσίευσης του email, στην απάντηση

Καλησπέρα,

Ήμουν Μάστερ Κονφερένς.

Συμφωνώ πλήρως μαζί σου όσον αφορά το ITER. Δεν έκανα μια εκτενή μελέτη του θέματος όπως έκανες εσύ, αλλά ξέρω ότι είναι ένα πρόγραμμα νεκρό. Δυστυχώς, είναι ένα διεθνές πρόγραμμα πολύ δύσκολο να σταματήσει, και θα συνεχίσει για πολύ καιρό χρησιμοποιώντας πολλά χρήματα...

Έχω ακούσει φυσικά πολλά για μηχανές μαγνητικές που ξεπερνούν την ενέργεια, αλλά δεν έχω δει ακόμα μία που λειτουργεί.

Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να μελετήσεις ένα επιστημονικό θέμα χωρίς θεωρία. Χρειάστηκαν 50 χρόνια για να κατανοήσουμε την υπεραγωγιμότητα σε χαμηλή θερμοκρασία, και ακόμα δεν ξέρουμε γιατί λειτουργεί η υπεραγωγιμότητα σε υψηλή θερμοκρασία. Η καταλύση λειτουργεί, ακόμα και αν δεν υπάρχει πλήρης θεωρία, και οι ερευνητές συνεχίζουν να αναπτύσσουν καταλύτες με πολλά δοκιμαστικά πειράματα.

Πλήρως σύμφωνος.

Η υπεραγωγιμότητα ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Ολλανδό Kamerlingh Onnes, με εμβολισμένο υδράργυρο, φέρνοντας το σε θερμοκρασία υγρού αερίου. Αυτή η ανακάλυψη βρισκόταν σε ένα λογικό πρόγραμμα: η μελέτη των ιδιοτήτων των υλικών σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Αμέσως, το πειραματικό γεγονός μπόρεσε να διατηρηθεί και απέδειξε ότι είναι πλήρως επαναλήψιμο. Μπόρεσαν να προσδιοριστούν οι πειραματικές παράμετροι. Αυτό έκανε τη δουλειά να εγκατασταθεί αμέσως ως νέος κλάδος της φυσικής, χωρίς καμία πιθανότητα για διαμάχη. Κανείς δεν μπορούσε να σταθεί και να πει "δεν πιστεύω στην υπεραγωγιμότητα". Και σε αυτές τις συνθήκες, δεν έχει σημασία αν η θεωρητική μοντελοποίηση δεν είναι στη θέση της. Οι αστρονόμοι δεν περίμεναν να διευκρινιστεί η λειτουργία των αστέρων (σύγκρουση) για να τους μελετήσουν, μέσω φασματοσκοπικών μελετών, και να τα ταξινομήσουν σύμφωνα με τη φασματική τους υπογραφή. Αλλά όλοι οι αστρονόμοι που στόχευαν τον ίδιο αστέρα, βρίσκαν το ίδιο φάσμα. Διαφέρει όταν οι έρευνες παρουσιάζουν σημαντικές δυσκολίες επαναληψιμότητας. Παρακολούθησα καθημερινά τις προσπάθειες (δραματικές) του αγαπημένου μου φίλου Jacques Benveniste (ήμασταν πολύ συνδεδεμένοι). Δεν ελέγχει, και δεν μετράμε ακόμα τις πειραματικές παραμέτρους. Και ξέρεις ότι όταν οργάνωσες μια συνέλευση για την ψυχρή σύγκρουση στο Μασσαλία, προσπαθήσατε να φέρετε ένα πείραμα επίδειξης, που θα μπορούσε να δει η αντιπροσωπεία και οι αμφιβολίες, και δυστυχώς εκείνη τη μέρα δεν πήγε καλά.

Μπορείς να αφήσεις το email μου, γιατί είναι εύκολο να το βρεις στην ιστοσελίδα μου.

Φιλικά

Θα ήταν ενδιαφέρον να δημιουργήσεις αυτή την καβίτητα, όχι με υπερήχους, αλλά χρησιμοποιώντας μια σύγκλινη-διαστολή σωλήνα, μια δίσκο σωλήνα, που δίνει ένα πολύ υψηλό βαθμό αποσυμπίεσης. Και αυτό με πίεση εισόδου σε �