Διεθνοποίηση Αμαζονίου ανθρωπισμός πετρέλαιο
ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΗΣΗ
21 Ιουνίου 2006
Η ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Συνέντευξη του Βραζιλιάνου Υπουργού Παιδείας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης σε ένα πανεπιστήμιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο υπουργός Παιδείας, Cristovam Buarque, ρωτήθηκε για το τι σκέφτεται σχετικά με τη διεθνοποίηση του Αμαζονίου. Ο νεαρός Αμερικανός φοιτητής ξεκίνησε την ερώτησή του δηλώνοντας ότι ήλπιζε σε μια απάντηση από έναν ανθρωπιστή και όχι από έναν Βραζιλιάνο.
Ιδού η απάντηση του κ. Cristovam Buarque
Πράγματι, ως Βραζιλιάνος, θα αντιτασσόμουν απλώς στη διεθνοποίηση του Αμαζονίου. Όσο κι αν είναι ανεπαρκής η προσοχή των κυβερνήσεών μας για αυτή την κληρονομιά, είναι δική μας.
Ως ανθρωπιστής, συνειδητοποιώντας τον κίνδυνο υποβάθμισης του περιβάλλοντος από τον οποίο υποφέρει ο Αμαζόνιος, μπορώ να φανταστώ τον Αμαζόνιο να διεθνοποιείται, όπως άλλωστε και ό,τι έχει σημασία για όλη την ανθρωπότητα. Αν, στο όνομα μιας ανθρωπιστικής ηθικής, έπρεπε
θα έπρεπε να διεθνοποιήσουμε τα αποθέματα πετρελαίου ολόκληρου του κόσμου. Το πετρέλαιο είναι εξίσου σημαντικό για την ευημερία της ανθρωπότητας όσο είναι ο Αμαζόνιος για το μέλλον μας. Και παρ' όλα αυτά, οι κύριοι των αποθεμάτων πετρελαίου αισθάνονται το δικαίωμα να αυξάνουν ή να μειώνουν την εξόρυξη πετρελαίου, όπως και να αυξάνουν ή όχι την τιμή του.
Με τον ίδιο τρόπο, θα έπρεπε να διεθνοποιήσουμε το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο των πλούσιων χωρών. Αν ο Αμαζόνιος είναι ένα απόθεμα για όλους τους ανθρώπους, δεν μπορεί να καίγεται κατά τη βούληση του ιδιοκτήτη του ή μιας χώρας. Το να καίγεται ο Αμαζόνιος είναι εξίσου σοβαρό με την ανεργία που προκαλείται από τις αυθαίρετες αποφάσεις των κερδοσκόπων της παγκόσμιας οικονομίας. Δεν μπορούμε να αφήνουμε τα χρηματοπιστωτικά αποθέματα να καίνε ολόκληρες χώρες για την ευχαρίστηση της κερδοσκοπίας.
Πριν από τον Αμαζόνιο, θα ήθελα να δω τη διεθνοποίηση όλων των μεγάλων μουσείων του κόσμου. Το Λούβρο δεν πρέπει να ανήκει μόνο στη Γαλλία. Κάθε μουσείο του κόσμου είναι ο φύλακας των ωραιότερων έργων που παράγει η ανθρώπινη ιδιοφυΐα. Δεν μπορούμε να αφήνουμε αυτή την πολιτιστική κληρονομιά, όπως και τη φυσική κληρονομιά του Αμαζονίου, να χειραγωγείται και να καταστρέφεται κατά τη φαντασία ενός μόνο ιδιοκτήτη ή μιας μόνο χώρας.
Πριν από λίγο καιρό, ένας Ιάπωνας εκατομμυριούχος αποφάσισε να θάψει μαζί του τον πίνακα ενός μεγάλου δασκάλου. Πριν συμβεί αυτό, θα έπρεπε να διεθνοποιηθεί αυτός ο πίνακας.
Ενώ διαδραματίζεται αυτή η συνάντηση, τα Ηνωμένα Έθνη διοργανώνουν το Φόρουμ της Χιλιετίας, αλλά ορισμένοι Πρόεδροι χωρών δυσκολεύτηκαν να παρευρεθούν, λόγω δυσκολιών στα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών. Πιστεύω λοιπόν ότι θα έπρεπε η Νέα Υόρκη, τόπος της
έδρας των Ηνωμένων Εθνών, να διεθνοποιηθεί. Τουλάχιστον το Μανχάταν θα έπρεπε να ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Όπως άλλωστε το Παρίσι, η Βενετία, η Ρώμη,
το Λονδίνο, το Ρίο ντε Τζανέιρο, η Μπραζίλια, το Ρεσίφε, κάθε πόλη με την ιδιαίτερη ομορφιά της, και η ιστορία της στον κόσμο θα έπρεπε να ανήκουν σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να διεθνοποιήσουν τον Αμαζόνιο, εξαιτίας του κινδύνου που συνεπάγεται το να τον αφήνουν στα χέρια των Βραζιλιάνων, τότε ας διεθνοποιήσουμε και ολόκληρο το πυρηνικό οπλοστάσιο των Ηνωμένων Πολιτειών. Έστω και μόνο επειδή είναι ικανοί να χρησιμοποιήσουν τέτοια όπλα, κάτι που θα προκαλούσε μια καταστροφή χίλιες φορές μεγαλύτερη από τις θλιβερές πυρκαγιές των βραζιλιάνικων δασών.
Κατά τη διάρκεια των συζητήσεών τους, οι σημερινοί υποψήφιοι για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών υποστήριξαν την ιδέα μιας διεθνοποίησης των δασικών
αποθεμάτων του κόσμου με αντάλλαγμα τη διαγραφή του χρέους. Ας αρχίσουμε λοιπόν χρησιμοποιώντας αυτό το χρέος για να διασφαλίσουμε ότι όλα τα παιδιά του
κόσμου θα έχουν τη δυνατότητα να φάνε και να πάνε στο σχολείο.
Ας διεθνοποιήσουμε τα παιδιά, αντιμετωπίζοντάς τα, όπου κι αν γεννιούνται, ως μια κληρονομιά που αξίζει την προσοχή ολόκληρου του κόσμου. Ακόμη περισσότερο από τον Αμαζόνιο. Όταν οι ηγέτες του κόσμου αντιμετωπίζουν τα φτωχά παιδιά του κόσμου ως Κληρονομιά της Ανθρωπότητας, δεν θα τα αφήνουν να δουλεύουν ενώ θα έπρεπε να πηγαίνουν στο σχολείο· δεν θα τα αφήνουν να πεθαίνουν ενώ θα έπρεπε να ζουν.
Ως ανθρωπιστής, δέχομαι να υπερασπιστώ την ιδέα μιας διεθνοποίησης του κόσμου. Αλλά όσο ο κόσμος με αντιμετωπίζει ως Βραζιλιάνο, θα αγωνίζομαι για να είναι ο Αμαζόνιος δικός μας. Και μόνο δικός μας!
Αυτή η απάντηση δεν διαδόθηκε στον Τύπο
Η ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Συνέντευξη του Βραζιλιάνου Υπουργού Παιδείας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης σε ένα πανεπιστήμιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο υπουργός Παιδείας, Cristovam Buarque, ρωτήθηκε για το τι σκέφτεται σχετικά με τη διεθνοποίηση του Αμαζονίου. Ο νεαρός Αμερικανός φοιτητής ξεκίνησε την ερώτησή του δηλώνοντας ότι ήλπιζε σε μια απάντηση από έναν ανθρωπιστή και όχι από έναν Βραζιλιάνο.
Ιδού η απάντηση του κ. Cristovam Buarque
.
Πράγματι, ως Βραζιλιάνος, θα αντιτασσόμουν απλώς στη διεθνοποίηση του Αμαζονίου. Όσο κι αν είναι ανεπαρκής η προσοχή των κυβερνήσεών μας για αυτή την κληρονομιά, είναι δική μας.
Ως ανθρωπιστής, συνειδητοποιώντας τον κίνδυνο υποβάθμισης του περιβάλλοντος από τον οποίο υποφέρει ο Αμαζόνιος, μπορώ να φανταστώ τον Αμαζόνιο να διεθνοποιείται, όπως άλλωστε και ό,τι έχει σημασία για όλη την ανθρωπότητα. Αν, στο όνομα μιας ανθρωπιστικής ηθικής, έπρεπε
θα έπρεπε να διεθνοποιήσουμε τα αποθέματα πετρελαίου ολόκληρου του κόσμου. Το πετρέλαιο είναι εξίσου σημαντικό για την ευημερία της ανθρωπότητας όσο είναι ο Αμαζόνιος για το μέλλον μας. Και παρ' όλα αυτά, οι κύριοι των αποθεμάτων πετρελαίου αισθάνονται το δικαίωμα να αυξάνουν ή να μειώνουν την εξόρυξη πετρελαίου, όπως και να αυξάνουν ή όχι την τιμή του.
Με τον ίδιο τρόπο, θα έπρεπε να διεθνοποιήσουμε το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο των πλούσιων χωρών. Αν ο Αμαζόνιος είναι ένα απόθεμα για όλους τους ανθρώπους, δεν μπορεί να καίγεται κατά τη βούληση του ιδιοκτήτη του ή μιας χώρας. Το να καίγεται ο Αμαζόνιος είναι εξίσου σοβαρό με την ανεργία που προκαλείται από τις αυθαίρετες αποφάσεις των κερδοσκόπων της παγκόσμιας οικονομίας. Δεν μπορούμε να αφήνουμε τα χρηματοπιστωτικά αποθέματα να καίνε ολόκληρες χώρες για την ευχαρίστηση της κερδοσκοπίας.
Πριν από τον Αμαζόνιο, θα ήθελα να δω τη διεθνοποίηση όλων των μεγάλων μουσείων του κόσμου. Το Λούβρο δεν πρέπει να ανήκει μόνο στη Γαλλία. Κάθε μουσείο του κόσμου είναι ο φύλακας των ωραιότερων έργων που παράγει η ανθρώπινη ιδιοφυΐα. Δεν μπορούμε να αφήνουμε αυτή την πολιτιστική κληρονομιά, όπως και τη φυσική κληρονομιά του Αμαζονίου, να χειραγωγείται και να καταστρέφεται κατά τη φαντασία ενός μόνο ιδιοκτήτη ή μιας μόνο χώρας.
Πριν από λίγο καιρό, ένας Ιάπωνας εκατομμυριούχος αποφάσισε να θάψει μαζί του τον πίνακα ενός μεγάλου δασκάλου. Πριν συμβεί αυτό, θα έπρεπε να διεθνοποιηθεί αυτός ο πίνακας.
Ενώ διαδραματίζεται αυτή η συνάντηση, τα Ηνωμένα Έθνη διοργανώνουν το Φόρουμ της Χιλιετίας, αλλά ορισμένοι Πρόεδροι χωρών δυσκολεύτηκαν να παρευρεθούν, λόγω δυσκολιών στα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών. Πιστεύω λοιπόν ότι θα έπρεπε η Νέα Υόρκη, τόπος της
έδρας των Ηνωμένων Εθνών, να διεθνοποιηθεί. Τουλάχιστον το Μανχάταν θα έπρεπε να ανήκει σε όλη την ανθρωπότητα. Όπως άλλωστε το Παρίσι, η Βενετία, η Ρώμη,
το Λονδίνο, το Ρίο ντε Τζανέιρο, η Μπραζίλια, το Ρεσίφε, κάθε πόλη με την ιδιαίτερη ομορφιά της, και η ιστορία της στον κόσμο θα έπρεπε να ανήκουν σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να διεθνοποιήσουν τον Αμαζόνιο, εξαιτίας του κινδύνου που συνεπάγεται το να τον αφήνουν στα χέρια των Βραζιλιάνων, τότε ας διεθνοποιήσουμε και ολόκληρο το πυρηνικό οπλοστάσιο των Ηνωμένων Πολιτειών. Έστω και μόνο επειδή είναι ικανοί να χρησιμοποιήσουν τέτοια όπλα, κάτι που θα προκαλούσε μια καταστροφή χίλιες φορές μεγαλύτερη από τις θλιβερές πυρκαγιές των βραζιλιάνικων δασών.
Κατά τη διάρκεια των συζητήσεών τους, οι σημερινοί υποψήφιοι για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών υποστήριξαν την ιδέα μιας διεθνοποίησης των δασικών
αποθεμάτων του κόσμου με αντάλλαγμα τη διαγραφή του χρέους. Ας αρχίσουμε λοιπόν χρησιμοποιώντας αυτό το χρέος για να διασφαλίσουμε ότι όλα τα παιδιά του
κόσμου θα έχουν τη δυνατότητα να φάνε και να πάνε στο σχολείο.
Ας διεθνοποιήσουμε τα παιδιά, αντιμετωπίζοντάς τα, όπου κι αν γεννιούνται, ως μια κληρονομιά που αξίζει την προσοχή ολόκληρου του κόσμου. Ακόμη περισσότερο από τον Αμαζόνιο. Όταν οι ηγέτες του κόσμου αντιμετωπίζουν τα φτωχά παιδιά του κόσμου ως Κληρονομιά της Ανθρωπότητας, δεν θα τα αφήνουν να δουλεύουν ενώ θα έπρεπε να πηγαίνουν στο σχολείο· δεν θα τα αφήνουν να πεθαίνουν ενώ θα έπρεπε να ζουν.
Ως ανθρωπιστής, δέχομαι να υπερασπιστώ την ιδέα μιας διεθνοποίησης του κόσμου. Αλλά όσο ο κόσμος με αντιμετωπίζει ως Βραζιλιάνο, θα αγωνίζομαι για να είναι ο Αμαζόνιος δικός μας. Και μόνο δικός μας!
Αυτή η απάντηση δεν διαδόθηκε στον Τύπο
Επιστροφή στον Οδηγό Επιστροφή στην αρχική σελίδα
Αριθμός επισκέψεων αυτής της σελίδας από τις 21 Ιουνίου 2006 :