f117
| 17 |
|---|
Η προέλευση των "αρνητικών μαζών".
...Στο κεφάλαιο "Ο Κόσμος θα ήταν μια σύνθεση δύο πραγμάτων;" αναφέρουμε τα έργα του Souriau: Structure des Systèmes Dynamiques, Dunod 1970, σελ. 197-200 (πρόσφατα μεταφρασμένο στα αγγλικά: Structure of Dynamical Systems, Birkhauser Ed. 1997). Σημείο εκκίνησης: τα ομάδα. Αναλύοντας την ενέργεια της "πλήρους" ομάδας Poincaré στο ροπό, ο Souriau δείχνει ότι ο κόσμος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τόσο σωματίδια με θετική ενέργεια όσο και με αρνητική ενέργεια (δηλαδή με αρνητική μάζα). Η θεωρία των ομάδων δεν το αντιτίθεται. Ωστόσο, η πιθανή σύγκρουση μεταξύ δύο σωματιδίων με αντίθετες μάζες (καθόλου σχέση με την αντιύλη, η οποία έχει θετική μάζα, βλ. παραπάνω) προκαλεί ένα πρόβλημα. Το αποτέλεσμα θα ήταν η πλήρης καταστροφή. Ούτε καν φωτόνια. Από τίποτα στην καθαρή μορφή. Ένας κόσμος που αποτελείται από ένα ίσο μείγμα θετικών και αρνητικών μαζών θα εξαφανιζόταν πλήρως. Οι προτεινόμενες λύσεις από τον Souriau:
- Ή ο Θεός, με την άπειρη σοφία και έμπνευσή του, έχει προμελετήσει να μη δημιουργήσει αρνητικές μάζες.
- Ή να κόψουμε προσεκτικά την ομάδα Poincaré από τις δύο "αντιχρονικές" της συνιστώσες, οι οποίες όχι μόνο αντιστρέφουν τις μάζες, αλλά και το χρόνο, αφήνοντας μόνο τις δύο "ορθοχρονικές" συνιστώσες.
...Ο Souriau όμως δεν αποκλείει τη δυνατότητα ύπαρξης αρνητικών μαζών στον κόσμο, και επιλέγει τότε την ακόλουθη δυναμική:
-
Οι θετικές μάζες έλκονται σύμφωνα με τον Νεύτωνα.
-
Οι αρνητικές μάζες απωθούνται σύμφωνα με τον "αντί-Νεύτωνα".
-
Μια θετική μάζα και μια αρνητική μάζα απωθούνται σύμφωνα με τον "αντί-Νεύτωνα".
...Απωθώντας τον εαυτό τους, οι αρνητικές μάζες δεν θα δημιουργούσαν δομές, αντικείμενα, αστέρια, γαλαξίες. Θα θανατώνονταν και θα θανατώνονταν όλα όσα βρίσκονταν στον κόσμο. Μια πανφοβία, θα μπορούσε να πει κανείς (ετυμολογικά: φόβος για όλα). Αυτή η ισολογική συμπεριφορά θα εξασφάλιζε την ύπαρξή τους.
Πώς θα μοιαζε ένας κόσμος που θα περιείχε αρνητικές μάζες;
...Αυτές θα καταλάμβαναν όλη την περιοχή του χώρου που εγκαταλείφθηκε από την ύλη. Σε αυτές τις περιοχές, η αρνητική ύλη θα αποκτούσε την πιο ομοιόμορφη δυνατή κατανομή. Έτσι, το φως, όταν διέρχεται από αυτές τις περιοχές "χωρίς ύλη", δεν θα υποστεί κανένα φαινόμενο φακού βαρύτητας. Έτσι, από την πλευρά της παρατήρησης: μηδέν.
Αντίστροφο φαινόμενο φακού βαρύτητας.
...Έχουμε αναφέρει παραπάνω το φαινόμενο φακού βαρύτητας, την καμπύλωση των ακτινών φωτός, που οφείλεται στην παρουσία μιας συγκέντρωσης ύλης. Παρατήρησε το σχήμα 44. Το διδακτικό μοντέλο 2d είναι το παλιό καλό μοντέλο του ποσικόνου.
...Τι γίνεται με το φαινόμενο της παρουσίας μιας συγκέντρωσης αρνητικής μάζας στην τροχιά των φωτονίων. Αυτό αντιστοιχεί σε περιοχή με αρνητική καμπυλότητα, σε ένα "ποσικόνο με αρνητική καμπυλότητα", βλ. τα σχήματα 88 και 89. Οι γεωδαισικές διασταυρώνονται.
Αυτή η γεωμετρία είναι επίσης λύση της εξίσωσης του Einstein.
Δείτε: "Jean-Pierre Petit and Pierre Midy : Matter ghost matter astrophysics. 2 : Conjugated steady state metrics. Exact solutions. [Δείτε στο ιστότοπο: Geometrical Physics A, 2- 5], 1998."
...Αρκεί να επαναλάβουμε τις λύσεις του Schwarzschild (εσωτερική και εξωτερική) και να αντιστρέψουμε το πρόσημο της μάζας. Παρακάτω το διδακτικό μοντέλο 2d. Οι αρνητικές μάζες "απωθούν" τις ακτίνες φωτός.
Ωστόσο, μια ομοιόμορφη κατανομή μάζας, θετικής ή αρνητικής, δεν προκαλεί φαινόμενο φακού βαρύτητας, θετικό ή αρνητικό.
Φαινόμενο περιορισμού που οφείλεται σε αρνητικές μάζες.
...Οι θετικές μάζες είναι αυτο-έλξιμες, ευαίσθητες στη βαρυτική αστάθεια. Δημιουργούν συσσωρεύσεις, οι οποίες απωθούν τις αρνητικές μάζες, οι οποίες έχουν τότε μια κατανομή πληθώρας.
Οι γαλαξίες, για παράδειγμα, θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε μια τέτοια κατανομή πληθώρας.
...Η αντίσταση της βαρύτητας που ασκείται από τις αρνητικές μάζες στις θετικές μπορεί να συμβάλει στην περιορισμό τους.
...Μια λέξη για το διδακτικό μοντέλο 2d που θα μπορούσε να υποδηλώσει τη γεωμετρία ενός κόσμου πλούσιου σε μείγμα θετικών και αρνητικών μαζών. Φανταστείτε μια ταβάνια, πολύ μεγάλη, τοποθετημένη σε πασσάλους. Αν οι πασσάλοι είναι πολύ ξεχασμένοι, θα είναι σημειακές θετικές μάζες. Αν είναι αμβλυγώνιοι, θα είναι συσσωρεύσεις θετικών μαζών.
...Η περιοχή της ταβάνιας που προσαρμόζεται στο σχήμα του πασσάλου έχει θετική καμπυλότητα. Πέρα από αυτό, η καμπυλότητα είναι αρνητική. Αν ο πασσάλος είναι ξεχασμένος, το περιβάλλον του κορυφής του πασσάλου υποδηλώνει το σχήμα ενός κώνου (το περίβλημα του εφαπτομένου επιπέδου). Το σημείο αυτό αντιπροσωπεύει την κεντρική καμπυλότητα. Αν η ταβάνια είναι τεντωμένη "πάνω σε ένα επίπεδο έδαφος", η συνολική καμπυλότητα είναι μηδενική. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει τόση θετική καμπυλότητα στις περιοχές που καμπυλώνονται "περισσότερο" όση αρνητική καμπυλότητα στις περιοχές που καμπυλώνονται "λιγότερο".
Σε αυτή την ταβάνια έχουν σχεδιαστεί ορισμένες γεωδαισικές. Αν τα πάντα προβάλλονται στο έδαφος, σε επίπεδο, παίρνουμε:
Αλλά ας αφήσουμε το διδακτικό μοντέλο. Τι γίνεται με μια "υπερεπιφάνεια 4d"?
Η εξίσωση του Einstein ήταν:
**S **= c T
όπου S είναι ένας γεωμετρικός τανυστής και T ο "τανυστής ενέργειας-ύλης". Όταν την εξηγεί, σε ορισμένες συνθήκες, σε μια συγκεκριμένη μορφή, φαίνεται ρητά η πυκνότητα ενέργειας ύλης ρ και η πίεση p (η οποία είναι μια πυκνότητα ενέργειας ανά μονάδα όγκου: ένα πασκάλ είναι επίσης ένας ιούλιος ανά κυβικό μέτρο).
...Ονομάστε ρ+ και p+ τις συνεισφορές στην πυκνότητα και στην πίεση που οφείλονται στις θετικές μάζες. Ονομάστε **T **+ τον τανυστή που κατασκευάζεται με αυτές τις ποσότητες. Οι συνεισφορές ρ- και p- , που οφείλονται στις αρνητικές μάζες, θα ήταν αρνητικές. Με αυτές τις ποσότητες θα κατασκευάζαμε τον τανυστή T-.
Η αντίστοιχη εξίσωση πεδίου είναι τότε:
**S **= c (**T + + ** T-)
../../../bons_commande/bon_global.htm
Περιεχόμενο άρθρου Περιεχόμενο Επιστήμης Σελίδα Αρχής
Προηγούμενη Σελίδα Επόμενη Σελίδα
**
Αριθμός επισκέψεων σε αυτή τη σελίδα από την 1η Ιουλίου 2004** :