سند بدون نام
گزارش شگفتانگیز درباره بحث عمومی ناامیدکننده سال ۲۰۰۶
بازگشایی ناتوانی افراد سازمان CEA و اعضای RFM حاضر
برای دانلود این گزارش که هزینهٔ ۷ میلیون یورو داشت
با توجه به ناهماهنگیهای موجود در پاسخهای دادهشده به سؤالات مطرحشده توسط حاضران، توسط میشل چاتلیه، رئیس مؤسسه تحقیقات فیوژن مغناطیسی (کاداراچ) و گابریل مارباخ، معاون او که اکنون جایگزین او در رهبری این مؤسسه شده است. شماره صفحات در دو نامهای که به برنارد بیگوت فرستادهام ذکر شده است:
اولین نامه به برنارد بیگوت، مدیر کل CEA، ۲۵ آگوست ۲۰۱۱
[دومین نامه، ۲۶ آگوست ۲۰۱۱](/legacy/find/astro-ph,gr-qc,hep-ph,hep-th/1/riazuelo/0/1/0/all/3//NUCLEAIRE/ITER/Bernard_Bigot 26_8_2011.pdf)
در ادامه، محتوای ایمیلی که از طرف فلیپ گندریه، رئیس تحقیقات در این مؤسسه و فردی بسیار تأثیرگذار در CNRS، در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ به من فرستاده شد:
از: GHENDRIH Philippe 103440 Philippe.GHENDRIH@cea.fr به: Jean-Pierre Petit jppetit1937@yahoo.fr ارسال شده در: پنجشنبه ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۴:۳۰ موضوع: گفتارهای ناپسند آقای جناب، شما بیاحترامی کردید که به من تماس گرفتید تا اطلاعاتی را که بتوانید بدون درک کامل آنها، علیه فیوژن مغناطیسی به کار ببرید، و حتی اینکه به من اطلاع ندادید که چه مطلبی را در گردش قرار دادهاید.
نیازی به بررسی مجدد بیکفایتی تحلیل شما نیست، چرا که خود شما را توهین میکند.
من توانستم مسیر علمی شما را از طریق ISI WEB of Science تحلیل کنم. بسیار متأسف است که شما به عنوان یک دانشمند با رتبهٔ رئیس تحقیقات CNRS پناه ببرید؛ منظورم این است که این مساله برای CNRS متأسفانه است. من حتماً توجه بخش ۰۴ را به مطلب شما جلب خواهم کرد و از فعالیتهای شما در CNRS مطلع خواهم شد.
پس از دریافت این ایمیل، به سرعت شماره تلفن فلیپ گندریه را در اینترنت پیدا کردم. فوراً به او تماس گرفتم و با اینکه به او گفتم که دیگر در فعالیت فعال در CNRS نیستم، بلکه بازنشستهام، سپس یک مکالمهٔ ۵۰ دقیقهای دربارهٔ مباحث نظری مرتبط با تُکاماکها داشتیم. در مورد بودجهٔ مربوط به ساخت این دستگاه، به من گفت: «میدانید هزینهٔ یک روز جنگ در افغانستان و عراق چقدر است؟»
این دیدگاهی است...
با این حال، مکالمه ما به هیچ وجه به شکل تنشزا و متناقض تبدیل نشد. حداقل این چنین احساس من بود. خواندن نظر او در ایمیل بعدی. از آنجا که او یک عددیکار است، به طولانیترین مدت ممکن دربارهٔ اینکه چه چیزی در زمینهٔ شبیهسازی برای توصیف عملکرد تُکاماکها قابل دستیابی است، از او سؤال کردم، اما پاسخ قانعکنندهای دریافت نکردم. در مورد فروپاشی گرمایی در یک هزارم ثانیه که مرحلهٔ اول اختلالات است، پاسخ او این بود: «چون دستگاه ناپایدار میشد»، پاسخی که به نظر او کاملاً راضیکننده بود.
سپس پاسخ او به ژان روبین، گزارشگر، که پیشنهاد داده بود یک بحث فیلمبرداریشده بین من و او برگزار شود که بعداً در اینترنت منتشر شود، به شرح زیر است:
---------- پیام منتقل شده ---------- از: GHENDRIH Philippe 103440 Philippe.GHENDRIH@cea.fr تاریخ: ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۹:۲۴ موضوع: پاسخ: پیشنهاد بحث فیلمبرداری به: Jean Robin - تحقیق و بحث jean@enquete-debat.fr آقای جناب، دیروز به طور کامل مکالمه آقای پت را گوش کردم، همچنین مسیر و تولید علمی او را بررسی کردم که بسیار ضعیف است، گاهی حتی تکاندهنده.
آقای پت نشان داده است که دارای مهارت بسیار بالایی در تقلب و تحریک بدون هیچ احترامی به افرادی است که برای رضایت از خودشان به کار میگیرد.
من یک دانشمند هستم که برنامهای تحقیقاتی را توسعه میدهم، نه یک فرد مسئول ارتباطات عمومی، نه یک روانپزشک که بتواند به فردی مانند آقای پت در دلیریاش کمک کند. همچنین به شما توجه میکنم به دو نکته:
۱) آقای پت در تمام زمینههای فیوژن مغناطیسی که نظر میدهد، کاملاً ناتوان است. منبع اطلاعات او بسیار محدود است و از نظر استانداردهای علمی وجود ندارد، و هیچ ارجاع علمی در مجلات بینالمللی بزرگی ندارد. هیچ عنصر علمی در روش یا رویکرد او وجود ندارد، نه در نظراتی که میدهد.
۲) آقای پت به حملههای شخصی میپردازد که کاملاً بیربط است و در مورد یک رویکردی که به عنوان علمی ادعا میکند. در واقع، این امر به نوعی توهین محسوب میشود که ممکن است تحت قانون قرار بگیرد. در گفتارهای او ترکیبی از ناامیدی، دلیری، ناتوانی و نفرت نسبت به افراد دیده میشود، نه هیچ علاقهای به پروژهٔ ITER.
بنابراین، من از شرکت در چنین بحثی خودداری میکنم. نه تنها این بحث با روش علمی و حرفهای من همخوانی ندارد، بلکه به شخصی که به طور کامل نتوانسته است یک مسیر علمی معنادار داشته باشد، و در سن بازنشستگی احتمالاً به کمک روانپزشکی بیشتر از انتشار رسانهای نیاز دارد، اهمیت غیرمنطقی میدهد.
در مورد Z-machine، چون به من گفته بود که «در مورد آن شنیده است»، به او ایمیل فرستادم و پیشنهاد دادم که یک سمینار در مورد این موضوع را در IRFM، آزمایشگاهی که او به آن تعلق دارد (مؤسسه تحقیقات فیوژن مغناطیسی، واقع در کاداراچ) برگزار کنم. او هیچگونه ادبیاتی برای پاسخ دادن به من نداشت.
آقای فلیپ گندریه عادت دارد که هرگز ایمیلهای خود را امضا نکند.
اگر به نظرات بسیار منفیای که در مورد من بیان میکند، پس از مطالعهٔ مطلب ووردن در کنفرانس پرینستون، ایالات متحده، در سپتامبر ۲۰۱۱، توجه کنیم، که دقیقاً همان چیزهایی را میگوید که من گفتم (ترجمهٔ این مطلب به زبان فرانسوی)، باید نتیجه گرفت که باید برای او نیز جایی در بیمارستان روانپزشکی در نظر گرفته شود.
اگر به فایلهای PDF موجود در لینکهای بالای این صفحه مراجعه کنید، خواهید دید که در گزارش مربوط به بحث عمومی سال ۲۰۰۶، آقای چاتلیه، که در آن زمان رئیس IRM بود، مفهوم جدیدی را معرفی کرد، یعنی «پلاسمای شدید». عبارتی که آقای بیگوت آن را «اشتباه تایپی» خواند. باید «پلاسمای متراکم» خوانده شود؟ (....)
در همان متن، گابریل مارباخ، رئیس فعلی این مؤسسه، توضیح داد که مقاومت موادی که برای ساخت ITER استفاده خواهند شد، بر روی دستگاه انگلیسی JET آزمایش شده است، که فقط زمانهای آزمونی به طول یک ثانیه نمیرسد.
در نهایت، آلن بکوکه، رئیس معاون فعلی IRM، به طولانیترین مدت ممکن با ژان روبین تماس گرفت و به او توضیح داد که سطح علمی من همان سطح یک دانشآموز دوازدهم (رشتهٔ علوم تجربی) است، و همچنین همانطور که سایرین، به طور قاطعانه از شرکت در یک بحث فیلمبرداری با من خودداری کرد.
این اختلالات را پنهان کنید، چون من نمیتوانم آنها را ببینم