In naam van de bom
In naam van de Bombe
6 september 2011
pagina waarop ik een andere leesnotitie heb gemaakt
**
Dit stripalbum onderscheidt zich niet door zijn illustraties. Wel is de inhoud zeer goed gekozen en illustratief. We leven in een tijd waarin iedereen vreest voor de gevolgen van nucleaire uitval. Dit album laat zien wat u te wachten staat, als u niets doet.
Al decennia lang zijn anti-atomaren actief, zo goed als ze kunnen, met demonstraties, in een bijna algemene onverschilligheid. Voor u hebben ze de kogels van de CRS gekregen, en soms hebben ze zelfs hun leven verloren.
Dit album gaat over militair nucleair onderzoek, en bespreekt wat wij, de Fransen, eerst in de Sahara, daarna in Polynesië hebben gedaan. Alles wat hierin wordt verteld, is authentiek en grondig onderbouwd. De kopieën van de belangrijkste documenten zijn aan het eind van het boek bijgevoegd.
Het militaire nucleair is in geen enkel land mooi. Er is cynisme, minachting voor het menselijk leven, alles gaat erin. U zult zien hoe de Gaulle mensen als proefkonijnen liet dichterbij het “nulpunt” gaan, direct na een test, om te zien “hoe de troepen zich zouden gedragen na een nucleaire aanval”.
De Amerikanen hadden dat al gedaan, en ook de Russen.
U leest het verhaal van de vrouw van een militair, die overleed aan de “straalziekte”. Een man die zij moeilijk kon vinden in een militair ziekenhuis in Clamart, waar hij uiteindelijk stierf, net als zeventien van zijn kameraden.
- Bent u de vrouw van de geïnfecteerde?
Een hogere officier dwong haar onder druk een verklaring te ondertekenen, waarin ze verplicht werd tot zwijgen ... gedurende veertig jaar.
U leest met afgrijzen het verslag van een militair arts, die aan boord van het schip “La Coquille” reisde, over de missie die hij uitvoerde op de Gambier-eilanden, gelegen zuid-oost van Mururoa, die sterk waren besmet door uitval na een luchtgebaseerde nucleaire test op 2 juli 1966. Hier is de foto van La Coquille, afkomstig uit het boek “Les Atolls de la Bombe” van Bernard Dumortier.
En deze arts stelt in zijn conclusies (zie het document getiteld “de bewijs van de leugen”):
Het drinkwater vertoont een radioactiviteit die zes keer hoger is dan de natuurlijke waarde – Gemeten met de instrumenten aan boord, toont een salade die op het eiland werd geplukt:
Niet gewassen: 18.000 pCi/g – Gewassen: 5.000 pCi/g – De Tahitianen zijn volkomen onbewust, onbezorgd en tonen geen enkele nieuwsgierigheid – Pater Daniel droomt alweer van zijn volgende reis en weet niet wat een uitval is – De posthoofd (gendarme Cornette) vermoedt iets, wast zich vaak, maar zonder ernstige zorgen. Wij hebben hem gerustgesteld; hij is een betrouwbare figuur die, wat er ook gebeurt, mee zal spelen.
...........
- De psycho-politieke situatie lijkt momenteel geen problemen te veroorzaken.
...........
Dit verslag is ondertekend door een militair arts, dokter Philippe Millon. In dit boek is de toon hetzelfde.
[Terug naar het overzicht van leesnotities en favoriete video’s](/legacy/NOTES_DE_LECTURE/notes_de _lecture.htm) Startpagina
.
Afbeeldingen