De mysteries van de B2-bommenwerper
De mysteries van de B2
20 augustus 2002
Pagina 3
De bewapening van de B2:
Als men de folder over de B2 leest, lijkt het alsof deze bommenwerper onder andere is ontworpen om zeer nauwkeurige zelfzoekende bommen te kunnen vervoeren, voor chirurgische aanslagen in vijandelijk gebied, terwijl "collaterale schade" wordt vermeden. Tegenwoordig gaat het niet meer om een vijand te verpletteren onder een regen van bommen, maar om zijn militaire capaciteit puntsgewijs en zelfs tijdens de vrede te vernietigen, ook al bevinden deze doelen zich midden in stedelijke gebieden of dichtbevolkte zones. De defensieve wapen wordt dan "de internationale publieke opinie", die reageert op het zicht van lichamen van onschuldige vrouwen en kinderen, na de laatste Amerikaanse aanval.
Meer dan de bommenwerper zelf is het kernobject de bom en haar richtsysteem. Deze worden in de folder over de B2 besproken en beschreven. Merk op dat, afgezien van de stealth-eigenschappen, al deze technologieën ook kunnen worden geïmplementeerd op gewone B-52 (synthetische openingradar, "intelligente" bommen etc.). Voordat men zich bezighoudt met de prestaties van de bommenwerper en zijn specificaties, is het belangrijk om de volledige missie te analyseren.
De folder bespreekt de verschillende soorten munitie die de B2 kan vervoeren, en het is zinvol deze wapens nauwkeurig te bestuderen.
AGM-129: Kruisraket
Productie gestaakt aan het einde van de Golfoorlog in 1991. 461 eenheden gebouwd. Draagt een kernkop met een kracht van 5 tot 200 kiloton. Lengte: 6,5 meter, spanwijdte: 3 meter (uitgeklapt). Gewicht: anderhalve ton. Bereik: 7225 km.
B61
Niet-gerichte kernbommen (balistische baan). 340 kiloton. "Wanneer je geen zorgvuldigheid eist".
B83
De krachtigste thermonucleaire bommen die in de VS zijn ingezet, met een kracht van 1,2 megaton. Na de 9 megaton die B-52's kunnen vervoeren (die tot negen kunnen dragen in hun wapenruimten, wat de vuurkracht van elk van deze toestellen verhoogt tot 81 megaton). Voor de B2 zijn deze bommen geoptimaliseerd voor een ondergeluidse cruise tegen "harde" doelen (hard targets: ontploffing na doordringen in het doel), of voor luchtexplosies, met of zonder vertraging door parachute. De B2 kan zestien thermonucleaire bommen van 2000 pond (907 kg) vervoeren, elk met een kracht van 16 megaton. Dat maakt 15 ton thermonucleaire munitie. Het aantal zestien is geen toeval. Zie verder het roterende loslansysteem van de B2 (maar dat ook op andere toestellen wordt gebruikt en al lang door de Russen beschikbaar is). Aangezien er twee wapenruimten zijn, achter elkaar, komt dit uit op 2 x 8 = 16.
A priori is de B2 ontworpen om conventionele, niet-kernwapens los te laten. Hoewel de B2 slechts twee wapenruimten heeft (in tegenstelling tot drie bij de B-1B), kan hij ongeveer dezelfde lading vervoeren als die van de B-1B of het "Big Belly" (of "Bibedum"), een aangepaste B-52 die tijdens de oorlog in Vietnam werd gebruikt.
Mk 82 (80)
Een balistische bom van 500 pond (226 kg), speciaal ontworpen voor de B2. In 2003 zal de B2 een JDAM-versie (Joint Direct Attack Munition) van deze bom hebben, genaamd GBU-30. Acht van deze bommen kunnen worden geplaatst op een roterend systeem, het Advanced Applications Rotary Launcher (AARL).
GPS-geïntegreerde munitie (GAMs) (16)
De USAF heeft bommen ontwikkeld die zijn gekoppeld aan een GPS, zowel voor algemene gebruik als voor doordringingsystemen. Ongeveer honderd van deze bommen werden uitgezet door het 509e groep, waarvan de meeste tijdens operaties tegen Joegoslavië (operatie ALLIED FORCES) werden afgevuurd.
Joint Direct Attack Munitions (JDAMs) (16)
De oorspronkelijke conventionele bom voor de B2 was de GBU-32 van 2000 pond. Er wordt geschat dat tijdens deze operatie 700 GBU-32 werden afgevuurd, met een vernietigingspercentage van 87% (en een mislukkingspercentage van 13%).
CBU-87 (36)
Een bom van 2,3 meter lang en 0,4 meter breed die kleine bommen van 20 cm lang en 6 cm dik verspreidt, effectief tegen mensen en materieel, met of zonder lichte bescherming.
CBU-89 (36)
Nog een bom (2,3 meter lang, 38 cm diameter) die onderdelen afgeeft in de vorm van persoons- of tankmijnen. De verspreiding hangt af van de hoogte waarop het verspreidingsmechanisme wordt geactiveerd, maar komt meestal overeen met een rechthoek van 150 bij 400 meter.
CBU-97 (36)
Nog een samengestelde bom van 400 kg waarvan het verspreidingsgebied op de grond 140 bij 400 meter is. De ondermunitie wordt geprogrammeerd om automatisch te oriënteren op infrarode straling.
AGM-154 Joint Standoff Weapon (JSOW) (16)
Dit is een vliegende bom van 4 meter lang, gewicht 680 kg, en redelijk goedkoop, die een afstand van 30 tot 80 km kan overbruggen, afhankelijk van de lanceerhoogte. Een alledaags wapen dat meerdere functies kan vervullen.
AGM-158 Joint Air-to-Surface Standoff Missile (JASSM) (16)
Precisie kruisraket. Doelherkenning via infraroodbeelden. 4,30 meter lang, een ton. Bereik: 370 km.
BBU-37/B
Sinds maart 1997 getest: de "Bunker Buster" (blockhausbreker) van 4700 pond (2131 kg). Dit is een JDAM (Joint Direct Attack Munition). Vanaf 13.000 meter kan de Bunker Buster drie of vier lagen beton van 3,7 meter dik doorbreken. Een sensor in de staart detecteert het aantal opeenvolgende betonlagen die zijn doorgedrongen, en men kan vooraf instellen op welke diepte de ontploffing moet plaatsvinden.
Vorige pagina Inhoudsopgave van het dossier Volgende pagina
**Aantal bezoeken op deze pagina: