Document zonder naam
De opmerking van een Griekse lezeres, die reageert op deze strip
22 juni 2010
**
Beste Jean-Pierre, Na het lezen van uw commentaar over uw cruisescenario dacht ik terug aan uw vragen over de aankoop van een kostbare, grootse Russische hovercraft door Griekenland. Het is belangrijk om te weten dat het land alleen staat tegenover de uitbreidingspolitiek van Turkije. Een onbetwistbaar voorbeeld is het Cyprus-probleem. Het gebied is sinds 1974 illegaal bezet door de Turken, maar de internationale gemeenschap en de “Europese broeders” blijven doof voor deze situatie. Waarom? Omdat de Amerikanen daar een basis wilden opzetten, en omdat het huidige Turkije een creatie is van de Engelsen, Fransen en Duitsers, waarbij de laatsten de etnische zuivering in Klein-Azië hebben georganiseerd. Bovendien is Klein-Azië niet alleen een land van rijkdommen, maar ook een uitzonderlijk geo-strategisch punt, een brug tussen Oost en West.
Ik leg dit uit om aan te tonen dat Turkije weet dat het Griekenland zonder straf kan aanvallen, omdat het altijd onofficiële steun heeft gehad van het Westen.
Turkije wil de eilanden van de Egeïsche Zee en de soevereiniteit van Griekenland daarover ondermijnen.
Alles kan heel snel gaan (bijv. het incident op het eiland Gavdos in 1996): zo is een dergelijke wapenwisseling geen luxe of een paranoïde fantasie, maar een weerspiegeling van een ernstig diplomatiek probleem. Griekenland wordt dagelijks geconfronteerd met inbreuken op zijn luchtruim en zeegebied door Turkije, omdat deze de Verenigde Naties-overeenkomst weigert te erkennen. Het Griekse ruimte is ook Europees ruimte, dus waarom laten de Europeanen Griekenland alleen tegen dit probleem op? Misschien omdat het hen uitkomt...
Naast economische en diplomatieke problemen is het ergste de verlies van nationale soevereiniteit van Griekenland.
Het feit dat Papandreou hulp heeft gevraagd aan het IMF betekent een ondergeschiktheid van Griekenland ten opzichte van de Verenigde Staten. Het feit dat hij toestemming gaf aan Frankrijk en Duitsland om het beroemde reddingsplan te bedenken – dat niets anders is dan een speculatie op Griekenland en een bewuste poging om het land dieper in schulden te duwen – is eveneens een ondergeschiktheid. U weet, tijdens de demonstraties die drie mensen het leven kostten, werd op de Griekse televisie uitgezonden wat er in de vergadering werd gezegd. Papandreou hield een zachte toespraak om tot rust te komen, terwijl een KKE-parlementslid hem toesprak: “Wat doe jij erbij, je bent zelfs geen Griek! Verbrand de vergadering, verbrand de vergadering!”.
Papandreou heeft een Amerikaanse moeder, waardoor hij de bijnaam “de kleine Amerikaan” heeft gekregen, en waardoor het gevoel van verraad bij het Griekse volk is versterkt.
Tot slot het feit dat hij Erdogan heeft ontmoet en dit een historische ontmoeting noemde, terwijl daaruit de aanvaarding van Griekse ontwapening ten opzichte van een Turkije die de zwakke positie van Griekenland zal uitbuiten, het gevoel van verraad nog versterkt.
Daarnaast voeg ik nog het voorbeeld toe van de Parthenon-marmeren die Griekenland nog steeds niet terug heeft gekregen, terwijl Egypte onlangs bepaalde kunstwerken terugkreeg. Dit bewijst nogmaals de sterke invloed van Engeland op het land. Daar komt nog het probleem van Macedonië bij, waar Griekenland nog steeds wordt uitgelachen omdat het weigert om de naam van de provincie van Alexander de Grote aan een land te geven dat er niets mee te maken heeft.
Ik wil even een kanttekening maken over het probleem van de immigratie, waarbij Turkije de overeenkomsten met de Europeanen niet respecteert, namelijk dat Griekenland geen bufferzone mag worden. Nu zijn er 3 miljoen immigranten op 10 miljoen inwoners. Turkije blijft ongestraft doorgaan, terwijl het kleine, verschrompelde land zich inspannen moet om deze stromen te beheren, terwijl het zelf al bijna verstikt wordt. Onlangs hoorde ik dat Berlusconi een akkoord heeft gesloten met Egypte, zodat die immigranten naar Griekenland, en niet naar Italië, worden gestuurd. Geen commentaar, maar zo veel te besluiten!
Griekenland heeft dus geen soevereiniteit over zijn eigen volk noch over zijn eigen cultuur.
En vergeet niet dat Duitsland het zwaard nog dieper in het hart heeft gestoken, enerzijds door de beroemde Focus-affaire, die in Frankrijk onder de radars is gebleven, anderzijds door een Duitse parlementslid dat vroeg of het Parthenon en onze eilanden moesten worden verkocht. Merkel moest excuses aanbieden tijdens haar laatste bezoek aan Griekenland, omdat we op het punt stonden om een diplomatieke breuk te maken. Maar het ergste is dat de handel in eilanden inderdaad is begonnen.
Ik ben zeer pessimistisch over de toekomst van Griekenland, en daarom sprong ik op toen u in uw strip een Griekse uitbuiters had afgebeeld.
Want de werkelijkheid is veel vijandiger: deze mensen zijn marionetten van de grote machten, terwijl het volk, dat in de media wordt afgedaan als lui, onder een onvergelijkbare onderdrukking en onderwerping lijdt.
Theodora