Klimaatwapens seismische HAARP
Zijn er zichtbare sporen van proeven met klimaatwapens?
**23 sept 2002, herpublicatie 29 sept 2002 **
Animatie 1
De laatste maanden zijn veel dingen aan het licht gekomen. Ze waren niet echt nieuw, maar nu worden ze besproken. Microgolfwapens, niet-dodelijke wapens, invloed op de ionosfeer met microgolven (project HAARP) en zelfs... seismische wapens! De lezer ontdekt al deze dingen, verbaasd, zich afvragend of het om lard en varkensvlees gaat. Wij, wetenschappers, fysici, zijn er niet veel beter aan toe. We hebben enkele denktools om te proberen na te denken, mits we niet kunnen onderzoeken op de plek. Ik had solide kennis van geïoniseerde gassen. Toen ik las dat zeer krachtige elektrische generatoren op eenvoudige Amerikaanse Tomawhak cruise missiles konden worden geplaatst, kon ik onmiddellijk bevestigen dat het aangenaam was. Plannen voor dit soort "fluxcompressiegeneratoren" bevonden zich trouwens in een van mijn boeken, uitgegeven in 1995, "De Kinderen van de Duivel". Uitvinder (in de jaren vijftig): Andrei Sakharov. Dus we hebben een solide gegeven; controleerbaar. Ja, deze systemen kunnen elektrische apparaten voeden met aanzienlijke piekvermogens en creëren elektromagnetische parameters die de verbeelding te boven gaan. In de jaren vijftig kreeg Sakharov honderd miljoen ampère. Vanaf daar kan men zeggen dat microgolfwapens geloofwaardig zijn en dat het geen sciencefiction is. In een dossier heb ik betrouwbare gegevens gepresenteerd over het EMP-effect (electromagnetic pulse), met name verbonden aan de explosie van atoombommen buiten de atmosfeer, op vijf honderd kilometer hoogte. Het Compton-effect veroorzaakt dan elektrische ontladingen op de grond die moeilijk te begrijpen zijn. Zo zou een enkele megatonne-bom, ontploffend op 500 km hoogte, waarschijnlijk alle elektronica op de grond kunnen verbranden op een oppervlakte van de grootte van een continent. Niemand heeft ooit echt geprobeerd. Het is begrijpelijk.
Kijk, op de vlucht, ontdekt men een nieuwe toepassing van het HAARP-project. Door vanaf de grond microgolven te uitzenden met voldoende kracht, kan men de lucht ioniseren. Men kan dus een schild vormen van geïoniseerd gas. Bij het EMP-effect explodeert de waterstofbom buiten de atmosfeer. Het irradieert dan de hoge lagen van de atmosfeer met een intensieve stroom gammastralen. Deze veroorzaken een "terugtrekkingsbeweging" in de elektronenpopulatie, het zogenaamde Comptoneffect. Dit effect is veel gevoeliger voor lichte elektronen dan voor ionen. Er ontstaat dus een elektrisch veld, verbonden met dit fenomeen van ladingseparatie. Dit veld is op de grond merkbaar. Men spreekt van 500 volt per centimeter, genoeg om wat dan ook te verbranden. Hoe je er tegen beschermd? Door elektrische en elektronische installaties te omringen met een Faradaykooi. Wat is een Faradaykooi? Het is een kooi gemaakt van een zo goed mogelijk geleidend materiaal, meestal koper. Het is duur, zwaar. Je kunt installaties echt in een koperen kooi opsluiten, volledig gesloten. Maar je kunt ook beperkt tot een tralie en dat is meestal wat je doet. Het belangrijkste is dat deze omhulling goed de incidentele elektromagnetische energie absorbeert, zich gedraagt als een effectieve antenne.
Een laag geïoniseerd gas gedraagt zich ook als een goed absorberend medium ten opzichte van een elektromagnetisch veld (radarstralen zijn elektromagnetische golven, het omringen van een vliegend apparaat met plasma heeft als effect dat het een goede onzichtbaarheid verkrijgt). Als HAARP een sterk geïoniseerde laag in de hoogte kan creëren, kan deze een rol spelen als schild ten opzichte van de agressie die overeenkomt met de elektromagnetische impuls die ontstaat bij de explosie van een krachtige atoombom in de hoogte. Een simpele opmerking die me op dit moment te binnen komt.
Toen het probleem "nieuwe wapens" aan de orde kwam, leek het ons dat we "alles moesten overwegen" en dat in feite veel dingen al sinds ... decennia bestonden, die zorgvuldig aan het publiek werden verborgen. We ontdekten met verbazing dat de beroemde crop circles mogelijk proeven met wapens konden zijn (zeer dodelijk, aangezien ze in staat zijn om op de grond herten, konijnen en vogels te verbranden), alles al sinds ... 1981 in werking. Proeven verborgen door het creëren van complexe geometrische vormen, bedoeld om "de schuld op E.T. te gooien", eventueel. Dit zou betekenen dat we al decennia lang worden bedrogen over veel dingen. Dit geeft het gevoel van duizeligheid.
Verder gingen we erin over om te overwegen dat het concept seismische wapens niet volledig onredelijk was.
In de voetsporen hebben we ook overwogen dat klimaatwapens niet alleen onderzoek, maar al sinds ... lange tijd worden getest! We hebben geprobeerd de basisprincipes van deze wapens te begrijpen: het veranderen van de hoeveelheid energie die door de zon wordt verstuurd naar de aardoppervlakte, ofwel door een "venster" te openen in de ionosfeer om de zonnestraling te verhogen, ofwel door in de hoogte een reflecterende laag te creëren, dat wil zeggen door in twee gebieden, eventueel zeer ver van elkaar, een luchtlaag met warme lucht en een luchtlaag met koude lucht te creëren. Ik heb voorgesteld dat chemtrails mogelijk een markering van de atmosfeer kunnen zijn om vanaf satellieten de effectiviteit van dergelijke proeven te kunnen beoordelen.
Zijn er aanwijzingen dat klimaatwapenproeven worden uitgevoerd, die kunnen worden ontdekt via satellieten? Wat zouden de detecteerbare effecten zijn?
Het aardoppervlak heeft een bepaalde reflecterende kracht, de betreffende coëfficiënt wordt albedo genoemd. Een perfect reflecterend object heeft een albedo van 1 en een perfect absorberend object heeft een albedo van nul. Frisse sneeuw heeft een albedo van 0,9. Daarom smelt het niet. Een verbrand oppervlak heeft een albedo die kan dalen tot die van kool (0,05). Je vindt in encyclopedieën de albedo van de verschillende planeten:
Mars: 0,54 Aarde: 0,39 Venus: 0,7 Jupiter: 0,47 Saturnus: 0,45 Mercurius: 0,055
Zie je dat de albedo van Mercurius dicht bij die van grafiet is! De albedo van de Maan is 0,07, nauwelijks meer dan die van Mercurius. Dus het nachtsterrenbeeld, zo helder, heeft een reflecterende kracht van basalt. Een stuk Maan, in de hand gehouden, is ... donker grijs. Het lijkt zo helder in de lucht omdat zijn helderheid in contrast staat met die van de achtergrond van de lucht. De waarde voor de Aarde is een gemiddelde. Lokaal hangt het af van onder andere de toestand van de ionosfeer die zowel bepaalde frequenties (UV) absorbeert als andere reflecteert. Als je deze verandert door het "transparanter" te maken, zal de zonne-energie de aardoppervlakte bereiken en worden geabsorbeerd. Een verre waarnemer zou een lokale verduistering van het aardoppervlak waarnemen, onverklaarbaar, niet gerelateerd aan het verschijnen van een wolkvorming.
Zijn dergelijke verduisteringen al waargenomen? Met betrekking tot zulke vragen moet men voorkomen om onzin te zeggen. De animatie die volgt en die 374 K is (je moet de computer de tijd geven om de afbeeldingen te laden) is twijfelachtig. Het is mogelijk dat dit effect alleen te wijten is aan de rotatie van de aarde. Ik ken de bron van deze afbeeldingen niet, noch weet ik welk satelliet ze heeft opgenomen. Het is waarschijnlijk een geostationaire satelliet. Dus de onbeweeglijkheid van de afbeelding is slechts schijn, omdat de camera de aarde in zijn rotatie volgt. Aangezien de aangegeven uren zijn, zou de verduistering mogelijk alleen het zonsondergangsverschijnsel zijn dat zich uitstrekt over de Verenigde Staten. Op steun voor deze theorie is de verzwakking van de wolkenbedekking in de tropische regio, die zou kunnen worden toegeschreven aan een afname van de zonnestraling. Beschouw dit document niet als een aanwijzing.
Het zou fijn zijn, in dit gebied, het licht van een meteoroloog te ontvangen (dat ben ik niet).
Aantal verbindingen sinds 23 september 2002 :