De poëzie van anderen
Persoonlijk schrijf ik geen gedichten. Ik maak liedjes. Maar anderen hebben die gave. Ik heb besloten een pagina te creëren waar ik hun composities kan plaatsen. ---
De mens is zo dom
De mens is zo dom
Als hij verliefd is.
Hij denkt dat hij dichter is,
Hij laat zich betrekken
Bij het spel van het toeval.
Hij loopt blindelings rond,
En botst tegen meubels,
Hij krijgt blauwe plekken
En film.
Hij glimlacht naar voorbijgangers,
Hij overvloeit,
Hij verspreidt zich.Soms is hij vervelend,
Hij is vermoeiend,
Maar je moet hem vergeven,
Want er zit geen kwaadaardigheid in hem.
Zijn ziel is geraakt,
Geraakt, verloren?
Nee, niet dat spel,
Hij zal opkomen, want
Bestaat er een kwaad
Dat zoveel goed doet?
— Claire Bougain, 24 april 2012 ---
De hemel!
De hemel!
Luister naar de mensen hier beneden.
Ze schreeuwen of durven niet.
Van wanhoop in stilte
Zijn ze in alle richtingen aan het bewegen,
Ze gaan vooruit
Naar waar?Om hun liefde of hun pijn te zeggen,
Hebben mensen
Woorden.
Te vaak houden ze ze vast,
Waarom, weet ik niet.
Dan dringen ze allemaal
Aan de rand van hun lippen,
Ze zwollen op, stikken, ademloos,
En ontploffen,
Gieten in het lichaam van deze mensen,
Ziek van stilte,
Stervende,
Hun dodelijke gif.Het leven stroomt weg,
De dagen gaan voorbij,
Roze, wit, zwart zand,
Veranderlijk zand,
Je glijdt, onopgemerkt,
Zacht en rond,
Tussen mijn vingers.
— Claire Bougain ---
Hij sterft langzaam
Hij sterft langzaam
Degene die niet reist,
Degene die niet leest,
Degene die geen muziek hoort,
Degene die niet weet
Gratie te vinden met zijn ogen.Hij sterft langzaam
Degene die slavin wordt van gewoonte,
Die elke dag dezelfde wegen aflegt,
Degene die nooit een nieuwe richting kiest,
Die nooit durft de kleur
Van zijn kleding te veranderen
Of met een vreemde te praten.Hij sterft langzaam
Degene die de passie vermijdt
En haar draaikolk van emoties,
Die het licht in de ogen geven
En gebroken harten herstellen.Hij sterft langzaam
Degene die niet van koers verandert
Als hij ongelukkig is
Op zijn werk of in de liefde,
Degene die geen risico's neemt
Om zijn dromen te verwezenlijken,
Degene die in zijn hele leven
Nooit de verstandige raad heeft verlaten.Leef nu
Wagemak vandaag
Handel onmiddellijk
Laat je niet langzaam sterven
Ontzeg jezelf niet geluk.
— Pablo Neruda ---
Het vuur
Stel je voor dat het vuur verhalen vertelt
Zoals het mij verteld heeft. Hier zijn ze:Verhalen over dood, beelden gebrand op mijn netvlies,
Van een geweld dat moeilijk te beschrijven is.Beeld van een klein meisje dat op ons af rent,
Armen uitgespreid, naakt,
Na een napalm-bombardement.Beeld van een boeddhist die zichzelf op de wereld
Verbrandt om protest te maken tegen de Smerige Oorlog.Beeld van een enorme kruis dat wordt aangestoken
Door gekke maskeraders.Barbaarse beeld van zogenaamde heksen op de brandstapel.
Beeld van een klein Bambi,
Verdwaald in een bos dat in brand staat.Beeld van rituele verbrandingen op Bali,
Van dodenkampen.Wat zegt men over het vuur?
Dat het smeert, ontploft, verwoest,
Verwoest, verwoest, verbrandt.Maar ook dat het verwarmt, zuivert, vruchtbaar maakt,
Een heropleving mogelijk maakt.Ambivalentie.
Vuren van liefde, verboden vuren,
Vuren van vreugde en strooivuren.Harten in brand en in bloed,
Op zijn kop.Dromen van fusie, vulkanische uitbarsting,
De ketel van de metaalfabriek.Rood vuur.
Misschien eindigt het verhaal hier.
— Claire Bougain ---