Document zonder naam
Bron: http://defence-data.com/features/fpage37.htm
JORN: het Australische HAARP
Online gezet op 24 februari 2008
Australië heeft (in 2000) het "Jindalee Operational Radar Network" gekregen, dat volgens de aannames in staat zou moeten zijn om het naderen van geheime bommenwerpers en illegale immigratieoperaties uit buurlanden te detecteren op afstanden tot wel 3000 kilometer. Het heeft dertig jaar geduurd om dit systeem op te zetten. Hieronder staat de radardekking die wordt gegarandeerd door drie stations.
De grote-afstandsradardekking van de Australische lucht richting het noorden
Zo’n bereik van radar is niet mogelijk zonder dat de golven in hoge atmosfeer worden gereflecteerd, door de kromming van de aarde.
Het Amerikaanse bedrijf Lockheed Martin was de partner van Australië bij het opzetten van dit systeem. JORN gebruikt twee HF-uitzenders die 2300 km van elkaar verwijderd zijn. Deze twee uitzenders bestaan uit reeksen antennes die een vermogen van 20 kilowatt kunnen uitzenden.
Het microgolfuitzend systeem, lang een kilometer
Signalen worden gericht op de ionosfeer, waar het bundel wordt gereflecteerd over de horizon richting doelen tot 3000 km verderop.
De signalen worden naar de ionosfeer gestuurd, waar de bundels worden gereflecteerd over de horizon richting doelen op een afstand van maximaal 3000 kilometer. De gereflecteerde signalen worden opgevangen door een tweede antennesysteem, uitgebreid over een lengte van 3 km en bestaande uit 960 masten die met een nauwkeurigheid van minder dan één centimeter moeten worden afgesteld.
Ontvangerantennes, uitgebreid over een lengte van 3 km
De Australiërs zeggen dat het bereik van dit systeem veel verder gaat dan de "ontclassificeerde" afstand van 3000 km. Ze beweren ook dat de relatief lage frequenties die worden uitgezonden, een echo kunnen opleveren van oppervlakken die absorberend zijn, zoals die van vijandige stille bommenwerpers.
Niet alle landen kunnen zich een dergelijk systeem veroorloven, dat gebaseerd is op ionosferische reflectie. Het is dan ook mogelijk dat andere landen (in feite allemaal, aangezien het systeem veel toegankelijker is) zich hebben gericht op reflectie via kleine nevelachtige druppeltjes die in hoge atmosfeer worden verspreid, wat de beroemde "chemtrails" oplevert. Deze systemen zijn geheim en de landen die ze gebruiken (waaronder waarschijnlijk ook Frankrijk) verkiezen het gebruik van dergelijke methoden te ontkennen, gezien de schadelijke gevolgen van deze chemische producten op de bodem, die schadelijk zijn voor het milieu en zeer waarschijnlijk ook voor de mens.