Traduction non disponible. Affichage de la version française.

Geschiedenis van het moderne Palestina

histoire

Augustus 2005

Pagina 2

Ik ben nu op pagina 2 van deze geschiedenis. Na verschillende pogingen kan ik alleen maar tot de conclusie komen: ik heb te weinig gegevens, te weinig kennis. Ik ken deze tweede helft van de geschiedenis niet en voel me nutteloos. Ik heb angst om onzin te schrijven. Lezers hebben me veel kaarten gestuurd, die ik willekeurig reproduceer. Maar ik heb hulp nodig om door te gaan, met teksten, historische en niet hysterische gegevens. We zijn hier om te proberen te begrijpen, niet om te veroordelen. Midden in al dit gebeuren verbeeldt men zich talloze personages. De jood, opgesloten in "de Exodus", die naar deze laatste kans komt, met een nummer op zijn arm, die net ontsnapt is aan een vernietigingskamp, die al zijn familieleden verloren heeft. Niet ver weg de Palestijnse inwoner, die niet weet wat er op hem afkomt en in welke ellende hij terechtkomt, een halve eeuw later. Naast hem, Arabische landen met hun Mollahs, hun Imams, hun obsessieve geloof van een andere tijd. Bij de joden andere Mollahs, andere Imams, die met gelijke, stijfgevroren en onrealistische overtuigingen komen: "Groot Israel", "de tempel herbouwen", etc...

De oorlogseerlijkheid van een volk dat eeuwenlang zijn hoofd heeft gebogen (herinner je Moshe Dayan, de ene oog, de winnaar van de zesdaagse oorlog). Een kudde die uit hun getto's is gehaald, die zich zelfs meestal passief naar de vuurkamers laat leiden, tenzij er onverwachte uitbarstingen van wanhoop zijn zoals die van Treblinka of de opstand van het Warschause getto.

Ze vluchten, deze joden. Maar hoe begrijpelijk. Een miljoen Russische joden zouden in Israël zijn aangekomen, denk ik, sinds de val van de muur. Maar kijk naar de opkomst van de nazi-partijen, in ... Rusland, zelfs. Ja, er zijn zelfs skinheads in de voormalige USSR. Ze vermoorden de "bougnoule", de "jew", op straat in Moskou. Kijk naar Stalin die de Poolse joden in Warschau laat vermoorden, zonder iets te doen.

Kijk naar de Verenigde Naties, "dat ding!", zei de Gaulle, die het probleem creëerde, en liet de betrokkenen zelf het oplossen. Want daar ligt het probleem. De wereld creëerde na de oorlog een berg van een dilemma in een klein territorium, en de wereld wil haar verantwoordelijkheden niet aanvaarden. "De wereld" kijkt er met de televisie naar terwijl ze frites en popcorn eet.

  • Waarom kunnen ze het niet eens worden?
    Ze zijn bijna van hetzelfde bloed. Op straat zouden ze elkaar verwarren...

Wij zijn allemaal verantwoordelijk voor deze moorden, voor alle moorden, voor al deze verdriet, omdat we niet nadenken, we niet bewegen. Maar het openen van je televisie, het luisteren naar politici, is dat nadenken? Ik moet zeggen dat ik daar niets in heb gevonden, en jij?

Help me:

Deze kaarten moeten worden gecommentariseerd, ze moeten spreken. Ik produceer ze willekeurig, in de war, zoals ze tot mij zijn gekomen.

Hier zijn eerst kaarten uit een dossier dat is gepubliceerd door het tijdschrift Le Point:

1947

De Verdeling van de Verenigde Naties.

In het groen, het joodse staat

In het bruin, het Arabische staat

Na de verschrikking van de Holocaust stemden de Verenigde Naties voor de verdeling van Palestina tussen een Joodse staat en een Arabische staat. Jeruzalem werd een internationale zone. Dit plan werd door de Arabische staten afgewezen.

Point1

s.

1949

Oorlog 1948-1949

In het groen, Israël

In het bruin: Arabische gebieden

De Arabische landen aanvallen Israël in 1948, direct na hun onafhankelijkheidsverklaring. Israël wint de oorlog en verjaagt 800.000 Palestijnen.

Point2

1967

Zesdaagse oorlog

In het groen, Israël

Groen-bruine strepen: bezette gebieden.

Point3

2000

Camp David

(juli 2000) en daarna

Taba

(januari 2001).

Israël overweegt de quasi-gehele Westelijke Jordaans te geven aan de Palestijnen. De overeenkomsten lopen vast op Oost-Jeruzalem en het terugkeer van de vluchtelingen.

In maart stelde de Saoedische prins Abdallah voor dat Arabische landen Israël erkennen in ruil voor het terugtrekken van de bezette gebieden van 1967 (de zesdaagse oorlog).

Point4

1 - Camp David

Moderne Cisjordanië

2 - Moderne Cisjordanië

Joodse kolonies in Cisjordanië

3 - Joodse kolonies in Cisjordanië

Ottomaanse Rijk 1914

4 - Het Ottomaanse Rijk in 1914

Golan

5 - Het Golan-plateau

Oorlog 48

6 - De oorlog van 1948

Oorlog 1967

7 - De oorlog van 1967

Oost-Jeruzalem

7 - Oost-Jeruzalem 8 - Water 9 - Oslo-akkoorden

Palestina1939

10 - Het Arabische wereld in 1939

Verdeling Palestina 49

11 - De verdeling van Palestina in 49

Accords Charm el cheik99

12 - Accords van Charm el Cheik, 1999

Artikel in Le Point van 20 juni 2003: De pulverteelt en de kolonies:

Point1605 implantations1

Vorige pagina

Terug

Teller geactiveerd op 19 augustus 2005. Aantal bezoeken sinds die dag

:

Geschiedenis van Palestina

Camp David 2000

Oslo

Water