Het Manifest van de Jeugd van Gaza
Het Manifest van de Jeugd van Gaza
december 2010
**
Het manifest van de jeugd van Gaza Door Gaza Youth Breaks Out Collectief van jonge kunstenaars en maatschappelijke activisten uit de Gazastrook Verdomme met de Hamas. Verdomme met Israël. Verdomme met Fatah. Verdomme met de VN en UNRWA (1). Verdomme met Amerika! Wij, de jongeren van Gaza, hebben genoeg van Israël, de Hamas, de bezetting, de voortdurende schendingen van de mensenrechten en de onverschilligheid van de internationale gemeenschap.
We willen schreeuwen, de muur van stilte, onrechtvaardigheid en apathie doorbreken, net zoals de Israëlische F16’s boven onze hoofden de geluidsbarrière doorbreken, en met al onze kracht uit ons hart schreeuwen om de woede uit te drukken die deze rotzooi in ons opwekt. We zijn als luizen tussen twee nagels, we leven in een nachtmerrie binnen een andere nachtmerrie. Er is geen ruimte voor hoop, geen plek voor vrijheid. We kunnen niet langer gevangen zitten in deze permanente politieke confrontatie, en in nachten die donkerder zijn dan roet onder de dreiging van jachtvliegtuigen die boven onze huizen cirkelen, en van onschuldige boeren die worden neergeschoten omdat ze hun velden in de ‘veiligheidszone’ willen bewerken, en van baardjes die met hun wapens trots rondlopen en jongeren die hun eigen ideeën hebben, met geweld of gevangenisstraf bestraffen, en van de schande muur die ons van de rest van ons land afsnijdt en ons opsluit in een smalle strook land.
We hebben genoeg van het beeld dat we worden voorgesteld als potentieel terroristen, fanatieke mensen met zakken vol springstoffen en ogen vol haat; genoeg van de onverschilligheid van de rest van de wereld, van de zogenaamde experts die altijd klaarstaan om verklaringen te geven en resolutievoorstellen te maken, maar direct weglopen zodra het gaat om het uitvoeren van hun besluiten; genoeg van dit ellendige leven waarin we worden opgesloten door Israël, mishandeld door de Hamas en volledig genegeerd door de internationale gemeenschap.
Er kookt een revolutie in ons, een enorme woede die ons uiteindelijk zal vernietigen als we niet een manier vinden om deze enorme energie te kanaliseren, om het status quo te ondermijnen en een beetje hoop te creëren. De laatste klap die onze frustratie en wanhoop nog verder heeft versterkt, vond plaats op 30 november, toen Hamas-militanten met hun geweren, leugens en agressiviteit het hoofdkantoor van het Sharek Youth Forum (www.sharek.ps, een zeer actieve jongerenorganisatie in Gaza) binnendrongen. Ze wierpen iedereen naar buiten, arresteerden en gevangennamen meerdere mensen en verhinderden Sharek om hun activiteiten voort te zetten; enkele dagen later werden demonstranten die voor het kantoor van Sharek stonden, aangevallen, geslagen en sommigen gevangengenomen.
Het is echt een nachtmerrie binnen een andere nachtmerrie die we beleven. Het is niet makkelijk om de druk die op ons rust te beschrijven. We hebben nauwelijks overleefd tijdens de operatie ‘Zware Lood’ van 2008-2009, toen Israël ons systematisch de mond insloeg, duizenden huizen vernietigde en nog meer levens en dromen verwoestte. Ze hebben de Hamas niet uitgeroeid zoals ze hadden willen, maar ze hebben ons voor altijd bang gemaakt, en het syndroom van post-traumatische stress is voor altijd in elk van ons gevestigd, omdat er nergens was waar we voor de bommen konden vluchten.
Wij zijn een jonge generatie met een zwaar hart. We dragen een zo zware last dat we niet meer kunnen genieten van een zonsondergang: hoe zou dat ook kunnen, terwijl dreigende wolken de horizon blokkeren en schrikwekkende herinneringen bij elke oogslag door onze ogen schieten? We glimlachen om de pijn te verbergen, we lachen om de oorlog te vergeten, we houden hoop vast om niet direct zelfmoord te plegen.
In de afgelopen jaren heeft de Hamas alles gedaan om controle te krijgen over onze gedachten, ons gedrag en onze verwachtingen. Wij zijn een generatie jongeren die zich al heeft aangepast aan het leven onder de dreiging van raketten, aan de onmogelijke missie om een normaal en gezond bestaan te leiden, en die nauwelijks wordt getolereerd door een uitgebreide organisatie die zich als een kwaadaardige kanker heeft uitgebreid door onze samenleving, vastbesloten om bij elke uitbreiding tot de laatste levende cel, de laatste afwijkende mening, de laatste mogelijke droom te vernietigen, en ons allemaal te paralyseren door angst te zaaien. En dit gebeurt in de gevangenis die Gaza is geworden, een gevangenis opgelegd door een land dat zich democratisch noemt.
Opnieuw herhaalt de geschiedenis zich in al haar wrede hevigheid, en iedereen lijkt er niets mee te doen. Wij leven in angst. Hier in Gaza hebben we angst om opgesloten, ondervraagd, geslagen, gemarteld, gebombardeerd, vermoord te worden. We hebben angst om te leven, omdat elke stap die we zetten zorgvuldig moet worden overwogen en voorbereid, omdat er overal obstakels en verboden zijn, omdat we niet mogen gaan waar we willen, niet mogen praten of handelen zoals we willen, en soms zelfs niet mogen denken wat we willen, omdat de bezetting onze hersenen en harten heeft bezet, en het is zo afschuwelijk dat het een fysieke pijn is, dat we tranen van woede en verzet willen laten lopen.
We willen geen haat voelen, deze enorme woede niet voelen, en we willen niet opnieuw slachtoffer zijn. Genoeg! We hebben genoeg van de pijn, de tranen, de lijden, de controle, de grenzen, de ongegronde verontschuldigingen, de angst, de marteling, de leugens, de bommen, slapeloze nachten, willekeurige dood van burgers, bittere herinneringen, een afgesloten toekomst, een hopeloos heden, onverantwoorde politiek, fanatieke politici, religieuze praatjes, en gevangenis. We zeggen: GENOEG! Dit is niet de toekomst die wij willen!
Wij hebben drie eisen: we willen vrij zijn, we willen kunnen leven zoals normaal, en we willen vrede. Is dat te veel gevraagd? Wij zijn een vreedzame beweging gevormd door jongeren uit Gaza en sympathisanten overal ter wereld, een beweging die zal blijven bestaan zolang de waarheid over wat er bij ons gebeurt niet wereldwijd bekend is, en zolang de stilzwijgende medeplichtigheid en de brullende onverschilligheid niet langer aanvaardbaar zijn.
Dit is het manifest voor verandering van de jeugd van Gaza!
We gaan beginnen met de bezetting te doorbreken die ons verstikt, ons te bevrijden van de geestelijke gevangenis, en onze waardigheid en zelfrespect terug te vinden. We zullen ons hoofd hoog houden, ook als we tegenslag ondervinden. We zullen nacht en dag werken aan het veranderen van de ellendige situatie waarin we verstrikt zitten. Waar we tegen muren aanlopen, zullen we dromen bouwen.
We hopen dat jij, die nu deze regels leest, ja, jij, ons steun zult geven. Om te weten op welke manier dat mogelijk is, schrijf op onze muur of neem direct contact op via freegazayouth@hotmail.com