Document zonder naam
De IJslandse revolutie
Een realiteit of een mythe?
online gezet op 31 augustus 2012
Ik vond deze tekst op een website. Ik kan me niet meer herinneren welke. Maakt niet uit. Al een hele tijd vragen mijn lezers me om een presentatie te plaatsen over de economische, monetaire en financiële problemen die onze planeet kent. Ik zou het kunnen doen. Maar ik kan niet overal tegelijk zijn. De kernvraag, goed behandeld, is al een flinke stap.
Natuurlijk ben ik me volledig bewust van de onderwerping van onze regeringen aan de macht van de banken. Wie onthoudt niet de medeplichtigheid van twee opvolgende presidentskandidaten, Pompidou en Giscard d'Estaing, die accordéonspeler? Hoe kan iemand zo dom zijn om zich voor een hoge prijs een "d'Estaing" op zijn achternaam te kopen, terwijl hij zichzelf als proletarier voelt? Met zijn initialen verstrengeld op de schaduwrijke ingang van zijn landgoed.
Ze zijn allemaal verbazingwekkend, deze mensen, die met felheid hun pootjes zetten om bovenaan te komen. Wordt er niet gezegd dat Pompidou erop lette om tegelijk met de Gaulle te plassen? Alles om uiteindelijk "de weg van iedereen" te volgen, zoals koning David tegen zijn zoon Salomo zei, toen hij zijn einde voelde naderen. Er zit iets triest en grotesk in al die mensenlevens.
Dat heeft Giscard er niet van weerhouden om actief bij te dragen aan de opstelling van de Europese grondwet. Dat brengt ons terug bij de film Matrix, toen "agent Smith" praat met een lid van het bemanningsleden van het rebellenvaartuig dat besloten had om de strijd op te geven en een virtuele, maar comfortabele leven te leiden. Een man die Smith "meneer Reagan" noemt.
Laten we teruggaan naar IJsland. In Frankrijk suggereert een aantal denkers vergelijkbare dingen, een "vreedzame revolutie". Dat doet me denken aan wat men hoorde in mei 1968. Voor een land als Frankrijk zouden de dingen niet zo eenvoudig zijn. IJsland heeft een ander landschap. Bevolking: 300.000 inwoners. Zoals de bevolking van de stad Nice. Waarvan 118.000 in de stad Reykjavík alleen en 60% van de bevolking van het eiland in de directe omgeving.
De economie is ook veel eenvoudiger dan de onze. Het leeft van een Eldorado aan geothermische, wind- en waterkracht. Het kan dus geen toekomstige energiecrisis vrezen. Het zou zelfs elektriciteit kunnen exporteren naar Europese landen via een onderzeese hoogspanningslijn van 1400 km, die het verbindt met het noorden van Engeland.
Toen ik er in de jaren zeventig voor het eerst was, zag ik al bananen groeien in serres die verwarmd werden door stoom. Een ding valt op als je de stad Reykjavík bekijkt: er zijn geen schoorstenen op de daken. Het openluchtzwembad is zowel in de zomer als in de winter bezig. De stad leeft van een stoomgeyser.
Er is ook vis. Daar zijn de visbestanden rijk. Ik heb deze landen van vuur en ijs afgetooid in de jaren zeventig, een jaar na de uitbarsting van de Helgafell op het eiland Vestmannaeyjar. Hieronder de plaats Heimaey, waar een deel van de villa’s onder de as van de vulkaan uit 1973 begraven werd. De inwoners van het eiland hadden destijds het tweede hoogste inkomen per hoofd van de bevolking, na de Koeweiters. Ze stormden furieus over de 4 kilometer lange en enige weg van het eiland in hun Ford Mustangs.

De vulkaan Helgafell, die in 1973 wakker werd, terwijl iedereen dacht dat hij uitgeput was.
In de voorgrond: de enige plaats op het eiland, de haven van Heimaey
Niet alle IJslanders hebben zo’n inkomen. Maar het is geen arm land. Alleen de oneerlijkheid van hun "bangsters" heeft het land in faillissement gebracht. Het lijkt erop, zie hieronder, dat de IJslanders besloten hebben hun toekomst in eigen hand te nemen. Omdat ze niet in Europa zitten, konden ze hun munt sterk degraderen, wat hun export op gang bracht en hun import verlaagde. Klassiek patroon. Maar waarom zouden ze dan toch willen aansluiten bij Europa en de eurozone? Dat moet nog worden uitgelegd.
Raadsel.
**
NB: Deze tekst verschilt aanzienlijk van wat je op Wikipedia over IJsland vindt.
Geen nieuws over IJsland: waarom?
(22 april 2012) Als iemand denkt dat er nu geen censuur is, laat hem dan uitleggen waarom we alles wisten over wat er gebeurde in Egypte, Syrië of Libië, en waarom de kranten niets zeiden over wat er in IJsland gebeurde?
In IJsland – het volk dwong een volledig kabinet af te treden, – de belangrijkste banken werden genationaliseerd en werd besloten om de schuld die deze banken hadden opgelopen bij Britse en Nederlandse banken niet te betalen, een schuld die ontstond door hun slechte financiële beleid; – een volksvergadering is onlangs opgericht om de grondwet opnieuw te schrijven.
En dat alles vreedzaam.
Een echte revolutie tegen de macht die deze crisis had veroorzaakt.
Daarom is er gedurende twee jaar niets gepubliceerd.
Wat zou er gebeuren als Europese burgers hier een voorbeeld van zouden nemen?
Kort gezegd, hier is de geschiedenis van de feiten:
2008: De belangrijkste bank van het land wordt genationaliseerd. De munt stort in, de beurs stopt met handelen. Het land is failliet.
2009: Burgerprotesten tegen het parlement leiden tot vroegtijdige verkiezingen. Die veroorzaken de aftreding van de premier en, in zijn geheel, van het hele kabinet.
De economische situatie blijft desastreus. Via een wet wordt Groot-Brittannië en Nederland aangeboden de schuld te voldoen met een betaling van 3,5 miljard euro, waarvoor elke IJslandse familie gedurende de komende 15 jaar maandelijks een bedrag zal betalen tegen een rente van 5%.
- 2010: Het volk gaat opnieuw op straat en eist dat de wet wordt onderworpen aan een referendum.
In januari 2010 weigert de president de wet te ratificeren en kondigt een volksraadpleging aan.
In maart vindt het referendum plaats en wint het "nee" tegen de schuldbetaling met 93% van de stemmen.
Tijdens deze crisis wordt een onderzoek ingesteld om juridisch verantwoordelijkheid te bepalen.
De arrestatie van meerdere bankiers en topfunctionarissen begint.
Interpol start een onderzoek en alle betrokken bankiers verlaten het land.
In deze crisiscontext wordt een vergadering gekozen om een nieuwe grondwet op te stellen die de lessen uit de crisis integreert en de huidige grondwet vervangt, die een kopie is van de Deense grondwet.
Daarvoor wordt rechtstreeks het volk aangesproken.
25 burgers zonder politieke band worden gekozen uit de 522 kandidaten. Om te kunnen kandidateren moet men volwassen zijn en de steun van 30 mensen hebben.
- De grondwetgevende vergadering begint haar werk in februari 2011 om, uitgaande van de meningen die zijn verzameld in vergaderingen over het hele land, een groot charter voor te stellen.
Deze moet worden goedgekeurd door het huidige parlement en door het parlement dat na de komende verkiezingen wordt samengesteld.
Hier is, kort samengevat, de geschiedenis van de IJslandse revolutie:
- Volledige aftreding van een kabinet – Nationalisatie van de bank – Referendum zodat het volk kan besluiten over fundamentele economische besluiten – Arrestatie van de verantwoordelijken voor de crisis – Herziening van de grondwet door de burgers. Hebben we hierover in de Europese media gehoord? Is er gesproken over dit in politieke radiodiscussies? Zagen we beelden van deze gebeurtenissen op tv?
Natuurlijk niet!
Ik kan het goede koren niet van het kaf scheiden.
Afbeeldingen
