Document zonder naam
De website van de conferentie (2-7 september 2013):
Om het pdf-bestand van deze presentatie te downloaden
Titel van de presentatie:
Een alternatief model dat de VLS verklaart door de gravitationele interactie tussen twee populaties, waarvan de ene bestaat uit positieve massa en de andere uit negatieve massa.
Jean-Pierre Petit Gille d’Agostini
Samenvatting:
Negatieve massa ontstaat natuurlijk uit dynamische groepen, zoals in 1972 werd aangetoond door de Franse wiskundige Jean-Marie Souriau. De Poincaré-groep werkt op bewegingen in de Minkowski-ruimte, waarvan het de isometriegroep is. Deze groep werkt ook op de impuls, een verzameling van scalairen waarvan het aantal gelijk is aan de dimensie van de groep (tien). De elementen van de Poincaré-groep zijn verdeeld in twee deelverzamelingen. Souriau noemde de eerste orthochron, omdat deze de tijd niet omkeert bij werking op bewegingen. Hij noemde de tweede antichron, omdat de elementen een beweging die van verleden naar toekomst is gericht, omzetten in een beweging van toekomst naar verleden. In 1972 toonde Souriau aan dat deze bewegingen inderdaad verwijzen naar deeltjes met negatieve energie (en negatieve massa, indien ze die hebben). Deze deeltjes stralen negatief-energetische fotonen uit die niet door onze ogen of telescopen kunnen worden waargenomen. Bovendien bestaat er geen theorie die de elektromagnetische interactie tussen deeltjes met tegengestelde massa en energie beschrijft. Samenbestaan is dus mogelijk zonder wederzijdse vernietiging. Onder deze omstandigheden is de enige mogelijke interactie de gravitatie. Twee deeltjes met hetzelfde teken trekken elkaar aan volgens het wet van Newton. Twee deeltjes met tegengestelde tekens stoten elkaar af volgens een „anti-Newton“-wet. De twee populaties zullen dus tendentie hebben om van elkaar te scheiden, zoals computeranimaties illustreren. Bovendien, als de negatieve massa groter is bij een gegeven dichtheid, is hun Jeans-tijd korter. Dit leidt tot de vorming van clusters die materie in de overgebleven ruimte afstoten, waardoor een stabiel systeem ontstaat. De cellen fungeren als gevangenissen voor de clusters, door hun interactie met andere clusters te voorkomen, en deze clusters gedragen zich als ankers ten opzichte van de positieve materiestructuur, die vergelijkbaar is met samengesmolten zeepbelletjes. In drie dimensies verkrijgen we een verdeling van positieve materie die de VLS verklaart. Bovendien biedt dit model een nieuwe inzicht in de vorming van sterrenstelsels, waarbij een effectieve stralingskoeling van de positieve massa-materie wordt bevorderd, die wordt samengeperst in platen, wat de vorming van proto-sterrenstelsels zou mogelijk maken. Aan de andere kant zouden clusters van negatieve massa koeltijden kunnen hebben die groter zijn dan de leeftijd van het universum.
Een model dat de grote-schaalstructuur van het universum toerekenen aan de interactie tussen twee populaties, waarvan de ene bestaat uit positieve massa en de andere uit negatieve massa.
Jean-Pierre Petit Gille d’Agostini
Samenvatting:
Negatieve massa ontstaat natuurlijk uit dynamische groepen, zoals in 1972 werd aangetoond door de Franse wiskundige Jean-Marie Souriau. De Poincaré-groep werkt op bewegingen in de Minkowski-ruimte, waarvan het de isometriegroep is. Deze groep werkt ook op de impuls, een verzameling van scalairen waarvan het aantal gelijk is aan de dimensie van de groep (tien). De elementen van de Poincaré-groep zijn verdeeld in twee deelverzamelingen. Souriau noemde de eerste orthochron, omdat deze de tijd niet omkeert bij werking op bewegingen. Hij noemde de tweede antichron, omdat de elementen een beweging die van verleden naar toekomst is gericht, omzetten in een beweging van toekomst naar verleden. In 1972 toonde Souriau aan dat deze bewegingen inderdaad verwijzen naar deeltjes met negatieve energie (en negatieve massa, indien ze die hebben). Deze deeltjes stralen negatief-energetische fotonen uit die niet door onze ogen of telescopen kunnen worden waargenomen. Bovendien bestaat er geen theorie die de elektromagnetische interactie tussen deeltjes met tegengestelde massa en energie beschrijft. Samenbestaan is dus mogelijk zonder wederzijdse vernietiging. Onder deze omstandigheden is de enige mogelijke interactie de gravitatie. Twee deeltjes met hetzelfde teken trekken elkaar aan volgens het wet van Newton. Twee deeltjes met tegengestelde tekens stoten elkaar af volgens een „anti-Newton“-wet. De twee populaties zullen dus tendentie hebben om van elkaar te scheiden, zoals computeranimaties illustreren. Bovendien, als de negatieve massa groter is bij een gegeven dichtheid, is hun Jeans-tijd korter. Dit leidt tot de vorming van clusters die materie in de overgebleven ruimte afstoten, waardoor een stabiel systeem ontstaat. De cellen fungeren als gevangenissen voor de clusters, door hun interactie met andere clusters te voorkomen, en deze clusters gedragen zich als ankers ten opzichte van de positieve materiestructuur, die vergelijkbaar is met samengesmolten zeepbelletjes. In drie dimensies verkrijgen we een verdeling van positieve materie die de VLS verklaart. Bovendien biedt dit model een nieuwe inzicht in de vorming van sterrenstelsels, waarbij een effectieve stralingskoeling van de positieve massa-materie wordt bevorderd, die wordt samengeperst in platen, wat de vorming van proto-sterrenstelsels zou mogelijk maken. Aan de andere kant zouden clusters van negatieve massa koeltijden kunnen hebben die groter zijn dan de leeftijd van het universum.
De presentatie (15-minuten orale presentatie op dinsdag 1 september in een sessie over wiskundige fysica) was beperkt tot vier pagina’s. Om deze presentatie als pdf te downloaden
****Presentatie in wiskundige fysica op de conferentie van Praag, september 2013