Traduction non disponible. Affichage de la version française.

Ovni B2 Mhd Aurora onderzoek

En résumé (grâce à un LLM libre auto-hébergé)

  • Het document toont een afbeelding van een stille machine uit 1986, met kenmerken die lijken op het B2.
  • De analyse noemt de mogelijkheid van MHD-technologie (magnetohydrodynamica) voor detectie-onzichtbaarheid en luchtinlatenbeheer.
  • De tekst verwijst naar geheime projecten zoals de Russische Ajax en de Amerikaanse Aurora, die verband houden met MHD en hypersonische vliegtuigen.

Ovni B2 MHD Aurora-onderzoek

Vreemde afbeelding

10 december 2005

Een lezer stuurde me een scan van een Engels-talige tijdschrift. Het gaat om een nummer uit ... 1986. Sommigen lezers zeiden meteen dat het een nep is. Mogelijk.

Laten we de afbeelding vergroten:

Als deze foto overeenkomt met een werkelijk vliegtuig, kunnen we proberen te analyseren wat we zien. Aan de bovenzijde lijken vier luchtinlaten zichtbaar te zijn, ingeklapt (ten opzichte van die van de B2). Zie de verzamelde beelden van het Amerikaanse transcontinentale vliegtuig in deze map.

Deze foto zou uit 1986 moeten zijn. De rand van de vleugel verschilt van die van de B2. In een andere map werd uitgelegd waarom een tandwielrand een betere stabiliteit biedt bij grote invalshoeken.

Figuur (d): creatie van een "fence", een aerodynamische barrière door middel van een tandwielrand

Hier is de rand anders. Als deze foto overeenkomt met een werkelijk vliegtuig, kunnen we aannemen dat het probleem van thermische detectie nog niet op grote schaal was opgelost, of misschien zelfs – zoals wij nu veronderstellen – door een groot deel van de vleugelrand te gebruiken om de verbrande gassen uit te stoten, afgekoeld met koud lucht.

Let op het vrijwel volledige ontbreken van een cockpit. Dat lijkt in overeenstemming met het uiterlijk van een hypersonisch geheim vliegtuig waarbij de luchtinlaten worden geregeld via MHD, met een zeer ingeklapt positie, voorafgegaan door secties met pariëtale MHD-omzetter.

Wat concluderen? Het omslagtekst zegt:

Het onzichtbare vliegtuig.

Een exclusieve blik op een ultrageheime bommenwerper. Na vijf jaar en vijf miljard dollar aan investeringen, is dit vliegtuig nog steeds niet gevlogen. Toch zeggen de mensen die het project vooruitdragen dat het een ware wonder is. De kritische stemmen beweren dat het slechts een mislukking is.

Wat opvallend is, is dat deze foto verbazingwekkend dicht bij mijn persoonlijke visie ligt van het echte B2.

Zoals ik in mijn boek "Ovni’s en geheime Amerikaanse wapens" heb aangegeven, kunnen schokgolven volledig worden uitgesloten in de buurt van de aanvoerlijn door deze onder zeer hoge spanning te zetten. Deze hoge spanningen zouden natuurlijk worden gegenereerd door het Hall-effect, een effect dat belangrijk is op grote hoogten waar dit soort vliegtuigen zich waarschijnlijk zullen bevinden (60 en mogelijk zelfs 80 kilometer). Een wetenschappelijk adviseur bij het Ministerie van Defensie wilde meer weten over hoe men deze hoge spanningen kon beheren. Maar ik heb geen zin om samen te werken met militaire onderzoek. En laten we realistisch zijn: MHD is sinds het einde van de jaren zestig uitsluitend voor militaire toepassingen gebruikt (hypersonische vliegtuigen, snelle onderzeeërs, hypervelociteits torpedos). Dus dat is niet mijn ding. Het beheren van het sterke Hall-effect is een lastig probleem, dat een van de valkuilen is in dit soort onderzoek. Alleen een goede specialist kan de problemen doorzien en oplossingen vinden. De Amerikanen hebben deze problemen opgelost. De Russen kennen de problemen en oplossingen goed, maar hun gebrek aan financiering heeft hen ervan weerhouden hun Ajax-project te ontwikkelen.

Model van het Russische Ajax-voertuig tijdens testen in een hypersonische windtunnel.

Het is waarschijnlijk dat de Chinezen, derde op het gebied van militair MHD, ook over deze problemen beschikken. De Europeanen kunnen daarentegen terugvallen op de onbekwaamheid van hun militaire ingenieurs, die in dit domein al drie decennia lang een veilige waarde zijn.

Ajax, volgens een kunstenaarsbeeld uit het tijdschrift Air et Cosmos uit 2000

Deze afbeelding is waarschijnlijk zeer schematisch, maar past goed bij de foto uit de hypersonische windtunnel en kan ons misschien helpen om drie kwart-afbeeldingen af te leiden, die tegelijkertijd kunnen helpen om ons een voorstelling te vormen van het uiterlijk van het voertuig Aurora, waarover sommigen zich inspannen om de moeizame ontwikkeling te beschrijven, zonder zich te realiseren dat hun verhalen ernstige tekortkomingen tonen op het gebied van MHD. In dit domein, dat in Europa dertig lange jaren is verwaarloosd, voordat mensen zonder ongepaste woorden konden spreken, is het niet morgen de dag.

Wat mogelijk afbeeldingen zijn van Ajax, vanaf de zijkant, van voren, in drie kwart vooruit en drie kwart achteruit. ---

Startpagina

Aantal bezoeken aan deze pagina sinds 10 december 2005: ** ** ---