f117
| 17 |
|---|
De oorsprong van de "negatieve massa's".
...In het hoofdstuk "Zou het universum een combinatie van twee dingen zijn?" noemen we de werk van Souriau: Structure des Systèmes Dynamiques, Dunod 1970, pp. 197-200 (recent vertaald in het Engels: Structure of Dynamical Systems, Birkhauser Ed. 1997). Startpunt: de groepen. Bij het analyseren van de actie van de volledige Poincaré-groep op zijn moment, toont Souriau aan dat het universum zowel positieve als negatieve energie deeltjes (dus negatieve massa) zou kunnen bevatten. De groepentheorie staat hieraan niet in de weg. Maar de mogelijke ontmoeting tussen twee deeltjes met tegengestelde massa's (niets te maken met antimaterie, die een positieve massa heeft, zie hierboven) geeft een probleem. Het resultaat zou volledige annihilatie zijn. Niet eens fotonen. Van niets naar zuiver niets. Een universum bestaande uit een gelijke hoeveelheid positieve en negatieve massa's zou gewoon verdwijnen. Oplossingen voorgesteld door Souriau:
- Ofwel God, in zijn oneindige wijsheid en scherpschijn, heeft bewust geen negatieve massa's gecreëerd.
- Ofwel men vermindert voorzichtig de Poincaré-groep van zijn twee "antichronische" componenten, die niet alleen de massa's omkeren, maar ook de tijd, en houdt alleen de twee "orthochronische" componenten over.
...Souriau uitsluit echter niet de mogelijkheid van het bestaan van negatieve massa's in het universum, en kiest dan voor de volgende dynamiek:
- Positieve massa's trekken elkaar aan volgens Newton.
- Negatieve massa's stoten elkaar af volgens "anti-Newton".
- Een positieve en een negatieve massa stoten elkaar af volgens "anti-Newton".
...Door elkaar af te stoten zouden negatieve massa's geen structuren, objecten, sterren, galaxieën vormen. Ze zouden vluchten en zouden alles in het universum ontwijken. Een soort panfobie (etymologisch: angst voor alles). Dit fundamenteel isolatiegerichte gedrag zou dan hun bestaan garanderen.
Wat zou er kunnen zijn van een universum dat negatieve massa's bevat?
...Zij zouden elke ruimte invullen die door materie is verlaten. In deze gebieden zou deze negatieve materie een zo uniform mogelijke verdeling aannemen. Dus, wanneer licht door deze "no-matter's land" reist, zou het geen effect van gravitationele lensing ondergaan. Dus, in termen van detectie via observatie: nul.
Omgekeerd gravitationeel lenseffect.
...We hebben eerder het gravitationele lenseffect besproken, de buiging van lichtstralen door aanwezigheid van materie. Zie figuur 44. Het didactische 2D-model is dan het oude vertrouwde model van een verouderde positieve lens.
...Wat gebeurt er met het effect van een concentratie van negatieve massa op de baan van fotonen. Dit correspondeert met een gebied van negatieve buiging, een "verouderde negatieve lens", zie figuren 88 en 89. De geodeten divergeren.
Deze geometrie is ook een oplossing van de Einsteinvergelijking.
Zie: "Jean-Pierre Petit and Pierre Midy : Matter ghost matter astrophysics. 2 : Conjugated steady state metrics. Exact solutions. [Zie op site: Geometrical Physics A, 2- 5], 1998."
...Het voldoende om de oplossingen van Schwarzschild (interne en externe) te herhalen en het teken van de massa om te keren. Hieronder is het didactische 2D-beeld. Negatieve massa's "stoten" lichtstralen af.
Maar een uniforme verdeling van massa, positief of negatief, produceert geen gravitationele lensing-effect, positief of negatief.
Effect van beperking door negatieve massa's.
...Positieve massa's zijn zelfaantrekkend, gevoelig voor gravitationele onstabiliteit. Ze geven aanleiding tot condensaties, die negatieve massa's verdrijven, waarvan de verdeling dan gatvormig wordt.
Galaxieën zouden bijvoorbeeld kunnen plaatsnemen in zo'n gatvormige verdeling.
...De gravitationele tegenwerking van de negatieve massa's op de positieve massa's zou dan kunnen bijdragen aan hun beperking.
...Een woord over het didactische 2D-model dat de geometrie van een universum met een mengsel van positieve en negatieve massa's zou kunnen suggereren. Stel je een grote tentdoek voor, opgesteld op pinnen. Als de pinnen zeer puntig zijn, zijn het puntvormige positieve massa's. Als ze afgerond zijn, zijn het concentraties van positieve massa's.
...De delen van de tentdoek die de vorm van de pinnen volgen, hebben positieve kromming. Buiten die gebieden is de kromming negatief. Als de pinnen puntig zijn, lijkt het gebied rond de top van de pinnen op een kegel (de raakvlakomhulsel). Het betreffende punt vertegenwoordigt dan geconcentreerde kromming. Als de tentdoek "op een platte grond" is gespannen, is de totale kromming nul. Dit betekent dat er evenveel positieve kromming is in de gebieden die "meer" gekromd zijn als negatieve kromming in de gebieden die "minder" gekromd zijn.
Op deze tentdoek zijn enkele geodeten getekend. Als we dit alles op de platte grond projecteren, krijgen we:
Maar laten we het didactische beeld achterwege. Wat over een "4D-oppervlak"?
De Einsteinvergelijking luidde:
**S **= c T
waarbij S een geometrische tensor is en T de "energie-materiaal tensor". Wanneer deze wordt uitgewerkt, onder bepaalde voorwaarden, in een bepaalde vorm, verschijnt expliciet de materie-energiedichtheid r en de druk p (die een energiedichtheid per volume-eenheid is: een pascal is ook een joule per kubieke meter).
...Noem r+ en p+ de bijdragen aan de dichtheid en druk door positieve massa's. Noem **T **+ de tensor opgebouwd met deze grootheden. De bijdragen r- en p- door negatieve massa's zouden negatief zijn. Met deze grootheden zou men de tensor T- opbouwen.
De corresponderende veldvergelijking is dan:
**S **= c (**T + + ** T-)
../../../bons_commande/bon_global.htm
Sommaire article Sommaire Science Page d'Accueil
**
Aantal keer dat deze pagina is bekeken sinds 1 juli 2004** :