Hoe wisten de vogels te keren
Hoe wisten de vogels te keren
(en de vrije vleugels)
...Vliegtuigen en zweefvliegtuigen hebben een verticale staart, vogels niet. Hoe doen ze het dan om te keren?
...Al enkele jaren geleden had een Amerikaanse wetenschapper, een palaeontoloog, een vliegende maquette van een pterodactylus gemaakt om de mogelijkheden van het dier om in opwaartse luchtstromingen te blijven vliegen te beoordelen. We weten dat het hoofd van deze wezens werd aangevuld met een plat botte kroon.
Onze man had geconcludeerd dat deze kroon diende als verticale staart en had deze beweegbaar gemaakt, zodat hij met behulp van een afstandsbediening het model kon besturen. Maar hiermee vergat hij dat vleermuizen zeer behendig in de lucht zijn en in staat zijn om zeer scherp te keren, terwijl zij geen botte kroon hebben, maar alleen twee membraanvleugels. Waar zat dan de truc?
...Toen mensen voor het eerst aan vleugels van Rogallo ophingen, werd het besturen volledig uitgevoerd door verplaatsing van het zwaartepunt. Door de trappeerbalk naar voren of achteren te trekken of duwen, werd de beweging in pitch geregeld. Daar was geen probleem. De eerste Mantas hadden "vaste dwarsstangen". Om te keren moest het zwaartepunt worden verplaatst. De bochten werden altijd uitgevoerd in een glijvlucht, met een aanzienlijke toename van de dalingssnelheid (van 2,5 meter per seconde bij stabiele horizontale vlucht tot 3,5 m/s tijdens een bocht, zelfs een lichte).
**
De eerste "Manta". Vliegen in staande houding.
**
**...**Een pionier, wiens naam ik op dit moment niet kan noemen, had de idee om de dwarsstang los te koppelen van de romp. Een stang (zie tekening) zorgde voor een bepaalde zijwaartse beweging.
**
** ...Het resultaat: een ongelooflijke verbetering van de manoeuvreerbaarheid, direct merkbaar. Wanneer de piloot zijn gewicht naar de zijkant bracht, waardoor de romp, die vastzat aan de trappeerbalk, mee bewoog, vervormde hij de vleugel. De tekeningen tonen dit effect zeer overdreven. Maar het resultaat is duidelijk in te beelden. Door één van de "lobben" een centimeter te platte, terwijl de andere evenveel naar binnen boog, leek het alsof beide vleugels over de volledige achterrand beschikten over roeren. De bestuurbaarheid veranderde radicaal en de veiligheid nam toe.
...Laten we terugkeren naar de vleermuis, die ook soepele vleugels heeft met een vrije achterrand, die simpelweg zijn arm en één van de vingers, verlengd door hypertrofie, vasthoudt. Wat doet hij als hij wil keren? Hij strekt gewoon één vleugel uit terwijl hij de andere licht opvouwt. Dezelfde effecten op de achterrand. Geen verticale staart nodig.
...Vogels keren op een vergelijkbare manier. Vogels met lang uitgerekte vleugels, zoals albatrossen, gebruiken "omgekeerde effecten". De veren zijn aan verbonden aan spieren. Zo is de gehele vleugel van de vogel van variabele vorm en vormt een zeer complex systeem. Het zijn "multifine" vleugels die een luchtstroom van onder naar boven mogelijk maken, wat een "afblazen van de grenslaag" veroorzaakt en een vlucht bij grote invalshoeken mogelijk maakt.
...Wanneer een zweefvlieger landt, zet hij zijn zogenaamde "aerodynamische remmen" in, die ook "liftvernietigers" zijn. Vogels vouwen hun vleugels gedeeltelijk op. U hebt vast wel eens een roofvogel zien naderen met zijn vleugels gedeeltelijk opgevouwen.
**
**
**...**Kortom, we hebben niet veel nieuws uitgevonden. Delta-vliegers bestonden al in de tijd van de dinosaurussen. Ze heetten pterodactylen.
Klik op "Vorige pagina"