Niech się kłamie
Niech się kłamie
Niech się kłamie, niech się mówi, że nie dbamy o miłość, to jednak to, czego szukamy, to miłość, by znów raz jeszcze wysiać serce, które jest puste, bez ograniczeń i bez powodu, niezależnie od tego, czy jesteśmy uporządkowani, czy już przeżyliśmy wiele. Mimo nud, mimo czasu, mimo nieszczęść, mimo życia, które czasem jest takie okropne – w głębi serca zawsze mamy dwadzieścia lat.
A gdy miłość przychodzi, gdy dotyka nas swoim skrzydłem, trzeba ją śledzić bez zastanowienia, bez względu na jutro. Dzisiaj życie jest tak piękne. Kocham cię, kocham cię, nieskończenie. A gdy kończy się, gdy pragnienie ucieka, gdy kończy się „my”, gdy nadechodzi chwila, gdy miłość odchodzi – trzeba ją pożegnać z szacunkiem, zdejmując kapelusz.