Symulacja astrofizyczna galaktyki fizyka
Praca Frédérica Baudemonta
Informatyk
frederic.baudemont
club-internet.fr
10 kwietnia 2004
Frédéric pracował nad programowaniem oddziaływania newtonowskiego na sferze S2, prawa newtonowskiego i „anty-newtonowskiego” opartego na odległości krzywoliniowej (geodezyjnej). Galaktyka: 10 000 punktów masowych. Materia pochodna: kilka dużych punktów masowych (żółtych) rozłożonych w reszcie przestrzeni. „Tarcie dynamiczne” między dwoma podsystemami dało te pierwsze, odważne wyniki, które jedynie potwierdzają to, co uzyskaliśmy razem z Frédériciem Landsheatem w 1992 roku. Wszystko to jest jedynie słaby początek. Frédéric mógłby, mając galaktykę z 10 000 punktów, przejść do „dwóch populacji” i już uzyskać bardziej realistyczną symulację, choćby w 2D. Propozycja: 90% masy galaktyki w postaci podsystemu w kształcie skupiska, ale bez rotacji (równoważne gwiazdom populacji I, najstarszym). 10% masy (ale 90% punktów) reprezentujące gaz międzygwiazdowy i gwiazdy populacji II (nowsze). Nikąd wcześniej nie było nic podobnego.
Zgodnie z zasadami projektu Epistémontron, jest to badanie całkowicie „dzikie”. Dlatego systematyczne i natychmiastowe rozpowszechnianie oprogramowania stworzonego przez uczestników, wraz z kodem źródłowym (co zrobimy my, Agostini i ja. I mamy zamiar nadać temu projektowi odbicie na skalę globalną). Witamy w klubie. Skoczcie na ten pociąg, który rusza jak ekspres, uczestniczcie w nowej przygodzie:
- astrophysics @ home: Astrofizyka na zachodzie Pecosu*
Pamiętajcie, że:
Astrofizyka to nauka zbyt poważna, by zostawić ją w rękach astrofizyków (Poincaré)
Aby zobaczyć wynik pracy Frédérica Baudemonta, 25 października 2004 roku:
http://perso.club-internet.fr/frederic.baudemont/Galaxie5000.avi
Zwróćcie uwagę na stabilność i regularność struktury spiralnej, nigdy wcześniej nie uzyskanej. Należy również zauważyć, że Baudemont utrzymuje strukturę spiralną, podczas gdy w 1992 roku Descamp i ja uzyskaliśmy spiralę z prętami. Tu może tkwić coś do zrozumienia, do wyjaśnienia. Ale przyznam, że niespodziewana interwencja młodego Kanadyjczyka, nawet bardzo zdolnego, całkowicie zniszczyła tę dynamikę kilka miesięcy temu. Z uwagi na trudności, z którymi mieliśmy do czynienia (zdrowie u niektórych, praca lub trudności finansowe u innych), nie potrzebowaliśmy takich interwencji. Powiedzieliśmy sobie: „Galaktyki mogą poczekać”. Czasem używam określenia „nieoczekiwany”. Osoba nieoczekiwana to ktoś, kto wtrąca się w projekt, zrywając wszystko z chciwości lub głupoty. Niestety zbyt często miałem do czynienia z takimi sytuacjami w swojej karierze.
Mimo to pozostaje to wspaniała praca Baudemonta. W końcu października 2004 roku wykonał kolejno dwie bardzo interesujące animacje. Jedna przedstawia powstawanie galaktyki oddziałującej z otoczeniem z materii pochodnej, gdzie widać żółte punkty rozpraszające się wokół. Materia reaguje wtedy przez „tarcie dynamiczne”, tworząc bardzo piękną i zaskakująco stabilną strukturę spiralną, która wydaje się sięgać nawet sześciu obrotów. Byłoby ciekawe wiedzieć, czy ta struktura może utrzymać się przez większą liczbę obrotów. Od swojego powstania nasza galaktyka wykonała około 70–80 obrotów. Jednak galaktyka nie jest zbudowana z jednej populacji punktów masowych, a ponadto jest to symulacja w 2D.
2 listopada 2004: Baudemont przysłał mi drugi plik avi, który dobrze pokazuje działanie niestabilności grawitacyjnej, czyli niestabilności Jeansa, wewnątrz dwuwymiarowej populacji punktów masowych równomiernie rozłożonych w przestrzeni.
Instabilność grawitacyjna 2D z jedną populacją (1,5 MB)
Powrót do Przewodnika Powrót do strony głównej
Liczba odwiedzin tej strony od 10 maja 2004 roku:
Obrazy
