Bez nazwy
CZERNOBYL 2013
14 lutego 2013
W poniedziałek 11 lutego częściowo zawalił się budynek wsporowy grobowca Czarnobylu. Le Monde.fr, 13.02.2013 o godz. 10:26 • Zaktualizowane 13.02.2013 o godz. 11:48 Autorzy: Pierre Le Hir i Cédric Pietralunga. Budowa grobowca Czarnobylu, 17 września 2007. AFP/GENIA SAVILOV. Zniszczenie części ścian i dachu osłony reaktora nr 4 w Czarnobylu (Ukraina) miało miejsce w poniedziałek 11 lutego, poinformowało w środę rano biuro prasowe elektrowni, cytowane przez gazetę „Pravda” i agencję informacyjną Ria Novosti.
Uszkodzenia, dotykające powierzchni 600 m² i spowodowane nagromadzeniem śniegu, dotyczyły budynku pomocniczego reaktora.
Według biura prasowego elektrowni „wskazane konstrukcje nie stanowią istotnej części osłony reaktora” i „nie zaobserwowano żadnych zmian w sytuacji radiologicznej”. Zawalenie nie spowodowało ofiar.
Kontaktowany przez Le Monde, koncern Bouygues, jeden z udziałowców konsorcjum Novarka odpowiedzialnego za budowę nowej osłony reaktora, potwierdza, że w poniedziałek doszło na terenie do „incydentu”.
„W przybliżeniu dziesięć metrów dachu budynku, w którym znajdowały się turbiny zniszczonego reaktora nr 4, zawaliło się, najprawdopodobniej z powodu ciężaru śniegu”, mówi przedstawiciel koncernu. „Jednak chodzi o zwykły budynek, który sam w sobie nie wydziela promieniowania.” (mówią oni nadal) PRACOWNICY EWAKUOWANI. Prace nad nową arką, położoną zaledwie 150 metrów od tego budynku, zostały natychmiast zawieszone, a obecni pracownicy ewakuowani, ponieważ nadal istnieje możliwość rozpraszania w powietrze pyłów radioaktywnych obecnych na tych strukturach. „Prowadzimy pomiary promieniowania, które na razie są spokojne”, zapewniają w Bouygues.
Prace jednak nie powinny zostać wkrótce wznowione. „Czekamy, aż władze ukraińskie potwierdzą, że reszta dachu nie zagrozi zawaleniem”, wyjaśnia koncern, dodając, że obecnie robotnicy usuwają śnieg z najbardziej narażonych struktur.
Dotknięty budynek był częściowo wspierany przez betonowy grobowiec, wybudowany w ciągu sześciu miesięcy po wypadku w 1986 roku w bardzo trudnych warunkach, aby zawrzeć radioaktywne substancje z uszkodzonego reaktora. Ta osłona szybko się zniszczyła.
W raporcie z 2011 roku pt. „Czarnobyl, 25 lat później” Instytut Ochrony Radiologicznej i Bezpieczeństwa Jądrowego (IRSN) zauważył, że „zawalenie grobowca spowodowałoby wzniesienie pyłów radioaktywnych, które mogłyby ponownie zanieczyścić okolicę terenu”.
Wewnątrz grobowca rdzeń stopiony nadal jest radioaktywny przez tysiące lat. (Nie mówiąc już o milionach lat). WYPADKU W 1986 ROKU. 26 kwietnia 1986 roku o godzinie 1:24 reaktor nr 4 elektrowni jądrowej w Czarnobylu (Ukraina), działający od 1983 roku, wybuchł przypadkowo podczas wykonywania testu technicznego, co spowodowało największą katastrofę w historii energetyki jądrowej. Eksplozja podniosła pokrywę reaktora o wadze 2000 ton, pozostawiając jego część górną narażoną na działanie otoczenia. W instalacji zapaliły się kilka ognisk, które nie zostały całkowicie ugaszone do 9 maja.
Energia wyzwolona przez wybuch spowodowała nagły wyrzut radioaktywnych produktów z rdzenia reaktora na wysokość ponad 1200 metrów. Emisje atmosferyczne trwały do 5 maja. Łącznie w ciągu dziesięciu dni uwalniane zostało około 12 miliardów miliardów bekereli, co odpowiada 30 000-krotności całkowitego rocznego wydzielania radioaktywnych substancji przez wszystkie elektrownie jądrowe działające na świecie w tym czasie. Obszar powyżej 100 000 km² został trwale zanieczyszczony.
Prawie 600 000 „likwidatorów”, cywilów i żołnierzy, działało na terenie do jesieni 1987, aby zgaszyć „ognisko jądrowe”, na które wylano 5000 ton materiałów (piasek, bór, glina, ołów...). W kolejnych latach działało jeszcze około 400 000 osób.
Wielu z nich zmarło z powodu chorób związanych z promieniowaniem, a Międzynarodowy Instytut Badania Nowotworów oszacował liczbę śmierci spowodowanych nowotworami z powodu katastrofy w Czarnobylu na 16 000. (Międzynarodowy Instytut Badania Nowotworów prawdopodobnie jest związanym z MAE, podobnie jak WHO: według badaczy rosyjskich i ukraińskich Alexey Yablokov, Vassily Nesterenko i Alexey Nesterenko, liczba ofiar wynosi co najmniej 1,5 miliona). Elektrownia jądrowa w Czarnobylu po wybuchu w kwietniu 1986 roku. AP/STR W 1997 roku rozpoczęto program budowy nowej osłony pokrywającej stary grobowiec, z finansowaniem z Ukrainy i międzynarodowego funduszu zarządzanego przez Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju. Koszt: 1,5 miliarda euro.
Budowa nowej arki z betonu i metalu o rozpiętości 250 metrów i wysokości 108 metrów, o wadze 18 000 ton, rozpoczęła się wiosną 2012 roku.
Jej realizację prowadzi konsorcjum Novarka łączące Vinci i Bouygues. Zakończenie prac przewidziane jest na jesień 2015 roku.
Nowa konstrukcja ma chronić reaktor przed warunkami atmosferycznymi (widzimy...) i zapobiegać wszelkim wydzielaniom radioaktywnym (widzimy również...) do środowiska, ale także umożliwić w przyszłości (nieokreślony termin...) demontaż pierwotnego grobowca.
Pierre Le Hir i Cédric Pietralunga
Obrazy