Kimyasal izler, anonsiz bir Amerikalı mekanik tarafından anlatılan ifade
22 Ağustos 2008
Amerikan bir sitede bulunan, bir yolcu uçağında maddelerin pilotun haberi olmadan püskürtülmesini sağlayan ekipman hakkında bir mekanik tarafından anlatılan ifade:
http://www.thetruthseeker.co.uk/article.asp?ID=1669
Bir forumda bulunan Fransızca çeviri:
Kimyasal izler: Bir uçak mekanikçisinin ifadesi
Tamamen doğru bilgi verilmiştir
Bir yolcu uçağı mekanikçisi tarafından, 4 Nisan 2004 tarihinde
Okuyucunun anlayacağı nedenlerden dolayı kimliklerimi açıklamak mümkün değil. Hava yolu şirketi için çalışan bir uçak mekanikçisiyim. Büyük bir havalimanında bulunan bir bakım üssünde çalışıyorum. Sizlere önemli bulabileceğiniz bazı bilgileri keşfetmiş olabileceğimi düşünüyorum.
Öncelikle, mekanikler arasında "hiyerarşi" hakkında konuşmam gerek. Bu, anlatacağım hikâyem için ve sizin de bu konuya yöneldiğiniz sebepler için önemlidir.
Mekanik işleri üç ana alana ayırırız: Uçak elektroniği, motorlar veya uçuş kontrol sistemleri. Bu sistemler üzerinde çalışan mekanikler "hiyerarşinin" en üstünde sayılır. Ardından hidrolik ve iklimlendirme sistemleri üzerinde çalışanlar gelir. Daha sonra ofis sistemleri ve diğer asıl olmayan sistemler üzerinde çalışanlar gelir. Ama hiyerarşinin en altındaki kısım, atık su sistemleri üzerinde çalışan mekaniklerdir. Hiçbir mekanik, tuvalet atıklarını depolamak için kullanılan pompalar, tanklar ve borular üzerinde çalışmak istemez.
Ancak, çalıştığım her havalimanında her zaman 2-3 mekanik, tuvalet sistemleri üzerinde çalışmak isteyen bulunurdu. Diğer mekanikler bunlara bu işi yapmalarını çok rahat bırakırlar. Bu yüzden her havalimanında bu sistemler üzerinde çalışan yalnızca 2-3 mekanik vardır. Bu kişilerin üzerinde kimse fazla dikkat etmez ve atık su sistemleri üzerinde çalışan bir mekanikle arkadaşlık kuran kimse yoktur. Aslında, geçen ay kadar bu duruma hiç fazla düşünmemiştim.
Hava yolu şirketlerimiz, bu havalimanını kullanan diğer şirketlerle karşılıklı iş birliği anlaşmalarına sahiptir. Eğer onların bir uçağında bir sorun olursa, bizden bir mekanik o uçağı onarabilir. Aynı şekilde, bizim bir uçağımız başka bir hava yolu şirketi bakım üssüne giderse, onlar da bizim uçağımızı tamir ederler.
Geçen ayın bir günü, bakım üssümüzden başka bir hava yolu şirketine ait bir uçağın üzerinde çalışmak üzere çağrıldım. Çağrı geldiğinde işletme teknik görevlisi sorunun ne olduğunu bilmiyordu. Uçağa vardığımda, sorunun atık su sistemine ait olduğunu fark ettim.
Yapmam gereken tek şey, içeri girmek ve sorunu düzeltmekti. İçeri girdiğimde bir şeylerin yanlış olduğunu anladım. Orada gerekenden daha fazla tank, pompa ve boru vardı. Önce sistemin değiştirildiğini düşündüm. Son 10 yıldır bu sistemler üzerinde çalışmıştım. Sorunu bulmaya çalışırken, ekstra borular ve tankların atık su sistemine bağlanmadığını anladım. Bu keşfi tam yaparken, şirketimizin başka bir mekanikçisi geldi.
Bu, genellikle bu sistemler üzerinde çalışanlardan biriydi. İşimi ona emanet etmekten memnun oldum. Giderken ekstra ekipman hakkında sordum. Bana "Uçağın kendi kısmına odaklan ve benim işime karışma!" dedi.
İkinci gün, şirketin bilgisayarında bir kablolar şeması arıyordum. Orada olduğum sırada, önceki gün gördüğüm ekstra ekipman hakkında da araştırmaya karar verdim. Şaşkınlıkla, el kitaplarında benim gözlerimle gördüğüm ekstra ekipmanlardan hiçbirinin yer almadığını gördüm. Hatta üretici firmanın dosyalarına da girdim ama yine hiçbir şey bulamadım. O an, bu ekipmanın ne yaptığını öğrenmeye kararlı hale gelmiştim.
Sonraki hafta, üç uçağımız periyodik kontrol için ana garajımıza geldi. Bu kontroller sırasında uçağın her yerinde mekanikler vardı. Görevimi bitirdikten sonra, kendi uçağımızın atık su sistemini incelemek için birine gittim. Etrafımızda birçok mekanik vardı, bu yüzden birinin daha fazla uçağın üzerinde çalıştığını kimse fark etmeyeceğini düşündüm. Seçtiğim uçak, ekstra ekipmanlara sahipti!
Sistemin boruları, pompaları ve tankları boyunca izlemeye başladım. Sistemin kontrol ünitesini buldum. Standart bir uçak elektroniği kutusu gibi görünüyordu ama hiçbir etiket veya yazı yoktu. Kutudan pompalara ve vanalara giden kabloları bulabiliyordum ama kontrol sinyali girişinin bir yeri yoktu. Sadece ana güç dağıtım hattına bağlı olan besleme kablosu, ünitenin içine giriyordu.
Sistemde büyük bir tank ve iki küçük tank vardı. Sıkışık bir bölgede net olarak söylemek zordu ama büyük tankın yaklaşık 50 galon (190 litre) kapasiteye sahip olduğunu düşündüm. Tanklar, bir doldurma cihazı ve atık su sisteminin arka kısmında yer alan bir boşaltma vanasına bağlıydı. Uçağın altından bu bağlantı noktasını kontrol etme fırsatım oldu ve bunun bir panelin arkasında, atık su boşaltma erişim panelinin altında gizlendiğini fark ettim.
Pompaların borularını takip etmeye başladım. Bu borular, kanatların ve yatay kararlılık yüzeylerinin arka kenarlarında biten küçük boru ağlarına gidiyordu. Büyük bir uçağın kanatlarını yakından incelediğinizde, kanat yüzeyinin arka kenarından yaklaşık parmağınız kadar kalınlıkta bir dizi tel görürsünüz. Bunlar statik elektrik boşaltma telleridir. Uçak uçuş sırasında biriken statik elektriği havaya dağıtmak için kullanılırlar. Bu gizemli sistemin borularının üçünde statik elektrik boşaltma telinin içinden geçtiğini keşfettim. Bu teller, borulardan akan maddelerin geçmesi için açılmıştı.
Kanat üzerindeyken bir müdür beni fark etti. Garajdan çıkıp işimin bittiğini ve ek süre verilmediğini söyledi.
Sonraki iki gün oldukça meşguldü ve araştırmama devam etme zamanım olmadı. Keşfetmemden iki gün sonra, iki saat içinde kalkacak bir uçağın motor sıcaklık sensörünü değiştirmek üzere çağrıldım. İşimi bitirdim ve belgeleme işlerine döndüm.
Yaklaşık 30 dakika sonra hoparlörden genel müdürün ofisine gelmem istendi. Ofise girdiğimde, bir sendika temsilcisi ve tanımadığım iki kişi beni bekliyordu. Bana ciddi bir sorunun keşfedildiğini söyledi. Benim hakkında bir rapor tutulduğunu ve yanlış belge doldurmakla suçlandığımı belirtti. Disiplin cezası formunu bana verdi ve birkaç saat önce yerleştirdiğim motor sıcaklık sensörü üzerine yanlış belge doldurduğumu yazıyordu. Şok oldum ve protesto etmeye başladım. Bu saçmalık olduğunu, işimi yaptığımı söyledim. Sendika temsilcisi konuşmaya başladı ve uçağa gidip sorunu çözebileceğimizi önerdi. O an, iki diğer kişinin kim olduklarını sordum. Genel müdür bana onların hava yolu şirketinin güvenlik denetçileri olduğunu söyledi ama isimlerini vermedi.
Uçağa gittik. Uçak havada değil, bakım rampamızda duruyordu. Motor kapağını açtık ve sendika temsilcisi sensörü çıkardı. Seri numarasını kontrol etti ve herkese eski cihazın bu olduğunu söyledi. Daha sonra, parça deposuna gittik. Sendika temsilcisi raporumu kontrol etti ve depodan bir kapalı kutu çıkardı. Kutuyu açtı ve benim yerleştirdiğim sensörün seri numarasıyla aynı olan bir motor sıcaklık sensörü çıkardı. Bana bir hafta ücretsiz olarak işten uzaklaştırıldığımı ve hemen gitmem gerektiğini söylediler.
İşten uzaklaştırıldığım ilk gün evde oturuyordum, kendime ne olduğunu anlamaya çalışıyordum. O akşam telefon çaldı. Ses bana dedi: "Şimdi, kendi işlerinin dışına karışan mekaniklere ne olacağını biliyorsun. Bir daha bu tür sistemler üzerinde çalışmaya başlarsan işini kaybedeceksin. Şanslı biri olduğum için, yakında tekrar işe dönebileceğini düşünüyorum." Klik.
Yeniden kalktım. Yaşananların gizemli boru sistemiyle doğrudan ilgili olduğunu anladım. Ertesi sabah genel müdür bana telefon etti. Geçmişteki iyi performansımdan dolayı işten uzaklaştırmanın bir güne indirildiğini ve hemen işe gelmem gerektiğini söyledi. Aklımda tek bir şey vardı: Bu kişiler neyi saklamaya çalışıyorlar ve kimler bu kişiler?
O gün işe gitmek, sanki hiçbir şey olmamış gibi geçti. Başka bir mekanik işten uzaklaştırıldığımı hiç bahsetmedi. Sendika temsilcim de bunu konuşmamamı söyledi. O gece internete bağlandım ve bazı cevaplar bulmaya çalıştım. Şimdi nasıl ulaştığımı hatırlamıyorum ama sizin sitenizi buldum. İşte o an her şey birleşti. Ancak işe gitmek için sabah kalktığımda, kilidin kapalı olduğu dolabımın içinde bir not buldum. Notta şöyle yazıyordu: "Merak kediyi öldürür. Sizinle ilgili olmayan internet sitelerine bakmayın."
İşte bu kadar. Onlar beni izliyor.
Zaten ne yaptıklarını biliyorsunuz. Ne püskürttüklerini bilmiyorum ama yaptığımlarını söyleyebilirim. Bu işi yapanlar "tatlı kamyonları" kullanıyor olabilirler. Bu kamyonlar tuvalet atık tanklarını boşaltır. Havalimanları genellikle bu işi altı firma ile yapar ve kimse bu kamyonlara yaklaşmaz. Kimse bir tam dolu m---e kamyonunun yanında durmak istemez. Bu kişiler, atık tanklarını boşaltırken aynı zamanda püskürtme sisteminin tanklarını doldururlar. Uçağın uçuş rotasını bilirler, bu yüzden muhtemelen kontrol ünitesini belirli bir yüksekliğe ulaştıktan sonra belirli bir süre sonra püskürtmeye başlamak üzere programlarlar. Yalanmış statik elektrik boşaltma tellerindeki püskürtme nozulları çok küçük olduğundan, uçağın içinde kimse bunu fark etmez.
Tanrı bize yardım etsin
Bir vatandaş
Bir okuyucu tarafından yapılan araştırma
Yenilikler
Kılavuz (İçindekiler)
Ana Sayfa
