Başkaların Şiirleri
Ben kendi kendime şiir yazmam. Şarkılar yazarım. Ama başka insanlarda bu yetenek vardır. Onların eserlerini bir sayfaya toplamaya karar verdim. ---
İnsan tamamen aptal
İnsan, aşık olduğunda
Tamamen aptal olur.
Şiir yazan biri sanır,
Şans oyununa tutkun olur.
Kör gibi dolaşır,
Mobilyalara çarpar,
Kararmış yaralar alır,
Sinemaya girer.
Yolculara gülümser,
Taşar,
Sığmaz.Bazen sinir bozucudur,
Yorgunluk verir,
Affetmek gerekir,
Çünkü içinde hiçbir kötülük yoktur.
Ruhu dokunulmuştur,
Dokunulmuş, eritilmiş mi?
Hayır, bu oyun değil,
Yeniden toparlanır,
Çünkü bir zarar,
Bu kadar iyi yapabilir mi?
— Claire Bougain, 24 Nisan 2012 ---
Gökyüzü!
Gökyüzü!
İnsanları aşağıda dinle.
Korkuyla bağırırlar ya da cesaret edemezler.
Sessizce umutsuzluk içinde
Her tarafa doğru sallanırlar,
Nereye doğru ilerlerler?Aşkını ya da acısını anlatmak için
İnsanlara
Kelimeler vardır.
Çok sık bunları saklarlar,
Nedenini bilmiyorum.
Her zaman dudaklarının kenarında birbirlerine çarparlar,
Büyürler, nefes darlığına uğrarlar, nefeslerini tutarlar,
Patlarlar,
Bu sessizlik hastası,
Ölmekte olan insanlara
Öldürücü zehirlerini dökerek.Hayat akar,
Günler geçer,
Gül, beyaz, siyah kum,
Renk değiştiren kum,
Dikkat edilmeden kayarsın,
Yumuşak ve yuvarlak,
Parmaklarım arasından.
— Claire Bougain ---
Yavaşça ölüyor
Yavaşça ölüyor
Yolculuk etmeyen,
Okumayan,
Müziği dinlemeyen,
Gözleriyle
Gücünü bulamayan kişi.Yavaşça ölüyor
Alışılmışlara köle olan,
Her gün aynı yolları yineleyen,
Hiçbir zaman yön değiştirmeyen,
Giysilerinin rengini hiç değiştirmeyen,
Hiçbir zaman bir yabancıyla konuşmayan kişi.Yavaşça ölüyor
Tutkudan kaçan,
Duyguların döngüsünden uzak duran,
Gözlerde ışık veren,
Yaralı kalpleri onaran kişi.Yavaşça ölüyor
İşinde ya da aşkında mutsuz olduğunda
Yönü değiştirmeyen,
Hayallerini gerçekleştirmek için risk almayan,
Hayatında bir kez bile
Akıllı tavsiyelerden kaçmayan kişi.Şimdi yaşa
Bugün risk al
Hemen harekete geç
Yavaşça ölmene izin verme
Mutlu olmaktan kendini mahrum etme.
— Pablo Neruda ---
Ateş
Ateşin seninle anlattığı hikâyeleri
düşünelim,
bana anlattığı gibi. İşte bunlar:Ölüm hikâyeleri, retinama basılmış
anlattıklarımın, anlatması zor bir şiddeti olan
görüntüleri.Bize doğru kollarını açmış, çıplak
bir kız çocuğu,
napalm saldırısından sonra koşuyor.Dünyanın önünde kendi kendini yakan
bir rahip,
Kötü Savaş’a karşı protesto ediyor.Masum biri gibi, çarşafı karanlıkta
bir büyük haçın ateşe verilmesi.Korkunç bir görüntü: kovuşturulmuş
bir cadı gibi yanan kadınlar.Alevlerin içinde kaybolmuş, küçük bir Bambi.
Bali'de yapılan törensel cenaze
yakımları, ölüm kampı.Ateş hakkında ne söylenir?
Ateşin, yanan, patlayan, yok eden,
tahrip eden, yiyen, yıkıcı olduğunu.Ama aynı zamanda,
ısıtıcı, temizleyici, verimlendirici,
yeniden doğuşa olanak sağlayan bir şey olduğunu.Çelişki.
Aşk ateşi, yasak ateş,
Mutluluk ateşi, saman ateşi.Ateşe tutulmuş kalpler, baş aşağı.
Bütünleşmenin hayalleri, volkanik patlamalar,
metalurji fabrikasının kazanı.Kırmızı ışık.
Belki hikâye burada bitiyor.
— Claire Bougain ---