Adı belirsiz belge
Evladı kendi ülkesinde
6 Ağustos 2013
**
Projeye olan hayranlıklarını anlatan videolar
http://www.youtube.com/watch?v=_MoPydT_Zrg
http://www.youtube.com/watch?v=Fi_uurHZY-g&list=TLCp-mzvm_s6E **** **
Ve şu anlamlı bir alıntı ve çevirisini; LIFE ve yüksek enerji yoğunluğu fiziği için kötü haberler. "Yanma noktasına ulaşma gecikmesi, stok yönetiminde bir kriz değil, ancak enerji uygulamaları düşünen insanlar için tam bir krizdir," diyor Crandall, son iki yılında Doğal Kaynaklar Bakanlığı'nda lazer-füzyon enerjisi olanaklarını inceleyen kişi.
"Yanma noktasına ulaşmadan önce bir enerji programı planlamak mantıklı değildir.
" Livermore'ın Lazer İnertil Füzyon Enerjisi (LIFE) planını savunması "büyük bir hata" olarak nitelendiriyor çünkü bu plan, diyotla beslenen megajoule sınıfı bir lazerin saniyede birkaç darbe atarak bir prototip füzyon reaktörünü on yıl içinde çalıştırmayı mümkün kılacağı iddiasında bulunuyordu.
"Aşırı vaatler Kongre tarafından iyi karşılanmadı." Çeviri:
LIFE programı ve yüksek enerji yoğunluğu fiziği için kötü haberler.
192 lazerin enerjisinin odaklanarak füzyon tepkimesinin başlatılması (yanma noktası) hedefine ulaşmada yaşanan gecikme, Amerikan nükleer silah stoklarının yönetimi açısından (çünkü bu proje için ilk amaç buydu) sadece bir kriz değil, aynı zamanda füzyon enerjisi uygulamaları konusunda umut besleyen insanlar arasında tam bir krizdir, diyor Crandall, son iki yılını lazerle füzyon enerjisi olanaklarını incelemekle geçiren kişi.
"Termonükleer yanma noktasına ulaşmadan önce herhangi bir şey planlamak mantıklı değildir."
Livermore'lu insanların Lazer İnertil Füzyon Enerjisi (LIFE) projesini savunmasının büyük bir hata olduğunu hatırlatıyor. Çünkü bu kişiler, diyotla beslenen megajoule sınıfı lazerlerin saniyede birkaç füzyon sağlayarak bir sonraki on yıl içinde bir prototip füzyon reaktörü oluşturabileceğini iddia ediyorlardı (...)
"Kongre bu yanlış vaatleri beğenmedi."
Akademisyen Guy Laval'ın, Paris Bilimler Akademisi adına, füzyonla enerji elde etmenin farklı olanaklarını inceleyen bir komisyonun başkanlığını yaptığına dikkat çekiyorum. 2007 yılında bir rapor yayınlanmıştı.
Altı ay önce Laval'ı telefonla aradım ve ona "Bilimler Akademisi, lazer füzyonuyla ilgili tahminlerin düşürülmüş olması gereken raporun bir tamamlayıcısını yayınlaması gerekir" dedim.
Ama bunu yapmayacak. Bu proje artık "siyasi" bir konu haline geldi. Çünkü ortaya çıkacak sonuç, Fransız Megajoule projesinin durdurulması ve maliyetlerin kesilmesi olurdu.
Hiçbir şey yapmayacak. Kimse hiçbir şey yapmayacak. Bilimsel medyamız da emirlerle çalışıyor. Bana kalmış olan tek şey, bilimsel bilgiyi yaygınlaştırmak için yeteneklerimi kullanarak neden işe yaramadığını ve özellikle neden hiçbir zaman işe yaramayacağını açıklamak.
Hedefe odaklanacak enerji 50 kat eksik
Neodym ile doped cam lazerlerden daha fazla enerji elde etmek mümkün değil: patlayacaklar.
50 kat daha fazla lazer düşünülüyor mu?!
Laval bana şöyle dedi:
- Askeriler, asla yanma noktasına ulaşmayı hedeflememişlerdi (...). Bu Megajoule testi, zamanla modüle edilmiş X ışınları akımlarında malzemelerin davranışlarını test etmeleri için kullanılacak.
Tamamen yanlış. Bu testlerde lazer enerjisinin zamanla modüle edilebilirliği doğru, ama bu ışıma ultraviyole olarak çıkarken, hohlraum içinde ne olup bittiği tamamen kontrol edilemiyor. Yazarların kullandığı ifadeyle, "küçük bir cehennem" yaratılan bu küçük, altın kaplı silindirik kutunun içinde ne oluyor.
Hohlraum, altın
**Lazer ışınlarının altın duvar üzerindeki etkileşim noktalarının dağılımı
**hohlraum içindeki bu noktalar, hedefi temsil eden beyaz küre üzerine X ışınları olarak yansıtılır
Başlangıçta Livermore teorisyenleri, John Lindl önde olmak üzere, her halka 64 lazer noktası yerleştirmeyi kararlaştırdı. Bu halkaların hohlraum (Almanca "fırın" anlamına gelen kelime) içinde homojen bir X ışını emisyonu oluşturması amaçlanmıştı. Böylece, küçük küresel hedefin dış katmanı olan ablatör (yüzeydeki dış tabaka) eşit şekilde ısınacak ve bu ablatörün genleşmesi, simetrik küresel bir sıkıştırma sağlayacaktı.
Peki ilk denemelerde ne oldu? Livermore ekibi, hedefin bir ... pizza gibi bir hâle geldiğini gördü. Merkez halka, deliklere yakın olan iki halkadan daha az ışıma yaptı. Neden? Çünkü ışınlar, hemen bir altın plazmaya dönüşen yolu daha uzun bir mesafe kat etmek zorunda kaldı. Bu plazmayla etkileşime giren, merkeze yönelmiş ışınlar enerjilerini kaybetti.
Bu hiç öngörülmüştü!
Bu yüzden Livermore ekibi, ışın dağıtımını değiştirmeye karar verdi: dış iki halkaya %25 enerji, merkez halkaya ise kalan %50 enerji verildi (neden %20 - %60 - %20 olmasın?). DOE (Enerji Bakanlığı) raporcuları (2012 Temmuz raporu) bunun, bilgisayar simülasyonlarıyla en yüksek hassasiyetle yürütülmesi gereken bir araştırma olduğunu, ama tamamen empirik bir hâle dönüşmüş olduğunu belirtti.
Hohlraum içinde yapılan (özellikle bu amaçla yapılan pencereler aracılığıyla) çok hassas ve güvenilir ölçümlerin, teorisyenlerin tahmin ettiği değerlerle pek bir alakası yoktu. Bu yüzden raporda doğrudan "Bu bilim adamlarının bu tür deneyleri yönetmek için gerçekten yararlı olabilecek hesaplamaların var olup olmadığını sorgulamak gerekir" (…) denildi. Raporda aynı zamanda bu teorisyenlerin lazer-duvar etkileşimiyle ilgili geliştirdikleri tüm modelleri yeniden değerlendirmeleri gerektiği belirtildi.
Böylece, "driver" (lazer testi) tarafından üretilen UV ışınlarının zamanla dikkatlice modüle edilebilmesi mümkün olsa da, bu ışınların fırında ne olacağı hâlâ kontrol edilemiyor ve Laval bununla ilgili "her şeyin saçma" dediği doğru.
Bilimler Akademisi üyelerinin ne işe yaradığı sorusu var. Bu üyeler, araştırmaları ve bilgi birikimini ilerletmek için mi var, yoksa askerlere lüks oyuncaklar sunmak için mi, yoksa sanayiye yüksek maliyetli sözleşmeler sunmak için mi?
NIF deneme kampanyasının (2010-2012) başlamasından önce, John Lindl 2007 yılında Maxwell Ödülü'nü almak için yaptığı konferansta, operasyonun başarısından şüphe etmenin uygun olmadığını, bu deneylerin sadece simülasyonları yönlendirmek için parametreleri hafifçe ayarlamayı amaçladığını belirtti. Son olarak, ayarlamaların ne kadar büyük olacağını belirlemede ne kadar belirsizlik olduğunu belirtti.
Lazer füzyonu konusuna geri dönersek, 1987 yılında askerlerin (çok gizli "Centurion Halite" projesi, Nevada'da yapılan yeraltı deneylerinde A bombasının çıkardığı X ışınları kullanılarak küçük küresel hedefe odaklanacak X ışın enerjisinin 10-100 megajoule olacağını hesaplamışlardı) bana, 10-100 megajoule enerjiye ihtiyaç duyulacağını bildirmeleri üzerine, Lindl, dolu, deuteryum-trityum karışımından oluşan bir hedefi sıkıştırmak yerine, boş bir hedefi sıkıştırmaya karar verdi. Yani, uygun soğutma (buz gibi) sonrası içine katılaştırılmış ağır hidrojen ince bir tabaka olarak yerleştirilmiş boş bir hedef.
Bir D-T damlasını sıkıştırmak bile zordu ama bir boş kabuk!
Gizli savunma sınıfına alınan aptallık
Neden "bu füzyonu gerçekleştirmek için hâlâ umut var" diyenlerin insanlara alay ettiğini anladınız mı? Kimse artık inanmıyor. Böyle bir proje nasıl mümkün oldu? Çünkü Livermore ekibi 10 yıl boyunca, teraflop düzeyinde hesaplamalar yapılan tesislerde yapılan bilgisayar simülasyonları sonuçlarını sunuyordu. Araştırmacılar bu hesaplamaları kontrol etmek istemişti. Mümkün değildi: bu kodlar ... gizli savunma sınıflandırmasına tabi tutulmuştu!!
Yıllar boyunca John Lindl, ekibin teorisyeni, DOE üyelerini, muhteşem görüntülerle kandırmakta bir numara değildi. Onun yanında diğerleri de bu sanal senaryoları kullanarak lazer füzyonuyla enerji üretme projesi oluşturuyordu. Fransızlar da geride kalmamıştı. Adını unuttuğum bir proje vardı, bu proje, muazzam bir yapıyı gösteren bir videoya sahipti. Eğer NIF denemesi başarılı olsaydı, biz gibi aptallar, bu projeyi Fransa'ya yerleştirmek için yüksek mücadelelerle bir başkan bulurduk, aynı şekilde Chirac'ın ülkeye ITER'in kurulmasını sağlayarak Cadarache'ye "çünkü birlikteyiz, kazandık" demesini sağlayacaktı.
Sadece her yere eleştiriler savurmakla kalmıyorum. 2006'dan beri eski arkadaşım Malcom Haines, Amerikan Sandia Z-makineleri üzerinde yapılan deneylerin "iki milyar dereceyi aşmış" olduğunu (aslında 3,7 milyar) bildiren bir makale yayımladı.
Eski arkadaşım Malcom Haines, 2013 başlarında vefat etti
Yüksek kademelerde (bilirsiniz, orada ruhun esintisi esen yerlerde) ilgi uyandırmaya çalıştım. Yedi yıl önceydi. Mücadeleyi bıraktım. Ama fikir basit: ITER ve Megajoule gibi pahalı ve aptalca projeleri durdurup, Sandia Z-makineleriyle başlatılan tekniklerden yola çıkarak bir darbe füzyonu projesi kurmak gerekir. Maliyeti yüz kat daha az olur. Uzun vadede bu, nötron üretmeyen, radyoaktiflik ve atık oluşturmayan (reaksiyonun "kül"ünün... helyum olduğu) bir füzyon sürecine yol açabilir.
Ama başkanımızın, kayak botu gibi bir liderlik yaparak işe başladığından itibaren aldığı kararları gördüğümüzde, bunun daha da kötü olamayacağına inanmak zorundayız.
/legacy/nouv_f/connerie_Hollande.htm
Elbette, Raymond Devos'un dediği gibi...
Ve şu anlamlı bir alıntı ve çevirisini; LIFE ve yüksek enerji yoğunluğu fiziği için kötü haberler. "Yanma noktasına ulaşma gecikmesi, stok yönetiminde bir kriz değil, ancak enerji uygulamaları düşünen insanlar için tam bir krizdir," diyor Crandall, son iki yılında Doğal Kaynaklar Bakanlığı'nda lazer-füzyon enerjisi olanaklarını inceleyen kişi.
"Yanma noktasına ulaşmadan önce bir enerji programı planlamak mantıklı değildir.
" Livermore'ın Lazer İnertil Füzyon Enerjisi (LIFE) planını savunması "büyük bir hata" olarak nitelendiriyor çünkü bu plan, diyotla beslenen megajoule sınıfı bir lazerin saniyede birkaç darbe atarak bir prototip füzyon reaktörünü on yıl içinde çalıştırmayı mümkün kılacağı iddiasında bulunuyordu.
"Aşırı vaatler Kongre tarafından iyi karşılanmadı." Çeviri:
LIFE programı ve yüksek enerji yoğunluğu fiziği için kötü haberler.
192 lazerin enerjisinin odaklanarak füzyon tepkimesinin başlatılması (yanma noktası) hedefine ulaşmada yaşanan gecikme, Amerikan nükleer silah stoklarının yönetimi açısından (çünkü bu proje için ilk amaç buydu) sadece bir kriz değil, aynı zamanda füzyon enerjisi uygulamaları konusunda umut besleyen insanlar arasında tam bir krizdir, diyor Crandall, son iki yılını lazerle füzyon enerjisi olanaklarını incelemekle geçiren kişi.
"Termonükleer yanma noktasına ulaşmadan önce herhangi bir şey planlamak mantıklı değildir."
Livermore'lu insanların Lazer İnertil Füzyon Enerjisi (LIFE) projesini savunmasının büyük bir hata olduğunu hatırlatıyor. Çünkü bu kişiler, diyotla beslenen megajoule sınıfı lazerlerin saniyede birkaç füzyon sağlayarak bir sonraki on yıl içinde bir prototip füzyon reaktörü oluşturabileceğini iddia ediyorlardı (...)
"Kongre bu yanlış vaatleri beğenmedi."
2013 başlarında, Fransız ülkesindeki üç kurum, merkez ve laboratuvarlara, 30 yıldır benim ürettiğim türde çalışma konularıyla ilgilenen üç teklif gönderdim. Sunumumun konusu, önümüzdeki Eylül ayında Prag'da yapılacak uluslararası Matematik Fizik kongresinde sunulacak olan şu konuyu tam olarak kapsıyordu. Kabul mektubu.
Kongre sitesi:
Bu üç Fransız semineri yöneticilerine yönelik girişimime geri dönersek, üçü de basitçe cevap vermedi.
Üçüncü kişi, olumsuz yanıt vermesine rağmen, mektubuna gerekçeler ekledi. Bu kişiyle özel olarak bu konuları tartışmaya çalışmak için yeni bir mektup yazacağım.
Şimdi, bu mesajı teorik fizikçiler okuyucuya yöneltiliyor.
Problemle ilgili bir girişimde bulunacağım.
Kozmoloji ve astrofizik alanındaki tüm çalışmalarım, evrende negatif kütle ve enerjiye sahip türlerin varlığı, kendi maddemizle etkileşim halinde olmaları etrafında dönüyor. Buna negatif enerjili fotonlar da dahil edilmelidir. Bu, 1970'ten beri matematikçi J.M. Souriau'nun "Dinamik Sistemlerin Yapısı" (Dunod yayıncılık, web sitesinden indirilebilir) adlı eserinde öngörülmüştür. Bu kitabın III. bölümünde, 197-200. sayfalarda.
http://www.jmsouriau.com/Publications/JMSouriau-SSD-Ch3.pdf
Bu matematiksel fizik dalında parçacıklar, Minkowski uzayında hareketleriyle tanımlanır. Bu uzayın izometri grubu Poincaré grubudur. Bu grubun elemanları, enerji, momentum, spin parametreleriyle tanımlanmış bir hareketi alıp, başka bir hareket oluşturur.
Benzer şekilde, Euclid grubu (matris grubu) bir nesne alır, bu nesne uzayda (euclid uzayı, Euclid grubunun izometri grubu) yer alır. Bu nesneyi, bir döndürme ve bir dönüşüm uygulayarak başka bir yere taşıyabiliriz.
Ancak, tam Euclid grubu, "sağ" nesneleri "sol" nesneler haline getiren elemanları da içerir.
Şöyle düşünün: Bir odada iki aynı büyük mağazadan alınmış şarap şişesi kapağı var. Biri mutfak masasında, diğeri dolapta. Bu iki nesneyi birbirine taşıyan Euclid grubunun elemanını kolayca bulabilirsiniz.
Ama masada "sağ" şarap şişesi kapağı, dolapta ise öncekiyle ayna simetrisi olan "sol" şarap şişesi kapağı varsa?
Matematiksel olarak, Euclid grubu, birinden diğerine geçişi sağlayacak bir eleman içerir. Ama bu işlemi fiziksel olarak gerçekleştirmek mümkün mü?
Bunu yapmak için, bir demirciye gitmeniz gerekir. Demirci, "sağ" şarap şişesi kapağını kızdırır. Sonra, çekiç ve demir üzerine, tüm sanatını kullanarak metalin spiral yönünü tersine çevirir.
Poincaré grubu, Minkowski uzayında, jeodezikler üzerinde hareketlerle ilgilidir. Eğer bir "ortokron" hareket (geçmiş-future yönünde) alırsanız, bu hareketi Poincaré grubunun bir elemanı ile başka bir harekete dönüştürebilirsiniz. Ama dikkat, bu grup herkese açık değil. Yarı yarıya, geçmiş-future yönünde olan her hareketi "antikron" veya "retrokrond" (future-geçmiş yönünde) harekete dönüştüren elemanları içerir.
Bu durum