قیمت شجاعت

قیمت شجاعت

چه سنی لازم است تا کسی شجاعت داشته باشد؟

۲۷ دسامبر ۲۰۱۰

برای سال ۲۰۱۱، به شما بهترین قدیمی‌های ما را ارائه می‌کنیم ** **** **
http://www.dailymotion.com/video/xg656v_revelations-sur-le-lobby-sioniste_news**http://www.dailymotion.com/video/xg656v_revelations-sur-le-lobby-sioniste_news **** **

از یک خواننده فرستاده شده، که من بلافاصله آن را منتقل می‌کنم، به دلیل اهمیت:

عنوان: افشاگری‌های درباره لابی صهیونیست - هلن توماس (خبر واقعی) هلن توماس:

هلن توماس (زاده ۴ آگوست ۱۹۲۰) یک خبرنگار معروف روزنامه‌نگاری، کرونشیست برای روزنامه‌های هرست و گزارشگر معتبر ساختمان سفیر از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۰ بود. او پنجاه و هفت سال به عنوان گزارشگر و سرپرست دفتر ساختمان سفیر برای اداره ارتباطات ملی (UPI) فعالیت کرد، قبل از اینکه برای هرست کار کند.

او از جنگ جهانی دوم تا رئیس جمهور فعلی، باراک اوباما، اخبار ریاست جمهوری آمریکا را پوشش داده است.

او عضو چندین انجمن معتبر خبرنگاران بوده و گاهی اوقات اولین زنی بود که به عضویت در آن‌ها درآمد.

در مورد تجاوزات ارتش صهیونیست اسرائیل در فلسطین و لبنان، او این جنایات را "کشتار" خواند.

پس از این بیانیه‌ها درباره صهیونیسم، مجبور شد به بازنشستگی برسد.

حالا هلن توماس ۹۰ سال دارد. اما همانطور که در این ویدئو خواهید دید، تمام فکر و شجاعت خود را حفظ کرده است.

او مهمان صحنه خبر واقعی است. مصاحبه‌کننده ابتدا به این نکته اشاره می‌کند که او ۵۸ سال، تا اوباما، گزارشگر معتبر تمام رئیس‌جمهورهای ایالات متحده بوده است و اوباما درخواست کرده بود که از این منصب بازنشسته شود، یعنی اعتبارش به پایان رسید. و در ادامه خواهید دید که چرا.

اینجا با رئیس جمهور جرالد فورد

او اولین زنی بود که عضو انجمن خبرنگاران ساختمان سفیر شد.

او در اولین جلسه مطبوعاتی که توسط رئیس جمهور اوباما برگزار شد، حضور داشت. فقط چند روز پس از انتخاب، او به او سلام کرد.

اوباما، در اولین جلسه مطبوعاتی خود پس از انتخاب ****

او به طور کامل هیجان‌زده به نظر می‌رسید، اما در ثانیه‌های بعد دیگر چنین نبود

هلن توماس میکروفون را گرفت و سؤالش را پرسید:

ترجمه دقیق آن نیست:

- رئیس جمهور، آیا می‌دانید کشوری در خاورمیانه وجود دارد که سلاح هسته‌ای داشته باشد؟

این "آیا می‌دانید" نیست، بلکه:

- رئیس جمهور، آیا اطلاع دارید که در خاورمیانه ممکن است کشوری وجود داشته باشد که سلاح هسته‌ای داشته باشد؟

لبخند اوباما بلافاصله ناپدید شد. او به وضوح در حال فکر کردن به پاسخی بود که می‌توانست به صورت زبان گاوی ارائه دهد و یک "جمله انتقالی" کاملاً بی‌معنی را گفت:

در مورد سلاح‌های هسته‌ای.....

untitled

ترجمه صحیح این عبارت "در مورد سلاح‌های هسته‌ای..." است.

او ادامه داد:

- من نمی‌خواهم حدس بزنم "اگر من این را بدانم یا ندانم".

و سریعاً موضوع را به سمت دیگری تغییر داد و گفت که اگر احساس می‌کرد که یک رقابت سلاح هسته‌ای در این منطقه ناپایدار آغاز شده است، همه در خطر خواهند بود. و افزود: "یکی از اهداف من مبارزه با گسترش سلاح‌های هسته‌ای به طور کلی است. فکر می‌کنم این برای ایالات متحده مهم است، در همکاری با روسیه".

اما هلن توماس دوباره سخن گفت و به او گفت:

اما به وضوح بلافاصله توسط کنترلر قطع شد

اوباما به این سؤال پاسخ نداد. در حقیقت، هیچ کس در جهان نمی‌تواند شک داشته باشد که اسرائیل سلاح هسته‌ای دارد، چرا که این سلاح در یک مکان حساس، در دیمونا در سینایی، توسعه یافته است. به قدری حساس که در جنگ شش روزه، یک موشک زمین به هوایی که از این مکان شلیک شده بود، یک هواپیمای بمب‌افکن اسرائیلی را نابود کرده و پیлот آن را کشته بود، که به دلیل خطای جزئی در مسیریابی این اتفاق رخ داد.

- در دیمونا، اول شلیک می‌شود، بعد سؤال می‌پرسند

اوباما می‌توانست پاسخ دهد:

- این سؤال باید به کشورهای خاورمیانه، بدون استثنا، در جلسه آتی سازمان ملل متحد مطرح شود.

و هلن توماس فوراً به او گفت:

- شامل اسرائیل هم؟

به این سؤال، او تنها می‌توانست با "بله" یا "همه کشورهای خاورمیانه، بدون استثنا" پاسخ دهد.

اما اوباما موضوع را تغییر داد و به سؤال پاسخ نداد. او دستور لابی اسرائیلی قوی در ایالات متحده را دنبال کرد. سؤال درباره داشتن سلاح هسته‌ای توسط اسرائیل نباید اینجا یا در هر جای دیگری مطرح شود. به ویژه نباید در سازمان ملل متحد!

در حالی که هلن توماس دیگر در چنین جلسات مطبوعاتی حضور نخواهد داشت، زیرا "سوالی را پرسید که نباید پرسید". برای اینکه در سن ۹۰ سالگی این سؤال را بپرسد، باید "مغزش خراب باشد". اوباما او را به بازنشستگی فرستاد، می‌گوید ویدئو.

وقتی دسته‌بندی‌هایی در اینترنت ایجاد می‌کنید، دسته‌هایی را باز می‌کنید. دسته‌بندی‌های ویدئویی وجود دارند که به سرعت قابل دسترسی هستند و تاریخچه هسته‌ای اسرائیل را دنبال می‌کنند. همه چیز شفاف، شناخته شده، ثابت و ترسناک است. در توسعه سایت دیمونا، فرانسه که در آنجا یک رآکتور هسته‌ای پلوتونیومی نصب کرده بود، مسئولیت بزرگی دارد. از ابتدا، این مکان به ساخت بمب اتمی دولت عبری متمرکز شد. در واقع، توسعه سلاح هسته‌ای اسرائیل به تأخیر کمی از توسعه سلاح فرانسه پیش می‌رفت. باید یک دسته‌بندی "اسرائیل و بمب" بسازم. در مقابل این طوفان از مدارک، رفتار اوباما نگران‌کننده است، زیرا نشان می‌دهد که آمریکا به طور کامل تحت کنترل کوچکترین کشور اسرائیل قرار گرفته است.

در دهه شصت، فرانسه ارتش هوایی اسرائیل را با میراژ‌ها تجهیز کرد که از همان ابتدا برای حمل سلاح هسته‌ای طراحی شده بودند، تولید شده توسط شرکتی که در آن زمان توسط مارسل داسالت رهبری می‌شد، که پس از بازگشت از اردوگاه کار اجباری آلمان نام خود را از بلواک به یهودی تغییر داد. همچنین شرکت "داسالت" اولین موشک جریحو را طراحی کرد.

کمک انتخابی؟

فکر نکنید! تقریباً در چند سال، فرانسویان به عراقیان بخش‌های رآکتور هسته‌ای "اسیراک" را تأمین کردند که پس از دو تخریب در فرانسه و یک قتل عام توسط موساد، در پاریس، در یک هتل، به مهندس مصری مسئول نظارت بر ساخت نصب‌های هسته‌ای عراق، کشته شد.

یک نگاه به جنگ ایران و عراق (که توسط صدام حسین آغاز شد). شرکت‌های فرانسوی تسلیحات تولید می‌کردند و هر دو طرف را تأمین می‌کردند (بنابراین شرکت لوش برای موشک‌ها).

در فرانسه، جایی که پول به دست آوردن ممکن است...

چند وقت پیش، استراتژیست‌ها روشی را بررسی می‌کردند که دولت عبری ممکن است برای انجام یک عملیات هوایی به سمت مراکز هسته‌ای ایران داشته باشد. فاصله طی شده به نظر بسیار بزرگ بود و نیازمند تأمین در هوا در بالای منطقه عراق بود، بنابراین نیاز به همکاری ایالات متحده. اما ظهور موشک جریحو سوم در سال ۲۰۰۸ وضعیت را تغییر داد. اسرائیل که بر اساس تخمین متخصصان بیش از ۲۰۰ بمب هسته‌ای دارد، این موشک‌ها را با نرخ بالا تولید می‌کند (و همچنان سرآغازهای هسته‌ای خود را در دیمونا بدون هیچ کنترلی تولید می‌کند).

موشک بین‌المللی اسرائیلی جریحو سوم، که از یک کانتینر بیرون می‌آید و نه تنها سایت‌های اسرائیلی را پیش‌بینی می‌کند، بلکه لوله‌های شلیک زیردریایی‌های آینده SNLE که کشور دوست دارد تجهیز شود. این کشور قبلاً ۳ زیردریایی از نوع داوفین داشته که موشک‌های کروز حامل سلاح هسته‌ای را پرتاب می‌کنند... تولید شده توسط فرانسه ****

محدوده موشک سه‌مرحله‌ای اسرائیلی جریحو سوم: ۱۱,۰۰۰ کیلومتر

شما شگفت‌زده هستید، آیا؟ این شامل اروپا، نیمی از چین، بخش زیادی از روسیه، ایسلند...

و شما اوباما را می‌شنوید که به هلن توماس پاسخ می‌دهد: "اگر به طور تصادفی درباره یک رقابت سلاح هسته‌ای در خاورمیانه شنیدم، دیگر بدون واکنش نخواهم ماند".

بگذارید ببینیم...

به این فکر نکنید که او همه این موارد را نمی‌داند. فقط اینجاست که در ایالات متحده به طور کامل ثابت شده است که زندگی یک رئیس جمهور ارزش زیادی ندارد. زندگی خودش، زندگی نزدیکانش، فرزندانش. در آمریکا، آسان‌تر است که ریسک کنید وقتی می‌دانید که تنها چند سال دیگر زندگی خواهید داشت (همین الان یک نگاه به شرایط قتل رابرت کنیدی، برادر جان کنیدی، داشتم. به نظر می‌رسد که توسط... یک فلسطینی قتل شده است، اما خواهید دید که تمام عکس‌هایی که ممکن بود برداشته شوند توسط پلیس ضبط و ... نابود شدند).

آیا می‌دانید که شهر جریحو یکی از شهرهای فلسطینی است که توسط عبریان در زمان فتح شگفت‌انگیز زمین موعود تخریب شد. در عهد قدیم، خواهید خواند "به ویرانی داده شده". یعنی به نسل‌کشی. فتح زمین موعود یک شوآ همه‌گیر برنامه‌ریزی شده بود. در جریحو، عبریان مردان، زنان، کودکان، پیرمردان، دام‌ها را کشتند و شهر را تخریب کردند. فرمانده نظامی آن‌ها، یشوع، این عمل شگفت‌انگیز را با گفتن این جمله به پایان برد:

- ناامیدی برای کسی که شهر را دوباره ساخت!

چه کاری کرده بودند ساکنان جریحو؟ هیچ‌کاری. آن‌ها در طرح نسل‌کشی عبری ثبت شده بودند.

تخمین می‌زنم که خبرنگار ایلیزابت لِوی هیچ خط از عهد قدیم را نخوانده است. وقتی که من خودم آن را مطالعه کردم، قبل از اینکه یک داستان کمدی ۴۰۰ صفحه‌ای درباره آن بسازم، شگفت‌زده شدم که چقدر این متون بنیادی در جامعه یهودی نادیده گرفته می‌شوند. همانطور که تعداد کمی از مسیحیان محتوای اعمال و نامه‌های عهد جدید خود را می‌دانند. اما این در تمام دین‌ها همینطور است. "باورمندان" به طور معمول متون مقدس خود را نمی‌شناسند یا به طور کامل نمی‌دانند و وقتی می‌خوانند، با صفحه‌ای که برای آن مناسب است. بنابراین در عهد قدیم، چه خواننده‌ای معنای عبارت "به ویرانی داده شده" را درک می‌کند، که به معنای تخریب گسترده برای شهر یا جامعه است؟

امروزه متوجه می‌شویم که در بین سیاستمداران ما، شجاعت تنها در سن نسبتاً پیشرفته ظاهر می‌شود. همه به سخنرانی تنها عضو مجلس سنا آمریکا، رابرت برد، که به تنهایی و کاملاً در برابر جنگ علیه عراق در فوریه ۲۰۰۳ مخالفت کرد، که در یک سالن خالی صحبت می‌کرد، یاد دارند. لینک. او در آن زمان ۸۲ سال داشت.

این واقعیت این است که من به طور محتاطانه آن ویدئو را در سایت خودم در سال ۲۰۰۵ ذخیره کرده بودم:

سناتور رابرت برد صحبت می‌کند در مقابل یک سالن کاملاً خالی، دقیقاً قبل از جنگ عراق

/legacy/VIDEOS/robertbyrd.wmv

در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۰۳، در روز اول تهاجم به عراق، برد سخنرانی در مجلس سنا علیه جنگ کرد:

«امروز، من برای کشورم دارم گریه می‌کنم. با قلبی سنگین به رویدادهای ماه‌های اخیر نگاه کردم. تصویر آمریکا دیگر تصویر یک نگهبان صلح، قوی اما مهربان نیست. تصویر آمریکا تغییر کرده است. در سراسر جهان، دوستان ما از ما می‌ترسند، کلام ما مورد مناقشه است، نیات ما زیر سؤال قرار گرفته است. به جای تفکر با کسانی که با آن‌ها موافقت نداریم، ما تقاضای اطاعت یا تهدید می‌کنیم.»

امروزه می‌توانیم به این فرد مراجعه کنیم که دید پیش‌بینانه‌ای از جهت‌گیری رویدادها در خاورمیانه داشت. اما این کار بی‌فایده است. هیچ کس ابدی نیست.

***او در ماه مه امسال در سن ۸۶ سالگی درگذشت. ***

اخیراً، یک "قدیمی" دیگر، سناتور برنی ساندرز به صورت آشکار به یک تحول دوسرعته در ایالات متحده اشاره کرد، با یک "آمریکای بالا" و یک "آمریکای پایین".

برنی ساندرز در مجلس سنا

http://www.agoravox.tv/actualites/international/article/senat-us-un-homme-a-parle-28685

چه سنی لازم است تا کسی بتواند سؤالات واقعی را مطرح کند؟ آنچه در ایالات متحده اتفاق می‌افتد، مشابه آنچه در اروپا اتفاق می‌افتد است، دو کشور که تحت تأثیر سخت‌ترین پیامدهای جهانی شدن قرار گرفته‌اند. یک بازسازی، با یک "دولت جهانی"، به شدت مورد علاقه رئیس جمهور دوست داشتنی ما، نیکولا سارکوزی، که این هدف توسط استراوس-کاهن کوچکتر ادامه خواهد یافت، اگر او به جانشینی او برسد، که یک شکاف ایجاد می‌کند که به طور مداوم بزرگ‌تر می‌شود بین آن‌هایی که در رودخانه‌های سود غرق شده‌اند، ورودی‌ها، به ویژه، و شهروندانی که باید هزینه یک فساد مالی ناامیدکننده و شدید را پرداخت کنند.

*- بدون بانک‌ها، نجاتی وجود ندارد! *

گذار به یورو اثرات منفی خود را نشان داد. در ابتدا هدف ایجاد یک ارز قوی، غیرقابل تأثیر به هر تلاشی برای سرمایه‌گذاری بود. گام برداشته شد و بازگشت آن دشوار است، زیرا کشوری که از این یورو خارج شود تا صادرات خود را از طریق تعدیل ارز تقویت کند، ارز خود را نابود خواهد کرد و مواجه با حمله تمام قدرت‌های پولی خواهد شد، به صورت یک جبهه علیه این مخالف. سرپانت مالی اروپایی دیگر برای حمایت از کشور مخالف در برابر حمله مالی و نقدی وجود نخواهد داشت.

به این منحنی نگاه کنید، که به سرعت صعود می‌کند.

رشد بدهی عمومی فرانسه از سال ۱۹۷۸

ما بدهکار هستیم، اما نسبت به چه کسی؟ چه چیزی؟ بدهی، قبلاً مسئله کشورهای در حال توسعه، "کشورهای فقیر" بود. کشورهایی که از صندوق بین‌المللی پول وام گرفتند و تنها می‌توانستند دوباره وام بگیرند تا حداقل به سودهای آن‌ها بپردازند. کشورهایی با اقتصاد بسیار ضعیف که نمی‌توانستند عجز خود را با تولید ارز ملی جبران کنند، که به سرعت تعدیل شده و تمام ارزش خود را از دست داد. تنها راه حل وام گرفتن از صندوق بین‌المللی پول بود.

آیا ما در همان چرخه گیر کردیم؟ اما چرا؟ و چرا بدهی "بدهی" از صفر شروع می‌شود، در سال ۱۹۷۸. قبل از آن، ما بدهکار نبودیم؟ توضیح آن را در یک قانون ۳ ژانویه ۱۹۷۳ پیدا خواهید کرد، که توسط پومPIDOU و والری جیسکار داستائین، این نفر موهای سفید با موهای مهندسی شده روی سر خود، که به نظر می‌رسید که در حال بازی کردن آکوردئون و شرکت در غذاهای مردم عادی بود، طراحی شده است. بخوانید:

http://www.lepost.fr/article/2010/02/04/1923483_pompidou-et-giscard-d-estaing-ont-vendu-le-peuple-francais-aux-banquiers-banksters-le-3-janvier-1973.html

اگر می‌خواهید کمی درباره مشکل اولیه ارز یک کشور متوجه شوید، داستان کمدی من Economicon را بخوانید. وقتی یک کشور در عجز است و همیشه اینطور است، همیشه بیشتر از آنچه می‌تواند با درآمدهای مالیاتی خود پرداخت کند، هزینه می‌کند، او این عجز را با تولید ارز جبران می‌کند (در گذشته با چاپ اسکناس. اما امروز پول الکترونیک جایگزین شده و این ایجاد ارز به صورت لمس کردن کلیدهای کیبورد انجام می‌شود). این افزایش در جرم ارز، با استفاده از ارز خود، ارزش آن را کاهش می‌دهد. چیزی که نادر است گران است، و چیزی که دیگر نادر نیست ارزش کمتری پیدا می‌کند. قیمت‌ها بالا می‌روند، اما کاهش ارزش ارز به طور مصنوعی قیمت صادرات را کاهش می‌دهد و آن را دوباره فعال می‌کند، در حالی که واردات را مسدود می‌کند. این کاهش ارز به طور همزمان کارگران را فقیر می‌کند، که تعجب می‌کنند که چرا قدرت خرید آن‌ها، در حالی که حقوق آن‌ها افزایش یا ثابت می‌ماند، به طور مداوم بالا می‌رود. آن‌ها تعجب می‌کنند که چرا باید هزینه‌های بیشتری برای همه چیزهایی که از خارج می‌آیند، به ویژه نفت و مواد اولیه، پرداخت کنند.

این سرگردانی شاهی نومیس است که به این ترتیب "پول جعلی" ایجاد می‌کند، با این ارز کاغذی.

اما با ژیسکار، فرانسه وارد دینامیک مالی و اقتصادی بسیار بدتری شد. قانون مذکور به دولت ممنوعیت ایجاد ارز خودش را داد. ممکن است فکر کنید که این برای کنترل تورم، تمایل به پرداخت همه چیز با پول کاغذی است. اما پشت این درمان، بیماری‌ای پنهان شده بود که تعداد کمی از آن‌ها متوجه شدند. این "پول تازه" دیگر توسط دولت ایجاد نمی‌شود، بلکه از بانک‌های خصوصی وام گرفته می‌شود، که به این ترتیب ایجاد ارز را بر اساس وام‌هایی انجام می‌دهند که بر اساس وجوه موجود نیستند!

بنابراین بانک‌ها کشورها، اقتصادها را با باد، پول کاغذی، "فضای اقتصادی" به عنوان عبارت داستان کمدی من، خریداری می‌کنند.

با ایجاد ارز، دولت به طوری عمل می‌کرد که به خودش بدون سود وام می‌داد. این پول فقط توزیع می‌شد. دیگر منشأ آن را جستجو نمی‌کردند. اما با این قانون ژیسکار، تأیید شده در ماده ۱۰۴ معاهده ماستریخت، تمام بانک‌های جهان به مالک کشورها تبدیل می‌شوند. آنچه در کشورهای فقیر اعمال می‌شد، به قاعده در کشورهای سابق ثروتمند تبدیل شد.

قانون ژیسکار به فرانسه ممنوعیت ایجاد فرانک خودش داد. باید آن را از بانک‌های خصوصی (به ویژه بانک روتشرلد) وام بگیرد، بر اساس تضمین وجوهی که وجود ندارند. معاهده ماستریخت این فریب را گسترش می‌دهد. کشورهای اروپایی نمی‌توانند به طور خودکار یورو تولید کنند، بلکه باید آن را از بانک‌های خصوصی با سود وام بگیرند. در غیر این صورت، با افزایش بدون سود جرم نقدی خود، اروپا می‌توانست به خودش بدون سود وام دهد.

با این بازی کوچک، از سال ۱۹۷۸ فرانسه قبلاً ۱۳۲۷ میلیارد یورو سود (عدد سال ۲۰۰۸) دریافت کرده است.

یک نگاه به "این اروپایی بزرگ" که جیسکار داستائین است، و وزارتخانه‌های مختلف که تا انتخاب به ریاست فرانسه مسئولیت داشت. مسیر مشابه برای پومPIDOU، محصول خالص بانک روتشرلد، که ابتدا از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۵۸ فعالیت کرد، سپس از ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۲ به عنوان ... مدیر، به طور مستقیم! این موقعیت مدیریت این بانک خصوصی او را از رهبری شورای مدنی جلوگیری نکرد، که همچنان در آن فعالیت داشت.

آیا به دنبال "بانکسترها" هستید؟ اما آن‌ها را دیده‌اید! آن‌ها سال‌ها در تلویزیون شما بوده‌اند. آن‌ها حتی به طور آرام‌شده رئیس جمهور تمام فرانسویان شده‌اند.

در مورد اقتصاد جهانی، تنها منافع برخی را تأمین می‌کند. منافع کوتاه‌مدت، خواهش‌های بی‌پایان، مبتنی بر زیرساخت‌های ناشی از تخمین نادرست توانایی چینی‌ها در جذب فناوری‌های پیشرفته.

محصول صادراتی چینی

در این زمینه، مقاله من سال ۲۰۰۵ درباره دیدگاه‌های اقتصادی نماینده اروپایی دانیل کوئن بندیت، به ویژه در مورد آنچه این احمق برای روابط با چین پیش‌بینی می‌کرد. شما شگفت‌زده خواهید شد از بی‌خبری مردم ایرباس، با خط تولید ۳۲۰ آن‌ها، "محتاط در اجتناب از انتقال فناوری‌های نامحدود".

نگران نباشید، حالا انجام شده!

برای داستان کوچک، بسیاری از وسایل فروخته شده توسط فرانسه به چین هرگز در خطوط امپراتوری میانه به کار نرفتند. آن‌ها در جای دیگری بودند؟ بلکه در جایی، قطعه به قطعه، برای بررسی دقیق...

در مورد سن، قبل از بازگشت به این موضوع، مرتبط با مداخله خبرنگار هلن توماس، به انتشارات جیس ونتورا نیز اشاره کنید، که جوان‌تر است. او یک شصت‌ساله است، سابق حاکم مینه سوتا، قهرمان سابق مبارزه، سابق دریانورد، متخصص در فرود موشک‌های ساحلی، در جنگ ویتنام. یک مرد که بدون تردید افرادی مانند بوش، چینی و رامسفیلد را بی‌شجاعت می‌خواند.

جیس ونتورا، ۶۰ ساله، سابق حاکم مینه سوتا، فرمانده نظریه‌های توطئه

او میزبان یک سری تلویزیونی است که پر از تبلیغات است، همانطور که قاعده در آمریکا است. اما پیام‌هایی که باید منتقل شوند، شوکه‌کننده هستند. ما عبارت "نظریه توطئه" (Conspiracy Theory) را می‌شنویم، که توسط تمام حامیان نظریه‌های رسمی ایجاد شد و همه کسانی که آن‌ها را به چالش می‌کشیدند را به عنوان مجنون توطئه توصیف کرد.

ونتورا در حال بازگیری این عنوان است. بله، او در بسیاری از جاهای توطئه می‌بیند و بدون تردید آن را به صورت بلند می‌گوید. او در مصاحبه‌ها افزود... که دیگر هواپیما نمی‌خواهد بپیماید.

در حال زیرنویس فرانسوی، برنامه‌اش درباره ۱۱ سپتامبر، و به ویژه تحقیق معکوس در مورد حادثه پنتاگون:

http://www.youtube.com/watch?v=TrZ14NRbT-s

من فرصت خواهم داشت به آن بازگردیم. این ... شگفت‌انگیز است. اگر زبان انگلیسی را درک کنید، خواهید دید:

- روز قبل، ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۱، رامسفیلد در یک مصاحبه تلویزیونی گفت که رد ۲٫۳ تریلیون دلار از هزینه‌های پنتاگون از دست رفته است ("۲٫۳ تریلیون دلار!!!"). سپس ونتورا به ما می‌گوید که کامپیوترهای حاوی داده‌های مربوط به این حرکات ... در بالای پنتاگون بودند که فردا کاملاً نابود خواهد شد!

- او یک زن جوان را پیدا می‌کند که در پنتاگون کار می‌کرد، روز حمله، و در ده متری نقطه‌ای که گزارش رسمی محل برخورد یک بوئینگ ۷۵۷ سرقت شده را مشخص کرده است. او می‌گوید که رویداد را به عنوان "انفجار" تجربه کرده است.

این زن، با بچه‌اش روی شانه‌اش، می‌توانست از پنتاگون عبور کند و از یکی از سوراخ‌های ناشی از انفجار عبور کند
اما هیچ تکه‌ای از هواپیما یا جسد مسافری را ندید

- یک متخصص هوانوردی (و من به طور ۱۰۰٪ تأیید می‌کنم) می‌گوید که مسیر نزدیک، مطابق با داده‌های بکس سیاه و سرعت ۸۵۰ کیلومتر در ساعت، با قابلیت‌های ساختاری و هواپیمایی هواپیما سازگار نیست. به ویژه اثر زمین به او ممنوعیت داده بود که به نزدیکی زمین برسد.

- ونتورا به یکی از جوانانش در یک شبیه‌ساز پرواز، که تمام محیط یک ۷۵۷ را بازسازی کرده است، دستور می‌دهد، که همچنین برای چند ساعت یک سسنا پرواز کرده و پس از چندین تلاش نتوانست به فضای ساختمان برسد. در این سرعت، هواپیما غیرقابل کنترل است.

و غیره...

تحقیق معکوس ونتورا در قتل جان فیتزجرالد کندی را کشف کنید.

http://www.trutv.com/video/conspiracy-theory/full-episodes/jfk-assassination.html

اینجا کل سریال

http://www.trutv.com/shows/conspiracy_theory/episodes/index.html

همچنین در مورد این صفحه که ناگهان فرد را آزادتر در گفتار می‌کند، رولان دوماس، رئیس سابق شورای مدنی، مشاهده ویدئوی مصاحبه جدید او.

۸۸ ساله ....

از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰، وظایف مختلفی را بر عهده داشت، از جمله وزارت روابط خارجه از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ و وزارت امور خارجه از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳.

رولان دوماس در مصاحبه با خبرنگار تادئی:

http://www.youtube.com/watch?v=ncEXUx-ChLQ

متن ترانسکریپت مصاحبه او

در مقابل خبرنگار ایلیزابت لِوی، صهیونیست فعال

۴۶ ساله ....

بهترین پاسخی که می‌توانم بدهم این است که چشمه‌ام را بکشم!

http://www.youtube.com/watch?v=jhyqxXweIU0&feature=related

آیا می‌خواهید یک پیر دیگر، کسی که تنها چند سال دیگر زندگی دارد، اما این بار بدون انتظار رسیدن به سن بالا، شجاعت داشته باشد؟ من به شما استفان هسل را معرفی می‌کنم، یهودی، مانند ایلیزابت لِوی (متولد ۱۹۶۴، که هیچ جنگی را ندیده، نه جنگ ۳۹-۴۵، نه جنگ آسیای جنوب شرقی، نه جنگ الجزایر، اما همه چیز را می‌داند. در همین میان، به هر شرطی می‌توانم بگویم که او هیچ خطی از توراه، عهد قدیم، و نمی‌داند که جریحو، نام موشک بین‌المللی اسرائیلی سه مرحله‌ای با دامنه ۴۸۰۰ تا ۱۱,۰۰۰ کیلومتر، حامل سلاح‌های هسته‌ای، نام شهری است که توسط عبریان "به ویرانی داده شده" بود، یعنی جایی که یهودیان پس از حمله بدون هشدار، مردان، زنان، کودکان، پیرمردان و حتی دام‌ها را کشتند، زیرا این شهر در زمین موعود قرار داشت که توسط یهوه وعده داده شده بود. این شهرهای فلسطینی که مورد نسل‌کشی به طور منظم قرار گرفتند، به دستور خداوند یهودیان، به تفصیل در عهد قدیم توصیف شده است. این مرحله از تاریخ آن‌ها که اشغال‌کنندگان فعلی زمین اسرائیل هنوز فراموش نکرده‌اند، و هنوز به آن انکار نکرده‌اند، چرا که نام جریحو را به اولین سلاح تخریب جمعی خود دادند.

**استفان هسل، ۹۳ ساله، یهودی اهل آلمان **( بیست سال بیشتر از من!)

- اینکه یهودیان خودشان جنایات جنگی مرتکب شوند، غیرقابل تحمل است

در انتشارات اندیژن، ۱ مسیر جول گوِسِد، ۳۸۰۸۰ مانتپلیه ( editions.indigene@wanadoo.fr ) یک کتابچه کوچک منتشر کرده است، که به قیمت ۳ یورو فروخته می‌شود.

باید بخوانید.

یکی دیگر از پیران که صحبت می‌کند. هسل به روح تغییری اشاره می‌کند که آن‌ها را در طول جنگ، "مقاومت فرانسوی" تشکیل داده بود. مردان و زنانی که با خطر بزرگ، بدون تردید ناراحتی خود را نسبت به اشغال ژرمن و آن‌هایی که می‌پذیرفتند که با آنها همکاری کنند، نشان دادند.

اغلب جریان‌های سیاسی و انسانی به کلمه‌ای نیاز دارند که به عنوان "فراخوانی تجمع" عمل کند و هلر پیشنهاد می‌کند که "مقاومت" باشد. مقاومت در برابر دروغ، همکاری بین طبقه سیاسی و قدرت‌های پولی، علیه نابودی دستاوردهای اجتماعی به نفع افراد بدون اصل و قانون.

در جنگ جهانی دوم "در مقاومت بودن" به معنای شجاعت داشتن، برای آزادی و برای یک انسان‌گرایی خاص بود. این آزادی که، می‌گوید هلر، "آزادی گربه در میان مرغ‌ها" نیست.

امروزه می‌توانید خود را "زیست محیطی"، "سبز"، "اشتغال‌گرا"، "چپ"، "راست"، "میانه" توصیف کنید. اگر شما از آن دسته‌ای هستید که فکر می‌کنید جهان به درستی پیش نمی‌رود و تغییرات عمیقی باید در نظر گرفته شوند، پس این عنوان را که باید از آن استفاده کنید:

شما یک مقاومت‌کننده هستید

در کتابچه خود، یک جواهر: هر جمعه؛ مقامات اسرائیلی با یک مسیر شهروندان مواجه می‌شوند که بدون پرتاب سنگ، بدون استفاده از نیرو، به دیوار فریادها می‌روند و علیه آن اعتراض می‌کنند.

مقامات اسرائیلی این مسیرها را

تروریسم غیرمسالم نامیدند

و هلر نتیجه می‌گیرد: "باید اسرائیلی بود تا غیرمسالم را تروریسم بنامند".

چه شگفتی است که هلر، پسر یک یهودی که قبل از جنگ جهانی دوم از آلمان خارج شده بود، توسط سازمان‌های یهودی فرانسه به عنوان ضدیهودی توصیف شود؟

نقل قولی از ایلیزابت لِوی:

- کسی که با من نیست، علیه آزادی است.

این کتابچه کوچک، که تا به حال بیش از ۶۰۰,۰۰۰ نسخه فروخته شده (به طور همزمان رکورد گونکور را شکست داده است)، پاسخ عجیبی در محیط رسانه‌های انگلیسی یافت

http://www.independent.co.uk/news/world/europe/the-little-red-book-that-swept-france-2174676.html****

ترجمه فرانسوی این مقاله

یک کتاب ۶۰۰,۰۰۰ نسخه در سه ماه فروخته شد. وب به آن صحبت می‌کند، اما "رسانه بزرگ" نه. اما این "رسانه بزرگ" چیست؟ کیست؟

ایلیزابت لِوی، فیلیپ والس، برنارد کوتشر، برنارد هنرولِوی. لیست بی‌پایان است. اما این کتابچه کوچک شجاع استفان هسل چه نشان می‌دهد؟

اینکه یهودیت و انسان‌گرایی با هم ناسازگار نیستند

در همین مسیر، به شما یک بیانیه‌ای که اخیراً توسط جوانان غزه منتشر شده، ارجاع می‌دهم. این بیانیه. می‌دانید که چه کسی این متن را به من فرستاد؟ یک یهودی، دوست من ریچارد، که خانواده‌اش در پایان جنگ همان نام، از الجزایر بیرون رانده شده بود. پدربزرگانش دو هزار سال پیش در آن کشور زندگی می‌کردند، حتی قبل از اینکه فتح عربی به شمال آفریقا در قرن هفتم میلادی برسد.

اما یهودیت چیست؟ آیا این کلمه واقعاً معنایی دارد؟ چگونه می‌توانیم خود را مردم منتخب، انتخاب شده توسط خدا، یک شهرک بیرونی، تصور کنیم، وقتی می‌دانیم که جهان شامل صد میلیارد میلیارد سیاره است که زندگی هوشمند را در خود جای داده است.

به شما یک داستان خنده‌دار خواهم گفت. ماه گذشته در کنفرانس بین‌المللی MHD در جیو، کره جنوبی بودم. آنجا چهار ایرانی حضور داشتند. می‌دانید که در کنفرانس‌ها، شرکت‌کنندگان یک نشانه بزرگ روی گردن خود می‌گذارند تا از فاصله‌ای دیده شوند. در عرض چند ساعت، آنها باعث شدند که انگلیسی‌زبانان و آمریکایی‌ها که از آنها پشت‌پناه می‌کردند، به سرعت برعکس شوند. اما این چهار نفر چه کسانی بودند؟

اول دو جوان بودند که هرگز از کشورشان خارج نشده بودند. دو نفر با ظاهری شیک، با حس طنز، باز، و به‌طور قابل توجهی هوشمند. حدود ۲۵ و ۲۶ ساله. دو پژوهشگر جوان که خود را مسلمان می‌خواندند، اما دستورات پیامبر را رد می‌کردند، قوانین غذایی و لباسی را رعایت نمی‌کردند.

دو نفر دیگر، یک مرد و یک زن، بیشتر به سبک متعارف بودند. مرد با ریش سیاهی مثل جوهر که تمام صورتش را پوشانده بود. زن نیز یک عمامه اسلامی پوشیده بود که تقریباً تا مچ پا فرود می‌آمد. اما توجه داشته باشید، او یکی از نادرین زنان پژوهشگر بود که برای ارائه کار خود حضور داشت. باید به اسلامگرایان ایران این عدالت را بدهیم. در یمن زنان محدود شده‌اند، اما در ایران، هرچند قوانین لباسی برای آنها وجود دارد، اما دروازه‌های مدارس و دانشگاه‌ها به‌طور گسترده باز است.

حالا به داستان جالب بپردازیم. هنگامی که زن جوان برای ارائه کارش آماده شد، این کلمات را گفت:

« در نام خدا... »

پژوهشگران اسرائیلی حاضر بلافاصله از سالن خارج شدند. دیگران کمی سردرگم ماندند. آیا از این به بعد باید توصیه کرد که در کنفرانس‌های فیزیک، نشانه‌های دینی را جلوگیری کنیم؟

احتمالاً دوباره به چنین کنفرانسی در سال ۲۰۱۱ خواهم رفت. اما یک چیز مطمئن است: وقتی که سخنرانی‌ام را شروع کنم، و همانطور که در سال ۲۰۱۰ ضبط شده بود، با این کلمات شروع خواهم کرد:

« در نام سنتا کلاوس... »

خوب، این یک مدل جدید است که می‌تواند به سبک گروه دانشمندان ناپدید شده معرفی شود. اگر در طول یک جلسه، تمام پژوهشگران همین کار را انجام دهند، می‌توانم تضمین کنم که این خانم باز هم دست از ادامه کار برداشته و فرو افتاده است.

این جمله را بگیرید: یک مصاحبه با یک زن فرانسوی جوان که اصالت مغربی ندارد، که در خیابان‌ها با پوشش کامل (حجاب) قدم می‌زند و تأکید می‌کند که این پوشش به او توسط همسرش فرض نشده است، بلکه همسرش... علیه آن است!

مصاحبه این زن، قربانی یک « توهین دینی »

نکته آخر جمله را ببینید:

« اگر قانون تصویب شود، یا دیگر از خانه‌ام بیرون نمی‌آیم، و به عربستان سعودی می‌روم که قوانین آن برای زنانی مثل من ساخته شده است، و در آنجا می‌توانم به هر شکلی که بخواهم زندگی کنم، مانند زن پیامبر. »

اگر تصمیم بگیرد که بروید، من در جمع‌آوری برای پرداخت هزینه سفر او کمک خواهم کرد. شخصاً فکر می‌کنم ما در یک دولت مسیحی زندگی نمی‌کنیم، بلکه در یک دولت مذهبی-دنیوی زندگی می‌کنیم. و هرچند به تحمل دینی حمایت می‌کنم، اما علیه تمام نمایش‌های بی‌پناه و برجسته متعلق به دین هستم. ستاره داوود، صلیب مسیحی: در مکان‌های عمومی، دور گردن، اما زیر کت. کیپاها: در شوراهای دینی. دین‌ها همیشه بوده‌اند منشأ آشفتگی و خشونت. اگر حافظه شما کمک نکند، به تور کنستانت، در آیگ مورت، سفر کنید، جایی که دهه‌ها زنان مسیحی "پروتستان" بودند که از شرکت در قدس و تصاویر مذهبی و صلیب متنفر بودند. ده‌ها هزار نفر به دلیل این شقاق، که در مسیحیت رخ داد، کشته شدند. ماری دوران در سن ۱۸ سالگی در این تور بسته شد و تنها ۳۸ سال بعد آزاد شد.

در همین « قرن نور »، جوان چوالیه د لا بار (خیابانی در مونمارتر به نام اوست) به دلیل افشای هم‌پیمانانش، به مجازات عادی و غیرعادی، برش دست و زبان، ریسمان و سوزاندن با نمونه‌ای از دیکشنری فلسفی ولتر که روی سینه‌اش گذاشته شده بود، محکوم شد. این حکم به دلیل توهین به خداوند در ۱ ژوئیه ۱۷۶۶ توسط پنج کارگر مرگ در آبیویل، که به صورت ویژه از پاریس فرستاده شده بودند (از جمله کارگر مرگ سانسون که سر او را قطع خواهد کرد)، اجرا شد.

جرم او: داشتن در خانه یک کتاب ممنوع، دیکشنری فلسفی ولتر، و همچنین مجلات غیراخلاقی و جنسی. او به طور نامعتبر و بدون شواهد، بر اساس شاهدان کاذب، متهم شد که مجسمه چوبی مسیح مصلوب را برش داده است. قانون سال ۱۶۶۶ که هنوز در جریان بود، توهین به خداوند را به مرگ مجازات می‌کرد (...).

این اتفاق در کشور ما، فرانسه، کمتر از دو قرن و نیم پیش رخ داد.

در مورد این « پدیده جامعه » که شامل نمایش‌های لباسی دینی است، یک پاسخ وجود دارد که مردم به آن فکر نمی‌کنند. ببینید:

این حجاب « نیمه کامل » با دامن کوتاه، کفش‌های کمربندی و موهای باریک. و چرا نه، جوراب‌های دیور، جوراب‌های شفاف. من این نوع نمایش را در یک خیابان بزرگ پاریس تصور می‌کنم، با صدها زن که به این شکل لباس پوشیده‌اند. آیا آنها را « توهین دینی » خواهند دانست؟

برای حفظ ادب، زنان، بپوشید و دست‌بند بگذارید، با جوراب‌های سیاه مانند جوهر. رنگ زنان پیامبر. با عینک‌های مشکی، به اوج تکمیل رسیده‌اید: هیچ قسمتی از بدن شما دیده نخواهد شد:

اگر روزی قوانین جمهوری به گونه‌ای اصلاح شود که پوشیدن حجاب کامل یا نیقاب مجاز شود، چرا نه از لباس‌های هتل‌داران استفاده کنیم؟ آیا رفتاری از این دست به عنوان « توهین دینی » طبقه‌بندی خواهد شد؟

شهروندان جهان نمی‌دانند چقدر ابزارهایی برای مقاومت در اختیار دارند. اگر قانون اجازه بدهد که ماشین را با ماسک رانندگی کنیم، پس فروشگاه‌های کاروانسرا را خالی کنید، ماسک‌های شخصیت‌های سیاسی بپوشید. نمایش‌های کاروانسرا برگزار کنید، چون امروز زندگی سیاسی ما تنها یک نمایش تأسف‌بار است.

خیابان‌ها را پر از سگولن رویال، سارکوزی، استراوس کاهن کنید. به آنها نشان دهید که شبیه چه کسی هستند. کیپاهایی با لامپ‌های مهیب بپوشید، تاج‌های اسقف‌ها که از فیلم « روما » فلینی الهام گرفته شده‌اند، در دسته‌های سوتن به پیاده‌روی کنید، نمایش‌ها را با یک گوساله کاغذی پوشیده شده با طلا همراه کنید، بانرها بیاورید: « ما پول را دوست داریم! »، « بازنشستگی در هشتاد سالگی »، به عابرین بمب اتمی شکلاتی بدهید.

من به شما پیشنهاد می‌کنم سlogan‌های لاتین بسازید:

IS FECIT CUI PRODEST

برای کاملاً گمراه کردن نیروهای امنیتی. سlogan‌های قدیمی را دوباره بکار بگیرید، محبوب فرانتس لُپ:

« چهارشنبه برای همه الزامی است! »

« بیایید بلوار سنت میشل را تا دریا ادامه دهیم »

جهان واقعی هر روز ناخوشایندتر می‌شود، سورئالیسم را به خیابان بیاورید. عجیب و غریب را گسترش دهید. با تزیینات تخیلی پوشیده شوید. به کولوچ را به یاد آورید، در برنامه « حق پاسخ »، که در مقابل جنگجویان قدیم جنگ جهانی اول، صندوقی پر از مدال‌ها باز کرد و گفت:

« می‌خواهید تزیینات؟ بگیرید! »

تصور کنید بهترین لباس‌های دیوانه‌وار. اعلام کنید، همانطور که پیر داک گفت: « من برای هر چیزی که مخالف است، و علیه هر چیزی که موافق است. »

از دانشمندان بی‌هوش مسخره شوید:

« انرژی تاریک، آینده است »

« برای پایان دادن به این موضوع: یک نظریه همه چیز »

ITER MISSA EST

« موجودات فضایی عبور نخواهند کرد »

« خارج شو، ابراهیم! »

« ما به طلا اعتماد داریم »

من داستان دیگری را برمی‌دارم. در جنگ جهانی دوم، فرانسه تحتBesiege و تحت حکومت ویشی بود. مارشال پتین، یک مرد که خسته و دیروزه بود، پیروز جنگ وردون، که تمام زندگی‌اش را در مدرسه نظامی گذرانده بود، بدون اینکه یک بار گلوله بیاندازد، به نماد کشوری تبدیل شده بود. یک روز، یک سردبیر مجله بزرگ (&&& یک خواننده ما می‌گوید کدام) یک گزارشگر را در دفتر خود 召喚 کرد.

« عزیزم، ما همه فرانسه را به قرار داده‌ایم. »

« چطور، جناب رئیس؟ »

« اما به لégende عکس صفحه اول نگاه کن! »

« بله... من متوجه نمی‌شوم، جناب رئیس... »

« چطور، متوجه نمی‌شوی؟ خودت بخوان، بابا! »

« بله، جناب رئیس. مارشال دیده می‌شود که روی صندلی نشسته و کتاب در دست دارد. کنارش همسرش... »

« اما با صدای بلند بخوان، خدا کمک! »

« من... من می‌خوانم، جناب رئیس. عبارت « مارشال پتین می‌خواند و مارشاله پتین دوخت. » من متوجه نمی‌شوم... »

« چطور، متوجه نمی‌شوی؟ می‌دانی چه چیزی را خبرگزاری رقیب خوانده است، و چه چیزی که همه فرانسه به دلیل آن سرخ شده است؟ »

« نه، جناب رئیس. »

« در نهایت: « مارشال پتین می‌خواند و مارشاله پتین یک بار ترش کرد » »

« آه، خدا، جناب رئیس! من متوجه نشده بودم... »

برای مقابله با بی‌هوشی، اسلامگرایی، فاشیسم ذهن: یک سلاح عملیاتی قوی و غیرقابل توقف:

خنده

اما برگردیم به مصاحبه ویدیویی هلن توماس. او نه تنها عضو، بلکه رئیس انجمن گزارشگران معتبر رسانه‌های رسمی ساختمان سفید بوده است. در اینجا، در دفتر کابینه:

در مورد این سؤال درباره وجود سلاح‌های هسته‌ای در یک کشور خاورمیانه، او توضیح می‌دهد که رئیس جمهور نباید « حدس بزنند»، بلکه باید « بدانند». اما برای یک رئیس جمهور آمریکایی، این سؤال نه تنها نامناسب است، بلکه هر تحقیقی در این زمینه نیز ممنوع خواهد بود و با مخالفت قاطع دولت اسرائیل مواجه خواهد شد، که اگر آمریکا مایل به چنین تحقیقی باشد، منجر به بحران جدی و بی‌سابقه بین این دو کشور نزدیک هم خواهد شد.

سپس گزارشگر هلن توماس را سؤال می‌کند که آیا انتخابات اوباما واقعاً تغییری در رابطه با خاورمیانه و سیاستی که پیشینیانش، جورج بوش، دنبال می‌کرد، به وجود آورده است. او پاسخ می‌دهد که تمام رئیس‌جمهورهای قبلی اسرائیل را حمایت کرده‌اند.

اوباما در حال دریافت رئیس جمهور اسرائیل، بنیامین نتانیاهو

هلن توماس به رنج مردم فلسطین اشاره می‌کند.

یک فانتوم ساخت آمریکا، با رنگ‌های اسرائیل، پس از... ما Mirage III

پس از اشاره به سخنرانی اوباما در قاهره در ۴ ژوئن ۲۰۰۹، که در آن او خواستار متوقف کردن گسترش اسرائیل در مناطق فلسطینی شده بود، هلن توماس تأکید می‌کند که هیچ اثری نداشت.

سخنرانی اوباما در قاهره، ۴ ژوئن ۲۰۰۹: کلماتی بدون عمل

« او مسیر آسان‌تر را انتخاب کرد و به اسرائیل اجازه داد کار کند. فلسطینیان هیچ شانسی برای شنیده شدن ندارند »

وقتی بن گوریون در سال ۱۹۴۸ سخنرانی خود را برای اعلام تأسیس کشور اسرائیل، به صورت یک‌جانبه، انجام داد، آن شب در ایالات متحده بود. رئیس جمهور ترومن این کار غیرعادی را انجام داد. او در ساعت سه صبح بلند شد و اعلام کرد که ایالات متحده تأسیس این کشور را به رسمیت شناخته است. و به این ترتیب، سازمان ملل متحد را در مقابل واقعیت اجرا شده گذاشت.

بن گوریون اعلام تأسیس کشور اسرائیل در سال ۱۹۴۸

ترومن که در ساعت سه صبح، چند ساعت بعد، کشور اسرائیل را به رسمیت شناخت

ترومن با چایم وایسمان، اولین رئیس جمهور کشور اسرائیل، نمادی از صهیونیسم

او به تحولات روابط آمریکا و اسرائیل اشاره می‌کند، به گونه‌ای که منافع فلسطینی‌ها به طور کامل نادیده گرفته شده است، علیرغم گزارشی که توسط یک نماینده نیکسون تهیه شده بود.

هلن به اعلام سابق رئیس جمهور آمریکا، جیمی کارتر، که حتی به اسرائیل سفر کرده و با حماس ملاقات کرده است، اشاره می‌کند:

او یادآوری می‌کند که رئیس جمهور بوش گفته بود که پس از برگزاری انتخابات دموکراتیک در فلسطین، آمریکا به آن نتیجه احترام خواهد گذاشت. اما حماس در آن انتخابات برنده شد.

« ... بوش بلافاصله به قطع تجارت و بستن مرزها دستور داد »

« ... بله، کارتر رئیس جمهوری بود که واقعاً تلاش‌های واقعی انجام داد، با ایجاد توافق کمپ دیوید در سال ۱۹۷۸، با انوار السادات و مناهیم بِین. »

تصویر مناهیم بین، که به رهبری حمله به هتل کینگ دیوید، مسکن اداره نظارت برلند انگلیس در اورشلیم، در ژوئیه ۱۹۴۶، کمی پس از دستگیری خود، رهبری کرد. حمله که ۹۱ نفر کشته و ۴۵ نفر مجروح شدند.

« ما با تروریست‌ها صحبت نمی‌کنیم » (مناهیم بین)

تعهدات بین، محدود کردن جایگاه‌های مستعمره، به وضوح رعایت نشدند

در مورد سادات، مسلمان متعبد و مهربان، فوراً زندانیانی که ناصر در زندان گذاشته بود، آزاد کرد، که فوراً علیه او فتوایی صادر کردند که سه سال پس از توافق‌های کمپ دیوید، در ۶ اکتبر ۱۹۸۱، منجر به قتل او شد.

هلن می‌گوید سیاست آمریکا به سمت اسرائیل است و اگر در کنگره رأی گیری صورت گیرد، هرگز بیش از ۴ تا ۵ نفر از اعضای کنگره مخالف این سیاست خواهند بود.

« اما آنها قدرت زیادی دارند... »

« چه کسی چنین قدرتی دارد؟ »

« صهیونیست‌ها. »

آیا اوباما تحت فشار است؟

هلن فکر می‌کند که اوباما به طور کامل هیچ امیدی به تغییر چیزی در خاورمیانه و اسرائیل ندارد و حتی سعی نکرده، ترجیح داده است روی موضوعات دیگر متمرکز شود. او حتی می‌گوید که اوباما دوست دارد فراموش کند که خاورمیانه وجود دارد...

تصویر پایان

در پایان این مصاحبه ضبط شده، هلن توماس می‌گوید که اگر دوباره فرصت داشته باشد در مقابل اوباما بایستد، همان سؤال را خواهد پرسید: « آیا یک کشور خاورمیانه سلاح هسته‌ای دارد؟» اما در مقابل تصویر پایان، گزارشگری که او را مصاحبه کرده، تأیید می‌کند که این گزارشگر هرگز فرصتی برای پرسیدن دوباره این سؤال نخواهد داشت. در واقع، پس از اظهاراتش، اعتبار گزارشگری‌اش به طور کامل لغو شد.

پس متوجه شوید که گزارشگران آمریکایی می‌توانند در مقابل رئیس جمهور آمریکایی بایستند، به شرطی که از پرسیدن سؤالات بد خودداری کنند.

شما تقریباً ۴۰۰۰ کاربر هستید که روزانه به وبسایتم متصل می‌شوید تا پرونده‌ها را ببینید (که به من گفته‌اید بسیار دوست دارید، اگر به پیام‌های شما توجه کنم)، که من به طور رایگان در اختیار شما قرار می‌دهم و برای آنها کار فراوانی لازم است.

ما سریعاً به ۱۵.۰۰۰ یورو نیاز داریم تا بتوانیم کارهای علم فضایی (UFO-science) را ادامه دهیم.

برای این منظور، از شما می‌خواهیم که ما سریعاً به ۵۰۰۰ یورو نیاز داریم تا بتوانیم بازنشر کتاب‌های لانتورلو را روی کاغذ ادامه دهیم و از نابودی کامل این مجموعه جلوگیری کنیم (به یاد آوری می‌کنم که ۳۰ کتاب در وبسایت «دانش بدون مرز» به صورت رایگان قابل دانلود هستند).

برای این منظور، از شما می‌خواهم اگر این خریدها به سطح بسیار پایینی (یک کتاب در روز!) ادامه یابد، به این فکر می‌کنم که وبسایتم را بسته و تا زمانی که این مبالغ جمع نشوند، آن را قطع کنم.

جان-پیر پیت، ۲۷ دسامبر ۲۰۱۰

جدیدترین‌ها راهنما (فهرست) صفحه اصلی