De Meester der Stormen
De Meester der Stormen
13 maart 2011
****Aflevering 2
****Aflevering 3
In deze video-reeks, bestaande uit interviews met Alex Jones, komt naar voren dat het Amerikaanse leger op de hoogte was van de mogelijkheid om bewolking te manipuleren door gebruik te maken van meteorologische kennis en zilverjodide-deeltjes, die fungeren als "kernen" waarom waterdamp in de lucht kan condenseren, zodra luchtmassa’s met een hoge vochtigheid in een superkritieke toestand verkeren. Het essentiële was het uitstorten op het juiste moment en op de juiste plek.
Franse meteorologen wijzen op het gebruik van "parachute-raketten", wat inhoudt dat acties zeer lokaal en op korte termijn zijn, empirisch en met een variabele mate van succes. De uitspraken van Ben Livingstone zijn echter van een totaal andere aard. Zijn acties zijn gebaseerd op een zeer gedetailleerde kennis van meteorologische fenomenen, hun toestand en de mechanismen die hun evolutie bepalen. Het gaat hier niet om acties waarvan de effecten binnen een uur zichtbaar zijn, maar om acties waarbij zorgvuldig zaad (zilverjodide) op specifieke plekken en op het juiste moment wordt uitgezet, over perioden van dagen, terwijl slechts een klein aantal apparaten (meestal twee) en hoeveelheden product van enkele kilo’s tot hooguit een paar tientallen kilo’s worden gebruikt.
De condensatie van waterdamp leidt tot warmteontwikkeling (exothermisch proces, het omgekeerde van verdamping, dat endothermisch is).
Deze warmteproductie gaat gepaard met beweging van de luchtmassa. Zo kan een kleine hoeveelheid product, zorgvuldig uitgezet, een lokale meteorologie efficiënt "besturen", waarbij de omvang van het fenomeen afhangt van de hoeveelheid product en de uitgestrektheid van de verspreiding.
Waarom zilverjodide? Omdat zijn kristallijne structuur zeer vergelijkbaar is met die van ijs. Het is een giftige, niet-biologisch afbreekbare stof.
Ben Livingston was een pionier op het gebied van "meteorologisch bestuur". In de video legt hij uit hoe hij in Noord-Vietnam een echte vloedgolf kon creëren (operatie Popeye). Hij vertelt dat hij eerst gebruik maakte van een relatief klein wolkje (zoals dat in die tijd van het jaar, tijdens de droge periode, beschikbaar was). Vervolgens voerde hij een aantal opeenvolgende zaaiingen uit met zilverjodide-korrels, waardoor hij de wolk gedurende 40 minuten "cultiveerde" en tot een hoogte van 21.000 meter liet groeien (dus van een gewone wolk naar een cumulonimbus). Hij zegt dat er geen limiet is aan het besturen van de groei van een wolk, mits de omstandigheden daarvoor gunstig zijn, dus als er voldoende vocht in de lucht is.
Ben Livingston
De uitspraak van Ben Livingston bij de Navy
Alex Jones en Ben Livingston
Vanaf deze eerste ervaringen was ik zeer vertrouwd met het idee dat we met een orkaan konden doen wat we wilden.
Het oog van een cycloon
Ontstaan van het Storm Fury-project
Het vliegtuig zaait de wolk aan de rand, terwijl het rond de cycloon cirkelt. De zaaiing vindt plaats op een oppervlak dat een kwart van de cycloonoppervlakte bedraagt. Er ontstaat een nieuwe opwaartse wolkkring, met een vergroting van de diameter van het centrale oog. De hoeveelheden zilverjodide die bij dergelijke operaties worden gebruikt, zijn verbazingwekkend klein: in totaal 60 kilo bij de operatie op de cycloon Debbie, waarbij 400 ladingen van 150 gram werden uitgezet (zilverjodide-bommen, bevestigd aan parachutes en met een tijdsgebaseerde ontsteking).
De winden zijn maximaal in de directe omgeving van het oog. De cyclonale mechanica combineert de werking van cellen (in rood):
De cyclonale cellen
De resultaten van de experimenten in de Golf van Mexico waren zeer positief
Ben Livingstone toont hier het rapport dat hij opstelde voor het Pentagon. Op de linkerpagina ziet men een schema van de versterking van een cycloon, met een vergroting van de diameter van het oog en een daarmee samenhangende vermindering van de perifere snelheden, als gevolg van opeenvolgende concentrische zaaiingen door vliegtuigen die rond de oorspronkelijke vorm cirkelden. Het resultaat was een vermindering van de materiële schade met een factor 2. De interventie duurde twee dagen. Bij de cycloon Debby in 1968 werd de maximale snelheid verlaagd van 250 km/h naar 130 km/h, en de materiële schade werd gehalveerd. Deze proeven vonden plaats binnen het Storm Fury-project, dat werd geleid door mevrouw Joan Simpson (ondersteund door haar man). Het centrum voor orkaancontrole, in samenwerking met de Amerikaanse nationale meteorologische dienst, bevond zich in China Lake, een wapenproefstation van de Amerikaanse marine op 150 kilometer ten noorden van Los Angeles.
Het wapenproefstation van de Amerikaanse marine in China Lake
Tijdens meerdere jaren konden talloze experimenten met klimaatbeheersing worden uitgevoerd, met name in de nabijgelegen woestijngebieden.
Hij vertelt dat het mogelijk was om een grote zone met een snelheid van 600 km/h te bedekken door elke 200 meter zilverjodide-bommen af te vuren, bevestigd aan parachutes, die vervolgens explodeerden en de hele zone zaaiden. In Vietnam voerde Ben Livingstone jarenlang klimaatbeheersing uit voor militaire doeleinden, waarbij hij een vliegtuig bestuurde.
Op burgerlijk vlak toonden experimenten uit de jaren zestig aan dat een tropische orkaan zeer goed kon worden bestuurd en afgeleid, wat gedurende tien jaar met succes werd uitgevoerd. Maar de Amerikaanse overheid koos ervoor deze informatie topgeheim te houden, om zich te richten op militaire toepassingen.
"* ... De resultaten van de proeven met de cycloon Debbie leken zo positief dat veel mensen dachten dat de techniek operationeel kon worden gemaakt, door de grootste cyclonen die kustgebieden bedreigden te zaaien. Een team van wetenschappers van de universiteit van Stanford kwam tot deze conclusie op basis van de uitgevoerde experimenten, inclusief die op de cyclonen Esther en Beulah. Dokter James Matheson, lid van dit team, weerspiegelde de algemene mening toen hij zei: 'We denken dat we klaar moeten zijn om te handelen zodra een cycloon Miami dreigt'. De wetenschappers verklaarden: 'De overheid moet zich bewust zijn dat het besluit om deze techniek niet te gebruiken, de verantwoordelijkheid oplegt voor materiële schade en verliezen van mensenlevens veroorzaakt door versterkte meteorologische fenomenen.' (Pothier 1972)..."
Wetenschappers van de universiteit van Stanford
Ben Livingston zegt dat hij zeer teleurgesteld was dat dit project werd opgegeven.
Deze technieken werden met succes toegepast tijdens de Vietnamoorlog, waarbij regen werd veroorzaakt die de "Ho Chi Minh-route", een eenvoudige aarden weg, onbegaanbaar maakte.
Tijdens de Vietnamoorlog, snelle jager uitgerust voor meteorologische oorlogvoering
(Het was nodig om snel over gebieden te vliegen die sterk bewapend waren met luchtafweer)
Het uitbreken van hevige regenval vernietigde meerdere strategisch belangrijke bruggen die de luchtvaart niet had kunnen vernietigen.
Deze acties werden voortgezet in Vietnam tot de vertrek van de Amerikanen in 1972, en gedurende die hele periode, zo zegt Ben Livingston, werd dit feit door niemand opgemerkt, zelfs niet door de Congresleden of de internationale gemeenschap, gedurende zes jaar. Deze ultrasecreet uitgevoerde acties duurden jaren, en pas in 1972 werden Congresleden op de hoogte gebracht van het bestaan van deze technologie van een meteorologische wapenstelsel; een technologie die als ultrasecret werd beschouwd. De resultaten waren zo indrukwekkend dat Ben Livingston zelf naar het Witte Huis ging om het president Johnson persoonlijk te rapporteren.
Het Popeye-project
Het artikel uit een nummer van Science Magazine uit 1974, twee jaar na het onderzoek van het Congres over de acties die gedurende zes jaar in Vietnam werden uitgevoerd.
Na de Vietnamoorlog werd hij toegewezen aan het ontwikkelingscentrum van wapens in Corona, waar hij doorging met het onderzoek naar meteorologische wapens "op planeetniveau". Toen Alex Jones hem vroeg of ze proeven hadden uitgevoerd in de Verenigde Staten, antwoordde hij: "Oh ja, talloze!"
De indruk die deze interview achterlaat, is die van een man in de laatste fase van zijn leven, die waarschijnlijk ouder dan tachtig is, misschien ziek is en zijn geweten wil ontlasten. Het zijn niet zoveel de oorlogshandelingen in Vietnam die hem dwarszitten, maar mogelijk wat er daarna kwam, waarover hij weinig zegt: de ultrasecreet meteorologische en klimaatwapens waar hij zich in het Corona-centrum mee bezighield, die "de hele planeet omvatten".
In de tweede video legt Ben Livingstone uit dat de meteorologie, in elk geval in het noordelijk halfrond, wordt bepaald door het verloop van 5 tot 7 "perturbaties", die afkoude poollucht vertegenwoordigen. Deze perturbaties verspreiden zich als een lint en zijn gekoppeld aan "fronten", de plekken waar orkanen ontstaan. Wanneer we een weerskaart bekijken op het niveau van ons Europese gebied, zien we deze opeenvolgende perturbaties van west naar oost passeren. Volgens Ben Livingstone zou het mogelijk zijn, met een zeer klein aantal vliegtuigen en zaaiingen op actieve punten, orkaangebieden te besturen, waardoor de meteorologie van de hele planeet kan worden beheerst, met slechts enkele honderden kilo’s zilverjodide. Zoals mijn vriend Micxhel Charpentier eraan toevoegt, lijkt dit grote-schaalbestuur van meteorologische fenomenen op een "catalyse".
Een halve eeuw later is het gerechtvaardigd om te denken dat deze technologie aanzienlijk is vooruitgegaan. We zijn nog slechts op het punt waar we deze technologie ontdekken en de ouderdom van hun toepassing begrijpen.
Het is theoretisch mogelijk om lokale opwarming van luchtmassa’s te veroorzaken door te handelen op de ionosfeer, door middel van microgolfverwarming (HAARP).
Tot het verschijnen van dit zeer gedetailleerde en geloofwaardige getuigenis was het nog mogelijk om te twijfelen aan de mogelijkheid om grote klimaatrampen te beïnvloeden, te controleren, te sturen, te verminderen of te versterken, of zelfs te ontketenen wanneer de omstandigheden dat toelieten. We herinneren ons de verwoesting van New Orleans door een orkaan, nadat die zijn koers had afgezwicht en Houston had gemeden. Na het getuigenis van Ben Livingston weten we dat Amerikaanse technieken al in de jaren zestig bestonden om orkanen zowel in richting als in intensiteit te besturen. Maar het inzetten van deze technieken zou een al jarenlang gehouden geheim hebben blootgelegd. Het is van cruciaal belang voor het Amerikaanse imperiale gezag, dat verborgen is en zijn arm, de Militair-Industriële Lobby, volledig onafhankelijk van het "bestaande" politieke gezag, om voort te blijven verschijnen als waardegarant van "vrijheid", "democratie", "rechtvaardigheid" en "orde", en niet als een macht die haar technologische middelen en het knowhow van haar "in black" wetenschappers (artikel uit het februari 1998 nummer van Scientific American, genoemd in het boek van Robert Salas, The Faded Giant, blz. 53) gebruikt voor één doel: overheersing, manipulatie en onderwerping van volkeren.
Wetenschap zonder geweten is slechts verwoesting van de ziel.
Ik dank hierbij mijn buurman en vriend Peter Pittiani, die me door het verstrekken van documenten jarenlang heeft geholpen bij het opbouwen van vele dossier op mijn website.