De waspoppen
De beeldhouwen in was
In 1997 was mijn dochter Déborah dertien jaar oud. Jarenlang had ik tevergeefs geprobeerd haar interesse te wekken voor beeldende kunst. In de jaren tachtig had ik een functie als gastdocent in beeldhouwen aan de École des Beaux Arts in Aix-en-Provence. Vooraf had ik me vertrouwd gemaakt met vele technieken. Tekenen, de lezers van mijn stripverhalen weten dat al. Ik was ook schilder, lithograaf, beeldhouwer, graveur, ijzergieter en af en toe ook aardewerker.
Ik had dus geprobeerd mijn dochter te interesseren voor aardewerk in een atelier in Aix. Volledig mislukt.
Hetzelfde met tekenen, muziek, reizen (Kenia, Caraïben, Amerikaanse nationale parken, enz.), klimmen, duiken, zeilen. Overal mislukt. In werkelijkheid had mijn dochter een geheime passie die ik pas toevallig ontdekte in 1997:
het beeldhouwen in was.
Men kan vrijwel alles beeldhouwen: steen, hout, ijzer. Als je op Google “beeldhouwen in was” intikt, kom je op vele pagina’s terecht die uitleggen hoe je met dit materiaal omgaat.
Maar toen mijn dochter bij mij thuis een demonstratie gaf van haar beheersing van deze techniek, legde ze uit dat deze uitsluitend gericht was op het maken van waspoppen. Ze haalde een grote gele kaars uit haar tas, die ze als warmtebron gebruikte, en begon met witte kaarsen te werken, met blote handen. Omdat ik geen camera bij de hand had, maakte ik deze zeer trouwe schets van haar in actie, die ook haar werken toont: blijkbaar twee kleine figuren op hun knieën, één mannelijk, één vrouwelijk.
1997: Mijn dochter Déborah, bezig met het maken van waspoppen
Haar vaardigheid was verbazingwekkend. Terwijl ik nooit had kunnen bereiken dat ze een potlood, een penseel of een aardewerkschijf kon vasthouden, wist ze uit deze cilindrische kaarsen mensenfiguren te laten ontstaan door alleen de zachte was met de hand te vormen, een vaardigheid die duidde op lange oefening.
- Maar waar in hemelsnaam heb je dit geleerd?
- Mijn moeder (Chrislène Cirera) heeft het me geleerd. Zij heeft dit sinds lange tijd als een vrijetijdsbezigheid beoefend.
- Ze had er nooit iets over gezegd. Ik dacht dat huisvrouwen zich vooral met naaiwerk bezighielden.
- Naaiwerk is een vrij uitgebreid vakgebied, weet je.
- Ik stel me voor dat er verschillende soorten naaiwerk zijn.
- In zekere zin. Overigens zou ik graag volgend zomer naar Gabon gaan, bij mijn tante.
- Gabon trekt je zo erg aan? Toch leek het reisje naar Kenia je niet zo te boeien.
- In Gabon zijn er de marabouts en hun kennis. Dat boeit me echt.
Onze relatie verslechterde snel na dit incident, door een diepe meningsverschil over de esthetische kwaliteit van deze waspoppen.
Ik weet niet of zij en haar moeder deze activiteit hebben voortgezet. Op een gegeven moment bood ik haar aan om me schriftelijk de details van deze techniek en de weg die haar moeder haar had laten volgen om haar in dit kunstformaat te introduceren, te geven. Ik had er een boek van kunnen maken, en ik denk dat dat veel mensen had geïnteresseerd. Ze heeft er geen aandacht aan besteed.
Het aanbod blijft gelden
Déborah Petit 2009, afbeelding Google
Meer informatie over Déborah Petit
Terugblik op gebeurtenissen uit de jaren 2008 – 2009