Document zonder naam
Er is iets rot in het koninkrijk van de wetenschap
14 januari 2012
Deze zin zegt u niets? Dat is de zin die Hamlet in Shakespeares toneelstuk bijna letterlijk uitspreekt.
Veel mensen hebben me aangemoedigd om mijn herinneringen te schrijven. Maar daarvoor heb ik tijd nodig, en die heb ik nauwelijks. Bovendien is mijn tijd op 74-jarige leeftijd beperkt. Ik heb acht maanden gewijd aan het ITER-project, omdat niemand anders dat deed. Ik werd ondersteund door een paar wetenschappers in functie, die door hun hiërarchie werden gekneveld en terecht bang waren voor hevige wraakacties van de kernenergielobby, die uiterst machtig is. Als ik niet de enige was die zich op dit dossier kon richten, was ik de enige die hard en duidelijk kon spreken.
Ik heb duidelijk "daar waar het pijn doet" gewezen. Terwijl de traditionele anti-kernenergiebeweging zich richt op problemen van radioactieve vervuiling, waarvoor het CEA valse maar directe antwoorden heeft, ben ik het probleem op een andere manier benaderd.
ITER, net als alle tokamaks, is een fundamenteel onstabiele machine. Op het niveau van kleine machines zoals Tore Supra of JET leidt deze onstabiliteit af en toe tot wat schade. Bang! We vegen op, vervangen onderdelen en klaar. Maar zoals jonge Cédric Reux in november 2010 en de Engelsman Andrew Thornton in januari 2011 in hun proefschriften aangaven, zal het op het niveau van "de toekomstige grote tokamaks, zoals ITER", geheel anders zijn. Thornton schreef zelfs dat een ontploffing op een krachtige tokamak "would be a catastrophe" zou zijn, een ramp.
Act 1)
De proefschriften waar de schandalen uit komen:
De proefschrift van Reux: http://www-fusion-magnetique.cea.fr/en_savoir_plus/articles/disruptions/these_c_reux.pdf
Het doctoraat van Andrew Thornton: http://etheses.whiterose.ac.uk/1509/1/AT_thesis_FINAL.pdf
Act 2)
Tien jaar geleden werd deze kostbare droom al uitgewerkt op basis van technische gegevens die nu verouderd zijn. De leden van de commissies Onderzoek, Energie en Begroting, en later de leden van het Europees Parlement, in plenaire vergadering, stemden voor een uitbreiding van het budget van 5 tot 15 miljard euro, ondanks het gevecht van Michèle Rivasi, die het 13-pagina-document dat ik voor haar had samengesteld verspreidde, en ook de Engelse vertaling ervan aan niet-Franstalige parlementaire instanties.
/legacy/NUCLEAIRE/ITER/ITER_fusion_non_controlee/chronique_faillite_annoncee.pdf
Zo leven de mensen
Hun besluiten volgen hen op afstand
Parafraze van een lied van Léo Ferré (op een gedicht van Aragon)
En Michèle Rivasi eindigde met bitterheid in een persconferentie: "Deze mensen hebben een budget van 15 miljard euro (dat snel naar het dubbele zal stijgen, zorg maar niet) goedgekeurd, terwijl niemand weet wat een tokamak of een ontploffing is, en niemand in dit Parlement wil het minste moeite doen om dat te ontdekken".
Tegelijkertijd werd een exacte kopie van dit document gepubliceerd in de tijdschrift Nexus, het enige tijdschrift dat deze pagina’s voor mij openhoudt. Ik stuurde een artikel naar Pour la Science, dat de beleefdheid niet had om te antwoorden. Maar ik verwachtte het. Verbannen, ben ik uitgesloten uit de wetenschapsmedia (vindt u niet vreemd dat het vierjarige project Savoir sans Frontières, waarin bijna 400 van mijn albums in 34 talen gratis te downloaden zijn, nergens in hun rubrieken is genoemd?)
Woede bij het CEA, dat eerst Cédric Reux dwong een brief te schrijven aan Michèle Rivasi waarin hij zijn verontwaardiging uitsprak over de misbruik van zijn teksten.
Act 3)
Onmiddellijke reactie van mijn kant, waarbij ik op mijn website 115 pagina’s van het document publiceerde, waarvan de versie die aan de Europese Commissie was verspreid, slechts een samenvatting was.
/legacy/NUCLEAIRE/ITER/ITER_fusion_non_controlee/Chronique_sans_Z.pdf
Act 4)
Schande van de mensen van het CEA, die op 16 november opgaven, nadat Michèle Rivasi een gefilmd debat had voorgesteld, vier tegen één, in een kantoor van de Nationale Assemblée. Ontwijking van het drietal Bernard Bigot, algemeen directeur van het CEA, Alain Bécoulet, adjunct-directeur van het Instituut voor Magnetische Fusieonderzoek van het CEA in Cadarache, "specialist in ITER", en Cédric Reux, schuldig aan het uitgesproken hebben van wat al lang bekend was: dat die vervloekte tokamaks onstabiele machines zijn, dat we er nog lang niet overheen zijn. Alles omdat de journalist Jean Robin (site Enquete et Debat) aanwezig was met zijn camera, klaar om het opname van dit debat direct online te zetten.
Een debat dat dus niet heeft plaatsgevonden, en nooit zal plaatsvinden. Er blijft deze gefilmde interview in het kantoor van de Nationale Assemblée, op dezelfde dag, 16 november 2011.
****http://www.enquete-debat.fr/archives/michele-rivasi-et-jean-pierre-petit-a-propos-diter
Koorts bij het CEA en het IRFM. Beledigende e-mails van Philippe Ghendrih, directeur van onderzoek in dit instituut. Publicatie van een correctie op de website van het CEA, "analyserend het artikel dat verscheen in het novembernummer van het tijdschrift Nexus".
Wat een eer! Tien pagina’s kritiek, en hun Engelse versie, online gezet op 17 november 2011, de dag na de genoemde ontsnapping. Nooit eerder gebeurd. Zoals Rivasi zei op 16, toen we in spanning wachtten op onze CEA-heren:
- Je moet echt een flinke schrik in hun hart hebben gejaagd voor ze zo handelen!
Het was niet alleen ik die hen bang maakte, maar vooral de camera van Robin.
- Let op, vanaf nu wordt alles wat u zegt gefilmd en morgen al online gezet!
Act 5)
Verschijning op het web van een pdf die overeenkomt met de presentatie die in september 2011 werd gegeven door G.A. Wurden van Los Alamos, VS, tijdens een internationaal congres over ITER in Princeton, de mecca van de fusie.
Hieronder de link naar de website met de abstracts van dit congres:
http://advprojects.pppl.gov/ROADMAPPING/presentations.asp
En de presentatie van G.A. Wurden, in het Engels:
http://advprojects.pppl.gov/ROADMAPPING/presentations/MFE_POSTERS/WURDEN_Disruption_RiskPOSTER.pdf
Zijn vertaling in het Frans, woord voor woord:
/legacy/NUCLEAIRE/ITER/ITER_fusion_non_controlee/Wurden_fr.pdf
Wie is G.A. Wurden?
Dr. Glen A. Wurden
LANL (Los Alamos National Laboratory) Program Manager Fusion Energy Sciences
Ik besloot te reageren op de beledigende aanvallen die het CEA op zijn website plaatste. Daarvoor heb ik een zeer lange video van één uur vijfentachtig minuten opgenomen, in één adem, met de handen in de zakken. Het is lang, je raakt uitgeput, ik weet het. Maar alles zit erin. U zult de grove, beledigende inhoud van de e-mails zien die Philippe Ghendrih, directeur van onderzoek bij het Instituut voor Magnetische Fusieonderzoek, heeft gestuurd, aanvallen op mijn persoon (in plaats van wetenschappelijke argumenten). Ik geef dit document, ruw en ongefilterd, illustratie met plaatjes uit de presentatie van G. Wurden.
De conclusie is simpel. Aangezien Ghendrih vindt dat ik dringend psychologische hulp in een psychiatrisch ziekenhuis nodig heb, en aangezien de conclusies van Wurden identiek zijn aan de mijne, zou er een tweepersoonskamer moeten worden voorzien.
Timing van deze video, waarin wordt aangegeven waar bepaalde onderwerpen worden behandeld.
Wie wil een idee krijgen van dit fantastische, farao-achtige gebluf dat ITER is, moet deze video van begin tot eind afgaan. Je kunt het niet samenvatten. Het is een aanklacht, een wetenschappelijk onderbouwde aanklacht, met het document van Wurden dat, zoals we al eerder zagen, geen buitenstaander is, geen "vrije geest" van de fusie.
Aan wie is dit document gericht? Aan wie het moeite zal doen om het te lezen. Men zegt me dat mensen niet lezen. Misschien kijken ze wel naar video’s. De doelgroep voor zo’n document is vooral de wetenschapper, de ingenieur, de student. De gemiddelde internetgebruiker, zelfs als hij niet alle aspecten begrijpt, zal toch de overeenkomst zien tussen de conclusies van de Amerikanen over ITER tijdens een groot internationaal congres, en de mijne, letterlijk.
Het gevoel dat de Amerikanen uitdrukken, kan in een paar zinnen samengevat worden:
ITER is een tokamak. Deze machines zijn fundamenteel onstabiel en lijden aan een chronische ziekte genaamd ontploffingen. Deze plotselinge afbreuk veroorzaakt schade in de machines. Op het huidige niveau zijn die schade beheersbaar. Op het niveau van ITER is het een heel ander verhaal. Een mislukking van dit project zou de gehele wereldwijde fusieonderzoek beïnvloeden. Conclusie: dit project moet worden opgeschort en er moet worden gewerkt aan het oplossen van dit ernstige probleem van ontploffingen VOORDAT ITER wordt uitgevoerd. En om dat te doen, is het laatste onderzoeksgereedschap dat je moet gebruiken... ITER.
Hier is deze rivier van een video:
****http://www.enquete-debat.fr/archives/un-document-exceptionnel-de-jean-pierre-petit-sur-iter-75148
Terugblik op de afwijzing van de huidige sterren, zoals Carlo Rovelli, die weigert dat ik een seminar geef in zijn laboratorium in Marseille, Thibaud Damour, de wachter van het seminarie van het Instituut voor Hoge Studie in Bures-sur-Yvette, de mecca van de Franse wetenschap.
Sinds 1997 had ik een boek gepubliceerd getiteld "We hebben de helft van het universum verloren", dat op een populaire manier alles uitlegde wat positief was uitgekomen in de uitleg van wat astronomen waarnemen. "Het effect van ontbrekende massa", het platte profiel van de rotatiecurves van sterrenstelsels, de verwijzing naar het effect van gravitationele lensing in omgekeerde richting (later overgenomen door Hossenfelder onder de titel "negative lensing"). Er was zelfs een model dat een mechanisme suggereerde voor de vorming van quasars en onregelmatige sterrenstelsels.
In dit derde doosje geef ik mijn mening over deze fraude in de geschiedenis van de wetenschap, de snaartheorie.
Ik leg uit hoe de deuren van seminars voor mij worden gesloten, op slot gedaan. Na jarenlang pogingen om de poorten van deze afgesloten terreinen te forceren om met wie dan ook te confronteren, heb ik het uiteindelijk opgegeven. Het voelt te veel op een lans van Don Quichotte tegen deze windmolens die de moderne wetenschap zijn.
Een toespraak die een tirade is, zonder hoop op enige echo. Het zal blijven, meer niet...
Ik weet niet of ik nog meer dvd’s van dit soort zal opnemen. Ik denk het niet. Er zijn al 9, wat meer dan 13 uur luisteren is, en het lijkt me genoeg.
Mijn lezers zullen merken dat er onderwerpen zijn die ik meestal vermijd. Dat klopt. In werkelijkheid bevatten deze dvd’s slechts een klein deel van wat ik zou kunnen vertellen. Maar niet elke waarheid is goed om te zeggen, dat weten we.
Wat doe ik nu?
Nou, ik probeer met aquagym-sessies te herstellen van de terugval die ik had toen ik op 16 november naar Parijs ging voor die ontmoeting met Rivasi. Ik had te veel documenten, proefschriften, rapporten in mijn koffer geladen. Papier weegt, dat is bekend. Mijn wervels hielden het niet meer vol tegen de trappen van metro Châtelet. Ik stortte in, schreeuwend, en dit gebeuren activeerde opnieuw mijn hernia, na 18 maanden rust. Als een intervertebraal gewricht de ruggenmerg raakt, weet ik niet of er pijn kan zijn die groter is.
Ik probeer alles weer in orde te brengen, in de grootste uitvinding van mijn leven, dit bassin, deze reusachtige badkuip van 4 kubieke meter, gevuld met water van 34 graden. Het zal werken, zoals altijd. Goede uitvinding, daar is geen twijfel aan! Ik peddel elke dag, terwijl ik dvd’s bekijk.
Een van de conclusies is dat mijn draagvermogen beperkt moet blijven tot een paar kilo. Zware koffers zijn uitgesloten. Hetzelfde geldt voor metroreizen. Dus altijd taxi’s, dus extra kosten.
Tijdens die laatste reis naar Parijs, inclusief TGV-reis, hotel en taxi’s, heb ik in tien dagen meer dan 2000 euro uitgegeven. Tot nu toe konden vrienden me de hotelkosten besparen. Maar dat kunnen ze niet meer. Dus zeg ik: als mensen me in Parijs kunnen gastvrij ontvangen, binnen de stadsgrenzen, dan zeg ik niet nee.
Politieke figuren willen me ontmoeten. Maar deze voorstellen zijn nergens aan gekoppeld, bij mensen die zonder geld reizen, met een woord als: "ik betaal uw treinreis en uw hotelovernachting".
Alles gebeurt in Parijs, iedereen weet dat.
Andere slechte nieuws: ik ga niet naar het stripfestival in Angoulême, dat plaatsvindt van 27 tot 29 januari. Mijn uitgever had in september 2011 al vergeefs geprobeerd een stand te huren. Alles was al lang geboekt. Een poging om een deel van een stand te delen, op basis van de kosten, was mislukt. Toch waren er in de stad zelf veel lezers bereid om me te gastvrij te ontvangen. Aangezien het festival nu erg populair is, is het onmogelijk om een hotelkamer te vinden.
De zaak zou toch lastig zijn geweest. Het boek dat ik moest presenteren, mijn Bijbel in stripvorm, dat sinds gisteren in boekhandels is, heeft de vorm en het gewicht van een... pak van 500 vel papier. Gewicht: bijna twee kilo. Normaal, dit boek van 25 euro, 568 pagina’s! Het is niet te vervoeren in een koffer.
Als ik dit Angoulême-avontuur had moeten starten, met 100 tot 300 exemplaren, had ik die moeten ophalen bij de distributeur met een bestelwagen. Maar mijn uitgever... rijdt niet. Lastig.
Maar laten we het filosofisch bekijken: misschien is het goed voor 2013.
Jammer, ik was verwacht door veel leuke mensen daar.
Tot slot…..
Afbeeldingen