Stijlen definiëren
Het mysterie van de Mées
8 augustus 2015
Het dorp van de Mées. In het blauwe cirkeltje de grot, op 65 meter hoogte. Ver in de verte de Durance
Het is eerst een geologische curiositeit. Tegenover het dorp ligt de vallei van de Durance. Ooit was dit een krachtige gletsjer die ver naar het zuiden reikte. Het gebergte van de Mées is wat er overblijft van de morainen, een mengsel van aarde en grind, dat geologen "pudding" noemen (een Franse afgeleiding van het Engelse "pudding"). De moraine is door regen en wind afgegraven. Vreemd genoeg is er boven het dorp een vreemde klif overgebleven, waarvan de "capucijnen" 117 meter hoog zijn en, uitstekend boven de vallei, oprijzen.
Aan de linkerkant ziet u het begin van een groene vallei, die in feite fungeert als een opvangbak voor regenwater. Voor de Franse Revolutie van 1789 was deze bak onbegaanbaar door vegetatie. Bij hevige regenval werd het dorp overspoeld. Toen vroegen de inwoners van de Mées de jonge republiek om hulp. De ingenieurs bogen een gang van 450 meter lang uit, waarvan u de uitgang gemakkelijk kunt vinden recht onder de grot. Een leuke wandeling, die u met een zaklamp en een paar sportschoenen, gezellig met het gezin, kunt maken. Deze tunnel komt uit in de vallei, waar de ingenieurs dammen hebben aangelegd om de kracht van het water te verminderen en het water in een "gedwongen leiding" te leiden. Deze leiding liep verder via een viaduct, waarvan nog enkele stukken over zijn, en leidde het water terug naar de Durance. Omdat dit systeem ervoor zorgde dat de regen het dorp niet meer overspoelde, is er nu vegetatie opgekomen, en zijn de dammen en de gedwongen leiding nu overbodig geworden.
Wat vreemd is aan deze klif, is dit:
De spleet op 65 meter hoogte.
Laten we iets dichterbij komen.
Nauwkeurige vergroting
Wat doet die kruis daarboven? Wie heeft het geplaatst, wanneer en hoe?
Het probleem is niet eenvoudig, want zelfs met de huidige middelen is het onmogelijk om de pudding te beklimmen. Deze kruis komt al voor in kronieken uit de 15e eeuw. Ik was de eerste die het op 48 jaar geleden benaderde, door in een rappel af te dalen. Het was onmogelijk het aan te raken: de klif staat uitstekend, en juist deze positie heeft de houten structuren misschien beschermd tegen regen. Enkele jaren later kon een klimmer, Patrice Cordier, voor het eerst het kruis aanraken, door in een rappel af te dalen langs een zijdelingse stroom, en vervolgens een oversteek te maken door veel spijkers in dit lastige materiaal te slaan. Tijdens deze actie bracht hij een stukje mee.
Jaren later benaderde ik het object. Om vast te zitten aan de "pudding" moet men 50 cm diep boren met een lange boor van 2 cm diameter, aangedreven door een accuboor, en vervolgens een gelijnde staaf in het gat met hars afsluiten. Met deze techniek, die werd toegepast en het opnieuw mogelijk maakte om het kruis aan te raken, zou het mogelijk zijn om een loopbrug aan te leggen, zodat archeologen op 65 meter hoogte kunnen werken, opgetild met een hijskraan en een veiligheidsgordel. Ik zal dit alles uitleggen.
Als u de vorige foto bekijkt, ziet u een vreemde vorm aan de top van deze spleet. Hier is een vergroting met een telelens:
Links onder ziet u bleke strepen, die vogeluitwerpselen zijn van kraaien, die daarboven nestelen en verdwijnen... waarheen we niet weten.
Sinds ik me bezig houd met dit kruis, heb ik al snel de hypothese geopperd dat het misschien van bovenaf is geplaatst. Vanaf beneden is het onmogelijk te zien hoe mensen in die verre tijd het kruis hadden kunnen plaatsen. Deze donkere schijf zou dan het zichtbare deel zijn van een plaat van pudding. En het kruis? Nou, het moet de engel zijn die op de dag des oordeels de lijkresten van de daarboven begraven man zal komen halen, dat hij het niet vergeet.
Toen ik instructeur was in klimmen in België, vond ik ooit in een klif bij Dinant een grot met een graf, uitgehouwen in kalksteen, perfect uitgehouwen, rechthoekig, maar leeg. Mensen werden dus in kliffen begraven (zoals de Dogon). Maar die man had pech. Zijn graf was beroofd en zijn resten verspreid.
Zou de grot van de Mées en haar kruis een graf aangeven? Als dat zo is, dan zou de toegang zijn gemaakt via een tunnel (pudding is snel en gemakkelijk te graven). En wat is dan een betere manier om de ingang te verbergen dan een kapel erboven te bouwen? Hieronder de kapel van Saint Roch, op 250 meter luchtlijn, of via een muispad, van ons kruis.
De kapel van Saint Roch
En tot slot de veronderstelde aanleg van de toegangstunnel:
Indiana Jones in uw buurt...