Stijging van de prijzen
De stijging van de prijzen
11 maart 2008
Dit PowerPoint-bestand, verzonden door een lezer, geeft u informatie over wat u al wist. Deze stijging treft uiteraard vooral de kwetsbaarste groepen.
Onder de vele oorzaken van deze prijsstijging is de plotselinge stijging van de tarief van tarwe. Tarwe komt immers in zeer veel sectoren van de voeding voor: brood, koekjes, ... pasta’s. Tarwe is ‘het olie van de voeding’. Waarom stijgt de prijs plotseling? Eenvoudig: de wet van vraag en aanbod. Het aanbod kan de vraag niet meer volgen. Voor meer uitleg, lees mijn album
met hieronder een paar uitgezochte fragmenten:
De oorzaken van de stijging van de tarweprijzen? Veelvoudig, maar convergerend. In de Verenigde Staten moeten tegen 2030 20% biobrandstoffen in brandstoffen worden verwerkt. Deze richting verandert de landbouwcombinatie volledig. De vraag naar maïs voor ethanolproductie is deze jaar met een derde gestegen. De prijs van deze graanproduct is daarom sterk gestegen. De producenten hebben dan ook gekozen om meer maïs te zaaien, ten koste van tarwe. Tarwe wordt daardoor schaarser en duurder. De gezaaid oppervlakte voor tarwe is dus toegenomen, ten koste van soja, waarvan de prijzen ook stijgen. Biobrandstoffen zijn voornamelijk verantwoordelijk voor de huidige prijsstijging van landbouwgrondstoffen. Maar deze prijsstijging is versterkt door slechte weersomstandigheden. Droogte heerste in Oekraïne, het graanmagazijn van Europa, maar ook in Marokko en Australië, waar de productie vorig jaar met 60% daalde ten opzichte van 2005.
Tegenover de inflatie van deze grondstoffen hebben landen die tot de grootste wereldexporteurs behoren, hun aanbod beperkt. Na China en Rusland heeft ook Kazachstan deze beslissing genomen. Dit land is de vijfde wereldwijd exporteur van tarwe. Alleen de Verenigde Staten en Canada hebben momenteel de capaciteit om graan op de wereldmarkt te leveren. Er is dus een relatieve tekort aan de hoge vraag. Op dit moment vertegenwoordigen de wereldwijde tarwevoorraden twee maanden consumptie. De sojavoorraden zijn niet meer dan één maand. Als het weer normaal is, zou de oogst deze spanning kunnen verminderen. Bij slecht weer of nieuwe droogte zou tarwe in 2009 40% tot 50% duurder kunnen worden. Terwijl landen zoals China en India rijker worden, nemen ze nieuwe voedingsgewoonten aan, meer gericht op eiwitten en vlees. De vraag naar graan voor het voeren van vee stijgt sterk.
Zijn we op de drempel van een grote economische crisis? Dat is een vraag die iedereen zich stelt. Er is in elk geval een wereldwijd probleem dat alleen maar verergert, en dat is het verschuiven van productie, vooral naar China. Het Middenrijk heeft begrepen dat de meest effectieve oorlog de economische oorlog is. Een oorlog waarin de Verenigde Staten, door de Sovjet-Unie te dwingen steeds grotere militaire uitgaven te maken, uiteindelijk hun tegenstander op de knieën brachten, zonder één raket te schieten.
Het eerste exportproduct van China
Onder het ijzeren vuist van Poetin, na het cliëntelisme van de dronkelap Jeltsin, herstelt Rusland zich langzaam. Moeten we ons daar zorgen over maken? Wat duidelijk is, is dat als een grote wereldmacht ooit de wereldmeester wordt, zoals de Verenigde Staten tijdelijk waren, alle afwijkingen mogelijk zijn voor deze ‘Nieuwe Rome’. Zonder tegenkracht is het risico van een fascinatiegroei groot. De internationale politiek is nooit zuiver. Een van mijn lezers, wiens vrouw Tutsi is, heeft in een e-mail beschreven wat hij meemaakte tijdens de Rwandese genocide, waarbij volgens hem de Fransen slechts passieve toeschouwers waren.
Achter al deze gedragingen zitten financiële belangen, niets anders. Terwijl onze planeet overvloedig is aan rijkdommen. Terwijl we alle technologische middelen hebben om onze problemen op te lossen. De tropische oceanen, met hun grote temperatuurverschillen tussen oppervlak en diepe water, zijn onvoorstelbare energiebronnen. Ondergedompelde centrales, verankerd op dertig meter diepte, waardoor ze bestand zijn tegen de hevigste stormen (ongevoelig onder de 20 meter diepte), kunnen elektriciteit op een discret en robuust manier produceren met behulp van Stirlingmotoren. Deze centrales kunnen worden geplaatst in meren, waar het temperatuurverschil enorm is als je onder de tien meter diepte komt. Dit temperatuurverschil is overal aanwezig. Wist u dat de gemiddelde watertemperatuur in diepe zeeën, die honderden meters diep zijn, tussen 1 en 4 graden ligt? Het hoeft maar een beetje gebogen te worden…
Maar de Russen en Chinezen bouwen drijvende kerncentrales, die ze nabij de kust van energiearm landen zullen plaatsen. Aan de ene kant is dit een rampzalige situatie, aan de andere kant zorgen ze ervoor dat deze landen nog meer afhankelijk worden van technologie, iets wat niet het geval zou zijn met de oplossing van de Stirlinggeneratoren, uitgevonden in de 19e eeuw.
Anderszijds overdekt de zon de planeet. De woestijnen zijn fantastische bronnen van onbenutte energie. De emirs van Dubai zouten zeewater door hun olie te verbranden in een gigantische thermische centrale om het gras langs hun snelwegen te besproeien via een ondergrondse circulatie. Ze ‘investeren in luxe’ zie hier. Kijk eens naar hun farao-achtige projecten hier. U kent hun binnenskiënd:
De skiënd van Dubai. Buiten: 40°
Terwijl je zodra je van de kust af komt op een fantastische bron stuit… van zonne-energie. Het zou voldoende zijn om ‘zonnentorens’ van duizend meter hoog te bouwen om honderden megawatt elektriciteit te genereren, terwijl ook het klimaat wordt geregeld en hydroponische gewassen kunnen worden gevoed. Alles wat nodig is, is ruimte om de serre-achtige, circulaire systemen aan de basis van deze torens te plaatsen. De zee ligt dichtbij. De serres, met grote hoeveelheden vloeistof onder eenvoudige zwarte platen die fungeren als zonnecollectoren en op 80 graden worden gebracht, zouden dienen als opslag, waardoor de centrales ook 's nachts kunnen werken, met een betere rendement door de afkoeling van de lucht op grote hoogte.
In de woestijnen is ruimte geen probleem. Dubai zou tomaten kunnen exporteren. Tegelijkertijd zouden dergelijke torens, als ‘atmosferische bliksemstokken’, die een kolom warme lucht op tientallen kilometers hoogte in een vortex veranderen, orkanen voorkomen die elk jaar het zuiden van de Verenigde Staten treffen, door lokale temperatuur- en vochtigheidsverschillen te verminderen. Gassen die niets anders zijn dan kleine, gecontroleerde orkanen, die energie produceren in plaats van verwoesten.
Lach niet. Met energie kun je alles doen. De IJslanders, die zelf in de kou leven, produceren hun eigen bananen… onder glazen koepels. Als u het twijfelt, ga dan zelf kijken. Toen ik het ontdekte, was ik sprakeloos.
- Beste vriend, als we warmtebronnen en serres hebben, waarom zouden we aardappelen kweken?
Een andere idee, van lezers: we kunnen torens vermijden door deze schachten aan de voet van bergen te bouwen. Zonlicht wordt opgeslagen in serres in dalen. Vervolgens kan de warme lucht duizenden meters omhoog stijgen en turbines aandrijven. Het water van bergmeren kan ook dienen als energieopslag, dat 's nachts wordt vrijgegeven met een beter rendement, omdat de temperatuur op grote hoogte sterk is gedaald.
De getijdenenergie en zelfs alleen de energie van golven is… oneindig. En de wind...
Waar wachten we op? Dat de hemel op ons hoofd valt???
Hubert Reeves is herscholast. Verrijk door zijn boeken, leeft hij in een prachtig landgoed en is hij eerder voorzitter van een vereniging voor het beschermen van wilde fauna. Onlangs ging hij de schoenen van Sarkozy poetsen, waarover hij alleen maar het beste zegt.
Niet vergeten: onze nationale windmolen, Nicolas Hulot
Ja, de prijzen van voedingsmiddelen stijgen. Kijk eens naar dit PowerPoint-bestand over de prijsstijging.
Stijging van de prijs van voedingsmiddelen
Kijk ook naar deze video die op internet verscheen. Over deze ‘parallelle pers’ die zich ontwikkelt, hoorde ik een domme journalist klagen over de ‘popularisering van de informatie’. Maar gelooft u nog steeds in het woord van die vier domme jongens, professionele nieuwsverslaggevers?
--- **** ** ** ****
Olieproducenten die niet dom zijn, stellen hun prijs aan op de waarde van de dollar (als de dollar daalt, stijgt de barrel, en omgekeerd). 4e kwartaal 2006 Prijs per barrel olie: 58 $ US Waarde van de euro: 0,8 $ Dus 1 barrel olie: 72,50 € Prijs per liter diesel: 1,05 € Vandaag Prijs per barrel olie: 110 $ US Waarde van de euro: 1,55 $ US Dus 1 barrel olie: 71,00 € Prijs per liter diesel: 1,40 € We betalen olie in dollars, die we kopen met euro’s. We betalen onze brandstof 33% duurder, terwijl de olie in euro’s eigenlijk dezelfde prijs heeft (of zelfs lager). De oliemaatschappijen en de overheid vullen hun zakken.
Olieproducenten die niet dom zijn, stellen hun prijs aan op de waarde van de dollar (als de dollar daalt, stijgt de barrel, en omgekeerd). 4e kwartaal 2006 Prijs per barrel olie: 58 $ US Waarde van de euro: 0,8 $ Dus 1 barrel olie: 72,50 € Prijs per liter diesel: 1,05 € Vandaag Prijs per barrel olie: 110 $ US Waarde van de euro: 1,55 $ US Dus 1 barrel olie: 71,00 € Prijs per liter diesel: 1,40 € We betalen olie in dollars, die we kopen met euro’s. We betalen onze brandstof 33% duurder, terwijl de olie in euro’s eigenlijk dezelfde prijs heeft (of zelfs lager). De oliemaatschappijen en de overheid vullen hun zakken.