Napoleon de Kleine
Napoleon de Kleine
15 januari 2009
*** ***
Wat kan hij? Alles. Wat heeft hij gedaan? Niets.
Met die volle macht had een genie in acht maanden de vorm van Frankrijk, misschien zelfs van Europa, kunnen veranderen.
Maar helaas, hij heeft Frankrijk overgenomen en weet er niets mee aan te vangen.
God weet dat de president zich moeiteloos inspannen:
hij woedt, hij roert overal in, hij jaagt op projecten; niet in staat om te creëren, verordent hij; hij probeert zijn leegte te verhullen; het is een eeuwige beweging; maar helaas! deze wielen draaien leeg.
De man die, na zijn machtsovername, een buitenlandse prinses heeft getrouwd, is een voordelig karrièrestijger.
Hij houdt van glorie, glitters, grote woorden, wat klinkt, wat glanst, alle sieraadjes van de macht. Hij heeft het geld, de rente, de bank, de beurs, de kluis aan zijn kant.
Hij heeft wensen, die moeten worden vervuld.
Wanneer je de man meet en hem zo klein vindt, en vervolgens het succes meet en het zo enorm vindt, is het onmogelijk dat de geest niet verbaasd is.
Daar komt nog cynisme bij: hij trapt Frankrijk onder zijn voeten, lacht haar uit, daagt haar uit, ontkent haar, beledigt en vernedert haar!
Een trieste aanblik is het galop van een middelmatige man die zich door het absurde worstelt.
Victor Hugo, Napoleon de Kleine Heruitgegeven bij Actes Sud
Wat kan hij? Alles. Wat heeft hij gedaan? Niets.
Met die volle macht had een genie in acht maanden de vorm van Frankrijk, misschien zelfs van Europa, kunnen veranderen.
Maar helaas, hij heeft Frankrijk overgenomen en weet er niets mee aan te vangen.
God weet dat de president zich moeiteloos inspannen:
hij woedt, hij roert overal in, hij jaagt op projecten; niet in staat om te creëren, verordent hij; hij probeert zijn leegte te verhullen; het is een eeuwige beweging; maar helaas! deze wielen draaien leeg.
De man die, na zijn machtsovername, een buitenlandse prinses heeft getrouwd, is een voordelig karrièrestijger.
Hij houdt van glorie, glitters, grote woorden, wat klinkt, wat glanst, alle sieraadjes van de macht. Hij heeft het geld, de rente, de bank, de beurs, de kluis aan zijn kant.
Hij heeft wensen, die moeten worden vervuld.
Wanneer je de man meet en hem zo klein vindt, en vervolgens het succes meet en het zo enorm vindt, is het onmogelijk dat de geest niet verbaasd is.
Daar komt nog cynisme bij: hij trapt Frankrijk onder zijn voeten, lacht haar uit, daagt haar uit, ontkent haar, beledigt en vernedert haar!
Een trieste aanblik is het galop van een middelmatige man die zich door het absurde worstelt.
Victor Hugo, Napoleon de Kleine Heruitgegeven bij Actes Sud
Victor Hugo publiceerde in 1852 te Brussel een pamflet tegen Napoleon III, dat hij “Napoleon de Kleine” noemde.
In zijn tekst een fictieve interview:
(gemeld door Gérard Chenu. Heruitgegeven bij Actes Sud) Tekening van Daumier ONTMOETING MET VICTOR HUGO U lijkt zeer goed op de hoogte te zijn van de Franse politieke actualiteit. Wat denkt u van onze nieuwe president?
Victor Hugo: Maandenlang heeft hij zich uitgesloofd; hij heeft geprotesteerd, gevierd, banketten gegeven, balen gegeven, gedanst, geregeerd, geparadeerd en geklompen… Hij is geslaagd. Daaruit volgt dat hem geen verheerlijking ontbreekt. Meer lofzangers heeft hij dan Trajan. Toch valt me één ding op: in alle kwaliteiten die men hem toekent, in alle lof die men hem toedraagt, komt geen enkel woord voor dat niet uit het volgende bestaat: bekwaamheid, kalmte, moed, vaardigheid, uitstekend voorbereid en gevoerd onderneming, goed gekozen moment, goed bewaard geheim, goed genomen maatregelen. Goed gemaakte valse sleutels. Alles zit erin… Hij blijft nooit een ogenblik rustig; hij voelt met angst de eenzaamheid en duisternis om zich heen; wie bang is voor de nacht zingt, hij beweegt. Hij woedt, hij roert overal in, hij jaagt op projecten; niet in staat om te creëren, verordent hij.
Ontdekt u achter deze waanzinnige persoonlijke ambitie een politieke visie op Frankrijk, zoals men rechtvaardig van een gekozen leider van de hoogste magistratuur kan verwachten?
Victor Hugo: Nee, deze man redeneert niet; hij heeft behoeften, hij heeft wensen, die moeten worden vervuld. Het zijn dictatoriale verlangens. Alles zou saai zijn zonder deze smaak. Wanneer je de man meet en hem zo klein vindt, en vervolgens het succes meet en het zo enorm vindt, is het onmogelijk dat de geest niet verbaasd is. Men vraagt zich af: hoe heeft hij dat gedaan? Je ontledt het avontuur en de avonturier… Je vindt in de kern van de man en zijn methode slechts twee dingen: list en geld… Maak zaken, word dik, neem wat je kunt; het gaat niet meer om een groot volk, een machtig volk, een vrij land, een lichtend vuur; Frankrijk ziet er niet meer helder uit. Zo is het succes.
Wat denkt u van deze fascinatie voor zakenlieden, zijn nabuurs? Deze wil om het land te leiden zoals men een groot bedrijf leidt?
Victor Hugo: Hij heeft nu het geld, de rente, de bank, de beurs, de balie, de kluis en alle mensen die zo gemakkelijk van de ene kant naar de andere springen, zolang er maar niets anders te overbruggen is dan schaamte… Wat een ellende is dit genot van belangen en hebzucht… Nou ja, laten we leven, zaken maken, spelen met lood- of spoorwegacties, geld verdienen; het is afstotelijk, maar het is uitstekend; een moreel bezwaar minder, een louis meer; verkopen we onze hele ziel tegen deze prijs! We rennen, we storten ons op, we wachten in de wachtkamer, we drinken alle schaamte weg… Een menigte onverzettelijke trouw aan het Elysée omsingelt de man en groept zich om hem heen… Hij is een beetje een bende, maar vooral een schurk. Je voelt altijd de arme prins van de industrie in hem.
En de persvrijheid daarbij?
Victor Hugo (lachend): En de persvrijheid! Wat moet ik daarover zeggen? Is het niet belachelijk al die woorden te uiten? Deze vrije pers, eer van het Franse geestesleven, helderheid over alle vraagstukken tegelijk, voortdurende waakzaamheid van het volk, waar is ze?
_______________________________________ *Alle antwoorden van Victor Hugo komen uit zijn werk “Napoleon de Kleine”, het republikeinse pamflet tegen Napoleon III.
Eventuele gelijkenis met fictieve personages is zuiver toevallig
Victor Hugo publiceerde in 1852 te Brussel een pamflet tegen Napoleon III, dat hij “Napoleon de Kleine” noemde.
In zijn tekst een fictieve interview:
(gemeld door Gérard Chenu. Heruitgegeven bij Actes Sud) Tekening van Daumier ONTMOETING MET VICTOR HUGO U lijkt zeer goed op de hoogte te zijn van de Franse politieke actualiteit. Wat denkt u van onze nieuwe president?
Victor Hugo: Maandenlang heeft hij zich uitgesloofd; hij heeft geprotesteerd, gevierd, banketten gegeven, balen gegeven, gedanst, geregeerd, geparadeerd en geklompen… Hij is geslaagd. Daaruit volgt dat hem geen verheerlijking ontbreekt. Meer lofzangers heeft hij dan Trajan. Toch valt me één ding op: in alle kwaliteiten die men hem toekent, in alle lof die men hem toedraagt, komt geen enkel woord voor dat niet uit het volgende bestaat: bekwaamheid, kalmte, moed, vaardigheid, uitstekend voorbereid en gevoerd onderneming, goed gekozen moment, goed bewaard geheim, goed genomen maatregelen. Goed gemaakte valse sleutels. Alles zit erin… Hij blijft nooit een ogenblik rustig; hij voelt met angst de eenzaamheid en duisternis om zich heen; wie bang is voor de nacht zingt, hij beweegt. Hij woedt, hij roert overal in, hij jaagt op projecten; niet in staat om te creëren, verordent hij.
Ontdekt u achter deze waanzinnige persoonlijke ambitie een politieke visie op Frankrijk, zoals men rechtvaardig van een gekozen leider van de hoogste magistratuur kan verwachten?
Victor Hugo: Nee, deze man redeneert niet; hij heeft behoeften, hij heeft wensen, die moeten worden vervuld. Het zijn dictatoriale verlangens. Alles zou saai zijn zonder deze smaak. Wanneer je de man meet en hem zo klein vindt, en vervolgens het succes meet en het zo enorm vindt, is het onmogelijk dat de geest niet verbaasd is. Men vraagt zich af: hoe heeft hij dat gedaan? Je ontledt het avontuur en de avonturier… Je vindt in de kern van de man en zijn methode slechts twee dingen: list en geld… Maak zaken, word dik, neem wat je kunt; het gaat niet meer om een groot volk, een machtig volk, een vrij land, een lichtend vuur; Frankrijk ziet er niet meer helder uit. Zo is het succes.
Wat denkt u van deze fascinatie voor zakenlieden, zijn nabuurs? Deze wil om het land te leiden zoals men een groot bedrijf leidt?
Victor Hugo: Hij heeft nu het geld, de rente, de bank, de beurs, de balie, de kluis en alle mensen die zo gemakkelijk van de ene kant naar de andere springen, zolang er maar niets anders te overbruggen is dan schaamte… Wat een ellende is dit genot van belangen en hebzucht… Nou ja, laten we leven, zaken maken, spelen met lood- of spoorwegacties, geld verdienen; het is afstotelijk, maar het is uitstekend; een moreel bezwaar minder, een louis meer; verkopen we onze hele ziel tegen deze prijs! We rennen, we storten ons op, we wachten in de wachtkamer, we drinken alle schaamte weg… Een menigte onverzettelijke trouw aan het Elysée omsingelt de man en groept zich om hem heen… Hij is een beetje een bende, maar vooral een schurk. Je voelt altijd de arme prins van de industrie in hem.
En de persvrijheid daarbij?
Victor Hugo (lachend): En de persvrijheid! Wat moet ik daarover zeggen? Is het niet belachelijk al die woorden te uiten? Deze vrije pers, eer van het Franse geestesleven, helderheid over alle vraagstukken tegelijk, voortdurende waakzaamheid van het volk, waar is ze?
_______________________________________ *Alle antwoorden van Victor Hugo komen uit zijn werk “Napoleon de Kleine”, het republikeinse pamflet tegen Napoleon III.
Eventuele gelijkenis met fictieve personages is zuiver toevallig
**Een interessante en goed geïnformeerde lezing van Pierre Hillard, econoom, over globalisering (december 2008). **
**Om het essentiële over dit proces te weten, dat op dit moment plaatsvindt, in 50 minuten **
http://www.dailymotion.com/video/x7z84k_pierre-hillard-vers-un-gouvernement_news
In zijn 50-minutige lezing ontdekken we alle werkingen, echt aanwezig, die zorgen voor de opkomst, tegen 2015, van een "wereldwijde governance". Het gaat niet om politieke complottheorieën. Zijn uiteenzetting, helder en precies, is afgewisseld met indrukwekkende, geciteerde citaten uit de mond van talrijke bekende politici, die al jaren geleden zijn uitgesproken of recent zijn gegeven. De laatste tijd heeft De Villepin zijn wens uitgesproken om snel een "wereldwijde governance" te zien ontstaan. Een analyse die zowel relevant als bezorgnismend is.
http://www.dailymotion.com/video/x7z84k_pierre-hillard-vers-un-gouvernement_news
**Zijn boek, uitgegeven door François Xavier de Guibert ** ---