Tsunami vis met die diepten hoax
Opstijging van dieptewaterdieren na de tsunami aan de kusten van Indonesië: feit of hoax?
13 februari 2004
Bron: Joe Vialls (Australië)
Ik kreeg een e-mail van Joe Vialls die me vertelde dat veel soorten diepe zeevissen op de kusten van "Plunket" (ik vermoed dat het Phuket is) op de kust zijn aangespoeld. De tekst is:
Diepte-zeedieren gevonden op de kust van Plunket na de TSUNAMI
Deze informatie is onder voorbehoud. Alles wat op het internet circuleert kan een hoax zijn. Dit is een werkzaamheid voor de hoax-busters. Wat ook de zaak is, de foto's tonen soorten die in de diepe zee leven. Men kan zeggen dat als er inderdaad een belangrijke onderzeeëse explosie was geweest, de schokgolf een groot aantal vissen zou hebben gedood. Dit zou het equivalent zijn van "dynamietvissen" maar op grotere schaal. Vissen zwemmen in hun vloeibare omgeving in een onstabiele balans, een deel van hun lichaam blijft altijd samendrukbaar, bijvoorbeeld hun zwemblaas. Wanneer vissen worden gedood door een schokgolf, zal een deel (de meeste) naar beneden zinken, maar de rest stijgt naar de oppervlakte. Als deze schokgolf is verbonden met een sterke warmteontwikkeling, met het opstijgen van een grote hoeveelheid gas (wat niet het geval is bij een conventionele explosie), zouden de gedode vissen door de krachtige stroom naar boven kunnen worden gebracht. Toch zou een onderzoek naar de vissen nodig zijn om te weten of deze konden zijn gedood door een explosie. Als het een nucleaire explosie was geweest, zouden de schade aan de fauna zich op grote afstand kunnen hebben uitgebreid, door de druk, zonder dat deze werd beïnvloed door de straling. Ander opmerking: is de aardbeving die een tsunami veroorzaakt krachtig genoeg om veel vissen te doden? Zoals we later zullen zien, na advies te hebben ingewonnen van deskundigen, is het antwoord nee. Een tsunami zoals die de Indonesische eilanden heeft verwoest, kan worden vergeleken met het opstijgen van een gebied van de grootte van Zwitserland in enkele minuten. Dit fenomeen betreft een kolossale hoeveelheid energie die zich vertaalt in het opheffen van een enorme hoeveelheid vloeistof, maar in geen enkel geval kan dit worden vergeleken met een krachtige botsing.
Chimère
Andere soort chimère
Zilveren bijl ---
Het verslag opgesteld door drie deskundigen, die hun namen niet op deze pagina wilden laten verschijnen.
Opstijging van dieptewaterdieren. Analyse
Volgens de sites: http://www.snopes.com/photos/tsunami/creature.asp. (zoek op 'deep' in de zoekmachine van de site).
http://www.users.on.net/~geoffn/seawolves/deep_fish
De foto's die zijn gedeeld zouden niet van vissen zijn die na de tsunami zijn aangespoeld. Het zou een hoax zijn uit Australië. Maar een aantal dieptewaterdieren is inderdaad gevonden (binnen de 24 uur na de aardbeving) aangespoeld op de kusten van Thailand en Sumatra! De analyse die volgt is gedaan op basis van deze twijfelachtige foto's, maar verliest daarom niet zijn waarde. De vissen die worden getoond komen meestal voor op een diepte van 500 tot 1200 m. Sommige van hen kunnen 's nachts opstijgen tot een diepte van 50 tot 100 m. Andere kunnen voorkomen op een diepte van 1500 tot 2000 m. Het lijkt ongewoon. De vissen die eerder zijn aangespoeld tijdens de Tsunamis in de Stille Oceaan hebben soms de stranden bedekt. Maar de getuigenissen noemen alleen oppervlakkige vissen, die behoorlijk zijn verpletterd door de kracht van de golven op de bodem. De exacte oorzaak van de dood van de dieptevissen is momenteel onbekend of niet gedeeld. Het is niet bekend wat de resultaten zijn van eventuele analyses van deze vissen. Ook de oorzaken van hun opstijging uit de diepe gronden zijn hypothetisch.
Hypothese over de oorzaak van de dood
1/ Hypothese van de dood bij het aanspoelen De vissen die uit de diepte zijn opgestegen (zie de hypothese over opstijging) worden door de tsunami-golven naar de kust gevoerd, waar ze aanspoelen en sterven. Tegeargument: Deze hypothese houdt niet stand. Onder de horizontale bewegende oppervlakklaag van het water, zodra de bodem dieper is dan de golfhoogte, blijven de waterbewegingen onmerkbaar. De duikers die onder water waren, voelden niets ongewoons. Diegenen die iets opmerkten, constateerden alleen de komst van een grote hoeveelheid sedimenten via de oppervlakte, die het water tot op de bodem verduisterden. De snelste mogelijke opstijgingsnelheid van deze vissen (30 m per minuut / 500 m => 16 minuten) en hun gewone leefgebied diepte, zorgen er niet voor dat ze op het moment dat de tsunami ontstond aan de oppervlakte zijn, omdat het eerste deel van de tsunami bijna direct ontstaat (oncompressibiliteit van water).
2/ Hypothese van vergiftiging De vissen worden aan de bodem gedood door de vrijkomst van giftige stoffen die in de aardkorst zijn opgeslagen. Hun kadavers worden daarna naar de oppervlakte gevoerd (zie de hypothese over opstijging) en worden door oppervlakkige stromingen naar de kust gevoerd, waar ze aanspoelen. Tegeargument: De vrijkomst van giftige stoffen door een aardbeving is meestal verbonden met de blootstelling van het milieu aan geologische lagen die eerder onder de oppervlakte waren verborgen. Dit is een mogelijke, maar niet geregistreerde, fenomeen in het geval van de plaatverplaatsing van 26 december 2005 in Sumatra.
3/ Hypothese van de schokgolf De vissen worden sterk geschokt door een schokgolf die is verbonden met de aardbeving. Zij worden naar de oppervlakte gevoerd, dood of verdoofd (zie de hypothese over opstijging), en worden door oppervlakkige stromingen naar de kust gevoerd, waar ze aanspoelen. Tegeargument: Een aardbeving van kracht 9 is geen explosie. Zeker de aardbeving van 26 december heeft een gebied van de grootte van Zwitserland 5 meter omhoog geduwd! Maar dit beweging vond plaats in 3 minuten, wat veel langzamer is dan een willekeurige lift. Dit is geen explosie die vissen kan schokken. Men kan echter opmerken dat de eerste centimeters van deze verhoging sneller waren, maar zelfs met 1 meter per seconde blijft men ver van een fenomeen dat een schokgolf kan creëren die vissen kan doden.
Hypothese over opstijging
1/ Thermische opstijging Een temperatuurstijging die is verbonden met de aardbeving veroorzaakt een snelle opstijging van een warme kolom, die de vissen naar de oppervlakte voert. Tegeargument: De aardbeving van 26 december is niet verbonden met een vulkanisch onderzeese fenomeen. Er is geen reden om aan te nemen dat de lokale temperatuurstijging anders was dan die van een normale aardbeving op land. Dat wil zeggen, onbeduidend. Bovendien zijn de vissen op de foto's niet "gekookt"!
2/ Gasvormige opstijging Belangrijke gasuitstroom kan zijn opgetreden uit het getroffen gebied. In het bijzonder kan de vrijkomst van methaan worden overwogen in de buurt van een subductiegebied. De stroom van luchtbellen veroorzaakt dan een opwaartse beweging. De afname van de dichtheid van de zee water + gas mengsel verlaagt de opwaartse kracht van de vaste lichamen die erin drijven, maar de snelheid van de luchtbellenstroom wordt ook op deze vaste lichamen overgedragen. Hierdoor gebeurt er een opstijging voor de vaste lichamen die eerder in balans waren. De snelheid van deze opstijging varieert afhankelijk van de opwaartse kracht die op de bellen werkt en van hun weerstand die afhangt van hun vorm. Er zijn in feite 6 vormen van bellen: bolvormig, sferoïde, ellipsoïde, halve bol, golfvormige halve bol, torus. Bij opstijging neemt de grootte van de bellen geleidelijk toe met de afname van de omgevingsdruk, wat leidt tot (behalve voor zeer zeldzame torusvormige bellen) eerst een opwaartse versnelling en daarna een uiteenval wanneer de weerstand te groot wordt. In de praktijk stijgen zelfs zeer grote luchtbellen niet sneller dan 30 meter per minuut, zelfs dicht bij de oppervlakte. Tegeargument: Ik merk op dat zelfs boven een krachtige luchtbellenbron, de kleinere vissen gemakkelijk een stabiele positie kunnen behouden. Daarom kan ik me moeilijk voorstellen dat dieptevissen worden meegesleurd naar boven door een stroom van bellen.
3/ Vrijwillige opstijging Vissen zoals olifanten, zie artikel http://www.rfi.fr/actufr/articles/061/impr/article_33061.asp zouden de aardbeving hebben gevoeld en zouden het gevaar zijn ontvlucht door naar de oppervlakte te gaan. Tegeargument: Dat is absurde. Meestal is het de aardbeving niet die doodt. Het zijn de gebouwen die op de inwoners vallen, die normaal gesproken bescherming bieden. In dit geval moet men er nog de tsunami bij optellen. De olifanten die de kust verlieten naar de hoogte zijn de tsunami ontvlucht, niet de aardbeving die niet "aanwezig" was. De vissen van de diepte hadden weinig te vrezen aan de onderzeeëse aardbeving, ze hadden geen reden om te vluchten, en vooral niet naar de oppervlakte, die voor hen, die gewend zijn aan het diepe duister, veel te gevaarlijk en verblindend is.
Conclusie.
"Als", zoals de Lacedemoniërs ooit zeiden. Er moet meer informatie worden verkregen. Tot nu toe zijn we in het onbesliste. Het blijft echter waar dat als er daadwerkelijk een opstijging van dieptevissen, met gescheurde ingewanden, had plaatsgevonden, dit zou wijzen op de uitlokking van de tsunami door een zeer sterke onderzeese explosie, uitgevoerd op maximale diepte, direct tegen de oceaanbodem.
terug naar Nieuwigheden terug naar Gids terug naar Startpagina
Aantal keer dat deze pagina is bekeken sinds 2 maart 2005:
