Son zamanın matematiksel fizik yayınları
Son Yayınlar
2 Aralık 2007 10 Ocak 2008 15 Mart 2008 23 Mayıs 2008 17 Temmuz 2009 Ekim 2009 13 Ekim 2010 28 Mart 2012 ****17 Aralık 2014
5 Haziran 2018, üç yıllık yoğun mücadele sonrasında:
Thinkerview kanalında iki saatlik sunumson zamanlarda Astrophysics and Space Science dergisinde yayımlanmıştır.
[em@editorialmanager.com](../JANUS_COSMOLOGICAL_MODEL/Constraints on Janus cosmological modelfrom recent observations.pdf?to=em@editorialmanager.com)[keerthana.thananjayan@springer.com](../JANUS_COSMOLOGICAL_MODEL/Constraints on Janus cosmological modelfrom recent observations.pdf?to=keerthana.thananjayan@springer.com)[dagostinigilles@mailaps.org](../JANUS_COSMOLOGICAL_MODEL/Constraints on Janus cosmological modelfrom recent observations.pdf?to=dagostinigilles@mailaps.org)| Konu : | Your Submission ASTR-D-18-00085R2 |
|---|---|
| Tarih : | 4 Haziran 2018 16:19:27 -0400 |
| Kimden : | Astrophysics and Space Science (ASTR) |
| Cevap için : | Astrophysics and Space Science (ASTR) |
| Alıcı : | Gilles D'AGOSTINI |
Sayın Dr. D'AGOSTINI, " **[Son zamanlarda gözlemlenen Ia tipi süpernovalarla ilgili Janus kozmolojik modeline ilişkin sınırlamalar](/legacy/science/arxiv/../JANUS_COSMOLOGICAL_MODEL/Constraints on Janus cosmological modelfrom recent observations.pdf)** " başlıklı makalenizin, Astrophysics and Space Science dergisinde yayınlanması için kabul edildiğini bildirmekten memnuniyet duyarız.
Okuyucu kitlenin artması açısından editörler, kabul sonrası makalenizi astro-ph üzerinde yayınlamanızı önermektedir.
Makale numarasını (ASTR-D-18-00085R2) herhangi bir soru sorduğunuzda mutlaka belirtmenizi rica ederiz.
Yazınızla ilgili aşağıdaki konulara dair Springer'dan ilgili e-posta gelecektir:
1. Basılı nüshalar (offprints)
2. Renkli resimler
3. Telif hakkı devri
En iyi dileklerle, Springer Dergi Editörlüğü Astrophysics and Space Science
Derecelendirme Yorumcusu #2: Makale şu anki halinde kabul edilebilir!
**Yeniden arXiv’e kaydolmaya çalışacağım, ancak bu benim atama laboratuvarım olmadığı için zor olacak!**
J.P.Petit ve G.D’Agostini: Negatif kütle hipotezi ve karanlık enerjinin doğası. Astrophysics and Space Science (2014) 354: 611-615 20 Eylül 2014 DOI 10.1007/s10509-014-2106-5Linke ve Sitede
Özet:
Evrenin gözlemlenen ivmelenmesi, oldukça tuhaf bir soru ortaya koyar. Bu olayı yaratan karanlık enerjinin doğası nedir? Genel Görelilik temelinde negatif maddenin varlığına karşı gerekçeleri hatırlıyoruz. Ancak evrenin dört boyutlu M4 manifoldu olarak, birbirine bağlı iki metriğe sahip olduğu düşünülürse bu gerekçeler geçersiz hâle gelir; bu metrikler, birbirine bağlı alan denklemleri sisteminin çözümleridir. Pozitif türün ivmelenmesi ve negatif türün yavaşlamasını sağlayan, istasyoner olmayan bir çözüm oluşturuyoruz. Böylece karanlık enerji, baskın negatif maddenin etkisiyle değiştirilir.
J.P.Petit ve G.D’Agostini: Etkileşen pozitif ve negatif kütleler ile iki farklı ışık hızına sahip, evrenin ivmelenmesiyle uyumlu bir bimetrifik kozmolojik model. Modern Fizik Mektupları A. Modern Fizik Mektupları A Cilt 29, Sayı 34 (24 Ekim 2014) 1450182 (15 sayfa) DOI: 10.1142/S021773231450182XLinke ve Sitede
Özet:
Daha önce yayımlanmış bir bimetrifik evren modelinin genişletilmiş hali sunuluyor; pozitif ve negatif kütle türlerine bağlı ışık hızları farklıdır. Daha önce anlatıldığı gibi, modelin asimetrisi pozitif türün ivmelenmesini açıklayabilmektedir, negatif tür ise yavaşlamaktadır. Asimetri, uzunluk, zaman ve ışık hızı ile ilişkili ölçek faktörlerini etkiler; bu nedenle, geminin kütlesinin tersine çevrilmesi mümkün olursa, yıldızlararası seyahatler ışık hızının negatif bölgede karşılık gelen değerinden daha düşük bir hızla mümkün hâle gelebilir ve bu değer pozitif bölgedeki ışık hızından çok daha yüksek olabilir.
Çeviri:
Birinci makale: J.P.Petit ve Gilles d'Agostini: İki metrikli kozmolojik model, pozitif ve negatif kütleler arasında etkileşim, bu iki varlık farklı ışık hızlarına sahip. Evrenin gözlemlenen ivmelenmesiyle uyumlu model.
Özet:
Evrenin gözlemlenen ivmelenme fenomeni hâlâ oldukça meşgul edici bir soru (bu keşif 2011 yılında Nobel Ödülü ile ödüllendirildi). Bu ivmelenmenin nedeni olabilecek "karanlık enerji"nin doğası nedir? Önce, Genel Görelilik temelinde evrende negatif kütlelerin varlığına karşı gerekçeleri hatırlıyoruz. Ancak evrenin dört boyutlu M4 manifoldu olarak, iki metriğe sahip olduğu düşünülürse bu gerekçeler geçersiz hâle gelir; bu metrikler birbirine bağlı alan denklemleri sisteminin çözümleridir. Bu sistem için istasyoner olmayan, tam bir çözüm oluşturuyoruz ve pozitif kütle türünün (bizim) ivmelenmesi, negatif kütle türünün ise yavaşlamasını gösteriyoruz. Böylece karanlık enerji etkisi, baskın negatif kütlenin etkisiyle değiştirilir.
İkinci makale: J.P.Petit ve Gilles d'Agostini: Negatif kütle hipotezi ve karanlık enerjinin doğası. Astrophysics and Space Science, 20 Eylül 2014.
Özet:
Bu önceki makalenin bir uzantısıdır; daha önce bahsedilen iki metrikli evren tanımı, ancak pozitif ve negatif kütle türlerine farklı ışık hızları atandığı bir modelle ilgilidir. Daha önce anlatıldığı gibi, bu model pozitif kütlelerin gözlemlenen ivmelenmesini açıklayabilmektedir. Bunun tersi olarak, negatif kütle türleri yavaşlamaktadır. Bu asimetri yalnızca ışık hızına sınırlamaları değil, aynı zamanda uzaklık (ölçek) faktörlerini ve zaman akışını da etkiler. Bu durum, bir araç kütlesinin tersine çevrilmesiyle mümkün olabilecek yıldızlararası seyahatlerin düşünülmesini önerir; bu sayede, "bu yönüyle" negatif bölgeye ait ışık hızından daha düşük bir hızla hareket edebilir ve bu hız pozitif bölgedeki ışık hızından çok daha yüksek olabilir.
| Konu : | Your Submission ASTR-D-18-00085R2 |
|---|---|
| Tarih : | 4 Haziran 2018 16:19:27 -0400 |
| Kimden : | Astrophysics and Space Science (ASTR) |
| Cevap için : | Astrophysics and Space Science (ASTR) |
| Alıcı : | Gilles D'AGOSTINI |
Prag kongresine katılmamın onaylanmasının bildirimi, 2-7 Eylül 2013. Sunumun özeti ve PDF'sine erişmek için Link .
6 Ağustos 2013: Prag kongresine katılmamın onaylanmasının bildirimi, 2-7 Eylül 2013. Sunumun özeti ve PDF'sine erişmek için Link .
Ayrıca, Ekim 2013'te Princeton Plasma Laboratuvarı (ABD)’nda yapılacak uluslararası plazma fizik kongresinde deneyimlerimizle ilgili son sonuçlarımızı sunacağız.
Toulouse Mirail Üniversitesi Matematik Enstitüsü'nde üç seminer verdim. Konu: "Değişken sabitlerle kozmolojik modelin geliştirilmesi". Link1, Link2
5-6 Aralık 2012: Toulouse Mirail Üniversitesi Matematik Enstitüsü'nde üç seminer verdim. Konu: "Değişken sabitlerle kozmolojik modelin geliştirilmesi". Link1, Link2
1 - Kozmik ivmelenmenin bir yorumu olarak iki kütle (bigravity) J.P.Petit & G. D'Agostini. Mont Dore Uluslararası Değişkenlik Teknikleri Kongresi, Ağustos 2007. 14 sayfa
arXiv Referansı: http://arxiv.org/abs/0712.0067 2 Aralık 2007 (matematiksel fizik). PDF indirme bağlantısı Fransızca versiyon
Özet:
Evren için iki metrikli bir tanımlama önerilmiştir; bu, optik olarak gözlemlenen yüksek kırmızı kaymalı süpernovalardan elde edilen kozmik ivmelenmeyi açıklayabilir. Bu olay klasik olarak bilinmeyen gerçek doğasıyla gizemli bir "karanlık enerji" ile yüklenir. Bu modele göre, bu karanlık enerji negatif kütle ve enerjiye sahip parçacıklarla tanımlanır. Bu negatif kütleli parçacıklar negatif enerjili fotonlar yaymaktadır; bu yüzden optik aletlerle gözlemlenemezler.
2 - İki kütle (bigravity): Evrenin iki metrikli modeli. Tam doğrusal olmayan çözümler. Pozitif ve negatif gravitasyonel lensleme. J.P.Petit & G. D'Agostini. Mont Dore Uluslararası Değişkenlik Teknikleri Kongresi, Ağustos 2007. 19 sayfa
arXiv Referansı: http://arxiv.org/abs/0801.1477 10 Ocak 2008 (matematiksel fizik). PDF indirme bağlantısı Fransızca versiyon
Özet:
Evrenin iki metrikli modelimizin kısa bir özetinden sonra, iki bağlı alan denklem sisteminin tam doğrusal olmayan bir çözümü oluşturulur. Klasik pozitif gravitasyonel lenslemeden başka, bu çözümün negatif gravitasyonel lensleme de sağladığı gösterilir; bu fenomen daha önce 1995 yılında (Astrophysics and Space Science) tanımlanmıştı. Bu negatif lensleme, yüksek kırmızı kaymalı galaksilerin gözlemlenen zayıf parlaklıklarının başka bir yorumunu sunar; bu galaksiler daha önce cüce galaksi olarak kabul edilmişti.
3 - İki kütle (bigravity): Değişken sabitleri içeren, değişken ışık hızına sahip evrenin iki metrikli modeli. J.P.Petit & G. D'Agostini. Mont Dore Uluslararası Değişkenlik Teknikleri Kongresi, Ağustos 2007. 17 sayfa
arXiv Referansı: http://arxiv.org/abs/0803.1362 15 Mart 2008 (matematiksel fizik). PDF indirme bağlantısı Fransızca versiyon
Özet:
Evren homojen olmaktan uzak, büyük ölçekli yapıların büyük boşluklarında genişler; ancak galaksiler gibi kütle yoğunluk alanlarında genişlemez. Bu yüzden Robertson-Walker çözümü uygulanamaz. Biz, ışık dönemi öncesinde bir simetri kırılmasının meydana geldiğini öneriyoruz. O zamandan önce üç boyutlu hiperyüzey, O(3) etkisi altında değişmezdi ve Robertson-Walker çözümü kullanılabilirdi. Ancak bu durum fizik sabitlerinin (uzunluk ve zaman ölçek faktörleri) genelleştirilmiş bir gauge süreciyle ilişkili olmasını zorunlu kılar; bu süreç böylece oluşturulur. Sonraki ışık hızının değişimi, görünürlik problemine çözüm sunar; aynı zamanda Planck sınırı ortadan kalkar.
4 - Beş boyutlu iki kütle (bigravity). Evrenin yeni topolojik tanımı. J.P.Petit & G. D'Agostini
arXiv Referansı: http://arxiv.org/abs/0805.1423 9 Mayıs 2008 (matematiksel fizik). PDF indirme bağlantısı
Özet:
Evrenin iki metrikli tanımını beş boyutlu çerçeveye genişletiyoruz. Souriau'nun (1964) çalışmasından yola çıkarak, ekstra Kaluza boyutuna karşılık gelen bir terimle birlikte Robertson-Walker metriklerini kullanıyoruz. Bu ilk mertebe model, elektrik yükü ve elektromanyetik enerji yoğunluklarının sıfır olduğu durumları sınırlar. Kütlesi pozitif veya negatif olan, sonlu ömürlü parçacıkların varlığı kabul edilirse, O(3) simetrisi yeniden kazanılır ve genelleştirilmiş gauge süreci yeniden başlar. Sonuç olarak ışık hızı sıfıra yaklaşır.
Evrenin tüm boyutlarda kapalı olduğunu varsayıyoruz. Daha önce 1994 yılında önerilen bir fikir izlenerek, evrenin bir projektif uzayın iki katlı örtüsü olarak tanımlanması düşünülür. Zamanın yönünün, kütlenin ve enerjinin tersine dönmesi bu geometrik varsayımın bir sonucudur ve iki metrik modeliyle uyumludur. "Başlangıç singülaritesini" ortadan kaldırmak amacıyla sınır uzayını seçiyoruz; bu uzayın Öklid olduğunu buluyoruz.
Evrenin iki metrikli tanımını beş boyutlu bir çerçevede genişletiyoruz, bu da parçacıklara elektrik yükü vermekle eşdeğerdir. Souriau'nun 1964 tarihli "Geometri ve Görelilik" adlı eserinden (Fransızca, kendi internet sitesinde mevcut) yola çıkıyoruz. Ekstra Kaluza boyutuna karşılık gelen bir terimle birlikte Robertson-Walker metriklerini kullanıyoruz. Bu ilk mertebe model, elektrik yükü ve elektromanyetik enerji yoğunluklarının sıfır olduğu durumları sınırlar (Robertson-Walker çözümü de aynı şekilde basitleştirilmiş; evrenin homojen olduğu varsayılır ki bu gerçekliği tam olarak yansıtmaz).
Elbette, önceki makalede olduğu gibi bu modeli "değişken sabitler" alanına genişletiyoruz; bu da radyasyon dönemi içinde O(3) simetrisinin kırıldığını varsayarak yapılır. Ancak şimdi parçacıkların sonlu ömürlü olduğunu, bunların çok büyük olsa bile varsayarsak, uzak gelecekte evren O(3) simetrisini yeniden kazanır ve fizik sabitlerinin değişimiyle uyumlu dinamik "genelleştirilmiş gauge" süreci başlar; bu süreç fizik sabitleri ile uzay ve zaman ölçek faktörlerini içerir. Eğer uzak geçmişte bu fizik sabitlerinin yükselişi ışık hızının sonsuza yaklaştığı bir duruma götürürse, diğer uçta ışık hızı sıfıra yaklaşır.
Daha sonra evreni, bir hipertorun iki katlı örtüsü olarak tanımlamayı düşünüyoruz; bu da "başlangıç singülaritesini" ortadan kaldırır ve onun yerine "son derece yoğun, ışık hızı çok yüksek bir durum" getirir. Bu topolojik tanımlama, "kaynağın sorunu" ve ... "sonun sorunu" ile başa çıkmak için bir yoldur. Evrenin böylece ... hem başlangıcı hem de sonu yoktur. Bu kelimeler "başlangıç" ve "son" sadece topolojik yapısının sonuçlarıdır.
Daha sonra, iki beş boyutlu hiperyüzeyi birbirine bağlayan yüzeylerin (sınırların) geometrisini inceliyoruz; bu yüzeyler dört boyutlu hiperyüzeylerdir. Bunların Öklid metrikleri olduğunu ve saf sanal uzunluklarla (tamamen "sanal zamanlar"? ) ilişkili olduklarını fark ediyoruz.
Acta Physica Polonica adlı hakemli dergide üç MHD yayınımız
Bakınız
http://www.ufo-science.com/fr/news/index.html#20090717
Ekim 2009: Hiper sesli uçuş üzerine Almanya'da düzenlenen uluslararası kongreye 19 sayfalık bir sunum sundum; bu kongreye .. sandalye kullanarak katıldım (makale yayınlanabilmek için orada olması gerekiyordu).
****Bremen Kongresi'nde sunduğum sunum, Ekim 2009
Aslında 30 dakikalık sunumumun video kaydı yapılacaktı ve Dailymotion’a yüklenmesi planlanmıştı. Ama bunu beklemek gerekmiyor; yanımdayken bana eşlik eden aptal, hazırlıksızlık, gereksizlik ve yetersizlik nedeniyle tüm şeyleri bozdu. Geri getirdiğimiz şey işe yaramazdı. Okuyucularım için üzgünüm.
13 Ekim 2010: Kore'de düzenlenen uluslararası MHD kongresinde, diskoid bir aero dinamik yapıda plazmanın duvarına parietal kapatma, manyetik alan gradyanının tersine çevrilmesiyle gerçekleştirildi. Ağustos 2010'da yüksek Hall etkisi (düşük yoğunluk) rejimindeki MHD deney düzeneğimizde elde edilen deneysel sonuçlar sunuldu.
Kore Uluslararası MHD Kongresi'nde sunduğumuz sunum, Ekim 2010
Bu sunumla eşlik eden PowerPoint sunumu
http://przyrbwn.icm.edu.pl/APP/PDF/121/a121z3p08.pdf
Tarih :
Cts, 28 Oca 2012 15:17:17 +0100 Kimden: Acta Physica Polonica appol@ifpan.edu.pl Alıcı :
Lambda Laboratuvarı contact@lambda-laboratory.fr Sayın Yazarlar, Yazınızın "Manyetik gradyan tersine çevirme ile duvar kapatma tekniği J.P. PETIT * ve J. C. DORE" başlıklı makalenizin Acta Physica Polonica A dergisinde yayınlanması için kabul edildiğini bildirmekten memnuniyet duyarım. Saygılarımla, Prof. Witold Dobrowolski Editör Acta Physica Polonica A Polonya Bilimler Akademisi Fizik Enstitüsü Al. Lotnikow 32/46 02-668 Warszawa Polonya Son yayın tarihi, 25 Mart 2012, Acta Physica Polonica