Japon'daki nükleer reaktörlerin zayıf noktaları
Japon nükleer reaktörlerinde güvenlik sorunu
(buharlı su reaktörü)
25 Mart 2011
reacteur_brw_eng.html
Yakın zamanda Nexus dergisinin gelecek sayısında yayımlanacak, on sayfalık bir makaleyi bitirdim. Dergi, Mart sayısıyla birlikte Z makinesi üzerine on sayfalık bir makale yayımlamıştı; bu makale, benim web sitemde yer alan bilgileri içermekteydi. Her şey yolunda. Sonunda bir tartışma başlamış oldu. Şimdi, istekleri doğrultusunda, bir başka on sayfalık makale daha gönderdim; bu makale, muhtemelen bir sonraki sayıda yayımlanacak. (Nexus her iki ayda bir yayımlanmaktadır.)
Okuyucularım bazen Fransızca ya da Fransızca konuşan birçok bilimsel popülerleştirmeye dergilerde (La Recherche, Pour la Science, Science et Vie, Science et Vie Junior, Ca m'intéresse, Ciel et Espace vb.) bir makalem görmediklerinde şaşırıyorlar. Aynı zamanda beni hiçbir televizyon programında tartışmaya katılmakta görmedikleri için de şaşırıyorlar.
Nedeni basit: Yıllardır medyaya kapalıyım. Küçük bir ekran görüntüsüne çıkmam nadiren olur. Bir zamanlar birkaç yıl önce, bir bilimsel ve teknik bilgilendirme dergisinin editör yardımcısı olan, Z makinesi üzerine bir makalemle ilgili bir makale yayımlamış biri, farklı bilimsel ve teknik bilgilendirme dergilerinin editörlerinin bir araya geldiği bir toplantıda bulunmuştu. Pour la Science dergisinin editör yardımcısı Hervé This, ona doğrudan şöyle demişti:
- "Neden onun makalesini yayınladın? Biliyorsun ki, bize ona sütun açmamamız emredilmiştir."
Ve karşı taraf, bana şöyle yazmıştı:
- "Bunun böyle bir seviyeye ulaşabileceğini bilmiyordum."
Evet, Hervé This, birçok diğer kişi gibi, Epistémo-Tartuffe'lerin bir parçasıdır:
- "Bilimi sakla, ben onu göremem."
- "Bilim, bir yemek pişirmek gibidir..."
Wikipedia'da Hervé This'in sayfasına bakın. Aşağıda, onun aldiği onurların listesi var. Korkunç bir şekilde gülmekten öleceksiniz, garanti. O kadar çok madalya, öyle bir şekilde ölüyorsunuz ki.
Hervé This, on beş yıl boyunca Belin Yayınları'nda benim "antrenörüm" oldu. Yayın evi, "Anselme Lanturlu Aventürleri" serisindeki kitapları "düzenlemek" görevini ona vermişti. Belin, Pour la Science dergisini de sahipti; bu derginin editör yardımcısı haline gelmişti.
Psikiyatri uzmanı bir aileye mensup olan This, benim el yazmalarımı N kez yeniden yazmamı yaparken büyük bir zevk duyuyordu. Bu olay, "Milyarlarca Güneş" adlı, astronomi üzerine ayrılmış bir kitapta en yüksek noktaya ulaştı; bu kitap için yedi farklı versiyon yazıldı. Sonunda This bana "Sonuçta ilk versiyon daha iyiydi" dedi.
Talented bir yazarla oynamak, bir kedi bir fareyle oynamak gibi bir zevk. Bu korkunç oyun on beş yıl boyunca sürdü.
Bu "Koleksiyon Yöneticisi" pozisyonu, This'in herkese açık bir şekilde "JP Petit'in kitapları, nasıl geldiğine bakın. Şekillendirme için büyük bir iş yapılması gerekiyor" demesine olanak tanıyordu.
Yalan.
Sonunda, cenzür, Belin Yayınları'na da yayıldı. Üç kitap iki yıl boyunca engellenmişti. Bunlar: Le Logotron, Joyeuse Apocalypse ve Le Chronologicon. Paris'e gittim ve şirketin genel müdürüne, bu el yazmalarında neyin yanlış olduğunu sordum. Cevabı şöyleydi:
- Bir yayıncı kitaplar yayınlar... elbette... ama öncelikle kendisine hoş gelen eserleri yayımlar. Bu kitaplar bize hoş gelmiyor.
Ve bana bu üç el yazmasını masanın üzerine attı. Sonra, Sisteron bölgesinden bir "küçük yayınevi" buldum. Bu sefer dikkatliydim; sözleşmeye "yıllık satışlar 70 adetten az olursa, yazar otomatik olarak haklarını geri alacak" maddesini eklemiştim.
Bu rakam asla ulaşmadı.
Ne yapacağımı bilemiyordum. Arada bir "Birkaç Amper Daha" adlı bir çizgi roman çizmiştim. Bu saygın biriyle bu kitabı yayımlamak, zaman kaybı gibi geliyordu. Hâlâ yapacak bir şey varsa, el yazmasını This'e gönderdim; geri döndüğünde, kırmızı markerle dolu notlarla döndü. Diyalog:
- This, sanırım senin el yazmamı notlarla doldurarak geri göndermeni anlamadım.
- Nasıl mı?
- Gönderdim ama sen onu bu hâliyle yayınlıyorsun. Böyle ya da hiç. Bir kelime ya da bir çizim değiştirilmeyecek.
- Ama önce böyle yapardık...
- Önce öyleydi. Şimdi bu küçük oyunu yeterince yorulduk. Kitabı bu hâliyle yayınlıyorsun, yoksa bırakıyoruz.
Sonunda, yayınevi bu kitabı yayımlamaya karar verdi. Bu, son kitabı oldu. Yıllar sonra, tüm koleksiyon üzerindeki haklarımı geri aldım. Yayın evi, her kitap için yılda 10-20 satış yaparak bazı baskılardan tükenmişti. Ancak sözleşmeye göre, bir yayıncının bir kitabı okuyuculara sunma yükümlülüğü vardır. Bu yüzden bir yeniden baskısı yapmak zorunda kalmıştı.
Başka bir anekdot da var: Matematik popülerleştirmesi için kurulan Alembert Ödülü. İnsanların çoğu, "Geometricon", "Kara Delik", "Topologicon" gibi kitaplarımdan dolayı benim bu ödülü alacağımı düşündü.
Ödül komitesinin toplantısında, bir üye benim adımı önerdi. Ama diğerleri hemen cevap verdi:
- Petit sadece bunları yapmadı. "Sessizlik Duvarı" adlı kitabı da yaptı...
- Ah, öyleyse...
Bu yüzden, 1997'de "Kozmos'un yarısını kaybettik" adlı kitabımı yayımladığımda, benim kibarlıkla davranmaya başladığım bir durumdan dolayı, This, Pour la Science dergisinde, Meudon'dan bir Philippe Zarka tarafından yazılmış, iki sütunluk, sert bir eleştiri yayımladı. Bu eleştiri, yazarının bilgisizliğini ortaya çıkarttı. Laboratuvardaki bir kişiyle temasa geçtim; onun bir araştırmacı olduğuna inanıyordum. Ama bir araştırmacı değil, sadece "popüler bilim kitapları okumuş" bir mühendistim. Ben, bir tenis oyuncusu gibi, bir ping-pong oyuncusuyla "ikinci maçı" oynamaya çalışıyordum. Sürdürülemezdi.
Sonra, Pour la Science dergisinde bir hakaret hakkım istedim; ama bu isteğimi reddetti. O, kendi konumundan kaynaklanan gücünden dolayı sarhoştu.
Evet, This için bilim, bir... yemek pişirmek gibidir.
Bu sorunu aşmak için komite, bu ödülü, matematik üzerine bir eser yayınlamış olan... Pour la Science dergisine verdi. Bu eserde, 1979'da yazdığım, küreyi ters çevirme üzerine makalem, hâlâ en önemli eserdir.
Ben asla, asla Alembert Ödülü'nü almadım. Hiçbir zaman almayacağım. Bu kadar yeter.
Bu konuda, onun alışılmadık derecede çok sayıda onur madalyasını görmek, karakterinin ne kadar bir "hizmetkar" olduğunu anlamanıza yardımcı olur. Ne kadar kırışıklık, ne kadar fırçalama, ne kadar eğilme, bu kadar onur için. Ona Brassens'in "Auroch Boynuzu" karakteri ve şarkının son dizesi hatırımsa:
Ve hiç bir şey yapmamış olmasına rağmen, devlet mezarı töreni düzenlendi.
Belki de This, Panthéon'a gömülebilir, kim bilir?
Bu yüzden, hiçbir medyada, Bilgi Sınırsız derneğimizin varlığından bahsedilmeyecektir. Bu dernek, şu anda 36'dan fazla dile çevrilen 400'den fazla kitabı ücretsiz olarak okuyuculara sunmaktadır.
Bir okuyucu, Japon nükleer santrallerindeki tüm reaktörlerin kullandığı BWR (Buharlı Su Reaktörü) türündeki reaktörlerde güvenlik prosedürleri üzerine bir PDF dosyası gönderdi. Yorum yapmak için zamanım yok. Daha sonra zaman bulmaya çalışacağım.
(İngilizce: Bu PDF'yi çevirmek için biri gerekiyor)
Başka bir okuyucu bana yazdı: "Neden makalelerinizi İngilizce çeviriler halinde internete koyuyorsunuz? Bu, çok daha fazla insanı etkiler."
Yapabiliriz, ama kim yapacak?
Sık sık, "dünyanın giderek daha çok Titanic'e benzediği bir dünyada bir şey yapmaya yardımcı olmak isteyen" insanların e-postalarını alıyorum. Öneri: Bana ulaşın ve bana makaleleri İngilizce çevirin. Hazır HTML sayfalarını sağlayın. Ben bu sayfaları kendim oluşturmak için zamanım yok. Şekillerdeki açıklamalar varsa, İngilizce'ye çevirmeniz gerekiyor. Gerçekten faydalı bir iş.
Lütfen, lise öğrencilerinin beni TPE'lerinde pilot olarak istemelerini, garip ilgi gösterenlerin beni soru yağmuruna tutmalarını bırakın. Daha acil işler var.
**** ---